❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.

Neoprotestuesja dhe “kmesa e mprehtĂ«â€ qĂ« ka rrĂ«mbyer

Nga Mero Baze

Ka disa gabime foshnjore për të cilat duhet të jemi tolerantë nëse burojnë nga padija apo nga mungesa e përvojës në politikë lidhur me neoprotestuesen Marjana.

Siç e theksova, largimi i saj prej grupit të deputetëve socialistë është një sukses i protestës dhe ndoshta i vetmi bilanc konkret politik deri tani. Nuk është ndonjë sukses i Marjanës, pasi Marjana mund të ketë pasur dhe arsye të tjera për të ikur, por ka shfrytëzuar protestën. Gjetja e protestës si shkak është një gjetje politike për ta kapitalizuar sa më shumë politikisht gjestin e saj dhe këtu ka një meritë.

Por, pas kësaj nuk është aq e lehtë ta mbash peshën e protestës në shpinë, pa e mbajtur atë.

Dhe Marjana duket se e mbylli mirë si deputete socialiste, por po e nis keq si protestuese.

Ajo ka postuar sot njĂ« mesazh nĂ« rrjetet sociale ku lĂ« tĂ« kuptohet se ajo Ă«shtĂ« kĂ«rcĂ«nuar nga “bajrat”, por kĂ«tĂ« nuk e thotĂ«. Ajo flet pĂ«r kĂ«rcĂ«nimin dhe se nĂ«se ata i prekin familjen, ajo “do t’i shkatĂ«rrojĂ«â€. Nuk e citon tamam nenin e Kanunit nĂ« bazĂ« tĂ« tĂ« cilit i buron fuqia, por e presupozon se tĂ« gjithĂ« duhet ta dinĂ« Kanunin dhe gegnishten.

Tani, nëse ajo është kërcënuar, duhet të shkojë të bëjë denoncim ligjor dhe të dalë para mediave dhe të deklarojë publikisht çfarë i ka ndodhur. Një politikan komunikon fillimisht me organet e rendit dhe pastaj me publikun për ngjarje të tilla të supozuara shumë të rënda. Pas kësaj duhet të fitojë mbështetjen e publikut dhe drejtësisë.

Marjana i ka kapĂ«rcyer kĂ«to faza dhe ka shkuar tek faza e tretĂ«, tek kĂ«rcĂ«nimi ndaj grupit kriminal me “shkatĂ«rrim”. Nuk Ă«shtĂ« se i dhimbset njeriut fati i grupit kriminal nĂ« dorĂ« tĂ« MarjanĂ«s, por kjo nuk Ă«shtĂ« gjuhĂ« politike. Nuk Ă«shtĂ« as gjuhĂ« qytetare. Por mbi tĂ« gjitha nuk Ă«shtĂ« njĂ« identitet qĂ« i duhet protestĂ«s. Ideja qĂ« tani gjĂ«rat zgjidhen personalisht me “shkatĂ«rrim” dhe jo me rend, polici dhe ligj, Ă«shtĂ« fĂ«minore pĂ«r nga dĂ«shira pĂ«r tĂ« qenĂ« protagoniste dhe e rrezikshme nga entuziazmi qĂ« turma e duartroket.

ArmiqtĂ« e rendit dhe kriminelĂ«t qĂ« shantazhojnĂ« meritojnĂ« ndĂ«shkim tĂ« rĂ«ndĂ« dhe trimĂ«ria pĂ«r t’u pĂ«rballur me ta Ă«shtĂ« t’i denoncosh me emra, me fakte bindĂ«se dhe jo t’i kĂ«rcĂ«nosh. ForcĂ«n e ligjit dhe forcĂ«n ndaj krimit ia kemi besuar policisĂ« dhe gjykatave. Politikani ka nĂ« dorĂ« vetĂ«m guximin publik. Dhe guxim publik nuk do tĂ« thotĂ« tĂ« kĂ«rcĂ«nosh si “kaçak” nĂ« rrjete sociale, por t’i denoncosh me emra dhe tĂ« vĂ«sh shtetin tĂ«nd nĂ« provĂ« pĂ«r tĂ« vepruar.

Nga ana tjetĂ«r, Marjana duhet tĂ« ketĂ« parasysh tani e tutje se nuk dĂ«mton mĂ« PS-nĂ« dhe as dikĂ« tjetĂ«r me akte tĂ« tilla, por dĂ«mton protestĂ«n. Ajo duhet tĂ« sillet si politikane qĂ« mbĂ«shtet njĂ« lĂ«vizje qytetare, jo si dikush qĂ« do tĂ« shkatĂ«rrojĂ« apo presĂ« me kosĂ« (“kmesĂ«n e mprehtĂ«â€) kĂ« t’i dalĂ« para. Jo se frikĂ«son njeri, por duke qenĂ« se ka hyrĂ« nĂ« memorien e publikut me foto me keca dhe lule buzĂ« Drinit, Ă«shtĂ« kontrast i madh tĂ« shfaqet me “kmesĂ«n e mprehtĂ«â€ nĂ« dorĂ« pĂ«r tĂ« prerĂ« koka armiqsh imagjinarĂ«. MĂ« qetĂ« se, nĂ« mos u trembshin njerĂ«zit, tremben kecat dhe ai dĂ«m i madh Ă«shtĂ«.

Ndaj Ă«shtĂ« mirĂ« qĂ« tĂ« heqĂ«sh dorĂ« nga ideja se njerĂ«zit apo partitĂ« apo pushteti duhet tĂ« ndjehen tĂ« kĂ«rcĂ«nuar nga ty s eke “kmesĂ«n e mprehtĂ«â€. Aq mĂ« tepĂ«r banditĂ«t. Ti mund t’i mundĂ«sh ata dhe pa i kĂ«rcĂ«nuar. Mund t’i mundĂ«sh duke mos u sjellĂ« si cub, apo duke mos i kĂ«rcĂ«nuar se po tĂ« zbresĂ«sh nĂ« TiranĂ« do t’i presĂ«sh me “kmesĂ«n e mprehtĂ«â€. Mund t’i mundĂ«sh duke u treguar se nuk je si ata. Se nĂ«se je si ata, nuk i duhesh askujt. Madje edhe nĂ«se je mĂ« e fortĂ« se ata!

SPAK-u të jetë në varësi të revolucionit dhe Flamingot në varësi të Foltores

Nga Mero Baze

Ëndrra e çdo revolucioni Ă«shtĂ« Robespieri pĂ«rmes idesĂ« qĂ« kur revolucioni tĂ« fitojĂ«, ai do t’u presĂ« kokĂ«n gjithĂ« armiqve tĂ« tij. Revolucioni “Flamingo” ka disa ndryshime. Por ndryshe nga Robespieri, i cili i formoi vetĂ« Komitetet e ShpĂ«timit Publik dhe ekzekutimet masive me gijotinĂ«, revolucionarĂ«t tanĂ« duan qĂ« dĂ«shirat e tyre t’i zbatojĂ« SPAK. Pra kĂ«ta janĂ« dhe revolucionarĂ« dembelĂ«, pasi duan vetĂ«m tĂ« hartojnĂ« lista dhe pastaj SPAK t’i ekzekutojĂ«.

Një nga organizatorët e protestës iu kërkoi dje Prokurorisë Speciale të arrestojë politikanët e korruptuar që listohen përditë në tribunë, ndryshe ata do të rrethojnë SPAK dhe nuk i lënë të dalin andej pa firmosur urdhrat. Thirrja, edhe pse nuk duhet marrë seriozisht, pasi reflekton në një farë mënyre dhe mendtë e atij që e tha, tregon se çfarë fshihet pas maskës së një proteste qytetare.

NĂ« tĂ« vĂ«rtetĂ« SPAK Ă«shtĂ« i vetmi institucion i drejtĂ«sisĂ« qĂ« i ka dhĂ«nĂ« njĂ« kauzĂ« “revolucionit” me ndĂ«rhyrjen nĂ« hetimin e pronarĂ«ve tĂ« tokĂ«s nĂ« ZvĂ«rnec, bllokimin e saj dhe çuarjen nĂ« gjyq tĂ« disa prej tyre pĂ«r pastrim parash dhe trafik droge.

Pra, nĂ«se ka njĂ« institucion qĂ« e ka bĂ«rĂ« “serioz” revolucionin, Ă«shtĂ« SPAK, pasi ka ilustruar jo vetĂ«m dĂ«shirat e tyre, por dhe objektivin pĂ«r tĂ« cilin nisi protesta.

Bllokimi i llogarisë së shitësit të tokës dhe ngrirja e 10 milionë eurove në llogarinë e noterit janë maksimumi që mund të bësh në këtë histori për të ndarë historinë e tokës nga historia e investimit.

Por problemi Ă«shtĂ« se kĂ«ta qĂ« shfaqen nĂ« tribunĂ« kanĂ« harruar qĂ« revolucioni nisi pĂ«r ZvĂ«rnecin. Me atĂ« qĂ« bĂ«ri SPAK, gjithĂ« shqetĂ«simi i adresuar nga pronarĂ«t e tokĂ«s pĂ«r ZvĂ«rnecin merr fund dhe e vetmja parrullĂ« qĂ« duhet tĂ« kishte pĂ«r SPAK nĂ« protestĂ« duhet tĂ« ishte “Faleminderit SPAK”.

Por tani askush nuk e mban mend përse ka nisur. Tani frymëzimi që ka ngjallur revolucioni është vetëgjyqësia në çdo cep të Shqipërisë, ku shikojnë ndonjë investitor që ka rrethuar kantierin, që ndërton hidrocentral, park fotovoltaik, hotele apo pallate. Secili që nuk i pëlqen ata është i lirë të vijë në protestë, ta deklarojë sulmin dhe të niset me një grup organizatorësh me vete për të shpërndarë gjeografinë e revolucionit në gjithë vendin.

Për këtë arsye protestuesit duan që SPAK të jetë nën urdhrat e protestës dhe të ekzekutojë urdhër-arreste që formulohen në tribunë, nëse këta pengohen në qëllimet e tyre.

Po tĂ« ishte njĂ« protestĂ« normale dhe qytetare, nĂ« fakt ajo do tĂ« ishte njĂ« protestĂ« nĂ«n ndikimin e SPAK, pasi e vĂ«rteta Ă«shtĂ« qĂ« vetĂ«m SPAK u ka dhĂ«nĂ« shans dhe fakte tĂ« protestojnĂ«. Dhe nĂ« tĂ« ardhmen vetĂ«m ai mund t’u japĂ« arsye tĂ« ndjehen ndĂ«shkues tĂ« pushtetit.

Por me sa duket ata e duan që tani organ të revolucionit. Kjo edhe për shkak se revolucioni po kalon pak nga pak nga Flamingot te Foltorja, jo vetëm nga cilësia e atyre që flasin në tribunë, por dhe nga mentaliteti. Kështu që i vetmi shpëtim është të kërcënohet SPAK dhe të vendoset nën urdhrat e revolucionit. Pastaj kur revolucioni të jetë i gjithi nën urdhrat e Berishës, e dimë si përfundon. Si marshimi dje drejt aeroportit në kërkim të një dëshmori të revolucionit që të justifikojë dhunën. Atij vetëm një arkivol i duhet dhe mbaron punë shpejt me këto flamingot e bulevardit.

Mos i këshilloni ata që kanë dalë në protestë

Nga Mero Baze

Ka një mënyrë që të mbash protestën gjallë dhe ta motivosh atë duke folur për pasojat e saj. Edi Rama po përpiqet ta bëjë këtë me shpresë se duke i sqaruar se çfarë po bëjnë, ata do të reflektojnë dhe do kalojnë nga një protestë parapolitike, në një protestë vetëm politike kundër tij. Ashtu siç ai i do. Kjo ua shton më shumë inatin për të qenë parapolitikë.

ShoqĂ«ria nga ana tjetĂ«r çdo ditĂ« zien duke u pĂ«rpjekur tĂ« kuptojĂ« pĂ«r çfarĂ« nuk janĂ« pĂ«rfillur kĂ«ta njerĂ«z dhe po kuvendon me ta me shpresĂ« qĂ« t’i ketĂ« njĂ« ditĂ« nĂ« krye tĂ« vendit.

Dhe kështu përditë protesta është një debat në distancë mes atyre që e duan dhe nuk e duan protestën, duke na treguar se çfarë nuk duan ata.

Dhe çfarë nuk duan protestuesit deri tani?

Kur u thua atyre se protesta ka pasoja tĂ« dĂ«mshme mbi operatorĂ«t e turizmit, ata tĂ« tregojnĂ« disa turistĂ« kalimtarĂ« qĂ« marrin pjesĂ« nĂ« protestĂ« dhe madje japin dhe intervista. Ata qĂ« refuzojnĂ« tĂ« nisen dhe anulojnĂ« udhĂ«timet natyrisht s’kanĂ« ku flasin.

Kur i sqaron pĂ«r projektin e ZvĂ«rnecit dhe rĂ«ndĂ«sinĂ« e tij, ata ndjehen tĂ« pĂ«rfillur dhe e pĂ«rjetojnĂ« tani e tutje se lejen pĂ«r t’u ndĂ«rtuar projekti duhet ta firmosin. Dhe natyrisht qĂ« janĂ« kundĂ«r.

Kur u thua se po silleni si fashistë dhe trembni qytetarët që mendojnë ndryshe, ata fluturojnë nga gëzimi pasi ndjehen të pushtetshëm, madje ashtu si e përfytyrojnë ata pushtetin, të frikshëm, të pakundërshtueshëm dhe gojëmbyllës.

Kur u thua se po linçoni njerĂ«z publikĂ« qĂ« nuk janĂ« dakord me ju, ata tĂ« tregojnĂ« njĂ« listĂ« me “personalitete” tĂ« kombit qĂ« janĂ« dakord me ata dhe qĂ« zakonisht pozojnĂ« para flamurit dhe presin tĂ« vijĂ« dita e patriotĂ«ve tĂ« mĂ«dhenj.

Kur iu thua qĂ« po linçoni bizneset duke shkulur gardhe dhe duke dhĂ«nĂ« kushtrimin tĂ« shkatĂ«rroni çdo biznes qĂ« nuk doni se keni popullin “nĂ« shesh garant”, ata ndjehen si partizanĂ« mĂ« 1945 kur u sekuestronin pronat “kulakĂ«ve”.

Kur u thua se po dĂ«mtoni ShqipĂ«rinĂ« duke paraqitur Edi RamĂ«n me flamurin e Izraelit dhe duke e etiketuar si “çifut”, ata ndjehen tĂ« zemĂ«ruar si dikur Hitleri me hebrenjtĂ« dhe pĂ«rjetojnĂ« kĂ«naqĂ«sinĂ« e urrejtjes ndaj sionizmit.

Kur ju thua se po ktheheni në mish për top në betejën botërore kundër Donald Trumpit, ata ndjehen të gjithë si Xhorxh Sorosi, që e ka betejë të jetës me të.

Kur u thua se nĂ« protestĂ« zemra organizative e saj Ă«shtĂ« e Xhorxh Sorosit dhe rrjeti i OJF-ve qĂ« e organizon atĂ« financohet legalisht prej tij, ata ndjehen tĂ« kompleksuar dhe bĂ«rtasin “PoshtĂ« Xhorxh Sorosi”, edhe pse çdo qindarkĂ« e shpenzuar pĂ«r infrastrukturĂ«n e protestĂ«s buron nga fondet e OJF-ve tĂ« tij. Por dhe ai njĂ«soj si Berisha e pranon thirrjen “Rama nĂ« burg, Berisha nĂ« burg”.

Kur shikojnë se një numër i madh blogeresh dhe këngëtaresh nuk janë më të financuara nga Bashkia dhe këta të Berishës u thonë se janë të Erion Veliajt, bërtasin në kor kundër Erion Veliajt, por blogeret dhe këngëtaret që i kanë pas masakruar muaj më parë si ushtare të Lalit, i duan.

Dhe kjo listĂ« ndjesish mund tĂ« vazhdojĂ« pa fund pĂ«r tĂ« treguar se si po i pĂ«rfill shoqĂ«ria tĂ« papĂ«rfillurit qĂ« kanĂ« dalĂ« nĂ« protestĂ«. Problemi Ă«shtĂ« se kur e kupton çfarĂ« i kĂ«naq, e kupton dhe se e vetmja mĂ«nyrĂ« qĂ« t’i mbash nĂ« rrugĂ« Ă«shtĂ« tĂ« dukesh se po trembesh vĂ«rtet nga dĂ«shirat e tyre. Dhe meqĂ« Ă«shtĂ« muaji i mjaltit i protestĂ«s, kĂ«tĂ« po e bĂ«jnĂ« tĂ« gjithĂ«.

Po bëjnë sikur u falet të jenë agresivë, sikur u falet të jenë linçues, u falet të jenë sorositë, sikur u falet të jenë mish për top kundër Trumpit, sikur u falet të jenë antisemitë, sikur u falet të jenë mercenarë të Albin Kurtit kundër Edi Ramës, sikur u falet të flasin broçkulla në tribunë, etj., etj., nën pretekstin se kanë qenë të përjashtuar nga e drejta për të pasur këto vese nën pushtetin e gjatë të Edi Ramës.

Kjo e drejtë i ka takuar vetëm pushtetit. Tani u takon dhe këtyre. Mos i këshilloni se çfarë duhet të bëjnë. Lerini të shijojeni lirinë duke kaluar mikrofonin dorë më dorë. Ky është armiku më i madh i kësaj proteste që nuk e ka askush në dorë ta ndalojë. As vet ata.

