Gjeneral Piro Ahmetaj: Rreziku i protestave nga Pelik(V)anët me mjekër!
Nga Gjeneral ® Piro Ahmetaj
Sigurisht po ndjek me shqetësim të shtuar dinamikën e “revoltës së flamingove për Zvërnecin”, që prej një muaji e ka zhvendosur shinjestrën kundër parisë politike të Tiranës, e cila i ka keq-zhgënjyer dhe sunduar shqiptarët përgjatë 35 viteve që lamë.
Për sa peshën ekonomike dhe gjeopolitike që mbart zhvillimi i 3-projekteve (Sazan-Zvërnec-Aeroport) për ardhmërinë e kombit, mediat në Tiranë, Prishtinë, ShBA, etj, kanë publikuar një opinion të dedikuar: “Oshillacionet e Belerit dhe Populistët e Tiranës”, ku kam shprehur revoltën kundër “klonit me tela gjemba”, barbarinë ndaj protestuesit dhe trimërimin e rojeve private ndaj policisë së shtetit si dhe ushtrimit shumë të vonuar të përgjegjësive shtetëror”. Nga ana tjetër kam bërë thirrje publike që protestuesit, për më tepër shqiptarët kurrësesi të mos shpërdorohen pas: “oshilacioneve terroriste të tipit Beleri, interesat e vendeve armiqësore apo aleancave të vjetra në një betejë Anti-Trump si dhe anti-kombëtare njëherësh”!
Ndërsa në pamundësi për përgjigje ndaj studiove televizive, gazetave, aq më pak për të replikuar me hijena të rraskapitura nga uria perverse për diarenë e pronaritit të radhës, në vijim gjeni vlerësime, rezerva dhe rekomandime strategjike:
- Çfarë i bashkon dhe çfarë i ndan shqiptarët me protestat e radhës ?
Pikësëpari dhe përtej ndarjes që buron si “mallkim i luftën mes vedit”, shqiptarët i/na përbashkon, dashuria për Atdheun e përbashkët, mbrojtja dhe zhvillimi i interesave kombëtare, forcimi partneritetit strategjik me ShBA si dhe aspirata e integrimit euroatlantik. Thënë këtë përsëris neverinë për çdo patrioti mëndjendryshkur, analistë të gjithëditur dhe egocentrik të sëmurë, që në “ethet e luftës për pushtet” bëjnë përbetime luftarako-staliniste duke privatizuar edhe dashurinë për mëmëdhenë!
Së dyti, duket se nuk ka mbetur asnjë dilemë. Protestuesit, në fakt shqiptarët janë ngritur dhe po përballen me krizën e rëndë politike që ka mbërthyer vendin.
Kështu, kjo protest ka identifikuar thelbin e krizës: “Demokraci fasadë, për më keq opozita zyrtare vetëm kompani private e falimentuar, e neveritur nga shqiptarët dhe abandonuar nga ShBA, UK dhe perëndimi; parlament dhe balanca mes pushteteve të përdhosura; shteti të gjunjëzuar nga fuqia e mbi-pushtetit dhe korrupsionit endemik; degradimi deri inekzistent i Presidentit. Ministrat, përfshi në Institucionet me peshë kritike, më së shumti inferior pa emër, që “gëzojnë edhe nga veshët”, kur emërohen, ndërsa kur i Madhi i heq pa lajmërim (ashtu si dhe i vuri), dalldisin kundër Tij si malësorja (që bashkë me keçin e Saj do zbresë prej Dukagjini të udhëheq revolucionin për Shqipërinë e Re), etj delire fëminore, që diskreditojnë sistemin e përzgjedhjes por dhe poshtërojnë vlerat përfaqësuese, p.sh të elitës fisnike të qarkut Shkodër.
Së treti, “kriza e besimit te zgjedhjet e lira pluraliste, politikanët e korruptuar dhe vrasja e shpresës së shqiptarëve te standartet e demokracisë perëndimore”. Me këtë rast, duhet përmendur që edhe pse fasada, zgjedhje mbas zgjedhjesh, veçanërisht në 18 vitet e fundit, kryetarët fuqiplotë i kanë keq-devijuar dështimet për: “braktisjen e vendit; shëndetësinë falas; ujë 24 orë; dyfishim pensionesh, zero korrupsion, etj”. Ndërsa si të tërbuar sulmojnë deri si “kreun e organizatës kriminale, trafikant organesh, etj” çdo kundërshtar. Pastaj me të njëjtë/in për ofiqe-pushteti bëjnë pazare monstruoze!
