Gjyqi për çështjen CEZ-DIA është shoqëruar me përplasje mes Ilir Metës dhe Monika Kryemadhit në sallën e GJKKO-së.
Gjatë deklarimeve të tij, ish-presidenti mohoi çdo ndërhyrje politike apo ndikim në çështjen për të cilën akuzohet, duke thënë se veprimet e ish-bashkëshortes së tij i di vetë ajo.
Meta hodhi poshtë pretendimet për mesazhe apo komunikime me persona të përmendur në dosje, duke i cilësuar akuzat si shpifje dhe një histori të sajuar.
Meta: Nuk ekziston asnjëlloj ndikimi për Adrian Shatkun. As për askënd tjetër. Asnjë SMS për Monika Kryemadhin, Piro Xhixhon. Edhe një interes që mund të ishte i ligjshëm. As me Th. Ç., po ka therur çamë. Kjo është histori UDB-je, edhe Adrian Shatku duhet të kishte ardhur këtu sapo dëgjoi emrin, se ka ngrënë bukë në shtëpinë time. Adrian Shatku u largua në 1989, e mori UDB-ja, pastaj iku në Amerikë. Kjo është histori UDB-je dhe agjenturash greke. Nuk kam asnjë dijeni për veprimet e Monika Kryemadhit, i di vetë ajo. Ato historitë e mesazheve i di zonja Kryemadhi.”
Në këtë moment, Monika Kryemadhi i përgjigjet: Boll se nuk është ashtu. Me llafet që të sjell Altin Dumani, thashetheme flet këtu. Mos u merr me llafe grash. Akoma merresh me thashethemet e Tedi Blushit?
Pasi gjykata i tërheq vëmendje, Kryemadhi thotë: Kam 4 vjet që e dëgjoj dhe e duroj. Edhe babai im të çohet nga varri, nuk e duroj dot më. Do të t’i lexoj dhe unë mesazhet ty, të marrësh vesh. Me llafet e këtij rrogëtari merresh ti?
Duke iu referuar deputetit të Partisë së Lirisë, Tedi Blushi, që ndodhet në sallë.
Gjykata: Do ju nxjerr nga salla e gjyqit. Paralajmërojmë të pandehurën Monika Kryemadhi, nëse e përsërisni, do largoheni nga seanca dhe do gjobiteni.
Vala e të nxehtit ekstrem që ka përfshirë Parisin dhe pjesën më të madhe të Francës ka detyruar autoritetet të mbyllin pjesërisht Eiffel Tower.
Sipas njoftimit zyrtar, monumenti ikonë do të qëndrojë i mbyllur pas orës 12:00, ndërsa do të lejohen të hyjnë vetëm vizitorët që kanë rezervime përpara kësaj ore. Kulla, e cila zakonisht qëndron e hapur deri në mesnatë, po funksionon me orar të kufizuar për shkak të temperaturave të larta.
Masa ka hyrë në fuqi që prej 23 qershorit, një ditë që është cilësuar si më e nxehta e regjistruar ndonjëherë në Francë që nga nisja e matjeve kombëtare në vitin 1947.
Në orën 15:00, indeksi kombëtar i nxehtësisë arriti në 29,6 gradë Celsius, duke thyer rekordin e mëparshëm prej 29,4 gradësh të vendosur në korrik të vitit 2019 dhe të barazuar gjatë valës së të nxehtit të vitit 2003./ad
Kryeministri Edi Rama ka ndarë në rrjetet sociale një postim të një qytetari lidhur me protestat që po zhvillohen prej më shumë se 3 javësh në Tiranë, duke e shoqëruar me një koment personal, ku thekson se nuk e njeh autorin, por e ka shpërndarë për përmbajtjen e tij.
“Vendi i flamingove apo vendi i shqiponjave” është postimi i qytetarit dhe që është shpërndarë nga Rama, ku trajtohen reflektime mbi shoqërinë shqiptare, protestat dhe ritmin e zhvillimit të vendit.
Në tekst, autori përshkruan protestat në Tiranë si paqësore dhe kreative, duke i interpretuar jo si revoltë politike të drejtpërdrejtë, por si një shprehje emocionale e shoqërisë ndaj ndryshimeve të shpejta.
Qytetari thotë se Shqipëria, sipas tij, duhet të ecë përpara dhe të përballet me tranzicionin e saj historik e ekonomik, duke theksuar se “vendi i shqiponjave nuk ka kohë për të humbur”.