PĂ«r ata qĂ« thĂ«rrasin “ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« e jona” dhe linçojnĂ« shqiptarĂ«t

Nga Mero Baze

Pas fasadës së një proteste qytetare e cila në thelbin e saj përfaqëson perceptimin e një pjese të qytetarëve shqiptarë se janë të përjashtuar nga qeverisja, kanë nisur të shfaqen shenjat e para të linçimit publik në emër të protestës. Pas fasadës së atyre që u japin lule policëve në bulevard, kanë nisur të shfaqen ata që dhunojnë pronën dhe policin dhe sulmojnë çdo kënd që nuk mendon si ata, qofshin këta politikanë, personalitete publike, shkrimtarë, gazetarë apo profesionistë të suksesshëm, që duket sikur dështakëve dhe njerëzve gjysmë të realizuar që vetëshpallen udhëheqës të revolucionit u kanë zënë hisen e diellit.

Sot nĂ« Rrjoll, njĂ« turmĂ« e zemĂ«ruar protestuesish qĂ« kanĂ« muaj qĂ« kĂ«rkojnĂ« qĂ« dikush t’i shpallĂ« pronarĂ« tĂ« njĂ« toke me pronarĂ«, shumĂ« nga tĂ« vetĂ«shpallurit udhĂ«heqĂ«s tĂ« protestĂ«s nĂ« TiranĂ« udhĂ«hoqĂ«n shkatĂ«rrimin e gardhit rrethues tĂ« kantierit tĂ« ndĂ«rtimit tĂ« njĂ« kompanie qĂ« ka marrĂ« leje ndĂ«rtimi mbi pronĂ«n e njĂ« qytetari privat.

Precedenti qĂ« po krijohet nĂ« emĂ«r tĂ« protestĂ«s Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« se sa linçim i pronĂ«s private dhe kapitalit shqiptar. Ata qĂ« thĂ«rrasin “ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« e jona”, duhet ta dinĂ« se kjo nuk nĂ«nkupton qĂ« pronat janĂ« tĂ« protestĂ«s. Ato janĂ« tĂ« pronarĂ«ve. Dhe tribuna e protestĂ«s nuk mund tĂ« kthehet as nĂ« zyrĂ« hipoteke, as nĂ« institucion linçues pĂ«r kĂ«do qĂ« nuk u pĂ«lqen atyre qĂ« manipulojnĂ« me qytetarĂ«t nĂ« protestĂ«.

Protesta është e mirëpritur si standard demokracie, jo si standard linçimi. Nuk di se çfarë leksioni i japin biznesit dhe kapitalit shqiptar ata protestues që sa shikojnë një gardh si kantier ndërtimi i turren ta shkatërrojnë në emër të protestës qytetare. Investitori nuk i ka marrë tokën askujt.Ajo tokë ka një pronar të ligjshëm që e ka trashëguar tokën prej 100 e ca vjetësh pa ia marrë askush përveç regjimit komunist dhe ka lidhur një kontratë zhvillimi me të. I mirëkuptoj ata që pretendojnë pronën, por ata e kanë betejën me pronarin, jo me investitorin.

Krijimi i një fryme linçuese ndaj investitorëve shqiptarë, jo vetëm që nuk është një akt patriotik siç kanë qejf të këndojnë udhëheqësit e protestës, por është një akt i tradhtisë kombëtare pasi është duke i thënë biznesit të madh shqiptar të marrë lekët që ka fituar këtu e të ikë jashtë në një vend ku ndjehen më të sigurt si investitorë. Dhe kjo është një tradhti e dyfishtë.

Lekët e një gardhi janë shumë pak lekë për një investitor, dhe as i hyjnë në punë, por pasiguria për të investuar në Shqipëri është një minë me sahat, që po kurdiset nën petalet e luleve në bulevard, nën maskat e një proteste paqësore që në fakt është e mbushur me urrejtje dhe frymë linçuese ndaj kujtdo që nuk është dakord me ta.

Kurrë në Shqipëri, përveç bandave të vitit 1997, në krye të të cilave ishte po Fatos Lubonja, bashkë me ata që ka rrotull, nuk ka pasur kaq urrejtje dhe kaq përpjekje për të frikësuar gjithkund që është kundër tyre. Por bandat e 97 janë ende në burg, kurse Fatos Lubonja është i lirë.

KĂ«ta qĂ« kĂ«ndojnĂ« â€œĂ«shtĂ« e jona ShqipĂ«ria”, ndoshta mendojnĂ« se Ă«shtĂ« vĂ«rtet e tyre çdo pĂ«llĂ«mbĂ« toke e ShqipĂ«risĂ«, dhe çdo pasuri e kĂ«tij vendi, por duhet tĂ« zgjohen nga kjo Ă«ndĂ«rr. Ata janĂ« pronarĂ« vetĂ«m tĂ« zemĂ«rimit tĂ« tyre qĂ« ndoshta Ă«shtĂ« i drejtĂ« deri aty ku kthehet nĂ« linçim dhe shkatĂ«rrim pĂ«r pronĂ«n e tjetrit, pĂ«r biznesin shqiptar dhe mbi tĂ« gjitha pĂ«r sigurinĂ« juridike pĂ«r tĂ« investuar nĂ« ShqipĂ«ri.

Aleanca botĂ«rore kundĂ«r Jared Kushnerit e cila gjeti ShqipĂ«rinĂ« si tokĂ« pĂ«r protestĂ«, e shoqĂ«ruar me kĂ«ngĂ«n e Kinostudios “ShqipĂ«ria e re”, pĂ«r Selam Musain, tani po kthehet nĂ« njĂ« fushatĂ« shkatĂ«rruese dhune dhe banditizmi ndaj investitorĂ«ve shqiptarĂ«.

Aq e rëndë është bërë kjo sa duket si akti patriotik të thuash që biznesmenët e mëdhenj shqiptarë nuk janë armiq por njerëzit që mbajnë gjallë ekonominë shqiptare. Për një moment duket sikur ky vend pas këtij revolucioni do zhvillohet nga blogerë, gazetarë protestues, gazetarë OJQ dhe ambasadash, që i lëpihen sponsorit dhe bëjnë cubin me kapitalet e shqiptarëve,propagandistë partish opozitare dhe producentë të videove të tyre, dhe jo nga ata që investojnë milionat e tyre për të bërë ekonominë shqiptare, për të punësuar njerëz dhe për të çuar Shqipërinë në një stad të ri të zhvillimit ekonomik.

Ajo qĂ« ndodhi sot nĂ« Rrjoll duhet tĂ« dĂ«nohet nĂ« TiranĂ«. Duhet tĂ« dĂ«nohet nĂ« tribunĂ«n e protestĂ«s. Ajo tribunĂ« nuk mund tĂ« kthehet nĂ« njĂ« vend ku jepen certifikata pronĂ«sie, leje pĂ«r biznese siç Ă«shtĂ« kthyer nĂ« njĂ« tribunĂ« ku jepen “fatwa” pĂ«r biznesmenĂ«, gazetarĂ«, personalitete publike apo politikanĂ« qĂ« nuk u pĂ«lqejnĂ« protestuesve. Ata kanĂ« tĂ« drejtĂ«n e tyre tĂ« mos i pĂ«lqejnĂ«, madje kanĂ« tĂ« drejtĂ« tĂ« angazhohen kundĂ«r tyre, por jo tĂ« pĂ«rdorin heshtjen e protestĂ«s si vend nga urdhĂ«rohen linçime pĂ«r secilin qĂ« ka dĂ«shirĂ«.

Unë nuk jam një mik i Ben Blushit dhe nuk kam asnjë konfidencë me të, por jam një kritik i ashpër i tij, por gjuha e urrejtjes ndaj tij drejtuar nga protesta është një akt turpi.

E njĂ«jta Ă«shtĂ« ajo parrullĂ« e ndyrĂ« kundĂ«r botuesit Carlo Bolino, e paguar nga familja Berisha qĂ« tundet nĂ« protestĂ« duke e fyer me gjuhĂ« raciste se Ă«shtĂ« italian “qĂ« po u pi gjakun shqiptarĂ«ve”. ËshtĂ« njĂ« racizĂ«m i ndyrĂ« qĂ« na turpĂ«ron tĂ« gjithĂ«ve, dhe sidomos ata gazetarĂ« qĂ«janĂ« kthyer nĂ« protestues, dhe japin leksione pĂ«r profesionalizĂ«m.

Shumica e gazetarĂ«ve tĂ« redaksisĂ« sime janĂ« me protestĂ«n dhe nĂ« protestĂ«, por kjo nuk mĂ« pengon mua t’i kem nĂ« punĂ«.Po tĂ« kisha frymĂ«n e protestĂ«s gjoja qytetare, duhet t’i kisha pushuar tĂ« gjithĂ«. Por nuk jam revolucionar. Besoj tek evolucioni i shoqĂ«risĂ« dhe i urrej revolucionet.

E vetmja protestĂ« ku kam marrĂ« pjesĂ« ka qenĂ« nga 9 deri mĂ« 11 dhjetor 1990 dhe keni 35 vite qĂ« na bĂ«ni gjyqin pĂ«r tĂ«. Tani doni tĂ« ktheheni tek koha e para Dhjetorit ’90, kur çdo kush qĂ« mendonte ndryshe nga revolucioni linçohej, shpronĂ«sohej dhe ndoshta pushkatohej.

KomunistĂ«t nĂ« vitin 1944, para se tĂ« merrnin TiranĂ«n, lĂ«shuan urdhra likuidimi pĂ«r intelektualĂ«t e TiranĂ«s dhe ata pak gazetarĂ« qĂ« ishin dhe i vranĂ« tĂ« gjithĂ« para 29 NĂ«ntoritnĂ« kafe “Kursal”.

Ngazëllimi i protestuesve se tani jo vetëm Shqipëria është e tyre por dhe ligji dhe qeverisja e vendit është në duart e tyre, është një delir, për të cilin do të pendohen shpejt pas disa muajsh e do thonë kjo nuk u bë në emrin tim.

E kam provuar kĂ«tĂ« ndjesi disa herĂ« nĂ« kĂ«tĂ« vend pasi flaka e revolucionit bie dhe revolucionarĂ«t bĂ«hen prapĂ« njerĂ«z tĂ« thjeshtĂ«. Nuk ka gjĂ« mĂ« tĂ« lehtĂ« se sa ta ndash shoqĂ«rinĂ« nĂ« kĂ«tĂ« moment mes atyre qĂ« duan tĂ« linçojnĂ« dhe atyre qĂ« janĂ« nĂ« punĂ« tĂ« tyre. ËshtĂ« njĂ« betejĂ« qĂ« e ka tĂ« sigurt rezultatin e distancimit tĂ« ShqipĂ«risĂ« nga kjo bandĂ« revolucionarĂ«sh. ËshtĂ« mĂ«nyra mĂ« e mirĂ« pĂ«r ta vrarĂ« atĂ« ndjesinĂ« e bukur tĂ« njĂ« proteste qytetare e cila vĂ«rtet pĂ«rfaqĂ«son njĂ« pjesĂ« tĂ« margjinalizuar tĂ« shoqĂ«risĂ« shqiptare.

Por nĂ« emĂ«r tĂ« kĂ«saj proteste nuk mund tĂ« ketĂ« linçim. Qeveria duhet t’u dalĂ« zot investitorĂ«ve dhe shtetit ligjor edhe pĂ«rballĂ« revolucionarĂ«ve qĂ« mendojnĂ« se “ka ardhur dita” meqĂ« u kanĂ« ardhur ushtarĂ«t e Albin Kurtit pĂ«r t’i udhĂ«hequr. Dhe nĂ«se qeveria nuk ia del dot, pastaj mund t’ia dalĂ« secili me duart e veta. Por ajo nuk Ă«shtĂ« mĂ« protestĂ« qytetare por luftĂ« qytetare. Mos e ndillni atĂ«!

Një përgjigje e re nga Departamenti i Shtetit dhe SPAK-u për Berishën

Nga Mero Baze

Sot Gazeta Tema i kërkoi Departamentit të Shtetit të sqaronte nëse është përfshirë edhe zonja Liri Berisha në atë që quhet waiver (përjashtim) i raportuar për Sali Berishën, i cili është përshkruar si një dhënie vize për udhëtim në SHBA.

NĂ« pĂ«rgjigjen zyrtare tĂ« Departamentit tĂ« Shtetit thuhet se: “NĂ« parim, pĂ«r shkak tĂ« konfidencialitetit tĂ« procesit tĂ« dhĂ«nies sĂ« vizave, Departamenti i Shtetit nuk komenton mbi veprime qĂ« lidhen me raste specifike.”

PĂ«rgjigjja, e cila ruan standardin e konfidencialitetit tĂ« shtetit amerikan, nĂ« fakt Ă«shtĂ« shkelur nĂ« TiranĂ« nga vetĂ« Berisha, i cili ka njoftuar se bashkĂ« me tĂ« ka marrĂ« vizĂ« edhe gruaja e tij, Liri Berisha. E vetmja gjĂ« qĂ« nuk pĂ«rgĂ«njeshtrohet nga Berisha dhe qĂ« konfirmohet nga Departamenti i Shtetit Ă«shtĂ« se bĂ«het fjalĂ« pĂ«r njĂ« marrje vize pĂ«r tĂ« shkuar njĂ« herĂ« nĂ« SHBA. Statusi i sanksionit “non grata” pĂ«r familjen Berisha Ă«shtĂ« nĂ« fuqi dhe kushdo qĂ« do tĂ« mĂ« shajĂ« pĂ«r kĂ«tĂ«, para se ta bĂ«jĂ«, le tĂ« klikojĂ« nĂ« faqen e Departamentit tĂ« Shtetit.

MeqĂ« sanksionet “non grata” tĂ« Departamentit tĂ« Shtetit nuk hiqen pa njĂ« vendim politik, dhĂ«nia e njĂ« vize tĂ« vetme, e lobuar me gjashtĂ« milionĂ« dollarĂ«, Ă«shtĂ« njĂ« çlirim pĂ«r lobistĂ«t e BerishĂ«s dhe e bĂ«n tĂ« nevojshĂ«m edhe udhĂ«timin bashkĂ« me tĂ« tĂ« zonjĂ«s sĂ« tij, Liri Berisha, pasi e kane justifikuar me arsye mjekesore. KĂ«shtu nuk mund t’ua pĂ«rflasin mĂ« paratĂ« qĂ« u janĂ« dhĂ«nĂ«.

Por kjo tani kthehet nĂ« njĂ« problem edhe mĂ« tĂ« madh pĂ«r tĂ« ardhmen politike tĂ« BerishĂ«s, pasi pĂ«rveç se ai dhe gruaja e tij do tĂ« mbeten tĂ« sanksionuar “non grata”, ata do tĂ« lĂ«nĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtin status edhe fĂ«mijĂ«t e tyre, tĂ« cilĂ«t, edhe pse janĂ« drejtues de facto tĂ« PD-sĂ«, e bĂ«jnĂ« edhe mĂ« tĂ« errĂ«t perspektivĂ«n e lidershipit tĂ« saj.

Dhe për të kuptuar se si funksionojnë amerikanët në këtë rast, mjafton të shohësh se çfarë bëjnë lobistët dhe çfarë bën shteti amerikan brenda 24 orëve.

LobistĂ«t, kundrejt 6 milionĂ« dollarĂ«ve, prodhuan njĂ« deklaratĂ« pĂ«r shtyp ku njoftojnĂ« se BerishĂ«s do t’i bĂ«het njĂ« pĂ«rjashtim pĂ«r tĂ« shkuar nĂ« SHBA, edhe pse nuk i hiqet statusi “non grata”. Kurse tĂ« nesĂ«rmen, strukturat e SPAK-ut, tĂ« cilat nĂ« fakt janĂ« ngushtĂ«sisht tĂ« lidhura me prioritetet e institucioneve ligjzbatuese amerikane nĂ« luftĂ«n kundĂ«r trafikut tĂ« drogĂ«s dhe pastrimit tĂ« parave, vunĂ« nĂ« lĂ«vizje njĂ« nga operacionet mĂ« tĂ« mĂ«dha kundĂ«r trafikut tĂ« drogĂ«s, falsifikimit tĂ« pronave dhe pastrimit tĂ« parave nĂ« ShqipĂ«ri, me persona kyç qĂ« lidhen politikisht kryesisht me Sali BerishĂ«n.

Operacioni i sotëm i SPAK-ut, i cili lidh një grup të madh investitorësh në fushën e ndërtimit me trafikun e drogës dhe disa pronarë tokash në Zvërnec, ka një rëndësi të madhe, mes të tjerash, për të pastruar terrenin nga paligjshmëria në një nga projektet më të mëdha që i është ofruar Shqipërisë në fushën e turizmit, si dhe për të goditur lidhjet politike të disa prej këtyre klaneve.

Operacioni ka në qendër të tij Artur Shehun, një biznesmen i madh tokash në zonën e Vlorës, që operon prej vitit 1997 nga SHBA, pasi ka pasur probleme me drejtësinë në Shqipëri; Ilir Shtufin, një ndërtues të madh në Tiranë, i lidhur ngushtë me djalin e kryetarit të opozitës, Sali Berisha, si dhe disa operatorë të tjerë të ndërtimit dhe persona të dyshuar për trafik droge.

Personi kyç me lidhje politike mbetet Ilir Shtufi, ndërsa Artur Shehu është personi që dyshohet se ka përdorur pushtetin e PD-së për të regjistruar prona që tashmë do të rihapen për hetim nga SPAK-u.

Ky operacion është një përgjigje për Sali Berishën, i cili tani ka nisur betejën për të kundërsulmuar opozitën e re që e ka zëvendësuar në bulevard. Ai që po përpiqet të kalojë oqeanin me 6 milionë dollarë, tani po përpiqet të kalojë bulevardin që i ka rrëmbyer pronën e tij private: opozitën.

Praktikisht, opozita e tij po pĂ«rpiqet tĂ« marrĂ« kontrollin nĂ« bulevard, tĂ« dhunojĂ« protestĂ«n dhe ta kthejĂ« atĂ« nĂ« njĂ« lloj Foltoreje. DhjetĂ«ra episode nga protesta, pĂ«rfshirĂ« linçimin e njerĂ«zve qĂ« janĂ« kritikĂ« ndaj BerishĂ«s dhe shĂ«njestrimin e atyre qĂ« thĂ«rrasin “Rama nĂ« burg, Berisha nĂ« burg”, tregojnĂ« se ai po nxjerr njerĂ«zit nĂ« shesh pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar PD-nĂ« nga opozita e re.