Nga njëra anë, vijon të mbetet pikëçuditëse komplekse (!?!) sigurisht jo për autorin, që jo vetëm përkundër domosdoshmërisë ulëritëse që ka RSh për rotacion të elitave politike, por edhe pse nën barrën e të gjithë-Pushtetit, konsumimit të natyrshëm, peshës së dështimeve dhe korrupsionit të pushtetarëve të lartë gjatë 13 viteve të fundit, Kryeministri në detyrë: “i ka në xhep mbi 80 deputet”!
Nga ana tjetër, edhe përgjigjen e dinë mbarë shqiptarët, përfshi pronarët, ushtria e kamikazëve të përbetuar si të ngjashmit me gardën terroriste të Iranit: “deri në vdekje me Udhëheqësin Suprem“! Kështu 4 humbjet radhas (2013;17;21 dhe 2025); njëra më turpëruese se tjetra kanë ardhur më së shumti nga mungesa e besimit të demokratëve si dhe neveria e shqiptarëve te lidershipi pushtues i së djathtës, e vetëquajtur opozitë zyrtare.
Gjithsesi kjo gjendje e ka nxjerrë përgjithmonë ish-PD nga sistemi politik. Prandaj “thirrjet e Supremit hallemadh, për të marrë pjesë masivisht në protestën më të madhe të historisë së njerëzimit (!!), apo gatishmërinë për të votuar qeveri tranzitore, i gjej si përrallën me ujkun e vjetër/rraskapitur të maskuar si mama-dhija mbas derës së mbyllur të protestuesve” ka një të vërtetë thelbësore: “zvarritje mjerane për tu ri-faktorizuar si Entitet politik me Kryesi, Këshill Kombëtar, etj vegla poshtëruese për vartësi/et e gazit të zënqinësë”!
Së katërti, “domosdoshmëri ulëritëse rikthimi votës së lirë, ose një kontratë e re për përfaqësimin e sovranit/zgjedhësve në vendimmarrjes politike dhe shtetërore”. Kjo, para se gjithash kërkon heshtje/paqe fisnike mes shqiptarësh (jo biografi) rreth Misionit dhe përgjegjësive kombëtare. Kjo ndoshta është e s’tërthënë, por kurrësesi nuk ka për të patur asnjë dobi shoqëria vetëm: “të vëmë kujën se do na hajë të gjallë i Gjati, apo do na vijnë amerikanët, ose ufot, të na kthejnë në shinat e demokracisë”.
Së pesti, mbetet me peshë kritike që kjo protestë të orientohet te forcimi i partneritetit strategjik me USA si dhe integrimi Euroatlantik. Ndaj përtej krizës, sigurisht vlejnë të përmenden edhe arritje të tilla si: “pjesëmarrjen në Bordin-Trump të Paqes dhe rreshtimin kundër gardës terroriste të Iranit; marrëveshjen mes Kroacisë, Kosovës dhe RSh; rritjen e fuqisë ushtarake; projektin e Porto-Palermos (Bondsteel-detar i USA/NATO), të ndërthurur me Korridorin-8; kontributet për Ukrainën; rolin lider në projektet Rajonale, përpjekjet për forcimin e besimit strategjik, me ShBA dhe BE, etj.”!
Së gjashti, sistem dhe ligj i degraduar zgjedhjesh, i kontrolluar nga interesat e oligarkisë politike, për të ruajtur statuskuonë. Si shëmbull, e këtyre marrëzive kujtoj përgjakjen e zgjedhjeve të 1996, cilësimin Non Grata të Col* Danny Lane, këshilltar ushtarak Amerikan, katastrofat e 1997/1998, vrasjet me armët e shtetit në 21 Janar, pasojat e protestave të dhunshme, etj. Ndërsa pyetja kush e ka paguar koston për mijra të vrarë dhe mbi 90 Miliard € (?!) etj, me sa duket po i shoqëron si mallkim përgjegjësit e ricikluar.