“Labinot Bislimin nuk e kam takuar kurrë, por nuk ndenja dot pa e ndarë me ju këtë postim të tijin të para dhjetë ditëve, duke falenderuar mikun e përbashkët që ma çoi sot, më mirë vonë se kurrë:-)
VENDI I FLAMINGOVE APO VENDI I SHQIPONJAVE
A e dini se fjala Shqipëri do të thotë vendi i shqiponjave? Kështu na quajnë shpesh edhe gazetat e huaja. Por nganjëherë pyes veten: a jemi vërtet të tillë?
Këto ditë po i përcjell me vëmendje ngjarjet në Tiranë.
Më duket një protestë e bukur, kreative dhe jashtëzakonisht paqësore.
Madje, më jep përshtypjen se populli shqiptar kishte nevojë të takohej me vetveten. Të bënte xhiro bashkë. Të fliste me njëri-tjetrin si kurrë më parë. Më shumë se një revoltë, duket si një shpërthim dashurie. Një mënyrë për t’i thënë Shqipërisë: “Të duam.”
Por çfarë dashurie është kjo?
Mendoj se është dashuria e atyre që e ndjejnë se Shqipëria po ndryshon aq shpejt, sa po u ikën nga duart. Një nostalgji për Shqipërinë e varfër, të virgjër dhe ende të pashkelur nga ritmet e globalizimit dhe turizmit masiv.
Është nostalgjia për “bukë, kripë e zemër”. Për lagjet e vjetra të Tiranës ku fëmijët luanin në rrugë e në oborret e njëri-tjetrit. Për një lumturi të thjeshtë, që shpesh e gjenim në varfëri dhe që sot duket sikur humbet në konturet e një ekonomie të re, ku njeriu nuk ecën më, por vrapon.
Vrapon sepse është në garë me komshiun. Me shokun. Me gjeneratat e tjera. Me vetveten.
Në këtë Shqipëri të re, askush nuk ka dorë mbi të, por të gjithë duan ta kontrollojnë. Të gjithë duan ta kenë sipas vizionit të tyre.
E duan për vete ideologët e së majtës dhe të së djathtës. Liberalët dhe konservatorët. Nacionalistët dhe globalistët. Pro-amerikanët dhe anti-amerikanët. Fetarët dhe laikët. Të gjithë e duan Shqipërinë, por secili sipas pasqyrës së vet.
Problemi është se shumë prej tyre nuk e duan me njëri-tjetrin.
Dhe pikërisht këtu fillon konflikti me zhvillimin.
Sepse zhvillimi ekonomik e nxjerr shoqërinë nga zona e komfortit. E detyron të ndryshojë. E detyron të pranojë ritme të reja, njerëz të rinj, ide të reja dhe konkurrencë të re.
Flamingot nuk janë arsyeja e vërtetë e protestës. Ato janë simboli.
Simboli i një rehatie të vjetër, i një stagnimi të njohur dhe të kuptueshëm. Një dëshirë për të qëndruar herë në njërën këmbë e herë në tjetrën, pa marrë hov drejt së panjohurës.
Shqiponja është ndryshe.
Ajo nuk rri pranë ujit duke shijuar qetësinë. Nuk pret që bota t’i vijë afër. Fluturon lart. Kërkon larg. Rrezikon. Del për gjah.
Prandaj nuk besoj se kjo protestë ka të bëjë me Edi Ramën. As me urrejtjen. As me bukën e gojës. As me shumicën e parullave që mbahen në duar.
Ato janë vetëm forma të ndryshme për të shprehur të njëjtin shqetësim:
“Nuk po e durojmë dot shpejtësinë e ndryshimit. Duam ta kontrollojmë atë.”
Por kush do ta kontrollojë?
Ata që e kanë zëvendësuar dijen me teoritë e Facebook-ut?
Ata që flasin për zhvillimin pa e kuptuar zhvillimin?
Ata që e shohin të ardhmen si një rikthim në të kaluarën?
Ata që jetojnë jashtë Shqipërisë, nuk duan të kthehen kurrë, por e duan vendin vetëm si kujtim të varfërisë nga e cila ikën?
Ata që e duan Shqipërinë përmes Palestinës ose e urrejnë përmes Izraelit?
Ata që e duan Shqipërinë përmes Greqisë, Turqisë apo Serbisë, por jo përmes vetë Shqipërisë?
Në fund, e gjithë kjo të ngjan me një protestë me shumë parulla, me shumë kërkesa kundërthënëse, me shumë nevoja për vëmendje dhe me shumë dëshirë për t’u takuar me njëri-tjetrin, por me pak qartësi rreth destinacionit.
Dhe kjo është arsyeja pse më duket më shumë një protestë e flamingove sesa e shqiponjave.