Por para se tĂ« merret me tĂ« gjitha kĂ«to, sonte ai ka njĂ« hall konkret. Djali i tij, qĂ« banon nĂ« njĂ« vilĂ« tĂ« Ilir Shtufit, sot e ka pronarin e saj nĂ«n hetim dhe pasuritĂ« e sekuestruara. E di qĂ« ka plot shtĂ«pi tĂ« tjera, por e kanĂ« shpall “non grata” nĂ« shtĂ«pinĂ« ku fle. MeqĂ« do ta mbajĂ« pa letra.

Viza “mjekĂ«sore” njĂ« hakmarrje mizore e BerishĂ«s ndaj SHBA-sĂ«

Nga Mero Baze

Lajmi se Departamenti i Shtetit ka hequr sanksionet “non grata” pĂ«r Sali BerishĂ«n dhe familjen e tij nuk Ă«shtĂ« i vĂ«rtetĂ«, por Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ« se avokatĂ«t e Sali BerishĂ«s, kundrejt 6 milionĂ« dollarĂ«ve, kanĂ« mundur tĂ« pĂ«rdorin klauzolĂ«n qĂ« personat e sanksionuar mund tĂ« vizitojnĂ« SHBA-nĂ« pĂ«r takime nĂ« OKB, pĂ«r takime zyrtare tĂ« rĂ«ndĂ«sisĂ« sĂ« veçantĂ« dhe pĂ«r vizita mjekĂ«sore speciale.

AvokatĂ«t e Sali BerishĂ«s kanĂ« pĂ«rdorur “arsyetimin” pĂ«r vizitĂ« mjekĂ«sore speciale. Sali Berisha ka pĂ«rgatitur njĂ« dosje mjekĂ«sore voluminoze, madje ka shpikur dhe njĂ« diagnozĂ« pĂ«r tĂ« qenĂ« i besueshĂ«m se duhet tĂ« bĂ«jĂ« njĂ« kontroll mjekĂ«sor tĂ« specializuar nĂ« SHBA.

Në një farë mënyre nuk është se nuk e dinë që po gënjen, por është një përpjekje propagandistike për të krijuar idenë që iu lejua të vizitojë SHBA-në.

Ambasada e SHBA-së në Tiranë nuk pranoi të bënte komente dhe na drejtoi në Departamentin e Shtetit, i cili ende nuk ka dëshirë të bëjë komente zyrtare dhe natyrisht që do ta mbajë përjetësisht në faqen e tij zyrtare Sali Berishën dhe familjen e tij të sanksionuar për minimin e demokracisë dhe korrupsion madhor.

E vetmja gjĂ« qĂ« ka ndodhur Ă«shtĂ« se Ă«shtĂ« pranuar fakti qĂ« BerishĂ«s duhet t’i jepet njĂ« vizĂ« mjekĂ«sore pĂ«r SHBA dhe kĂ«shtu bie rehat edhe LaCivita, edhe ekipi i avokatĂ«ve tĂ« tij, dhe Berisha ka mundĂ«si tĂ« duket sikur i lejohet tĂ« shkojĂ« nĂ« SHBA.

Sanksionet nuk hiqen. E di që sot u duket kokëfortësi kjo gjë, por dita-ditës keni mundësinë ta kontrolloni faqen e Departamentit të Shtetit dhe të bindeni vetë.

Dhe këtu është edhe ana banale e kësaj fushate propagandistike.

E vĂ«rteta qĂ« duhet ta pranojmĂ« Ă«shtĂ« se Sali Berisha e sfidoi SHBA-nĂ« nĂ« gjithĂ« karrierĂ«n e tij politike prej vitit 1995 dhe ka bĂ«rĂ« betejĂ« me tĂ«. Nuk them dot se kjo betejĂ« i ka bĂ«rĂ« mirĂ« ShqipĂ«risĂ«, siç thonĂ« kĂ«ta tĂ« Revolucionit Flamingo, por personalisht Sali Berisha nuk e ka pasur kompleks SHBA-nĂ«. Mund tĂ« themi me siguri se ai Ă«shtĂ« i vetmi politikan shqiptar qĂ« i ka dalĂ« asaj pĂ«rballĂ«. NĂ« vitin 1997 e sfidoi atĂ« publikisht, madje tentoi dhe fizikisht. MĂ« pas e shpĂ«rfilli atĂ« nĂ« GĂ«rdec dhe mĂ« 21 Janar dhe i injoroi tĂ«rĂ«sisht shpalljen “non grata”.

Në një farë mënyre, Sali Berisha e mundi SHBA-në edhe pse ajo e sanksionoi dhe e turpëroi publikisht duke e nxjerrë nga historia e politikës si minues të demokracisë, si i korruptuar familjarisht dhe si shantazhues i sistemit të drejtësisë.

PĂ«r kĂ«tĂ« arsye, Sali Berisha mund edhe tĂ« mos e kishte pranuar kĂ«tĂ« “koncesion” avokatĂ«sh pĂ«r tĂ« blerĂ« njĂ« vizĂ« 6 milionĂ« dollarĂ«. Mund tĂ« jetĂ« viza mĂ« e shtrenjtĂ« nĂ« botĂ«. Nuk i vlen, pasi sa i pĂ«rket anĂ«s politike, ai e ka sfiduar dhe e ka mundur SHBA-nĂ«. Ai Ă«shtĂ« i vetmi politikan qĂ« ka arritur tĂ« formojĂ« njĂ« elektorat tĂ« vogĂ«l, por ama tĂ« vendosur kundĂ«r SHBA-sĂ« kur e shpalli non grata dhe kur iu kundĂ«rvu nĂ« vitin 1997. Deri mĂ« sot ai Ă«shtĂ« i vetmi elektorat pa komplekse kundĂ«r SHBA-sĂ«. Por e ka pranuar pĂ«r tĂ« marrĂ« hak ndaj SHBA-sĂ«, pĂ«r ta poshtĂ«ruar edhe ai atĂ«. PĂ«r t’i treguar se ka njĂ« çmim qĂ« i shpĂ«ton tĂ« korruptuarit dhe gjakatarĂ«t e demokracisĂ«. Dhe ia ka arritur, qoftĂ« edhe nĂ« mĂ«nyrĂ« simbolike.

Pra i gjithĂ« heroizmi politik i BerishĂ«s kundĂ«r SHBA-sĂ« u “sakrfikua” nga vetĂ« ai kur pranon tĂ« gĂ«njejĂ« duke blerĂ« njĂ« vizĂ« mjekĂ«sore 6 milionĂ« dollarĂ«, e cila as ia heq atij dhe familjarĂ«ve tĂ« tij sanksionet, as e bĂ«n mĂ« krenar se sa ishte duke luftuar me SHBA-nĂ«. Por ama ai mendon se poshtĂ«ron SHBA. PĂ«rpjekja e tij pĂ«r t’u treguar shqiptarĂ«ve tani se SHBA mund tĂ« blihet me 6 milionĂ« dollarĂ« dhe mund tĂ« marrĂ«sh certifikatĂ« pastĂ«rtie, Ă«shtĂ« njĂ« hakmarrje mizore e tij ndaj SHBA-sĂ«.

Nga ana tjetër, ky akt korruptiv publik nuk e zhbën dot qenien e tij non grata nga shqiptarët. Ai është politikani më gjakatar dhe më i korruptuar i historisë së Shqipërisë. Viza mjekësore nuk i zhbën vrasjet e tij politike më 21 Janar, maskaradën gjenocidale në Gërdec me 26 të vrarë nga biznesi i djalit të tij, maskaratat zgjedhore, aktet e dhunës ndaj gazetarëve dhe kthimin e Shqipërisë në çiflig të vajzës dhe djalit të tij.

Problemin tani e ka me shqiptarët. Ata nuk ia kanë marrë akoma lekët që u ka marrë.

PD nuk po e përçan protestën, por po e përthith atë

Nga Mero Baze

Sot, qĂ« nĂ« mes tĂ« protestuesve u shtuan nĂ« mĂ«nyrĂ« demonstrative mbĂ«shtetĂ«sit e PartisĂ« Demokratike dhe duket se pati njĂ« lloj tensioni dhe thirrje pĂ«r tĂ« mos u pĂ«rçarĂ«, disa aktivistĂ« shtuan thirrjet “Rama nĂ« burg, Berisha nĂ« burg”, ndĂ«rsa aktivistĂ«t e PD pĂ«rdornin njĂ« megafon tĂ« tyre pĂ«r t’u fokusuar tek thirrjet kundĂ«r qeverisĂ«.

PD, e cila i është bashkuar sot plotësisht protestës, do të përpiqet të ndryshojë narrativën e protestës që ka të bëjë me Shqipërinë e re dhe betejën kundër Ramës e Berishës.

Pra do ta kthejë atë vetëm në një protestë antiqeveritare. E përforcuar me aktivistë të Vetëvendosjes që janë vetëm anti-Ramë dhe skuadra nga diaspora, PD është e qartë në strategjinë për të sunduar në shesh.

NĂ«se ia arrin kĂ«saj, ajo nuk e pĂ«rçan protestĂ«n, por e privatizon atĂ« dhe, nĂ« kushtet kur protesta nuk ka udhĂ«heqĂ«s tĂ« deklaruar, fjala “pĂ«rçarje” nuk ka kuptim.

Ata që duhet të zëvendësojnë opozitën duhet të kenë dhe guximin për të qenë figura publike.

Ekipi që ka kërkuar dje në emër të protestës ndryshime në Kodin Zgjedhor përmes një referendumi, është një rrjet i vjetër OJQ-sh në Shqipëri, të vjetër sa Rama e Berisha, që janë shumë të vlefshëm si aktivistë, por jo si udhëheqës politikë.

PartitĂ« e vogla qĂ« kanĂ« tentuar tĂ« identifikohen me kauzĂ« tĂ« njĂ«jtĂ« me protestĂ«n, pra me moton “Rama nĂ« burg, Berisha nĂ« burg”, as kanĂ« fuqi ta privatizojnĂ« protestĂ«n, as kanĂ« fuqi ta ndalojnĂ« PD-nĂ« ta privatizojĂ« atĂ«.

KĂ«shtu qĂ« nĂ« kĂ«to rrethana nuk kemi pĂ«rçarje tĂ« protestĂ«s. Kemi njĂ« pĂ«rthithje tĂ« saj nga PD, e cila ka guximin tĂ« dalĂ« nĂ« shesh dhe aty ku thirret “Berisha nĂ« burg”, nĂ« fillim pĂ«r ta relativizuar atĂ« dhe mĂ« pas pĂ«r ta zhdukur nga qarkullimi.

Kjo natyrisht që është një goditje për frymën qytetare të protestës, por nuk është se ka përçarë atë lëvizje. Thjesht është duke e mundur atë, për shkak të pasigurisë që ata kanë për ta përfaqësuar protestën.

Tre debate të panevojshme për protestën

Nga Mero Baze

Debati i parĂ« i panevojshĂ«m pĂ«r protestĂ«n Ă«shtĂ« numri i protestuesve. Zakonisht pĂ«r pjesĂ«marrjen debatohet kur Ă«shtĂ« nĂ«n njĂ« masĂ« tĂ« caktuar kritike pĂ«r t’u quajtur protestĂ«. Dhe kjo bĂ«het kur protestat organizohen nga parti politike, qĂ« janĂ« tĂ« sforcuara dhe qĂ« dĂ«shmojnĂ« nivelin e mbĂ«shtetjes pĂ«r to.

Kjo është një protestë e askujt dhe e të gjithëve. Ka mjaftueshëm njerëz që të konsiderohet protestë. Por ajo që e bën debatin të panevojshëm është vëmendja ndërkombëtare për të dhe e cila i qindrafishon shifrat.

Kryeministri Rama e përmendi këtë sot gjatë debatit në distancë me senatorin Sanders, që është figura më legjendare e së majtës ekstreme në botë, duke e kritikuar, mes të tjerash, për shifrat e dhjetëfishuara të protestuesve.

ËshtĂ« debat i kotĂ«. Shifrat duhen pĂ«r t’u dukur protestĂ« e madhe, ndĂ«rsa kjo protestĂ«, falĂ« Donald Trumpit dhe kthimit tĂ« ShqipĂ«risĂ« nĂ« njĂ« territor pĂ«r t’u bĂ«rĂ« njĂ« betejĂ« botĂ«rore kundĂ«r tij, shifrat nuk kanĂ« mĂ« kuptim, pasi nĂ«se nĂ« TiranĂ« gjen nga 3 deri nĂ« 10 mijĂ« vetĂ« tĂ« angazhuar nĂ« protestĂ«, nĂ« mediat ndĂ«rkombĂ«tare gjen nga 100 mijĂ« deri nĂ« 1 milion pjesĂ«marrĂ«s si shifĂ«r. Pra Ă«shtĂ« e kotĂ« tĂ« bĂ«sh betejĂ« me shifrat, se media botĂ«rore, qĂ« nĂ« shumicĂ«n e rasteve Ă«shtĂ« arbitri i tyre, nĂ« kĂ«tĂ« rast i ka qindrafishuar shifrat dhe nuk ka mĂ« kuptim tĂ« debatosh pĂ«r to.

Debati i dytë është ndërhyrja e huaj si mbështetje për protestën. Këto janë dy ngjarje të ndryshme. Protesta është tërësisht shqiptare, ndërsa ndërhyrja ndërkombëtare është e qartë, por nuk është për interesin e protestuesve, por për problemet e tyre me Shqipërinë dhe shumica për problemet e tyre me Donald Trumpin.

Fjala vjen, Irani ka ndërhyrë të mbushë TikTok-un me video me inteligjencë artificiale dhe llogari të pompuara në rrjet, që ditën e parë të protestës. Islami politik është angazhuar ta paraqesë projektin si ndërtim i një territori për palestinezët që do zbojnë hebrenjtë nga Gaza. Grekët janë shqetësuar se ka pronarë grekë në Zvërnec dhe duhet të pyetet edhe Greqia për këtë çështje. Komisioni Evropian është i shqetësuar që Shqipëria mund të trokasë në BE me një paketë investitorësh me profil të lartë politik nga SHBA etj.

Të gjitha janë të vërteta, por nuk janë të lidhura në mënyrë direkte me protestën. Ata thjesht po shfrytëzojnë protestën.

Secili që përpiqet për hallin e tij është në të drejtën e tij. Protesta e qytetarëve shqiptarë, në fakt, lidhet me problemet e qytetarëve shqiptarë. Të tjerët janë përfitues.

Debati i tretë i kotë është i ngjashëm me të dytin, lidhur me faktin se kush e kontrollon atë nga brenda dhe kush po përfiton. Të gjithë po e shfrytëzojnë.

Protestën po përpiqet ta shfrytëzojë  çdo parti politike në Shqipëri, çdo kryetar partie pa elektorat apo dhe PD, që i ka ikur elektorati

Siç duket qartĂ«, LĂ«vizja BashkĂ« Ă«shtĂ« nĂ« qendĂ«r tĂ« strukturave organizative dhe Ă«shtĂ« pĂ«r t’u pasur zili nga aftĂ«sia qĂ« ka tĂ« depĂ«rtojĂ« nĂ« njĂ« protestĂ« qytetare. Agron Shehaj po e pĂ«rdor pĂ«r tĂ« bĂ«rĂ« video, me shpresĂ« se “like”-et dikur kthehen nĂ« vota. PD e BerishĂ«s po pĂ«rpiqet ta orientojĂ« tek kthimi nĂ« njĂ« lĂ«vizje kundĂ«r RamĂ«s, meqĂ« ndjehet e rrezikuar qĂ« protesta e ka zĂ«vendĂ«suar si opozitĂ«.

Por dhe Edi Rama po e shfrytëzon në mënyrën e vet. Falë protestës dhe vendosmërisë për të mbrojtur projektin, ai po e përdor protestën për një rienergjizim politik të partisë së tij dhe një shkundje të strukturave politike për të qenë gati për përballje politike.

Me një opozitë të vdekur dhe të korruptuar si të Berishës dhe me një SPAK agresiv ndaj tyre, Edi Rama dhe PS po perceptoheshin si një pushtet cinik, që dukeshin si të pamposhtur për shkak të mungesës së opozitës. Kjo protestë e ndryshon këtë qasje.

Ndaj mos pyesni se kush po e drejton dhe kush po pĂ«rfiton. TĂ« gjithĂ« po pĂ«rpiqen tĂ« pĂ«rfitojnĂ« nga pak. Derisa protesta t’i dalĂ« zot vetes.

Berisha ka vendosur të rifitojë opozitën duke humbur Trumpin

Nga Mero Baze

Opozita e Berishës, e cila u distancua në fillim nga protesta për të mos kundërshtuar projektin e familjes Trump, sot bëri një gjest radikal, zyrtar, 100 për 100 nga e kundërta, pasi depozitoi në Kuvend një kërkesë që kërkon të zhbëhet ligji që i mundëson Jared Kushnerit realizimin e projektit. Pra veproi jo më me fjalë, por me akt zyrtar, duke kërkuar që të prishet baza ligjore që mundëson investimin në atë zonë.

Ky ndryshim 180 gradë nga qëndrimi i një jave më parë duket paksa qesharak dhe i pabesueshëm, por është një lëvizje taktike e dobishme për Berishën për të mbijetuar. Ndryshimi i tij nga qëndrimi qartazi pro investimit deri tek kërkesa e sotme zyrtare që të prishet baza ligjore që mundëson investimin janë reflektim i frikës që ka Berisha se mos protesta i merr pronën më të rëndësishme të tij: PD-në në opozitë.

Por pse është i rëndësishëm vendimi i sotëm i PD-së?