Së shtati, përtej thirrjeve konfliktuale/përjashtuese mes gjeneratave “Z apo Y”, e gjej shpresëplotë përfshirjen diasporës/emigrantëve që janë imponuar të braktisin vendin jo vetëm këto 35 vjet. Ata/Ato janë në të drejtën e Zotit/Tyre, jo vetëm për të votuar të lirë por edhe për t’u përfaqësuar në vendimmarrjet politike, rrjedhimisht edhe marrë përgjegjësitë shtetërore në qeverisjen e vendit. Ndërsa përfshirjen e qytetarëve kosovarë, M-V etj, akoma më zhgënjyese replikën deri në delire sovraniste të z. Kurti për të “mbrojtur tokat shqiptare (nga kush (!)” etj, minimumi e gjej irrelevante qoftë edhe me platformën e vonuar kombëtare: “2-shteteve sovrane = 1-kombi të vetëm”, mes RSh dhe Republikës se Kosovës.
Së teti, kurrfarë lidhje protestat me 95 deputetë të emëruar (nga të dy krahët), që kërcejnë valle bollshevike ose që debatojmë në kuvend për vithet e nj-tj. Ndërsa edhe më cinike: “kryetar partiçkash pa anëtarë por me shumë dengla”, që sa herë ka ndonjë problem madhor (përfshi zjarre, përmbytje, lufta në Iran, etj) kërkojnë mbledhjen e KSK; ndajnë foto me kongresmenë amerikanë apo mëngjese lutjesh, pra sa për t’u rënë në sy kryetarëve fuqiplotë për listën e borderosë të kuvendit të radhës (2029).
Së nënti, “asgjë të përbashkët mes protestuesve si dhe pelik/Vanëve me mjekër”. Kurrë nuk kam artikuluar insinuata për çdo qytetar që edhe 1 ditë të vetme ka mbajtur uniformë ushtarake. Ndërsa në këtë rast dhe dijeni shtesë nuk mund të fsheh zhgënjimin kur përfaqësues e kësaj lëvizjeje (vetë) shpallen mitoman të (pa) çertifikuar për t’u marrë seriozisht !
Së dhjeti, “asnjë dobi të protestës, për rrjedhojë Shqipërisë nuk gjej me interesat sllavo-serbe, apo aleancat e vjetra”. Në artikullin referuar në par.2, shpresoj gjeni argumenta shteruese, se si për shkak të populizmit, RSh humbi një ofertë serioze me SHBA/UN për armët kimike. Ndërsa përsëris zhgënjimin ndaj elitës politike të Athinës që: “domosdoshmërinë kritike për të mbjellë bashkëjetesë dhe marrëdhënie shëmbullore mes dy popujve dhe vendeve, e lënë në dorë të një delinkuenti, për më keq me preçedent terrorist ndaj integritetit dhe interesave të RSh” !
- Nën përgjegjësinë për të kontribuar, më posht gjeni edhe 5 këshilla strategjike:
Këshilla nr. 1: thënë sa më lart “nuk gjej kurrsesi arsye për t’u gjunjëzuar por motivim edhe më të fortë për cilindo që e do vendin, që beson në misionin e votës së lirë dhe vlerat e demokracisë funksionale”. Ndaj, shpresoj, uroj dhe lutem që kjo protestë të shërbejë si këmbanë zgjimi i vetëdijes kombëtare dhe përgjegjësive qytetare për tejkalimin e krizës politike, balancave të Pushteteve si dhe të besimit për rotacionin e elitave politike.
Këshilla nr. 2: ju adresohet të rinjve, vajzave dhe djemve, të lindur në liri (>1992), emigrantëve dhe mbarë-shqiptarëve, pjesëmarrës ose jo në këto protesta, që ëndrrën dhe misionin për ardhmërinë euroatlantike të kombit të mos e lënë më në dorë të këtij sekti politikanësh si dhe ushtrisë së sekserëve të pushteteve, që duke pushtuar Partit politike si dhe përdhosur zgjedhjet e lira vijojnë të sundojnë si pashallarë “gjysma të kuq dhe gjysma blu” për 35 vjet atdheun tonë të begatë.