Flamingot mund të qëndrojnë gjatë herë në njërën këmbë e herë në tjetrën.
Por vendi i shqiponjave nuk ka kohë për të humbur.
Duhet të fluturojë. Duhet të kërkojë horizonte të reja. Duhet ta kalojë tranzicionin e vet ekonomik dhe historik.
Për shqiponjat duhet të flasim tani.
Për flamingot do të kemi kohë më vonë”, thuhet në postimin e Ramës./kb
Kompania hekurudhore gjermane “Deutsche Bahn” ka rifilluar shërbimet hekurudhore pas një problemi teknologjik që ndaloi lëvizjen e trenave në të gjithë vendin për më shumë se dy orë mbrëmjen e së martës.
“Deutsche Bahn” tha në një deklaratë pas mesnatës se problemi që çoi në ndërprerjen e qarkullimit në të gjithë vendin ishte zgjidhur për momentin dhe se trenat po rifillonin gradualisht shërbimet për në destinacionet e tyre.
Operatorët hekurudhorë rajonalë dhe periferikë të drejtuar nga “Deutsche Bahn” thanë gjithashtu në “X” se shërbimet po rifillonin gradualisht, por paralajmëruan se vonesat dhe anulimet e mëdha ka të ngjarë të vazhdojnë edhe për pak orë.
“Ne arritëm ta stabilizojmë situatën me një sistem emergjence. Tani duhet të përcaktojmë shkakun”, tha drejtoresha ekzekutive e “Deutsche Bahn”, Evelyn Palla, për gazetën gjermane “Bild”.
Problemi teknik ndodhi për shkak të një defekti në Sistemin Global për Komunikim Mobil për Hekurudhat (GSM-R), i cili përdoret për komunikim ndërkombëtar në rrjetin hekurudhor.
Trenat u ndaluan në stacione dhe pasagjerët mbetën të bllokuar në të gjithë vendin gjatë kohëzgjatjes së ndërprerjes, e cila zgjati gati 2 orë e gjysmë që kur u raportua për herë të parë.
Kompania hekurudhore “Deutsche Bahn” u kërkoi falje pasagjerëve për situatën dhe u dha kuponë për taksi dhe hotel personave të prekur nga vonesat dhe ndërprerjet/kb
Pavarësisht marrëveshjes midis SHBA-së dhe Iranit dhe një “armëpushimi” midis Izraelit dhe Hezbollahut, agjencia e sigurisë së aviacionit e BE-së po u bën thirrje linjave ajrore të vazhdojnë të shmangin hapësirën ajrore të Lindjes së Mesme.
EASA tha se po e zgjaste njoftimin e saj për zonën e konfliktit për rajonin deri më 1 korrik dhe tha se operatorët e fluturimeve duhet të shmangin fluturimet mbi Iran, Irak dhe Liban.
Duke kërkuar kujdes për udhëtimet drejt të gjitha destinacioneve të tjera, EASA shtoi se shkeljet afatshkurtra të armëpushimit SHBA-Iran mbeten të mundshme, veçanërisht rreth Ngushticës së Hormuzit dhe hapësirës ajrore fqinje.
Javën e kaluar, Zyra e Jashtme, e Komonuelthit dhe Zhvillimit e Mbretërisë së Bashkuar përditësoi këshillat e saj të udhëtimit për Emiratet e Bashkuara Arabe, Bahreinin, Katarin, Kuvajtin, Jordaninë dhe Arabinë Saudite, duke mos këshilluar më kundër të gjitha udhëtimeve përveç atyre thelbësore.
Pavarësisht lehtësimit të udhëzimeve, FCDO ende bën thirrje për kujdes, duke thënë se “situata mbetet e paparashikueshme dhe sulmet mund të rifillojnë me një njoftim të shkurtër”./ad
Kreu i PD-së, Sali Berisha, deklaroi se Partia Demokratike mbështet pa rezerva kërkesat e paraqitura nga Dritan Goxhaj, duke nisur me dorëheqjen e menjëhershme të kryeministrit Edi Rama.
Sipas Berishës, PD mbështet gjithashtu propozimin për kufizimin e mandatit të kryeministrit në dy mandate. Ai u shpreh se demokratët janë të gatshëm ta votojnë një masë të tillë në Parlament dhe të bëjnë thirrje që edhe qytetarët ta mbështesin atë.
Berisha akuzoi Ramën se nuk lejon rotacionin e pushtetit, duke theksuar se, sipas tij, këtë e dëshmojnë dokumente ndërkombëtare.
Kreu i opozitës argumentoi se tetë vite janë të mjaftueshme për zbatimin e një programi qeverisës, të paktën në pikat e tij më të rëndësishme dhe në masën 80-90 për qind.