Duke qenë se protesta nisi për flamingot dhe pelikanin kaçurrel në Nartë, ku do të ndërtohet projekti i Kushnerit, Berisha e pa atë si rast të mirë për të treguar devotshmëri ndaj Trumpit në kuadrin e partneritetit politik me të.

Por tani që ka kaluar më shumë se një javë, ka një panoramë më të qartë të protestës. Kemi një bashkim qytetarësh të mllefosur me qeverisjen dhe tranzicionin, ka një bashkim të rinjsh që ndihen të përjashtuar nga sistemi, ka dhjetëra individë që e shikojnë si rast për afirmim dhe aktivizëm, ka një tufë OJQ-sh që kanë rastin të marrin fonde duke vizituar lejlekë apo duke mbrojtur kauzat e tyre, ka parti të vogla që ndihen të mëdha mes protestuesve dhe ish-parti të mëdha si PD që duan të jenë brenda tyre për të mos u dukur që janë zvogëluar. Të gjithë janë legjitimë në vendimin për të qenë protestues. Nuk ka lidhje fare me kauzën e Zvërnecit dhe investimin e familjes Trump.

Investimi i familjes Trump Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« i dobishĂ«m dhe jetik pĂ«r protestĂ«n, pasi i ka shĂ«rbyer pĂ«r t’u ndĂ«rkombĂ«tarizuar. Arsyeja pse sot protesta ka njĂ« mbĂ«shtetje tĂ« fortĂ« ndĂ«rkombĂ«tare Ă«shtĂ« se e ka kthyer ShqipĂ«rinĂ« nĂ« njĂ« shesh beteje kundĂ«r Donald Trumpit dhe familjes sĂ« tij, njĂ« rast ideal pĂ«r tĂ« marrĂ« hak ndaj njeriut mĂ« popullor dhe mĂ« tĂ« fortĂ« tĂ« botĂ«s me duart e shqiptarĂ«ve dhe nĂ« tokĂ«n e ShqipĂ«risĂ«.

JanĂ« tĂ« gjithĂ« tĂ« eksituar dhe tĂ« gatshĂ«m tĂ« mbĂ«shtesin protestĂ«n nĂ« çdo kryeqytet tĂ« tyre duke thĂ«nĂ« qĂ« mbĂ«shtesin shqiptarĂ«t kundĂ«r Trumpit “qĂ« do t’u marrĂ« ishullin dhe pelikanĂ«t”.

Në krye të tyre është dhe Komisioni Evropian, që nuk e do projektin e Kushnerit në Zvërnec, pavarësisht se përdor një gjuhë të kujdesshme kundër tij. E thënë më qartë, Komisioni Evropian nuk do që Shqipëria të ketë brenda saj një nukël kaq të fortë investimesh amerikane para hyrjes në Bashkimin Evropian.

Këtë nuk e do njeri në Bruksel, por nuk e thonë dot me zë të lartë, përveçse të na tregojnë standardet për ruajtjen e pelikanit kaçurrel. Një Shqipëri me investime të mëdha në turizëm nga grupe të Lindjes së Mesme dhe të afërta me familjen Trump janë një garanci e madhe financiare dhe gjeopolitike për Shqipërinë, por janë njëkohësisht zhavorr në stomak për Brukselin, që nuk tretet lehtë. Ndaj duhet ta pranojmë se dhe ata janë kundër.

Kjo ka lidhje me hallet e Evropës, Lindjes së Mesme, Azisë e kujtdo tjetër me Donald Trumpin. Në këtë pikë jemi mish për top. Thjesht gjetën një shkak nga Shqipëria për të nxjerrë mllefin ndaj Donald Trumpit dhe tani bëjnë sikur janë të shqetësuar për hallet e vërteta të qytetarëve shqiptarë me tranzicionin, qeverisjen dhe me hallet e brezit të ri të shqiptarëve që ndihen të papërfaqësuar.

Pra Berisha ka kuptuar se protesta po e varros atë për shkak të mbështetjes ndërkombëtare dhe e vetmja mënyrë që të mbijetojë është të kontribuojë në rënien e kësaj mbështetjeje. Dhe mbështetja bie në momentin që bie projekti i Kushnerit prej katër miliardë eurosh.

Problemi është se nëse protesta zbon Kushnerin dhe projektin më të madh të turizmit në rajon, mbështetja ndërkombëtare për protestën bie për 24 orë dhe askush nuk i dëgjon më hallet e shqiptarëve në CNN apo BBC. Ato fondet që vizatojnë kalamajtë pelikanë ndërpriten, rrjeti i OJF-ve që janë pas protestës mbledhin plaçkat dhe protestuesit e vërtetë befas do kuptojnë se hallet e tyre nuk kanë shumë rëndësi.

Dhe në këtë pikë e vetmja gjë e zgjuar që ka bërë Berisha është që do ta përjashtojë investimin e familjes Trump me ligj në Kuvend, me qëllim që të zhdukë mbështetjen ndërkombëtare për protestën dhe pastaj të fitojë terrenin e humbur nga protestat, të cilat ende pa rrëzuar qeverinë kanë rrëzuar opozitën.

ËshtĂ« e vetmja mĂ«nyrĂ« ta rifitojĂ« opozitĂ«n duke humbur Trumpin.

Berisha nuk shkon në protestë si opozitë e bukur, por si opozitë e madhe

Nga Mero Baze

Në një nga rrëfimet e tij të sinqerta për historinë e Dhjetorit 1990, Neritan Ceka u pyet se si ndodhi që ju ishit gjithë ato figura intelektuale në Dhjetor dhe në fund ua mori Sali Berisha PD-në dhe ju zboi.

Ceka, tani më pa inate me Berishën, tha me sinqeritet:

– Kishte pĂ«rvojĂ«, kishte qenĂ« vite tĂ« tĂ«ra sekretar partie, e dinte çfarĂ« ishte politika dhe partia. Ne thjesht nuk donim mĂ« komunizmin. Ndaj na mundi tĂ« gjithĂ«ve.

Ky shpjegim i tij vlen edhe sot.

Protesta amalgamë e nisur për flamingot e Nartës e ka kthyer Shqipërinë në një tokë të ofruar për një betejë globale kundër Presidentit Donald Trump. Zemra e protestës në Shqipëri është e vetmja gjë e vërtetë që ka protesta, pasi ajo nuk ka të bëjë me flamingot dhe as me Trumpin, por me hallet e një brezi që ndihet i përjashtuar.

Por pĂ«rtej bulevardit nĂ« TiranĂ«, çdo qytet tjetĂ«r i botĂ«s qĂ« “solidarizohet” me flamingot Ă«shtĂ« njĂ« organizatĂ« anti-Trump qĂ« ka gjetur flamurin e kuq shqiptar si beze tĂ« kuqe kundĂ«r Trumpit.

Beteja ndĂ«rkombĂ«tare kundĂ«r Trumpit, duke pĂ«rdorur ShqipĂ«rinĂ«, nuk Ă«shtĂ« se e dĂ«mton qeverinĂ« shqiptare. PĂ«r tĂ« mos thĂ«nĂ« qĂ« i bĂ«n mirĂ«. ËshtĂ« e lehtĂ« pĂ«r kĂ«do ta kuptojĂ« kush i organizon protestat nĂ« AthinĂ«, nĂ« Gjermani apo Itali e SpanjĂ«.

E vetmja protestë e vërtetë kundër Edi Ramës është protesta e Tiranës. Ajo është protestë e një brezi të ri shqiptarësh që gjetën një mënyrë të refuzojnë opozitën dhe qeverinë në të njëjtën kohë, duke marrë shkas nga një ngjarje arrogante në Vlorë.

Por pas tetë ditësh Berisha e kuptoi se lëshimi i terrenit për ta ishte një gabim i rëndë i opozitës. Dhe nuk e mbajtën më nervat. Filloi pak nga pak me disa deputetë, ndërsa sot ka dhënë kushtrimin të shkojnë të gjithë në protestë.

Nuk është se do shtohen shumë numrat, se këta të PD-së nuk mbledhin më shumë se 1 mijë vetë dhe maksimumi bashkë do bëhen 3 deri 4 mijë vetë. Por do ndryshojë cilësia e protestës.

Tani këta që janë me Iranin dhe thonë që Zvërneci do bëhet Palestinë, apo këta që janë me Albinin dhe thonë që Kosova do marrë Shqipërinë që të mbrojë flamingot, kanë përballë një profesionist që di si bëhet politikë me këtë protestë.

Dhe ua dha shansin. U la tetë ditë kohë të zgjidhnin udhëheqësin, pastaj të merrej vesh me të, por nuk e dëgjuan. Tani vendosi të hyjë bashkë me ta.

SHBA nuk shfaqi asnjĂ« mirĂ«njohje pĂ«r tĂ«, qĂ« refuzoi t’i bashkohej protestĂ«s kundĂ«r familjes Trump. AsnjĂ« sinjal pĂ«r heqje “non grata” dhe asnjĂ« falĂ«nderim. NĂ« fund tĂ« fundit, nuk kishte pse tĂ« vdiste “non grata” dhe i turpĂ«ruar nga njĂ« gjeneratĂ« qĂ« kĂ«rkon t’i marrĂ« tĂ« vetmen pronĂ« tĂ« shtrenjtĂ« qĂ« i ka mbetur nĂ« hipotekĂ« pa u bllokuar: PD-nĂ«.

Ndaj sot e keni në shesh.

TĂ« gjithĂ« ata qĂ« mendojnĂ« se mund ta kompleksojnĂ«, ta shajnĂ« apo fyejnĂ«, gabohen. Nuk Ă«shtĂ« kompleksuar as mĂ« 1990, kur studentĂ«t deshĂ«n ta zbonin mĂ« 10 dhjetor si tĂ« dĂ«rguar tĂ« Ramiz AlisĂ«. Me pak durim pranoi tĂ« sharat, u ul tek stoli nĂ« korridor dhe tha me vete: “Hajde se do shihemi.”

E njëjta gjë po ndodh edhe sot.

Tani protesta është e denjë se është së paku me një gjymtyrë politike të identifikuar dhe disa grupe të tjera të paqarta. Brenda kësaj opozite, ai është më i madhi, më i qarti dhe, nëse ndodh të bëhen zgjedhjet, edhe më fituesi në raport me të tjerët që mund të konkurrojnë.

Prej sot ai nuk është as me projektin e Ivankës, as me flamingot, por në shesh kundër Edi Ramës bashkë me gjeneratën Z. Kishte një vit të tërë që i kërkonte, por nuk vinte, se ky i tremb ata, si Kushneri flamingot.

Tani ata ose do durojnĂ« si flamingot, duke u premtuar se do sillet mirĂ« me ta, ose duhet t’i lĂ«nĂ« tribunĂ«n.Berisha nuk shkon nĂ« protestĂ« si opozitĂ« e bukur, por si opozitĂ« e madhe

Po qe se janë të paqartë, të dëgjojnë rrëfimin e Neritan Cekës se si ua mori PD-në më 1990.

Rreth kërkesave politike dhe patetike të protestës

Nga Mero Baze

Kur nisi lëvizja e Dhjetorit në vitin 1990, pas përplasjes së natës së parë, më 9 dhjetor u formuluan kërkesat e para të studentëve, të cilat fillonin me problemet e kushteve të jetës, kaldajës, batanijeve dhe, mos gaboj, e shtata ishte kërkesa për pluralizëm politik. Aq dinim.

NjerĂ«zit politikĂ« qĂ« iu afruan protestĂ«s dhe e morĂ«n nĂ«n kontroll u sugjeruan qĂ«, kur tĂ« shkonin tek Ramiz Alia, t’i linin mĂ«njanĂ« kĂ«to kĂ«rkesat e tjera dhe tĂ« pĂ«rqendroheshin tek pluralizmi. TĂ« tjerat “rregulloheshin”.

M’u kujtua dje ky episod, ndĂ«rsa pashĂ« si lajm tĂ« mirĂ« qĂ« mĂ« nĂ« fund ka disa kĂ«rkesa politike nga protesta. Por lajmi i keq Ă«shtĂ« qĂ« kĂ«rkesat ngjajnĂ« si politike, por janĂ« patetike. KĂ«rkesa mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme ishte dorĂ«heqja e qeverisĂ«, ndĂ«rsa pesĂ« kĂ«rkesat e tjera ishin pĂ«r anulim ligjesh tĂ« qeverisĂ« qĂ« nxisin investimet nĂ« turizĂ«m nĂ« fusha, male, dete e kodrina.

Nuk jam i sigurt sa i përfaqësojnë ato kërkesa gjithë grupet e protestës, por po i marr të mirëqena.

Mendoj qĂ« kĂ«rkesa mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme Ă«shtĂ« dorĂ«heqja e qeverisĂ«. Tani ose duhet tĂ« kĂ«rkojnĂ« dorĂ«heqjen e qeverisĂ« dhe tĂ« realizojnĂ« me qeverinĂ« e re ato pesĂ« kĂ«rkesat e tjera, ose t’i kĂ«rkojnĂ« qeverisĂ« tĂ« realizojĂ« ato pesĂ« kĂ«rkesa dhe tĂ« mos japĂ« dorĂ«heqje.

Kjo që ka ndodhur i bën kërkesat patetike, për të bërë zhurmë. Kërkesat politike burojnë nga përfaqësimi politik i protestës dhe nga qartësia e tyre.

Nëse synojnë dorëheqjen e qeverisë, atëherë duhet të kërkojnë vetëm dorëheqjen e qeverisë. Dhe kjo është betejë politike. Kjo betejë nuk fitohet aq lehtë, por ama është një betejë historike, pasi i jep vendit një opozitë të re të organizuar mbi rregulla të reja loje dhe ndryshon historinë e politikës shqiptare.

Tani qĂ« ZvĂ«rneci ka ikur nga fokusi i protestĂ«s dhe ka mbetur vetĂ«m nĂ« mediat ndĂ«rkombĂ«tare pĂ«r shkak tĂ« familjes Trump, organizatorĂ«t e protestĂ«s duhet tĂ« ulen dhe tĂ« provojnĂ« aftĂ«sinĂ« e tyre pĂ«r ta pĂ«rfaqĂ«suar protestĂ«n politikisht. E di qĂ« Ă«shtĂ« e vĂ«shtirĂ«, pasi ka disa grupe dhe shumĂ« mosbesim mes palĂ«ve, por ideja se duan tĂ« ndryshojnĂ« qeverinĂ« mund t’i bashkojĂ«. NĂ« fund tĂ« fundit, vlera reale e protestĂ«s Ă«shtĂ« tĂ« provojĂ« nĂ«se nxjerr dot njĂ« udhĂ«heqĂ«s tĂ« ri apo jo. TĂ« tjerat janĂ« pallavra qĂ« nuk emocionojnĂ« njeri.

NĂ«se protesta arrin tĂ« prodhojĂ« njĂ« lidership qĂ« arrin t’u imponohet palĂ«ve nĂ« protestĂ« dhe grupimeve tĂ« ndryshme pĂ«r t’u bashkuar rreth gjĂ«rave qĂ« ata mendojnĂ« se prodhojnĂ« politikĂ«, ata meritojnĂ« tĂ« marrin kapitalin politik tĂ« protestĂ«s dhe tĂ« pĂ«rballen me pushtetin si opozitĂ« e re. NĂ«se nuk ia dalin dot, thjesht kanĂ« shpĂ«rdoruar shansin dhe energjinĂ« e disa mijĂ«rave tĂ« rinj shqiptarĂ« qĂ« qartazi duan tĂ« pĂ«rfaqĂ«sohen nĂ« politikĂ«.

ShumicĂ«n e tĂ« rinjve qĂ« kam parĂ« nĂ« rrjetet sociale duan tĂ« shpjegojnĂ« se janĂ« nĂ« protestĂ« pĂ«r problemet e tyre dhe kanĂ« shumĂ« tĂ« drejtĂ«. ËshtĂ« njĂ« moment i artĂ« qĂ« tĂ« krijohet njĂ« brez i ri politik i bĂ«rĂ« vetĂ« dhe jo i injektuar nga Berisha apo Rama.

Por që të bëhet vetë duhet të provojë aftësinë që ka për të prodhuar udhëheqësit e rinj të tyre.

Mos bini nĂ« kurthin e delirantĂ«ve blogerĂ« qĂ« thonĂ« “nuk duam tĂ« kemi udhĂ«heqĂ«s”, “nuk duam tĂ« kemi grup drejtues”, â€œĂ«shtĂ« protestĂ« e popullit” etj. KĂ«to gjĂ«ra i interesojnĂ« t’i thotĂ« Edi Rama apo opozita zyrtare e BerishĂ«s. As mos u masturboni me idenĂ« se “Rama Ă«shtĂ« tmerruar”, “Berisha ka mbaruar”, “Qorri Ă«shtĂ« sinonim i Sorosit”, “Shehaj Ă«shtĂ« gjobaxhi”, “Lapaj Ă«shtĂ« lapangjoz” etj. Secili prej tyre ka ata qĂ« meriton pas vetes dhe nuk Ă«shtĂ« se shkrihen brenda ditĂ«s nga 3 mijĂ« vetĂ« qĂ« kanĂ« dalĂ« nĂ« shesh me meme nĂ« duar.

NjĂ« protestĂ« nuk mund tĂ« jetĂ« “no name, no face, no number”. Duhet tĂ« ketĂ« emĂ«r, shifra dhe fytyrĂ«. Ndryshe nuk realizon dot asgjĂ« politike.

E kuptoj zhgënjimin nga udhëheqësit politikë të tranzicionit, por çdo lëvizje që ka shkaktuar ndryshime në Shqipëri është bazuar tek idetë dhe udhëheqësit e saj.

LĂ«vizja e Dhjetorit krijoi enturazhin e parĂ« tĂ« lidershipit politik nĂ« ShqipĂ«ri pas komunizmit, ngjarjet e ’97 njĂ« enturazh tĂ« ri, ngjarjet e 2002–2005 njĂ« lĂ«vizje tĂ« re e kĂ«shtu me radhĂ«.