Këshilla nr. 3: përtej euforisë populiste (të pashmangshme), por duke mbajtur në konsideratë mësimet nga lëvizje të ngjashme, nga të cilat mijëra kanë dështuar dhe vetëm pak të suksesshme, mbetet “domosdoshmëri kritike”, ngritja e një “Bordi Mirëbesimi/Përfaqësimi të Protestave (BMP)”, i cili do duhet/must të jetë gjithëpërfshirës, me personalitete të spikatura, gjerësisht pranuara, të çertifikuara si dhe të reflektojë frymën e kohezionit kombëtar dhe të besimin te partnerët strategjikë, ShBA.
Për më tej, mbetet përgjegjësi e BMP, të përgatisë dhe prezantojë para protestuesve dhe shqiptarëve, një platformë serioze për transformimin e protestës në lëvizje, p.sh. “Lëvizja për Shqipërinë e Re (LPShR)”. Ndërsa mbasi të konfirmohet në gjykatë, do duhet të imponohet me fuqinë e votave si “Opozita Zyrtare e RSh”, duke hedhur në koshin e plehrave ligjin famëkeq të miratuar me konsensusin e dy palëve, i cili më 11 maj 2025 e thelloi krizën politike.
Këshilla nr. 4: përtej oshilacioneve të humbësit të 4 palë zgjedhjesh, kërkesa/thirrjet popullore “Rama në Burg” për të mos përmendur mendje Staliniste (me plumba dhe litar), si dhe duke konsideruar krizën që trajtuam më lart, e vetmja palë për zgjidhje mbetet Qeveria e Edi Ramës, pa të cilin (e urrejnë apo e duan) nuk bëhet as qeveri teknike, as ndryshohet ligji famëkeq, pra as garanci për zgjedhje të reja, të lira dhe të ndershme, si dhe as tejkalohet kriza politike që ka gjunjëzuar Shqipërinë.
Sinqerisht s’i (mirë) kuptoj thirrjet: “Berisha në burg, kur çdo të hënë paraqitet në SPAK, dhe pavarësisht 6 milion $ për vizë, vijon të mbetet non grata nga USA/UK)”. Por për arsye që përmenda më lartë/së treti, (ish) PD-në nuk e gjej kurrsesi si palë, pasi në fakt është vetë problem i përdhosjes së opozitarizmit. Si e tillë, ish-PD nuk ka kurrfarë peshe, që të konsiderohet si faktor politik, aq më pak/qesharake si Opozitë Zyrtare, siç besoj do duhet të konkurrojë kjo Lëvizje/LPShR !
Po ashtu do duhet refuzuar me neveri, çdo mitoman mendjendryshkur (pika 9), përfshi sovranistë folklorikë, si dhe deputetë/et e emëruar që vijnë rrotull si hienat për kocka. Ndaj e përsëris edhe më fortë se vendi ka nevojë për një transformim të shëndetshëm të elitave politike si dhe kohezionit midis qytetarëve, brezave, emigrantëve, etj.
Së pesti: për të “mos e mbytur pa lindur”, këtë Lëvizje për ndryshim, po duhet “lutem edhe në gjunjë”, mos u shpërdoroni kurrësesi në një betejë Anti-Trump, pra anti-kombëtare njëherësh, për interesat e vendeve armiqësore apo aleancave të vjetra, as me të shkalluar që “herë fajësojnë herë kërcënojnë ambasadën e ShBA”, as nga zjarrvënës të stërvitur në Beograd, Athinë, Teheran, etj!
Në shtesë, ndërsa si përgjigje ndaj mijëra sugjerimeve dashamirëse (apo të tjerë me paragjykime politike) që të marr pjesë në protest, konfirmoj se mbetem ushtar i atdheut, pasi besoj fortë që: “familja, Zoti, liria, prona, interesat kombëtare dhe orientimi Euroatlantik”, mbeten vlera, shpresa, opsioni dhe misioni i vetëm”.
* Autori: Gjeneral ® Piro Ahmetaj:
Senior Ekspert për çështjet e Sigurisë Kombëtare,
Ballkanit si dhe marrëdhëniet me USA/NATO!