Më tej, Berisha deklaroi se Rama qëndron në pushtet përmes asaj që ai e cilësoi si farsë elektorale, ndërsa shtoi se protestuesit synojnë t’i japin përgjigje kësaj situate përmes instrumenteve kushtetuese.
“Në kërkesat e paraqitura nga Goxhaj ripërsëritet dorëheqja e menjëhershme e Ramës, kërkesë që e mbështesim pa rezervë fuqishëm dhe kemi po atë thirrje. Shtohet kufizimi i mandatit të kryeministrit në dy mandate, PD është dakord, është e gatshme të votojë në parlament dhe të bëjë thirrje qytetarëve të votojnë për një masë të tillë. Rama nuk lejon rotacionin e pushtetit. Këtë nuk e themi ne por dokumentet ndërkombëtare.
Nëse ti punon për një program 8 vite i ke të mjaftueshme jo për zbatimin 100% të tij por për zbatimin e pikave më kryesore të tij dhe zbatimin e tij në masën 80 – 90%.
Çfarë qëndron në rastin e Ramës është se ai qëndron në pushtet me farsë elektorale. Protestuesit duan t’i japin përgjigje përmes Kushtetutës”, thekson Berisha./ Kb
Mesa duket, alternativa që na serviret sot në debatin publik është e thjeshtë: ose je me revolucionin, ose je armik i tij. Ose je me UÇK-në dhe kundër NATOs, ose je me politikën aktuale. Ose i jepet “plumbi ballit” establishmentit dhe lind Shqipëria e Re, ose mbetesh peng i së vjetrës.
Vetëm se kjo “Shqipëri e Re” ngjan më shumë me Kinostudion “Shqipëria e Re” sesa me një projekt serioz politik. Skenarët revolucionarë, heronjtë e pagabueshëm, armiqtë absolutë dhe fundi i lumtur pas një akti të madh dhune po rikthehen fuqishëm në qarkullim. Sikur të mos kishin dështuar kudo ku janë provuar.
Mesa duket komunizmi vazhdon të mbetet një ide “sexy” për një pjesë të shoqërisë sonë. Ndoshta sepse ne kurrë nuk arritëm të njohim plotësisht as demokracinë funksionale dhe as ekonominë e lirë konkurruese. Ndoshta sepse ende ushqehemi me iluzionin se problemet e ndërlikuara zgjidhen me një akt heroik, me një revolucion, me një spastrim, me një përmbysje të madhe.
Por revolucioni, në fund të fundit, ka vetëm një produkt të sigurt: dhunën.
Prandaj nuk më habit që disa prej puplave njëkëmbëshe të revolucionit kanë filluar të kërkojnë zgjidhje me plumb. Revolucioni pa dhunë është si zjarri pa nxehtësi; nuk ekziston. Ajo që më duket qesharake është pretendimi se politika paska nevojë të korrigjohet me vrasje, sikur demokracia të jetë një poligon qitjeje dhe jo një sistem ku pushteti merret e hiqet me votë.
Sa më takon mua, kam qenë dhe mbetem kritik ndaj çdo politikani. Ndaj qeverisë, opozitës, pushtetit të sotëm dhe atij të djeshëm. Por kritika nuk më çon tek urrejtja dhe urrejtja nuk më çon tek dhuna.
Nuk kam mbështetur kurrë vrasjen e politikanëve dhe nuk do ta mbështes as sot. Për këtë arsye i kam urryer gjithmonë revolucionet: ato janë fabrika të dhunës kolektive, vende ku turma të manipuluara shkumëzojnë derisa binden se vrasja është virtyt dhe kundërshtari nuk është më njeri, por objekt për t’u eliminuar.
Nëse kushti për të qenë pjesë e “Shqipërisë së Re” është të adhurosh logjikën e plumbit, atëherë unë zgjedh të jem jashtë saj.
Kam zgjedhur të jem shqiptar paqësor. Kam zgjedhur të jem qytetar i një vendi anëtar të NATO-s, aleancës që bombardoi Serbinë dhe krijoi kushtet për lindjen e shtetit të Kosovës. Kam zgjedhur të besoj se liria ndërtohet me institucione dhe ligj, jo me ekzekutime politike.
Si individ nuk kam fuqinë t’u heq politikanëve karriget e tyre. Ato ua jep dhe ua merr populli. Por po aq e sigurt është se nuk mund të bëhem as vrasës dhe as mbështetës i vrasësve.
Mbi këtë bindje është ndërtuar qëndrimi im kundër dhunës, pa përjashtime dhe pa rezerva.