Serbia, e cila ka pasur njĂ« lĂ«vizje tĂ« tillĂ« tĂ« ngjashme njĂ« vit mĂ« parĂ«, dhjetĂ«ra herĂ« mĂ« masive se kaq, e dĂ«shtoi atĂ« lĂ«vizje pasi grupet nuk arritĂ«n dot tĂ« nxjerrin njĂ« lider, dhe sot kanĂ« pĂ«rfunduar nĂ« duart e nacionalistĂ«ve serbĂ«, qĂ« motiv kryesor nuk kanĂ« arsyen pse nisi protesta, por t’i kthejnĂ« KosovĂ«n SerbisĂ«.

Dhe kjo protestĂ«, nĂ«se nuk nxjerr udhĂ«heqĂ«sit e saj tĂ« bashkuar rreth njĂ« programi tĂ« qartĂ«, rrezikon tĂ« kalojĂ« nga pelikani kaçurrel tek slogani i Ballit KombĂ«tar “ShqipĂ«ria e shqiptarĂ«ve, vdekje tradhtarĂ«ve”, pastaj tek flamuri i Autochthonous-it dhe nĂ« fund tek izolimi i ShqipĂ«risĂ« dhe reforma agrare, meqĂ« disa nga ish-pronarĂ«t kanĂ« rimarrĂ« shumĂ« toka.

Atëherë të gjithë do të kujtohen se kanë çuar dëm një shans për të ndryshuar historinë, për të krijuar një opozitë të re. Thjesht kanë reformuar qeverinë.

Protesta pa Berishën, një shans për të lexuar keqqeverisjen

Nga Mero Baze

Tani që protesta në Tiranë po strukturohet jo thjesht si protestë për Zvërnecin, por si një protestë kundër qeverisjes së vendit, ajo po kthehet në një shans për të kuptuar opozitën reale në Shqipëri. Fakti që Berisha qëndroi larg protestës për arsye parimore ishte një fat. Dhe fati ka të bëjë pikërisht me atë që duhej verifikuar: nëse kishte opozitë përtej Berishës apo jo.

Protesta tregon se opozita është shumë më e madhe se PD e Berishës dhe me halle krejt të ndryshme nga ajo.

Tipari kryesor i protestĂ«s, qĂ« tani verifikohet qartĂ«, Ă«shtĂ« se ata janĂ« njerĂ«z tĂ« zemĂ«ruar me qeverisjen. Ka dhe plot njerĂ«z qĂ« dalin pĂ«r manirat e tyre, pasi nĂ« njĂ« bulevard shikon protesta pĂ«r marrjen e ÇamĂ«risĂ« dhe protesta pĂ«r tĂ« mbrojtur “pakicĂ«n greke” nĂ« ZvĂ«rnec; ka postera tĂ« kuruar mirĂ« ku Edi Rama Ă«shtĂ« nĂ« gjunjĂ« para Netanjahut, i cili Ă«shtĂ« shpallur kolonizator i bregut perĂ«ndimor tĂ« lumit VjosĂ«, qĂ« Ă«shtĂ« kthyer si Lumi Jordan; dhe njerĂ«z qĂ« protestojnĂ« pro PalestinĂ«s; ka grupime pro familjes dhe LGBT; ka njĂ«si anti-Soros dhe ithtarĂ« tĂ« tij; ka njerĂ«z kundĂ«r vaksinave dhe nga ata qĂ« ankohen qĂ« s’ka ilaçe nĂ« spitale; ka njerĂ«z qĂ« ankohen pĂ«r qiratĂ« e larta dhe tĂ« tjerĂ« qĂ« i kanĂ« vjedhur kĂ«to skemat piramidale tĂ« investimeve. Pra ka njĂ« kolorit tĂ« pafundmĂ« shtresash nĂ« shoqĂ«ri qĂ« identifikojnĂ« problemet tona. Zbatica e opozitĂ«s sĂ« BerishĂ«s ka nxjerrĂ« nĂ« breg tĂ« detit hallet e vĂ«rteta tĂ« popullit opozitar, qĂ« nuk ngjajnĂ« me hallet e BerishĂ«s.

Qeveria ka njĂ« shans tĂ« ri tĂ« kuptojĂ« kĂ« ka pĂ«rballĂ«. Deri tani ka bĂ«rĂ« tĂ« fortin dhe arrogantin duke menduar se ka pĂ«rballĂ« vetĂ«m BerishĂ«n dhe skalionet me kapuç tĂ« atyre qĂ« hedhin molotov. Befas, ndĂ«rsa ata u tĂ«rhoqĂ«n dhe e lanĂ« fushĂ«n tĂ« lirĂ«, u shfaqĂ«n qytetarĂ«t nĂ« rrugĂ«, ata qĂ« s’kanĂ« molotov nĂ« duar, por karroca fĂ«mijĂ«sh apo pankarta gjithĂ« humor dhe cinizĂ«m pĂ«r atĂ« qĂ« ndodh, pa munguar dhe ata qĂ« janĂ« si kripa e gjellĂ«s me gjĂ«rat e marra qĂ« thonĂ«. Por Ă«shtĂ« protestĂ« e vĂ«rtetĂ«.

Këmbëngulja e Edi Ramës për të dialoguar me ta është e kotë dhe e padobishme. Mendoj se as ata nuk kanë çfarë të besojnë më tek ai, pasi ata nuk e duan më qeverisjen e tij dhe as ai nuk ka çfarë u shpjegon, se 99 për qind e tyre as që kanë dalë aty për Zvërnecin. Zvërneci është plan zhvillimi i qeverisë dhe ajo ose duhet ta mbrojë planin e saj, ose duhet të ikë për shkak të pafuqisë për ta mbrojtur. Por kjo nuk ka lidhje me protestën.

Kjo protestë duhet parë dhe lexuar mirë për të kuptuar se çfarë i ka fshehur opozita e Berishës shoqërisë. I ka fshehur problemet e saj reale; i ka fshehur qeverisë arrogancën, duke e bërë të justifikueshme atë përballë molotovëve; i ka fshehur problemet e pazgjidhura të pronave, gangrenën e hipotekave, banditët e inspektoriateve, implikimin e policisë në paligjshmëri dhe, mbi të gjitha, i ka fshehur shoqërisë shqiptare aftësinë për të protestuar në mënyrë të qytetëruar.

Kjo është protestë tipike e shoqërive që përjashtohen nga pjesëmarrja në qeverisje, ku jeta politike monopolizohet mes një qeverie të fortë politikisht dhe një opozite agresive që nuk lë truall për të tjerë. Protesta të tilla janë tipike për vendet ish-komuniste dhe kanë qenë fenomen në Rumani, Bullgari dhe, së fundi, në Serbi. Shembja e një strehe stacioni hekurudhor atje ndezi një valë protestash njëvjeçare, duke bashkuar njësoj si këtu njerëz që marrin çantën e halleve të tyre në shpinë dhe dalin në rrugë për hallin e tyre.

ËshtĂ« njĂ« eksperiment social qĂ« duhet lexuar mirĂ«, pasi nĂ« finale ai do tĂ« dekantohet si lĂ«vizje politike. Deri atĂ«herĂ« natyrisht do tĂ« ketĂ« zhgĂ«njime, pĂ«rçarje dhe luftĂ« pĂ«r lidership, por problemet janĂ« aty nĂ« bulevard. Kush do t’i shikojĂ«, i shikon dhe u del pĂ«rpara.

Qëndrimi jopolitik i pushtetit ndaj Zvërnecit dhe protestave

Nga Mero Baze

SocialistĂ«t nĂ« pushtet po pĂ«rfshihen pa kuptim nĂ« debatin mbi protestĂ«n nĂ« TiranĂ«, herĂ« duke e kritikuar atĂ« e herĂ« duke u pĂ«rpjekur tĂ« ndajnĂ« objektivat e saj. Disa thonĂ«: “Keni tĂ« drejtĂ« pĂ«r gardhin, por jo pĂ«r investimin”; tĂ« tjerĂ« thonĂ«: “Keni tĂ« drejtĂ« pĂ«r dhunĂ«n, por jo pĂ«r tĂ« ardhmen e turizmit”, e kĂ«shtu me radhĂ«.

Kryeministri Edi Rama po ashtu rri e sqaron protestuesit për projektin, për të ardhmen e ekonomisë me ato investime, a thua se po nuk i sqaroi ata do vazhdojnë protestën dhe po i sqaroi do pushojnë.

ËshtĂ« njĂ« qĂ«ndrim tĂ«rĂ«sisht joproduktiv dhe pa sens politik.

Për hir të së vërtetës, Partia Demokratike, madje edhe vetë Berisha, ka një qëndrim më politik ndaj gjithë historisë. Tha që jemi pro investimeve të huaja dhe respektit ndaj pronës. Kaq.

Protestat nĂ« TiranĂ« nuk kanĂ« nevojĂ« pĂ«r sqarime nga pushteti, se ato janĂ« kundĂ«r pushtetit. Madje janĂ« dhe kundĂ«r opozitĂ«s zyrtare. Protestat nuk fillojnĂ« nga keqkuptime dhe nuk mbyllen me sqarime. Nuk kĂ«rkojnĂ« debat publik, por kĂ«rkojnĂ« pushtetin. Dhe si tĂ« tilla, ti ke detyrĂ« vetĂ«m t’i lĂ«sh tĂ« lira tĂ« provojnĂ« veten dhe fuqinĂ« e tyre politike nĂ« zgjedhje.

SocialistĂ«ve nĂ« pushtet nuk e di se kush ua ka mbushur mendjen qĂ«, po i sqaruan kĂ«ta protestuesit se nĂ« ZvĂ«rnec do vijnĂ« katĂ«r miliardĂ« euro dhe do kalojĂ« ekonomia shqiptare nĂ« njĂ« stad tjetĂ«r, ata do t’i kĂ«rkojnĂ« falje pushtetit pĂ«r prishjen e qetĂ«sisĂ« e do kthehen nĂ« shtĂ«pi tĂ« lumtur.

Ata janë në rrugë pikërisht se janë qartësisht kundër projektit dhe kundër ardhjes së investitorëve të huaj dhe kundër projekteve të mëdha që zhvillojnë një ekonomi të mbështetur tek turizmi. Ata janë shumë më të qartë në idenë e tyre sesa pushteti që e mbron atë ide. Pushteti ose duhet të mbrojë projektin, ose të heshtë dhe të shikojë punët e veta.

ÇfarĂ« pune ka çdo deputet socialist qĂ« bĂ«n deklarata dhe pĂ«rkĂ«dhel protestat, jep leksione demokracie mbi dobinĂ« e protestave dhe sqaron çdo njeri qĂ« ka megafonin?

Taulant Balla shkon e sqaron Belerin se nuk ekziston Vorio-Epiri, duke u futur në spiralen e propagandës nacionaliste greke me një term gjeografik të vdekur në vitin 1912. Hajt tani të diskutojmë a ekziston apo nuk ekziston Vorio-Epiri, ndërkohë që shqiptarët e kanë mbrojtur kufirin e sotëm jugor të Shqipërisë me gjakun e mijëra njerëzve të vrarë dhe masakruar nga andartët grekë të vitit 1914, të veshur si ortodoksë shqiptarë.

Ndalojeni këtë masakër propagandistike inferiore, pasi jeni në pushtet dhe keni detyrë të zhvilloni Shqipërinë dhe jo të policoni lindjen e protestave dhe të këshilloni mbarëvajtjen e tyre.

Protestat do hyjnĂ« normalisht nĂ« shtratin e vet. NĂ« krye tĂ« tyre Ă«shtĂ« njĂ« grup i ekstremit tĂ« majtĂ« shqiptar udhuehequr nga njue djalĂ« i ri Arlind Qorri, qĂ« predikon kundĂ«r kapitalizmit tĂ« madh dhe investimeve tĂ« huaja. JanĂ« tĂ« sinqertĂ« nĂ« atĂ« qĂ« thonĂ« e bĂ«jnĂ«. Nuk e kanĂ« farsĂ«. Nuk e kanĂ« me emra konkretĂ«. Nuk kompleksohen nga Donald Trump dhe familja e tij. JanĂ« gati t’i vĂ«nĂ« zjarrin edhe portretit tĂ« Trumpit nĂ«se shfaqet nĂ« ZvĂ«rnec. Nuk mund t’i pengoni ata. Ata janĂ« zemra e protestĂ«s.

Pastaj rrotull tyre ka konspiracionistĂ« qĂ« besojnĂ« se Sorosi desh tĂ« na zhdukĂ« me vaksina por nuk ia doli dhe po na zhduk me ZvĂ«rnecin; ka forca tĂ« qarta tĂ« islamit politik, qĂ« u duket vetja se po udhĂ«tojnĂ« me flotilje pĂ«r tĂ« ndihmuar banorĂ«t e ZvĂ«rnecit si nĂ« Gaza; ka nacionalistĂ« grekĂ« qĂ« vijnĂ« me autobusĂ« nĂ«n thirrje pĂ«r tĂ« shpĂ«tuar “tokĂ«n mĂ«mĂ«â€; dhe natyrisht nuk mund tĂ« mungojnĂ« edhe autobusĂ«t e Albin Kurtit, qĂ« mezi presin tĂ« duken dhe ata si Isa Boletini nĂ« VlorĂ« pĂ«r tĂ« hedhur nĂ« det tani imperializmin amerikan dhe sheikĂ«t e Katarit.

FalĂ« edhe “vigjilencĂ«s” sĂ« SPAK, qĂ« mezi pret tĂ« jetĂ« nĂ« qendĂ«r tĂ« vĂ«mendjes dhe kĂ«tĂ« radhĂ«, tani kemi tĂ« sekuestruara ende pa filluar punĂ« llogaritĂ« e miliarderĂ«ve qĂ« do investojnĂ«, pĂ«r tĂ« verifikuar se tokĂ«n e kujt do tĂ« blejnĂ«, ndĂ«rsa nuk kanĂ« verifikuar as “andartĂ«t” qĂ« vijnĂ« nga Kakavija, as kĂ«ta xhihadistĂ«t qĂ« e kanĂ« caktuar qĂ« Vlora dhe ZvĂ«rneci do bĂ«hen tokĂ« izraelite, duke kthyer “qytetin historik tĂ« hebrenjve”, VlorĂ«n, nĂ« njĂ« vend antisemit pĂ«r ta.

Nuk di ç’punĂ« ka qeveria tĂ« merret me kĂ«tĂ« protestĂ«. Qeveria ka pĂ«r detyrĂ« tĂ« mbrojĂ« dhe garantojĂ« investimet e huaja nĂ« vend dhe t’i qĂ«ndrojĂ« deri nĂ« fund projektit tĂ« saj. DĂ«mi mĂ« i madh qĂ« mund t’i bĂ«jĂ« qeveria kĂ«tij vendi Ă«shtĂ« tĂ« dĂ«shtojĂ« projekti dhe tĂ« merret me protestĂ«n.

Nëse projekti dështon dhe nëse investitorët largohen nga SPAK-u, nga antisemitizmi apo nacionalizmi grek, qeveria është përgjegjëse deri në fund për dëmin që i ka shkaktuar vendit.

Protestat janë një ngjarje e munguar në historinë e Shqipërisë për disa vite. Ato janë politikisht të qarta dhe janë baza e një opozite të re dhe një brezi të ri, që në thelb vetëm shkakun e kanë nga Zvërneci, se motivimin e kanë nga përjashtimi i tyre nga shoqëria, nga mospërfillja dhe gjendja depresive në të cilën gjendet e ardhmja e opozitës në vend.

Lërini ata në projektin e tyre dhe mbroni projektin për të cilin jeni votuar. Mbrojeni atë jo duke u marrë me protestën, por duke u marrë me letrat e shtetit, me ndihmën dhe garancinë ndaj investitorit të huaj dhe me krijimin e sigurisë juridike për këdo që investon në këtë vend, që nga ai që investon 100 mijë euro deri tek ata që bien miliarda. Shqipërinë e bëjnë ata që investojnë. Gjithë të tjerët jetojnë prej tyre, qoftë ata që dalin në protesta, qoftë ata që rrinë nëpër zyra.

Të gjithë të zemëruarit e Zvërnecit

Nga Mero Baze

Tani jemi më të qartë. Protestat rreth asaj që ndodhi në Zvërnec tani janë shndërruar në protesta kundër asaj që do të ndodhë në Zvërnec. Pra, nëse shkaku i irritimit publik me të drejtë ishte sjellja barbare ndaj një të riu protestues, tani beteja nuk është për të, por është kundër projektit më të madh që i është afruar Shqipërisë në çdo kohë nga jashtë; një projekt që bashkon SHBA-në dhe botën financiare të Lindjes së Mesme, e cila i sjell Shqipërisë jo vetëm një hop të ri financiar, por edhe një guaskë më të madhe sigurie nga pikëpamja gjeopolitike.

Pra tani ky reagimi i policisë apo Edi Ramës rreth incidentit të Zvërnecit nuk ka shumë rëndësi. Tani të gjithë të zemëruarit janë të sinqertë. E kanë me investimin.

Të zemëruarit e mëdhenj janë në Athinë. Aty është zemëruar qeveria, shtypi, eurodeputetët, opozita, madje edhe Beleri. Dhe ata e kanë zemërimin me dy shkallë. Për tjetër gjë ankohen e tjetër gjë kanë në mendje. Ankohen se Zvërneci është tokë greke dhe se ai i rrahuri ishte pjesëtar i diskriminuar i pakicës greke, ndërkohë që në fakt askush nuk e pyeti për emrin kur e rrahu, pasi banditët nuk e kanë atë zakon.

E vërteta është se Greqia, shtypi i saj, qeveria dhe opozita që janë bërë bashkë kundër Zvërnecit, nuk e kanë me pakicën greke, se ajo nuk ekziston në Zvërnec. E kanë me investimin.

Dhe kanĂ« tĂ« drejtĂ«. NjĂ« investim qĂ« sjell familjen Trump nĂ« VlorĂ« dhe disa miliarderĂ« nga bota arabe, Ă«shtĂ« njĂ« standard i ri jo vetĂ«m ekonomik pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, por edhe gjeopolitik. Greqia po ashtu ka dy vite e ca qĂ« Ă«shtĂ« nĂ« luftĂ« edhe me aeroportin e VlorĂ«s pĂ«rmes raporteve pĂ«r mjedisin nga Brukseli dhe aktivizimit tĂ« ambientalistĂ«ve. Por qeveria i ka tejkaluar me arrogancĂ« disa nga pengesat qĂ« i kanĂ« nxjerrĂ« nĂ« kĂ«tĂ« rrugĂ«. Aeroporti i VlorĂ«s dhe paketa e investimit ZvĂ«rnec–Sazan Ă«shtĂ« e vĂ«rtetĂ« qĂ« e shkĂ«pusin VlorĂ«n nga ShqipĂ«ria, por nuk e çojnĂ« as nĂ« SHBA, as nĂ« Katar. Aty e lĂ«nĂ«, por e bĂ«jnĂ« mĂ« tĂ« fortĂ« dhe mĂ« tĂ« paprekshme ekonominĂ« e ShqipĂ«risĂ« dhe territorin e saj.

Ndaj Greqia ka tĂ« drejtĂ« tĂ« jetĂ« e shqetĂ«suar. Çdo vend normal qĂ« Ă«shtĂ« i pĂ«rgjegjshĂ«m nĂ« konkurrencĂ«n me fqinjĂ«t do tĂ« ishte shqetĂ«suar. PĂ«rveç nesh. Ne jemi tĂ« shqetĂ«suar pse kjo gjĂ« ndodh tek ne dhe jo nĂ« Greqi.

TĂ« zemĂ«ruarit e dytĂ« janĂ« protestuesit e ZvĂ«rnecit nĂ« TiranĂ« dhe VlorĂ«. Nuk dua t’i ngatĂ«rroj me GreqinĂ«, se nuk janĂ« tĂ« GreqisĂ«; janĂ« tanĂ«t. Ata ndoshta s’kanĂ« qenĂ« ndonjĂ«herĂ« nĂ« ZvĂ«rnec dhe ndoshta s’do tĂ« shkojnĂ« kurrĂ«, por ata kanĂ« njĂ« kauzĂ« politike pĂ«rpara. KanĂ« kuptuar se Ă«shtĂ« rasti qĂ« nĂ« ShqipĂ«ri tĂ« ngrihet njĂ« e majtĂ« ideologjike antikapitaliste dhe po provojnĂ« gjithĂ« forcat.

NĂ« qendĂ«r tĂ« protestĂ«s Ă«shtĂ« LĂ«vizja BashkĂ«, me Arlind Qorrin dhe me Fatos LubonjĂ«n. Ata janĂ« mĂ« tĂ« qartĂ«t, mĂ« tĂ« pastĂ«rtit nĂ« kapjen nga tĂ« tjerĂ«t dhe mĂ« agresivĂ«t. TĂ« tjerĂ«t janĂ« garniturĂ« e tyre. Ata nuk janĂ« tĂ« GreqisĂ«. Ata janĂ« tanĂ«t dhe janĂ« thellĂ«sisht tĂ« bindur dhe tĂ« qartĂ« qĂ« ai investim duhet penguar si njĂ« kauzĂ« kundĂ«r kapitalit tĂ« madh. E ka çdo forcĂ« neomarksiste nĂ« botĂ« kĂ«tĂ« kauzĂ« dhe nuk duhet t’i paragjykojmĂ«.

E vetmja gjĂ« qĂ« nuk shkon Ă«shtĂ« kur pĂ«rkĂ«dhelen se gjoja dikush po i akuzon si agjentĂ« tĂ« GreqisĂ«. Jo, nuk janĂ« agjentĂ« tĂ« GreqisĂ«. Greqia Ă«shtĂ« me mendje e shpirt pranĂ« tyre dhe krah tyre, por ata nuk kanĂ« punĂ« me GreqinĂ«. Ata janĂ« mĂ« keq. Ata e duan ShqipĂ«rinĂ« mĂ« keq se ç’e do Greqia, pasi ashtu Ă«shtĂ« kauza e tyre ideologjike. Ndaj mos u shqetĂ«soni prej tyre. LĂ«rini tĂ« lirĂ« tĂ« protestojnĂ«, tĂ« votohen dhe tĂ« provohen nĂ« kĂ«tĂ« kauzĂ« qĂ« kanĂ«. Mos i ngatĂ«rroni me GreqinĂ«, se fyeni edhe qartĂ«sinĂ« e GreqisĂ« kundĂ«r kĂ«tij projekti.

Të shqetësuarit e fundit janë prokurorët e SPAK. Ata kanë filluar hetimet, sipas njoftimit zyrtar, për pronësinë e tokës dhe fazat ligjore të heqjes nga zonë e mbrojtur dhe kthimit në peizazh të mbrojtur me të drejtë ndërtimi.

Po bĂ«jnĂ« shumĂ« mirĂ«. Sa i pĂ«rket tokĂ«s, e di gjithĂ« ShqipĂ«ria si Ă«shtĂ« transformuar pas viteve ’90 nĂ« duart e tĂ« fortĂ«ve, qĂ« pastaj e legjitimuan pushtet pas pushteti. Sa pĂ«r aktet ligjore, nuk mĂ« intereson se si i gjejnĂ«. NĂ«se dikush ka shkelur rregullat, le tĂ« pĂ«rballet me ligjin.

Por njĂ« gjĂ« m’u duk shumĂ« e papĂ«rgjegjshme nĂ« sekuestron konservative tĂ« tyre.

Ata i kanë vënë sekuestron konservative kompanisë së Katarit që do të investojë, ende pa nisur punë dhe ende pa hedhur asnjë qindarkë. Pra i kanë bllokuar llogaritë disa miliarderëve, me arsyetimin se po tentojnë të investojnë në Zvërnec. Kjo, nëse nuk është papërgjegjësi, është një dëm me paramendim ndaj një projekti miliardash në Shqipëri nga institucioni më avangard i drejtësisë, i cili pretendon se na ruan nga hajdutët e xhepave që vjedhin ekonominë tonë dhe zbojnë miliarderët e huaj nga vendi, që sjellin 4 miliardë euro të tyre në ekonominë shqiptare.

DĂ«m mĂ« tĂ« madh ekonomisĂ« shqiptare nuk mund t’i bĂ«jĂ« as Greqia, as Arlind Qorri, as Fatos Lubonja i 1997-Ă«s dhe i 2026-Ă«s.

Uroj tĂ« mos jetĂ« ai “nukli grek” brenda SPAK-ut qĂ« arreston kĂ«do qĂ« i bie mĂ« qafĂ« Belerit, se nĂ« kĂ«tĂ« rast do t’i dihej edhe mĂ« shumĂ« nderi se po i biem vĂ«rtet mĂ« qafĂ« GreqisĂ«.

Dhe pĂ«rpjekja pĂ«r t’i “arrestuar” miliarderĂ«t qĂ« do tĂ« investojnĂ« ende pa ardhur, Ă«shtĂ« e paprecedentĂ« nĂ« jurisprudencĂ«, e pakuptueshme nĂ« politikĂ«n ndĂ«rkombĂ«tare dhe shumĂ« e guximshme pĂ«r njĂ« institucion i cili, kur bĂ«n gjĂ«ma represive, justifikohet se ka folur me ambasadĂ«n e SHBA-sĂ« apo tĂ« BE-sĂ«.

Nuk e di me kĂ« kanĂ« folur mĂ« 29 maj, por t’i bllokosh dikujt llogaritĂ« ende pa investuar, vetĂ«m drejtĂ«si nuk Ă«shtĂ«. MĂ« sĂ« paku Ă«shtĂ« edhe dĂ«m ekonomik ndaj ShqipĂ«risĂ«. Realisht Ă«shtĂ« njĂ« sulm politik, njĂ«soj si çdo kush qĂ« Ă«shtĂ« trazuar nga projekti i investimit ZvĂ«rnec–Sazan. Dhe ata nuk i kemi votuar tĂ« merren me politika zhvillimi.

Kakofonia rreth Zvërnecit

Nga Mero Baze

Ka një kakofoni rreth asaj që po ndodh në Zvërnec, ku përzihen, ose qëllimisht ose nga zelli për protagonizëm, disa probleme të mbivendosura, që janë në shumicë probleme ligjore, të cilat spërkaten pastaj me këtë adrenalinën e sulmeve ndaj investitorëve.

Problemi i investimit nĂ« ZvĂ«rnec nuk Ă«shtĂ« i ri. ËshtĂ« i sĂ« paku para dy viteve, kur Ivanka Trump dhe burri i saj u shfaqĂ«n para zgjedhjeve me ofertĂ«n pĂ«r ishullin e Sazanit dhe ZvĂ«rnecin me njĂ« partner shqiptar.

Nuk pati këtë agresivitet në atë kohë. Madje filluan barcaletat me vlonjatët që rritën çmimet e shtëpive që kanë pamje nga investimi i Trumpit.

Pati më shumë humor dhe mosbesim sesa ndonjë revoltë.

Revolta nisi kur u shfaq gardhi i pronës.

Problemi i pronĂ«s nĂ« bregdetin e VlorĂ«s, nga Palasa deri nĂ« VjosĂ«, ka njĂ« tipologji. NjĂ« i fortĂ« i VlorĂ«s i viteve ’90, i quajtur Artur Shehu dhe ndihmĂ«si i tij PĂ«llumb Petriti, gjatĂ« kohĂ«s sĂ« pushtetit tĂ« parĂ« tĂ« PD-sĂ« kanĂ« marrĂ« qindra hektarĂ« tokĂ« me vendime pĂ«r kthim pronĂ«sie, i kanĂ« hipotekuar, i kanĂ« legjitimuar edhe nĂ« mandatin e dytĂ« tĂ« PD-sĂ« dhe kanĂ« nisur t’i shesin tek biznesmenĂ« tĂ« mĂ«dhenj qĂ« kanĂ« pasur mundĂ«si t’i zhvillojnĂ« shpejt dhe ta mbyllin problemin.

ËshtĂ« e qartĂ« qĂ« kanĂ« marrĂ« tokĂ« mĂ« shumĂ« sesa ka pasur trashĂ«gimi njĂ« nga shehlerĂ«t e KaninĂ«s para komunizmit, dhe duket se kanĂ« bĂ«rĂ« kujdes qĂ« nĂ« shumicĂ«n e pronave tĂ« marrin tokĂ« tĂ« shtetit, pĂ«r tĂ« shmangur konfliktet me privatĂ«t. Pastaj, sa herĂ« kanĂ« pasur probleme me pushtetin, ose u kanĂ« bĂ«rĂ« presion pĂ«r konfiskim, kanĂ« ndarĂ« llokma pĂ«r njerĂ«z afĂ«r pushtetit, biznese tĂ« mĂ«dha dhe ia kanĂ« dalĂ«.

Ky është problem ligjor i pronës së tyre, fatkeqësisht i pakontestuar në gjyqe, përjashto disa raste sporadike. Projektet e zhvillimit i kanë dhënë fund dilemave dhe ata kanë shërbyer si garantues të një sistemi korruptiv dhe të tmerrshëm të legjitimitetit të pronave në Shqipëri, njësoj si legalizimet.

Ky problem mund të hetohet, të gjykohet dhe të ndëshkohet pa prekur investitorët. Kushdo që merr këtë iniciativë dhe mund ta fitojë këtë çështje, bëhet përfitues i pronës brenda këtij projekti.

Problemi i dytë është problemi i dhunës së policisë private dhe asaj të shtetit. Ky problem është edhe më i ndjeshmi, pasi ilustrohet me pamje të rënda dhe tregon arrogancën dhe papërgjegjësinë që ekziston në raport me ligjin nga policia e shtetit dhe policia private. Rrëmbimi i një personi nga policia private dhe sherillëku i policisë së shtetit janë tregues të standardeve të dobëta që kemi në raport me liritë qytetare. Kur policia dhe të fortët e policisë private shikojnë se në këtë vend askush nuk pyet për të drejtat e njeriut as kur burgosesh, as kur gjykohesh, as kur ankohesh, bashkohen edhe ata me turmën e arrogantëve. Ndaj ndëshkimi i tyre duhet të jetë shembullor.

Problemi i tretë, për nga radha por i pari për nga rëndësia, është problemi i investitorit. Në fakt, këtu është e gjithë beteja. Dy të vërtetat e para janë ushqim për urrejtjen popullore kundër investimit.

ËshtĂ« njĂ«soj si rasti i Rjollit. NjĂ« pjesĂ« e banorĂ«ve tĂ« fshatit pretendojnĂ« se pronari i tokĂ«s Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« pronar qĂ« nĂ« kohĂ«n e PerandorisĂ« Osmane dhe i ka privuar banorĂ«t katolikĂ« nga prona. Por, çuditĂ«risht, ata nuk protestojnĂ« kundĂ«r pronarit tĂ« tokĂ«s, pasi me atĂ« i kanĂ« humbur gjyqet, por kundĂ«r investitorit, duke e akuzuar atĂ« pĂ«r uzurpator. Investitori, nĂ« kĂ«tĂ« rast, ka bĂ«rĂ« njĂ« kontratĂ« me pronarin e tokĂ«s si ortak dhe Ă«shtĂ« i gatshĂ«m qĂ« ato benefite qĂ« i merr pronari i tokĂ«s t’i marrĂ« kushdo qĂ« mund tĂ« shpallet pronar aty. Fakti qĂ« sulmohet ai Ă«shtĂ« mĂ« shumĂ« gjobĂ« ndaj tij sesa pĂ«rpjekje pĂ«r “legjitimitetin” e pronĂ«s.

KĂ«tu po zhvillohet i njĂ«jti skenar. NĂ«n sulm Ă«shtĂ« investimi. MeqĂ« u vjen pak zor tĂ« sulmojnĂ« direkt investimin e lidhur me Ivanka Trump, sulmojnĂ« pronarĂ«t e shpallur tĂ« tokĂ«s qĂ« pĂ«rfitojnĂ« nga ky investim dhe bĂ«jnĂ« sikur e quajnĂ« “rrenĂ«â€ kĂ«tĂ« punĂ«n e investitorit tĂ« madh.

ËshtĂ« shumĂ« e qartĂ« kush Ă«shtĂ« investitori. Grupi Kastrati Ă«shtĂ« sipĂ«rmarrĂ«s sĂ« bashku me familjen e Ivanka Trump. NĂ« sipĂ«rmarrje janĂ« tĂ« pĂ«rfshirĂ« si ortakĂ« pĂ«rfitues gjithkush qĂ« aty ka letrat e tokĂ«s. Aty hyn i kĂ«rkuari Artur Shehu,Ish gardist i BerishĂ«s dhe i larguar nga ShqipĂ«ria pas pĂ«rleshjeve vdekjeprurĂ«se me njĂ« bandĂ« tĂ« VlorĂ«s mĂ« 1998, i kĂ«rkuari PĂ«llumb Petriti, biznesmenĂ« tĂ« tjerĂ« shqiptarĂ« tĂ« afĂ«rm tĂ« ish-pushtetarĂ«ve e kushdo qĂ« ka mundur tĂ« pĂ«rfitojĂ«. Kakofonia qĂ« kĂ«ta janĂ« pronarĂ«t realĂ« dhe Jared Kushner e Kastrati janĂ« mbulesĂ«, Ă«shtĂ« pikĂ«risht njĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r tĂ« goditur investitorin pa pasur as guximin t’ia zĂ«nĂ« emrin nĂ« gojĂ«.

Pastaj kemi edhe kĂ«tĂ« gjetjen origjinale tĂ« Çim PekĂ«s, si ideator i shtypit tĂ« familjes Berisha, qĂ« akuzon RamĂ«n se qĂ«ndron pas protestave, se i vjen frikĂ« ta zbojĂ« Jared Kushnerin vetĂ«. KĂ«tu pastaj shto edhe pak konspiracion izraelit dhe kĂ«ta aktivistĂ«t mund t’i shikosh duke shkuar me flotilje nĂ« ZvĂ«rnec, duke u çuar ujĂ« pelikanĂ«ve qĂ« nuk i lĂ« Kushneri tĂ« pijnĂ«.

Legjitimiteti i pronave tĂ« plaçkitura nĂ« ShqipĂ«ri nuk vendoset me aktivistĂ«, por me gjykata. Dhe nuk ka gjĂ« mĂ« tĂ« dĂ«shtuar nĂ« ShqipĂ«ri sesa drejtĂ«sia. E kuptoj mllefin e çdokujt qĂ« nuk ia del dot tĂ« pĂ«rballet me drejtĂ«sinĂ«, madje edhe ata qĂ« nuk pĂ«rballen dot me banditĂ«t e tokave, por trimĂ«ria pĂ«r t’u vĂ«nĂ« gjobĂ« investitorĂ«ve, qĂ« janĂ« po aq tĂ« plaçkitur nga pronarĂ«t e rremĂ« sa çdokush tjetĂ«r qĂ« nuk merr dot pronat legjitime, Ă«shtĂ« e qartĂ«.

Ndaj është mirë që të shmanget kakofonia rreth Zvërnecit. Kurrë nuk duhet ndaluar të kërkohet legjitimiteti i pronës, kurrë nuk duhet ndaluar të kërkohet nga policia dhe të fortët të respektojnë qytetarët dhe të jenë shërbëtorë të bindur, kurrë nuk duhet hequr dorë nga standardet e mbrojtjes së mjedisit dhe të drejtat e qytetarëve për të shijuar bregdetin, por duhet hequr dorë nga kriminalizimi i atyre që investojnë për të zhvilluar vendin dhe ekonominë.