Prandaj, kur dëgjoj flamingot e revolucionit të predikojnë plumbin si zgjidhje politike, nuk shqetësohem aq sa argëtohem. Sepse historia ka treguar se revolucionarët janë shumë të zotë për të shpallur Shqipëri të Reja, por jashtëzakonisht të paaftë për t’i ndërtuar ato.
Dhe kështu, ndërsa flamingot vazhdojnë vallëzimin e tyre njëkëmbësh rreth revolucionit të radhës, pjesa tjetër e shoqërisë do të bënte mirë të kujtonte një të vërtetë të thjeshtë: demokracia është e lodhshme, e ngadaltë dhe shpesh zhgënjyese, por mbetet pafundësisht më e mirë se çdo utopi që fillon me plumb dhe premton parajsën.
Avokati Idajet Beqiri ka deklaruar se protesta e zhvilluar në Tiranë nuk ka si qëllim mbrojtjen e flamingove në Zvërnec, siç është paraqitur në disa raste në opinionin publik.
I ftuar në emisionin “Ora e Fundit” në ABC News, Beqiri u shpreh se pas ditëve të para të protestës, sipas tij, u bë e qartë se ajo kishte marrë një drejtim tjetër dhe një agjendë të ndryshme politike.
Ai akuzoi se protesta është ndikuar politikisht dhe se, sipas tij, në të janë përfshirë edhe faktorë që nuk e duan integrimin e Shqipërisë në Bashkimin Europian.
Më tej, Beqiri theksoi:
“Protesta, pas ditës së dytë së saj, u duk qartë që nuk ishte ajo agjenda për të cilën nisi, ishte çështja e Shqipërisë. Në ditën e 24, ne pamë që kjo protestë flet gjuhën e Sali Berishës gjuhën e Hamasit, gjuhën e antishqiptarëve të vërtetë. Shikoni kush nga ngelur aty dhe me çfarë gjuhe po flasin. Sot pati disa incidente atje. Ikën qytetarët e pastër. Kush i udhëheq këto protesta? Këta u shfrytëzuan, u lanë në rrugë. Qëllimet e tjera kanë dalë sheshit. Aty. qëllimi kryesor i kësaj proteste, është e thellë politike, por në fund ka emërues të përbashkët, nuk e duan Shqipërinë në BE. Duan të na e djegin edhe këtë shans. Ata njerëz dje Berisha kryesisht, hedh gurin dhe fsheh dorën”./ad
Dalja e Dritan Goxhajt në krye të protestave 23 ditore, duke parashtruar retorikën politike, nuk duket se ishte një kërpurdhë pas 3 pikave të shiut që rannë dje pasdite në tokën e zhuritur nga vapa të Tiranës.
Goxhaj, portreti dhe diskursi i tij publik është një refren thuajse i përnatshëm që prej disa vitesh në televizionet shqiptare, ku ai ka krijuar një profil të tijin me diskursin që ka shpalosur.
Një diskurs, që bazën e ka tek një qëndrim i sjellë si analizë, ku kritikohet apo sulmohet Perëndimi, SHBA-ja, Izraeli e mbrohet e lavdërohet Irani, ushtria e saj, proksit e Republikës së Ajatollahëve, si Hezbullahu, Hamasi apo edhe ditirambet ndaj ushtrisë ruse ndaj asaj të Ukrainës.
Goxhaj, i cili është fakt se është kthyer tashmë në një emër publik në mediat, nuk është i vetmi i këtij pozicioni që ka marrë një hapësirë mjaft të madhe në kosmozin mediatik tradicional shqiptar.
Ka qenë gjithmonë e çuditshme sesi është realizuar kjo fetë e madhe antiperëndimore e mainstream-it shqiptar, kur hapja ndaj zërave të rinj e të ndrysëm ka qenë gjithmonë një pikë e kritikuar e këtij establishmenti.
Lindja e këtij ansambli anti-perëndimor në hapësirën publike shqiptare nuk duket se erdhi rastësishëm, pasi këto personazhe nuk erdhën nga një përvojë analitike qoftë si kronistë apo si analistë mediatikë, por thjesht na u servirën si “ekspertë të fushës”.
Ndërkohë që asnjëri nuk është orientalist, studiues i gjeopolitikës së shteteve, gjeopolitikës humane, apo akademikë e gjenerale me spaleta që kanë thyer kokën në libra për të mësuar strategjitë e ushtrive që nga Kiri i Madh, që meqë ra fjala në Shqipëri ka qenë shumë i famshme si pasojë e filmit me Semiramidën e Babilonisë, e deri tek ajatollahu i fundit.