Kjo frymë populiste që po rritet në vend kundër gjoja oligarkëve, është në të vërtetë një mercenarizëm që bën avokatin e atyre që e kanë plaçkitur vendin, e atyre të fortëve që janë bërë pronarë tokash, madje edhe e arrogancës shtetërore, pasi të gjitha këto mëkate zbrazën mbi ata që, në fund të ditës, paguajnë paratë, mbajnë ekonominë dhe mbajnë edhe baltën e shkaktuar nga kakofonia e një anarkizmi të ri.

Ripërpëlitja

Nga Mero Baze

Sali Berisha po pĂ«rpiqet tĂ« mbajĂ« ndezur shpresat e besnikĂ«ve tĂ« vet se ndryshimi i vĂ«rtetĂ« nĂ« PD nuk ka lidhje me ikjen e tij, por me largimin e bashkĂ«punĂ«torĂ«ve tĂ« tij. KĂ«shtu, duke hapur fjalĂ« se kĂ«tĂ« radhĂ« partia do tĂ« “ripĂ«rtĂ«rihet”, shpreson tĂ« ngjallĂ« shpresa tek shumĂ« njerĂ«z qĂ« tĂ« marrin ndonjĂ« pozicion tĂ« avancuar nĂ« PD dhe tĂ« ndihen tĂ« pĂ«rfillur.

Ajo që po ndodh, më shumë se ripërtëritje, është ripërpëlitje e PD-së. Ripërtëritje do të ishte zëvendësimi i një udhëheqësi të plakur dhe të degraduar me një udhëheqës të ri që e sfidonte atë. Vetëm kështu mund të flisnim për një energji të re në PD.

Kjo qĂ« po ndodh i ngjan atyre skenave tĂ« zakonshme kur njĂ« plak i moshur dhe i drobitur qĂ« ecĂ«n me bastun, rrĂ«zohet dhe pastaj, pĂ«r njĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ«, pĂ«rpĂ«litet nĂ« tokĂ« pĂ«r t’u ngritur, derisa vijnĂ« disa djem tĂ« rinj, i japin dorĂ«n dhe e ngrenĂ«. Por pasi ngrihet, nuk Ă«shtĂ« se ecĂ«n mĂ« shpejt. Thjesht vazhdon tĂ« ecĂ« si mĂ« parĂ«.

PartisĂ« Demokratike po i ndodh fiks kjo gjĂ«. UdhĂ«heqĂ«si i saj i plakur Ă«shtĂ« rrĂ«zuar disa herĂ« nĂ« 36 vite, madje duke marrĂ« me vete ndonjĂ«herĂ« dhe ShqipĂ«rinĂ«, si nĂ« vitin 1997. Dhe pasi Ă«shtĂ« pĂ«rpĂ«litur pĂ«r njĂ« kohĂ« tĂ« gjatĂ« nĂ« pĂ«rpjekje pĂ«r t’u ringritur, janĂ« gjendur gjithmonĂ« ca njerĂ«z qĂ« i kanĂ« dhĂ«nĂ« dorĂ«n tĂ« ngrihet. Por nuk Ă«shtĂ« se ka bĂ«rĂ« diçka tĂ« re pasi Ă«shtĂ« ngritur. Ka pĂ«rsĂ«ritur zakonet e tij.

Goditjen vendimtare pĂ«r ta rrĂ«zuar pĂ«rtokĂ« ia kanĂ« dhĂ«nĂ« SHBA dhe Britania e Madhe, duke e shpallur “non grata” pĂ«r minim tĂ« demokracisĂ«, korrupsion madhor familjarisht dhe lidhje me krimin e organizuar. Pas kĂ«saj u pĂ«rpĂ«lit pĂ«r pesĂ« vite deri mĂ« sot dhe tani shpreson tĂ« ringrihet prapĂ«, duke u mbajtur pas rripit tĂ« pantallonave tĂ« Flamur NokĂ«s dhe fustanit tĂ« Albana Vokshit.

Kjo i vlen të marrë fund përpëlitja, por nuk e ripërtërin. As nuk e bën më të ri, as më të fortë dhe as më të besueshëm. E bën thjesht një kufomë që ecën, me kujdesin e vetëm se mos rrëzohet përsëri dhe i duhet të përpëlitet prapë derisa të çohet. Por jo për të fituar. Për të vegjetuar.

Problemi është se Berisha i ka dëshpëruar të gjithë të vetët, përveç Ramës

Nga Mero Baze

I gjithĂ« sulmi rreth rizgjedhjes sĂ« BerishĂ«s u fokusua tek fakti qĂ« ai po garonte i vetĂ«m dhe se kishte pĂ«rjashtuar dhe kundĂ«rshtarĂ«t mĂ« formalĂ« nĂ« garĂ«. NĂ« fakt atĂ« e kishte menduar mirĂ«. Duke mos lejuar askĂ«nd tĂ« garonte, ai e çoi debatin pĂ«r rizgjedhjen e tij tek “rregullat” demokratike tĂ« garĂ«s dhe tek formalizmi i saj.

Për 35 vite, PD nuk është se ka pasur ndonjëherë ndonjë garë reale për kryetar. E vetmja përpjekje për garë ka qenë ajo mes Sokol Olldashit dhe Lulzim Bashës, por dhe ajo u prish nga ndërhyrja e Berishës duke shantazhuar mbështetësit e Olldashit. Por së paku ishte garë.

Gjithë të tjerat, përfshi dhe garat e Bashës, edhe pse kanë pasur kandidat formal, nuk kanë qenë gara. Kështu që nuk mund të vajtojmë pas 36 vjetësh që në PD nuk ka pasur garë për të zgjedhur kryetarin, pasi një kryetar ka qenë gjithmonë.

Problemi real qĂ« kanĂ« kĂ«to zgjedhje nuk Ă«shtĂ« mungesa e rivalit tĂ« BerishĂ«s, por Berisha. Ka pasur herĂ« tĂ« tjera nĂ« historinĂ« e PD qĂ« Berisha ka garuar po i vetĂ«m, por njerĂ«zit kanĂ« pasur shpresĂ« tek ai. NĂ« PD nuk ka njeri respekt pĂ«r garĂ«n si institucion dhe kanĂ« rĂ«nĂ« dakord tĂ« gjithĂ« qĂ« ajo parti nuk ka as rregulla qĂ« duhet t’u nĂ«nshtrohet Berisha. Mjafton tĂ« kujtojmĂ« nenin “Basha” nĂ« statut qĂ« nuk e lejon BerishĂ«n tĂ« rikandidojĂ« dhe mbyllet ky debat.

Problemi real Ă«shtĂ« se rizgjedhja e BerishĂ«s dĂ«shpĂ«ron çdo kĂ«nd nĂ« PD, dhe ata qĂ« e duan vĂ«rtet BerishĂ«n. NĂ« kĂ«to momente, nĂ«se çdo demokrat e pyet privatisht a Ă«shtĂ« i lumtur qĂ« do kenĂ« BerishĂ«n kryetar, Ă«shtĂ« gati ta shajĂ« me libĂ«r shtĂ«pie, por s’kanĂ« çfarĂ« t’i bĂ«jnĂ«. Ky Ă«shtĂ« dĂ«shpĂ«rimi i madh qĂ« Berisha e ndjen. Madje reflektohet dhe tek fytyra e Flamur NokĂ«s, ku nuk Ă«shtĂ« aq e lehtĂ« tĂ« depĂ«rtojnĂ« mendimet dhe emocionet.

Për këtë arsye Berisha u përpoq ta orientojë debatin rreth rizgjedhjes së tij tek mungesa e kandidatit. E di që për atë nuk mërzitet askush në PD. Kurse për të ardhmen e zezë me Berishën natyrisht mërziten të gjithë.

ËshtĂ« kjo arsyeja qĂ« fjalinĂ« e parĂ« qĂ« ai tha pas rizgjedhjes ishte se rizgjedhja e tij “e ka lĂ«nĂ« Edi RamĂ«n pa gjumĂ«â€. ËshtĂ« fiks ajo qĂ« i thotĂ« koshienca e tij pĂ«r demokratĂ«t, pĂ«r ata qĂ« vĂ«rtet kanĂ« mbetur pa gjumĂ« nga rizgjedhja e tij, se e dinĂ« qĂ« nuk kanĂ« asnjĂ« tĂ« ardhme.

Berisha ka një traditë që zgjedhjet i fiton me garë apo pa garë, me rrugë të ndershme apo të pista, por kjo nuk ka shumë rëndësi për të. Në kohë të ndryshme rëndësi ka pasur produkti i zgjedhjes. Produkti i kësaj rizgjedhjeje të Berishës është dëshpërimi i demokratëve. Dhe kjo është vrasja reale e Berishës.

Rizgjedhja e tij është gjëja më kundërproduktive që PD dhe ai vetë kanë bërë në politikë për 36 vite dhe i ka dëshpëruar të gjithë ata që shpresojnë se PD do të vijë një ditë në pushtet.

Dhe dëshpërimi është produkt i humbjes, jo i fitores. Sali Berisha dhe PD kanë humbur thellë nga rizgjedhja e tij.Sali Berisha i ka dëshpëruar të gjithë të vetët. Përveç Ramës.

Mungesa e reflektimit për dështimet e Reformës në Drejtësi mund ta vrasin atë

Nga Mero Baze

Reforma në Drejtësi nuk duhet lënë të dështojë. Në vitet e para të saj ajo është përballur me një sërë dështimesh, disa prej të cilave janë katastrofike, por një reformë e re do të ishte dhe më keq. Disa dështime të saj duan përgjigje të menjëhershme dhe disa të tjera një reflektim të matur që të jetë afatgjatë dhe jashtë emocioneve politike.

Mungesa e reflektimit për dështimet në Reformën në Drejtësi vjen pikësëpari nga fakti se ajo u konsiderua apriori një vepër konsensuale e klasës politike shqiptare me faktorin ndërkombëtar dhe prekja e saj u kthye në një dogmë, që në fakt po forcon dështimin e saj.

Dështimi i parë i madh i saj është stokimi prej qindra mijëra dosjesh dhe drejtësia e vonuar për qindra mijëra qytetarë, të cilët po marrin një drejtësi shumë më të keqe se ajo para vitit 2016. Praktikisht po u hiqet mundësia të marrin drejtësi.

Këtë katastrofë e prodhoi vettingu i ngadaltë dhe represiv nga një anë, rregullat anormale për zëvendësimin e tyre që ishin të kushtëzuara nga lobime meskine dhe llogari të personalizuara për emra gjyqtarësh që donin të kapnin pozita kyçe në sistem, si dhe superstruktura e rënduar e reformës që kërkonte burime njerëzore disa fish më shumë se më parë.

Të gjitha së bashku, bashkuar dhe hartën e re të gjyqësorit tërësisht të dështuar, kanë krijuar sot një situatë katastrofike në drejtësi. Praktikisht i kemi lënë qytetarët pa drejtësi.

Dje pashë që një nga këto organet qeverisëse të drejtësisë, KLGJ, iu ka kërkuar ndihmë ekspertëve ndërkombëtarë për këtë situatë katastrofike që në fakt është përgjegjësi e saj.

Përse u duhet kërkuar ndihmë ekspertëve të huaj për një banalitet që e kemi prodhuar vetë dhe mund ta zgjidhim vetë? Nëse KLGJ është e paaftë për shkak të nivelit ordiner të anëtarëve, atëherë të shkrijmë KLGJ dhe të ndërtojmë një qeveri të gjyqësorit më të aftë.

Zgjidhja Ă«shtĂ« tĂ« ndĂ«rhyhet pĂ«r t’u tĂ«rhequr nga dĂ«shtimet. Fjala vjen, pse duhet mbrojtur me çdo kusht harta e gabuar e gjyqĂ«sorit qĂ« Ă«shtĂ« njĂ« nga shkaqet qĂ« ka prodhuar stokun e dosjeve, vetĂ«m se e ka thĂ«nĂ« Ulsiu qĂ« Ă«shtĂ« propozim i BE? Po mirĂ«, ta zgjidhĂ« Ulsiu me BE. Pastaj pse duhen marrĂ« ekspertĂ« tĂ« huaj, serbĂ« a ku di unĂ« çfarĂ«, pĂ«r kĂ«tĂ« marrĂ«zi qĂ« e kemi bĂ«rĂ« me arrogancĂ«n tonĂ«?

E njëjta gjë duhet bërë dhe me shtimin e burimeve njerëzore në drejtësi. Ajo duhet korrigjuar dhe nëse nuk ka më magjistratë, le të aplikohen kritere të ngjashme që fusin në sistem profesorë të drejtësisë apo ish-ekspertë të nivelit të lartë.

Pra Ă«shtĂ« shumĂ« e rĂ«ndĂ«sishme tĂ« kemi njĂ« plan B pĂ«r tĂ« reaguar ndaj dĂ«shtimit. Mbrojtja me çdo kusht e dĂ«shtimeve, nĂ« emĂ«r tĂ« “mosprekjes sĂ« reformĂ«s”, Ă«shtĂ« mosprekja e problemit qĂ« kemi krijuar dhe njĂ« situatĂ« qĂ« nĂ« fund tĂ« fundit vret qytetarin shqiptar qĂ« nuk merr drejtĂ«si.

NjĂ« aspekt tjetĂ«r i dĂ«shtimit tĂ« ReformĂ«s nĂ« DrejtĂ«si Ă«shtĂ« fryma politike e saj. E gjithĂ« reforma u bazua mbi entuziazmin e ndĂ«shkimit tĂ« klasĂ«s politike, qĂ« pĂ«rkufizohej si “pandĂ«shkueshmĂ«ri”. E vĂ«rteta Ă«shtĂ« se drejtĂ«sia shqiptare kishte kaluar nĂ« ekstrem duke mos trajtuar korrupsionin nĂ« nivelet e larta dhe duke krijuar perceptimin e njĂ« klase politike tĂ« paprekshme.

Por a e zgjidhi Reforma në Drejtësi këtë gjë?

Jo. Reforma në Drejtësi e politizoi më keq këtë situatë, duke vënë në qendër të saj SPAK si një organ represiv dhe duke i dhënë arkitekturës së përgjithshme të Reformës në Drejtësi fytyrën e tij. Ne mund të jemi i vetmi vend formalisht demokratik që kur flasim për drejtësi nuk kemi parasysh gjykatën, por prokurorin.

Kjo ka bërë që SPAK dhe prokurorët e tij, shumica mediokër dhe të paaftë, madje pjesë e sistemit korruptiv, të përjetojnë një superpushtet dhe të kthehen në një qendër politike vendimmarrjeje, me tipare të qarta të një nukli politik.

Shikoni strukturĂ«n e SPAK. Investimin kryesor e ka nĂ« media dhe nĂ« marrĂ«dhĂ«nie publike. Fokusin kryesor e ka si tĂ« denoncojĂ« paraprakisht tĂ« thirrurit pĂ«r hetime, si t’i diskreditojĂ« ata publikisht ndĂ«rkohĂ« qĂ« heton dhe madje si t’i ekspozojĂ« si tĂ« poshtĂ«ruar nĂ« njĂ« paradĂ« tĂ« turpshme para kamerave, duke lajmĂ«ruar gazetarĂ«t t’i filmojnĂ«, duke shkelur çdo prezumim pafajĂ«sie dhe duke i bĂ«rĂ« ata tĂ« ndjehen tĂ« poshtĂ«ruar dhe pa shpresĂ« pĂ«r drejtĂ«si.

Këto janë tipare të një organizate politike dhe jo institucioni drejtësie. Madje këto janë tipare të një linçimi politik me elementë të qartë diktatorialë.

Më tej akoma kemi raste ekstreme të sjelljes së prokurorëve të SPAK të përfshirë në beteja personale me të akuzuarit, duke u përleshur me ta në sallën e gjyqit. Por rasti më ekstrem ka qenë ai kur prokurori i SPAK ka arsyetuar me shkrim se një i akuzuar duhet të qëndrojë në burg, pasi ai ka lobuar me avokatë në SHBA kundër tyre.

Pra me arsyetimin zyrtar që kanë bërë, janë kthyer në kohën kur Enver Hoxha ndaloi avokatin duke e quajtur propagandë, dhe i kanë ndaluar daljen në liri se ai rrezikon të mbrohet.

Kjo nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m shkelje e parimit tĂ« prezumimit tĂ« pafajĂ«sisĂ«, por Ă«shtĂ« vendosmĂ«ri pĂ«r t’i cenuar liritĂ« themelore njĂ« tĂ« akuzuari dhe pĂ«r ta orientuar gjykimin e tij si element i rrezikshĂ«m pasi kĂ«rkon tĂ« mbrohet. Kjo Ă«shtĂ« kundĂ«r çdo doktrine drejtĂ«sie nĂ« botĂ«, llogarisni dhe atĂ« tĂ« KoresĂ« sĂ« Veriut.

Në çdo vend të botës këta prokurorë duhet jo vetëm të liroheshin në sallë të gjyqit, por dhe të shkonin para drejtësisë, ndërkohë që ne jetojmë me kultin e represionit të tyre.

Vendosmëria e prokurorëve për të mos lejuar mbrojtjen e të akuzuarve, futja e tyre në kafaz duke cenuar mbrojtjen efektive në sallë të gjyqit, mosnjohja me aktet ligjore dhe akuzat bazuar mbi dokumente të parëndësishme me qindra mijëra faqe që të jenë të palexueshme, janë veprime të qëllimshme për mos u përballur me kauzat, por me paragjykimet e prokurorëve.

Shikoni debatin mbi kafazin në sallën e gjyqit. Një palë thotë është kompetencë e Drejtorisë së Burgjeve, një palë thotë e gjykatës, por askund nuk është në ligj. Pra është në vullnetin e një gjyqtari apo drejtori.

Ndërkohë askush nuk pyet për të drejtën themelore që ka i akuzuari për mbrojtje efektive, të komunikojë me avokatin dhe të jetë interaktiv në seancë.

Dhe si duhet të reflektohet?

E mira është që Reforma në Drejtësi të konsiderohet një proces që duhet korrigjuar rrugës dhe jo duke pritur katastrofën.

Fjala vjen, nisma për të rregulluar Kodin Penal përfundoi në një situatë banale, ku Ulsiu nga 450 nene bëri 1000 nene, të pakoordinuara dhe me Kodin e Procedurës Penale, ku çdo lëvizje mund të prodhojë një hata të re dhe më të rëndë.

Korrigjimet duhet të jenë kirurgjikale për nga saktësia, me qëllim që drejtësia të mos dalë e vdekur nga ndërhyrja, por të shëndoshet. Dhe ajo duhet të bazohet mbi problemet konkrete që dalin rrugës dhe jo mbi planet e reja të agallarëve të drejtësisë në Shqipëri për të kapur sistemin.

Tani po afrohemi në fazën kur gabimet fatale të bëra në gjykimin e zyrtarëve të lartë do përfundojnë në Strasburg dhe aty reforma do rrëzohet përtokë. Por ajo kërkon reflektim.

Dhe nuk Ă«shtĂ« se nuk ka mundĂ«si tĂ« reflektohet, edhe me kaq vendime sa janĂ« marrĂ«. Por qĂ« tĂ« reflektohet duhet sĂ« pari qĂ« gjykatat tĂ« fitojnĂ« lirinĂ« pĂ«r t’i urdhĂ«ruar me ligj prokurorisĂ« tĂ« zbatojĂ« ligjin.

NĂ« seancĂ«n e fundit nĂ« GJKKO, njĂ« prokuror i SPAK e dha me lehtĂ«sinĂ« e njĂ« kokĂ«boshi qĂ« vendimi i Kolegjit Penal tĂ« GjykatĂ«s sĂ« LartĂ« nuk i afekton praktikat e deritanishme. E thĂ«nĂ« mĂ« thjesht: nuk duam t’ia dimĂ« se çfarĂ« vendimesh marrin gjykatat.

ILD, e cila është trajnuar vetëm për të fjetur, ose duhet vënë në lëvizje ose duhet ndryshuar mekanizmi ligjor që e bën atë përgjegjëse për mosndëshkim të sjelljeve të tilla flagrante kundër drejtësisë.

Pra duhet bërë i gjithë mekanizmi i reagimit ndaj dështimeve në drejtësi aktiv, me qëllim që reforma të shpëtohet.

Nëse vazhdojmë me dogmën që kjo nuk duhet prekur, atëherë do të përballemi jo vetëm me dështimin e reformës, por dhe me pamundësinë për ta korrigjuar atë, duke u kthyer në një gur Sizifi për shoqërinë shqiptare që duhet të rinisë nga e para përpjekjet për një drejtësi evropiane.

PesĂ« vjet pas “non grata”-s, Berisha e ka mundur SHBA, por do qĂ« t’ia blejĂ« certifikatĂ«n

Nga Mero Baze

Sot më 19 maj mbushen pesë vite nga sanksionimi prej SHBA i Sali Berishës me motivin si një udhëheqës që ka minuar demokracinë, është përfshirë në korrupsion madhor bashkë me familjarët e tij gjatë kohës që ka qenë në pushtet dhe ka shantazhuar sistemin e drejtësisë.

SHBA aplikon afërsisht tre lloj sanksionesh: sanksionin e Departamentit të Shtetit bazuar në Seksionin 7031(c) të ligjit të Departamentit të Shtetit, sanksionet e Departamentit të Thesarit dhe urdhrat ekzekutivë të Presidentit, siç quhen në Ballkan sanksionet ndaj personave që ndëshkohen nga Presidenti i SHBA.

Diferenca mes sanksioneve tĂ« Departamentit tĂ« Shtetit nga ato tĂ« Departamentit tĂ« Thesarit Ă«shtĂ« se kĂ«to tĂ« Departamentit tĂ« Shtetit bĂ«hen me shpallje publike, kanĂ« karakter politik, nuk mund tĂ« ankimohen nĂ« proces gjyqĂ«sor dhe janĂ« shumĂ« tĂ« vĂ«shtira pĂ«r t’u revokuar, pasi duhet njĂ« argument i fortĂ« politik, gjeopolitik ose interes kombĂ«tar i SHBA qĂ« ta ngrijĂ« nĂ« heshtje sanksionimin.

Urdhrat ekzekutivë të Presidentit të SHBA kanë të bëjnë me persona që rrezikojnë paqen në rajon dhe krijojnë probleme për stabilitetin rajonal dhe interesin e SHBA.

Pra, e thënë më thjesht, Sali Berisha është sanksionuar jo për ndonjë akt të veçantë, por për gjithë historinë e jetës së tij politike, e cila për SHBA është një minim i demokracisë, ndërsa qeverisja e tij ka qenë një histori e përfshirjes në korrupsion madhor bashkë me familjarët, duke shantazhuar drejtësinë.

Deri më sot nuk ka asnjë rast të anulimit të sanksioneve të Departamentit të Shtetit nga gjithë personat e sanksionuar. Ka disa raste të zbutjes së sanksioneve me kushte nga urdhrat ekzekutivë të Presidentit dhe ata që janë sanksionuar nga Departamenti i Thesarit për abuzime financiare dhe lidhje me krimin e organizuar.

NjĂ« i tillĂ« ishte Dodik nĂ« BosnjĂ«, tĂ« cilit iu zbutĂ«n sanksionet e Departamentit tĂ« Thesarit pas bisedimeve pĂ«r t’u larguar nga politika dhe pĂ«r t’i hapur rrugĂ«n njĂ« ndryshimi lidershipi nĂ« pjesĂ«n e serbĂ«ve tĂ« BosnjĂ«s.

Ndryshe nga politikanĂ« tĂ« tjerĂ« nĂ« botĂ«, pĂ«rballja e BerishĂ«s me sanksionet Ă«shtĂ« atipike. PĂ«r shumicĂ«n e politikanĂ«ve sanksionet kanĂ« shĂ«rbyer pĂ«r t’i nxjerrĂ« nga politika dhe pĂ«r t’i pensionuar, ndĂ«rsa pĂ«r Sali BerishĂ«n sanksionet kanĂ« shĂ«rbyer pĂ«r t’u rikthyer nĂ« politikĂ«n aktive formalisht. Ai ka qenĂ« kryetari nĂ« hije i PD dhe pas sanksioneve ai nisi betejĂ«n me udhĂ«heqjen e PD pĂ«r t’u rikthyer duke pĂ«rdorur struktura paralele nĂ« parti pĂ«r t’i nxjerrĂ« ata jashtĂ« partisĂ«.

Pra Sali Berisha i ka konsideruar sanksionet si sfidë ndaj tij prej SHBA dhe u është kundërvënë qëllimit të tyre, pra nxjerrjes së tij nga politika. Dhe në një farë mënyre ia ka dalë.

Sali Berisha e ka mundur SHBA në këtë pikë. Ai ka treguar se në Partinë Demokratike mes Sali Berishës dhe SHBA zgjidhet Sali Berisha dhe për këtë arsye ai e ka zhvlerësuar sanksionimin e tij nga SHBA. Kjo së paku ka pasur një vlerë të fortë politike për të dhe po i kthehej në identitet politik deri në vjeshtën e vitit 2024, ku gjithë retorikën e tij e kishte mbështetur tek sanksionimi politik prej demokratëve.

Sali Berisha filloi ta humbasĂ« betejĂ«n morale kundĂ«r SHBA pas fitores sĂ« Presidentit Trump, kur pagoi kĂ«shilltarin e fushatĂ«s sĂ« tij kundrejt 6 milionĂ« dollarĂ«ve pĂ«r t’i hequr “non gratĂ«n”. Kjo tregoi se fitorja e tij kundĂ«r SHBA ishte e rreme dhe ai donte tĂ« paguante qĂ« ajo t’i certifikohej.

Pas gati mĂ« shumĂ« se njĂ« viti nga pagesa e tij e shtrenjtĂ« pĂ«r heqjen e “non grata”-s, ai vazhdon tĂ« jetĂ« i sanksionuar, edhe pse pĂ«rpjekjet pĂ«r heqjen e saj kanĂ« nĂ« dispozicion shumĂ« herĂ« mĂ« tepĂ«r milionĂ« dollarĂ« se ato qĂ« janĂ« deklaruar. Arsyeja Ă«shtĂ« se SHBA duhet tĂ« hapĂ« njĂ« portĂ« qĂ« nuk e ka hapur kurrĂ« deri mĂ« sot, jo pĂ«r ndonjĂ« interes amerikan nĂ« rajon, por pĂ«r krenarinĂ« e njĂ« plaku qĂ« ka marrĂ« peng PD nĂ« ShqipĂ«ri dhe u thotĂ« “po nuk m’i hoqĂ«t sanksionet, unĂ« do ta vras”. Dhe po ia merr shpirtin ditĂ« pas dite.

NĂ« parimin e politikĂ«s sĂ« tyre tĂ« jashtme, SHBA nuk dorĂ«zohet ndaj pengmarrĂ«sit dhe zakonisht i vret ata bashkĂ« me pengjet nĂ«se Ă«shtĂ« nevoja. KĂ«shtu qĂ« Berisha duhet tĂ« gjejĂ« ndonjĂ« mĂ«nyrĂ« tjetĂ«r t’ua lehtĂ«sojĂ« atyre qĂ« u ka dhĂ«nĂ« milionat qĂ« t’ia heqin sanksionet. Rruga mĂ« e lehtĂ« Ă«shtĂ« tĂ« lirojĂ« pengun dhe tĂ« shkojĂ« nĂ« shtĂ«pi. Ashtu dhe nĂ«se nuk ia heqin juridikisht sanksionet, ai mund tĂ« mbajĂ« lavdinĂ« e sfidimit tĂ« tyre duke i mundur para se tĂ« bĂ«nte pazar me lekĂ«.

E vĂ«rteta Ă«shtĂ« se nĂ« ShqipĂ«ri kjo nuk Ă«shtĂ« mĂ« çështje pĂ«r debat. Madje shumĂ« nga kĂ«ta qĂ« janĂ« nĂ« pushtet kanĂ« njĂ« dĂ«shirĂ« tĂ« fshehtĂ« qĂ« sanksionet t’i hiqen me qĂ«llim qĂ« tĂ« bĂ«hen qesharake si mekanizĂ«m dhe tĂ« mos kenĂ« ndikim as pĂ«r ta nĂ« tĂ« ardhmen.

Problemi Ă«shtĂ« se SHBA nuk ndodhet para ndonjĂ« interesi kombĂ«tar qĂ« mund t’ua pĂ«rmbushĂ« Berisha apo ndonjĂ« sfide tĂ« tij nĂ« Ballkan qĂ« pazari politik tĂ« justifikojĂ« milionat e BerishĂ«s nĂ«n dorĂ«.

Prandaj Ă«shtĂ« mĂ« mirĂ« tĂ« vazhdojmĂ« kĂ«shtu. Sa herĂ« Berisha ka ndonjĂ« hall, mund tĂ« hapĂ« fjalĂ« se do t’ia heqin sanksionet derisa shpresa tĂ« vdesĂ« e fundit. Siç thotĂ« dhe Berisha: nĂ« kilometrin e fundit Ă«shtĂ«.

PesĂ« vjet pas “non grata”-s, Berisha e ka mundur SHBA, por do

MoralistĂ«t qĂ« “duan gjak” nga SPAK dhe GJKKO

Nga Mero Baze

Ka tre lloj moralistësh që duan të mbajnë në këmbë dështimin e drejtësisë së re për të ngritur akuza të besueshme dhe gjykim të drejtë për të gjithë të akuzuarit, sidomos ata me profil të lartë politik.

Një tip moralistësh janë këto mediat e paguara nga të njëjtat programe OJQ që financojnë marrëdhëniet publike të SPAK dhe GJKKO. Këto janë dhe më banalët, pasi janë të vetmet që nuk dyshojnë fare as në akuzat dhe as në praktikën e prokurorëve për të linçuar të akuzuar të veçantë për mllefe personale.

Deri më sot janë të vetmet që mbrojnë paraburgimet masivisht kur ato janë në favor të qeverisë, sulmojnë mediat që bëjnë publike shkeljen e procedurave dhe skandalet në mosrespektimin e ligjit nga GJKKO dhe SPAK për të paraburgosurit, duke i akuzuar si të blera dhe heshtin me admirim për sulmet e Berishës dhe ndonjë opozitari tjetër ndaj SPAK-ut, duke mos u prononcuar për këtë shëmti.

Dmth janë më të shqetësuar nëse Veliaj apo Beqaj ankohen për kafazin, pasi dhe atyre si Olsi Dado u duket hotel me pesë yje, janë të xhindosur që Karçanaj ka të drejtë dhe të flasë në TV, pasi duhet të ishte në burg, dhe dëgjojnë me respekt të sharat për SPAK dhe GJKKO nga opozitarët nën akuzë. Atyre nuk u quhen ndikim mbi drejtësinë. Kjo është një nga propagandat më bajate me pagesë të këtyre moralistëve të Reformës në Drejtësi.

Tipi tjetër i moralistit mbetet Berisha. Ai doli sot para SPAK dhe tregoi që Altin Dumani jeton prej 20 vitesh në një vilë që e ka babai i gruas së tij, të cilit ia ka falur një pastor anglez që ka vdekur, dhe donte të provonte që vila nuk është ndërtuar në vitin 2000 siç thotë Dumani, pasi ai kishte dokument që në vitin 2004 ajo ishte truall.

Dokumenti qĂ« ai tregoi nĂ« fakt Ă«shtĂ« njĂ« blerje formale me letra e truallit ne vitin 2004, ndĂ«rkohĂ« qĂ« aty shtĂ«pia mund tĂ« ishte ndĂ«rtuar nga pastori pa leje qysh nĂ« vitin 2000 dhe kjo nuk pĂ«rbĂ«n ndonjĂ« hata, pasi nĂ« kĂ«tĂ« ShqipĂ«ri informale jetojmĂ«. Problemi Ă«shtĂ« se kur SPAK akuzon disa ish-zyrtarĂ« tĂ« lartĂ« qĂ« “shtĂ«pia e vjehrrit tĂ«nd Ă«shtĂ« faktikisht e jotja”, pasi tĂ« kemi gjetur aty lodrat e djalit, duhet tĂ« ketĂ« kĂ«tĂ« kriter dhe pĂ«r veten e vet, kur jeton 20 vite nĂ« shtĂ«pi tĂ« vjehrrit duke pasur dy apartamente tĂ« tjera qĂ« i jep me qira.

Kjo përbën një lloj debati moral, por jo ligjor. Altin Dumani është në të drejtën e tij të jetojë 20 vite në shtëpi të vjehrrit, jo vetem te lere aty lodrat e femijeve por dhe ti lind e rrit aty, derisa është shtëpi e babait të gruas së tij. Askush nuk ka të drejtë të dyshojë për këtë. Por as ai nuk ka të drejtë të dyshojë për të tjerët vetem se ka gjetur lodrat e nipit tek gjyshja në mungesë të fakteve të tjera. Ndryshe pastaj bëhet dhe ai si Saliu.

Grupi i tretĂ« i moralistĂ«ve janĂ« kĂ«ta qĂ« shajnĂ« e mallkojnĂ« Top Channel pse i ka ofruar Mirlinda Karçanajt intervistĂ« dhe pse Grida Duma nuk e ka kapur pĂ«r flokĂ«sh ta shtrinte pĂ«r tokĂ« atĂ« “hajdute”. QĂ« Karçanaj Ă«shtĂ« para njĂ« telashi tĂ« vĂ«rtetĂ« ligjor me atĂ« qĂ« kanĂ« ndodhur nĂ« AKSHI, Ă«shtĂ« e qartĂ«, dhe qĂ« hetimet po shkojnĂ« pĂ«rditĂ« e mĂ« thellĂ« drejt skandaleve qĂ« kanĂ« ndodhur aty me nĂ«nkontraktorĂ«t, Ă«shtĂ« e qartĂ«.

Por nuk e kuptoj çfarë pune i ka prishur drejtësisë apo moralit publik fakti që një e akuzuar është lënë të flasë çfarë ka dashur. Ka ndikuar, SPAK? Jo! Përkundrazi, i ka shtuar inatin. Ka ndikuar GJKKO? Jo! Përkundrazi, mund ta ketë motivuar më shumë.

Nëse do kishte këshilltarë të mirë, mund dhe të mos dilte fare, por për të mirën e saj, jo për të mirën publike. Shfaqja në media e një individi nën akuzë është vendim personal dhe lidhet me hallet e tij. Top Channel apo kushdo tjetër që i zgjat mikrofonin një të akuzuari nuk është se e shpëton atë apo e pastron nga akuzat, siç thonë moralistët. Nëse ai vërtet ka argumente bindëse që po akuzohet kot, atëherë media ka bërë një shërbim publik. Nëse jo, atëherë i akuzuari ka bërë një vetëvrasje publike. Por asgjë nga këto nuk ndikojnë mbi drejtësinë.

Drejtësia është e ftohtë dhe duhet të ketë punë vetëm me ligjin, me nenin dhe gërmat e tij.

PikĂ«risht pse prokurorĂ«t dhe gjyqtarĂ«t tanĂ« e kanĂ« mendjen tek media dhe jo tek ligji, nxisin apo provojnĂ« dhe fushata tĂ« tilla moraliste. Se po tĂ« ishin nĂ« rregull me ligjin, po tĂ« mos paguanin media moraliste, OJQ apo portale fundĂ«rrinash qĂ« tĂ« linçonin viktimat e tyre, do shiheshin si njerĂ«z tĂ« respektuar tĂ« ligjit dhe jo si sponsorĂ« portalesh. Do t’u binte mĂ« mirĂ« tĂ« ishin vetĂ«m prokurorĂ« dhe gjyqtarĂ«.

❌