Të gjithë këta “ekspertë” janë së paku fansa, madje të zellshëm të çdo lëvizjeje, organizate, shteti apo edhe grupimi politik që është kundër amerikanëve.
Pavarësisht nëse Flamingo Revolution e ka nxjerrë apo jo udhëheqjen e saj, pavarësisht nëse Dritan Goxhaj është apo jo udhëheqës real i saj, pavarësisht se brenda protestës edhe sot ka një grup zërash publik që kanë qëndrime të njohura kritike dhe publike prej vitesh, gjithsesi është evidente se pjesa më e madhe e hapësirës publike, organizative, financuese, por edhe gjeneruese është sfondi i islamit politik. Që ka mbështetje dhe aleancë që prej Turqisë e deri tek Irani, i cili natyrisht e ka përdorur këtë betejë, si një sukses i luftës së tij me Amerikën. Pjesë e së cilëës janë prej kohësh një set publik, mediatik dhe tani edhe politik i Flamingo Revolution. i cili jo më kot nisi me një simbol politik për Zvërnecin, ku skena teatrale e së cilës ishte “lufta me familjen e Donald Trump” e hebrenjtë, që disa nga protestuesit e famshëm i quajnë “çufo”.
Natyrisht që lëvizje, qëndrime, opinione apo edhe mendime anti Perëndim në Shqipëri, siç dhe në Europë ka mjaft. Edhe në vende të BE-së ka parti apo persona publikë që mbrojnë Iranin, Rusinë, Kinës kundër Shteteve të Bashkuara të Amerikës. Qëndrime që janë të dukshme sidomos nga eksponentë të majtë politik. Por ky debat vjen si një konfrontim normal dhe proporcional politik dhe mediatik.
Kurse tek ne ky diskurs ka zabtuar thuajse të gjithë skenën prej vitesh dhe sot na vjen me një forcë të madhe edhe si një lëvizje rrupture politike. Lëvizje e cila as nuk lindi sot, e as nuk erdhi nga hiçi. Ka pasur sfondin e sidomos mbështetjen e aktorëve të fuqishme që nga Turqia e Erdoganit, Rusia, Irani, e mjaft vende të Gjirit. Ky mjedis prej vitesh gëlon në xhamitë e vendit, që më pas e kanë shpërndarë me viralitet në rrjetet sociale, duke e kthyer këtë diskutim në një demonstriv, deri sa e kthyen në një forcë politike. E cila si për garniturë, apo sot për sot do të ketë mjaft komponentë “veganë”, po në mes është kebabi i gatuar avash avash. Ndoshta më mirë që të dalë hapur dhe në konkurrim ballazi kjo alternativë politike, e cila prej vitesh ka notuar sa te Sali Berisha e sa te Edi Rama. Edhe pse e shartuar me pak marksizëm e ish-trumpistë të zhgënjyer, thelbi do të mbetet i njëjtë./kb
Kinemaja ballkanike zbret sërish në Pogradec. Qyteti liqenor ka hapur dyert për edicionin e 16-të të Festivalit Ballkanik të Filmit dhe Kulinarisë, një aktivitet që për disa ditë bashkon artistë, regjisorë dhe producentë nga vendet e rajonit, duke sjellë në ekran histori, kultura dhe realitete të ndryshme të Ballkanit.
Rreth 60 filma nga shtetet e Ballkanit janë pjesë e këtij edicioni, duke konkurruar në disa kategori: filma studentorë, filma të shkurtër, filma të animuar, dokumentarë dhe filma të gjatë artistikë. Për organizatorët, ky festival nuk është vetëm një garë filmash, por mbi të gjitha një hapësirë takimi mes artistëve, ku krijohen ura komunikimi dhe mundësi për bashkëpunime të reja.
Regjisori dhe organizatori i festivalit, Eno Milkani, thotë se çdo vit festivali sjell tema që lidhen me realitetin e rajonit, ndërsa zgjedhja e Pogradecit si vend pritës nuk është e rastësishme.
“Sigurisht sjellin filma të kategorisë që kemi neve. Dihet, film i shkurtër i studentëve, film i shkurtër, film vizatimor, disa dokumentarë dhe filmi i gjatë. Ajo që e bën të veçantë çdo vit janë dy gjëra: janë temat, që gjithmonë janë të përshtatura me gjërat që ndodhin në Ballkan, dhe e dyta është gjithmonë që këtu artistët nga Ballkani të vijnë dhe të takohen me njëri-tjetrin, të shkëmbejnë eksperiencat, idetë, të njihen dhe ndoshta të bëjnë bashkëpunime të ardhshme”, u shpreh Milkani.
Sipas Milkanit, Pogradeci ka një lidhje të veçantë me frymën e festivalit, pasi historia, kultura dhe pozicioni gjeografik i qytetit përputhen me vetë karakterin ballkanik të këtij aktiviteti.
“Po sigurisht, kjo është ideja sepse Pogradeci është qyteti më adapt dhe ndoshta një nga qytetet më të bukura për ta pritur këtë lloj festivali që i shkon. Është Ballkani që lidhet shumë me Pogradecin. Është një festival që nuk mund ta bësh në Durrës për shembull. Durrësi do të kishte një tjetër lloj fizionomie, ndoshta më ndërkombëtar. Shkodra diçka tjetër. Kurse Pogradecit i shkon shumë kjo simbioza e Ballkanit dhe e lokacionit”, tha ai.
Festivali këtë vit vjen me një program më të përzgjedhur, ku filmat janë më të fokusuar në tematika dhe kategori të ndryshme.
“Prandaj ne kemi zgjedhur Pogradecin dhe gjithmonë ngelet shumë qytet i veçantë. Këtë vit janë më pak filma, por janë si të thuash më të koncentruar. Janë dhe të ndarë në kategori siç e thashë. Nesër kemi filmat studentë, pasnesër janë filmat e shkurtër, filmi vizatimor dhe filmi i gjatë, dhe dokumentarët mbasdite”, shtoi ai.
Organizatorja e festivalit, Gerta Qyrku, shprehet se publiku do të ketë mundësinë të ndjekë produksione nga e gjithë hapësira ballkanike, ndërsa një nga momentet e veçanta të këtij edicioni do t’i kushtohet aktorit të madh shqiptar, Rikard Ljarja.
“Hapet sot edicioni i 16-të i Festivalit Ballkanik të Filmit dhe Kulinarisë në qytetin e bukur të Pogradecit. Garojnë rreth 60 filma nga të gjitha shtetet e Ballkanit. Hyrja, e themi gjithmonë dhe vazhdimisht, është e lirë në kinema. Oraret i gjeni të reklamuara në faqet tona zyrtare, në faqen e Bashkisë dhe në të gjitha hotelet e qytetit janë shpërndarë kartëvizita për turistët që të mund të ndjekin edicionin e 16-të”, tha Qyrku.
Një nga risitë e këtij viti është rikthimi në ekranin e madh i figurës së Rikard Ljarjes, përmes dy veprave të rëndësishme të kinematografisë shqiptare. Filmat e këtij edicioni sjellin jo vetëm histori të reja, por edhe mënyrën se si artistët e Ballkanit kanë reflektuar përmes artit mbi zhvillimet dhe problematikat e kohës.
“Një risi është me mikun e dashur të festivalit, Rikard Ljarja. Do të shfaqim dy filma: filmin ‘Komisari i Dritës’ dhe dokumentarin ‘Rikardi’ të Mevlan Shanajt. Do të kemi të pranishëm Rikardin e dashur në ekranin e madh të Pogradecit. Këtë vit festivali sjell përsëri filma të rinj. Do shohim ngjarje të shteteve të Ballkanit. Besojmë që ndajmë të njëjtën histori, por njëkohësisht do shohim edhe çfarë ka ndodhur dhe si janë frymëzuar artistët gjatë këtij viti me prodhimet e tyre të reja”, u shpreh ajo.
Mes pjesëmarrësve të këtij edicioni janë edhe artistë që e kanë ndjekur këtë aktivitet që prej fillimeve të tij. Artisti nga Kosova, Driton Hajredini, kujton pjesëmarrjen e tij në edicionin e parë dhe lidhjen e pandarë me festivalin e Pogradecit.
“Po, kjo është hera e 16-të që vijmë në këtë festival. Unë isha pjesëmarrës me një film të shkurtër, të titulluar ‘Si qeni në rrush’. Pjesëmarrës në edicionin e parë, Balkan Film Food Festival, dhe shumë rastësisht fitova çmimin e parë për film të shkurtër. Dhe prej atëherë, prej asaj kohe, bashkë me familjen nuk jemi ndarë kurrë nga festivali”, tha Hajredini.
Për aktoren Velina Muçolli, festivali është kthyer në një takim të përvitshëm që nuk mund të mungojë.
“Është viti i 16-të, nuk e kemi ndërmend me u shkëput, po lutemi me pas jetë që me arrit domethënë edhe shumë e shumë vite të tjera. Për neve është festivali më i dashur. Unë e kam lënë edhe puntatën e fundit të serialit, nuk e ndërpres serialin atje për asnjë arsye, përveç për festivalin e Pogradecit. Kënaqësi gjithmonë, gjithmonë, gjithmonë”, u shpreh Muçolli.
Edhe brezi i ri i artistëve e sheh këtë festival si një mundësi të veçantë për të njohur botën e filmit dhe kulturat e vendeve të rajonit.
“Ky është festivali më i dashur për mua, edhe faleminderit Gitën që na fton në këtë festival. Unë që e vogël kam ardhur në këtë festival edhe më ka pëlqyer shumë. Filmat kanë qenë shumë interesantë, kanë qenë artistikë, me filma dhe gjëra shumë të bukura”, shtoi më tej.
Ajo vlerëson edhe mikpritjen e qytetit liqenor dhe atmosferën që krijohet gjatë ditëve të festivalit.
“Edhe njëherë e falënderoj Gitën dhe qytetin e Pogradecit, që ne e duam shumë, shumë, shumë. Është shumë i bukur. Edhe njerëzit janë njerëz më mikpritës nga të gjitha trojet shqiptare. Edhe është shumë mirë”, tha ajo.
Festivali Ballkanik i Filmit dhe Kulinarisë vijon aktivitetet në Pogradec, duke e kthyer për disa ditë qytetin në një skenë ku takohen kinemaja, kultura dhe traditat e vendeve të Ballkanit. /kb
Nuk ka asgjë më poshtëruese se një marrëdhënie që përfundon me frazën fatale “me gjithçka që kam bërë për ty” – dr. Ana Maria Sepe, psikologe, eksperte në psikanalizë
Kur jeni në një lidhje, është e natyrshme t’i kushtoni kohë dhe energji partnerit tuaj. Shpesh flasim për “sakrifica për dashuri”. Megjithatë, në disa raste, sakrifica për partnerin mund të bëhet e tepruar dhe e dëmshme për mirëqenien e dikujt. Është e rëndësishme të kuptoni se kur po kaloni kufijtë tuaj dhe të veproni në përputhje me rrethanat. Kur dashurojmë, shpesh kemi ndjenjën se do të bënim gjithçka për njëri-tjetrin. Por a është e drejtë të sakrifikojmë për një person që na intereson derisa të anulojmë veten? Deri në çfarë mase është e shëndetshme të sakrifikosh?
Kur krijoni një marrëdhënie, duhet të merret si e mirëqenë vendosja e themeleve për një marrëdhënie të shëndetshme bazuar në shkëmbimin dhe reciprocitetin. Megjithatë, është e zakonshme të hasim njerëz që sakrifikojnë veten shumë, të cilët anulohen plotësisht për partnerin e tyre, duke e lënë veten mënjanë, pra duke vendosur.
Sigurisht, të mbash një marrëdhënie në çift ndonjëherë do të thotë të bësh sakrifica dhe lëshime. Ne shpesh duhet të bëjmë një hap prapa, të kufizojmë lirinë tonë për të vendosur në dysh. Kjo është normale, në fund të fundit; nëse kërkojmë një kompromis, duhet të jemi të gatshëm të bëjmë kompromis. Në fakt, për të ruajtur një marrëdhënie me kalimin e kohës, të gjithë duhet të jenë të gatshëm të sakrifikojnë veten për tjetrin.
Disa studime kanë treguar se çiftet më të lumtura dhe ato që zgjasin më shumë janë ato që bazohen në sakrificën e ndërsjellë. Kur ka dashuri, të dorëzohesh për tjetrin nuk është as sakrificë, por kënaqësi. Na bën të ndihemi më mirë me veten.
Por është gjithashtu normale që kur vjen koha e sakrificës, lindin disa pikëpyetje. Pse duhet ta bëj këtë? A do të thotë të sakrifikosh të heqësh dorë nga ajo që dëshiron dhe nga thelbi yt? Ai gjithashtu ka të ngjarë t’ju pyesë nëse dikush duhet të sakrifikojë partnerin tuaj në vend të jush.
Dashuria mbetet e gjallë dhe në zhvillim kur luhet në të njëjtin terren, atë të shkëmbimit. Sakrifikimi i energjive dhe individualitetit të dikujt krijon një çekuilibër që mund ta bëjë njeriun të ndihet i bllokuar. Gjithmonë vënia e nevojave të tjetrit në fillim, në fund të fundit i varfëron burimet personale dhe shkakton pakënaqësi ndaj partnerit. Prandaj, edhe nëse sakrificat mund të jenë të dobishme dhe të lejojnë konsolidimin e marrëdhënies në çift, është e nevojshme të dimë se cilët janë kufijtë.
Pse jemi shtyrë të sakrifikojmë veten shumë derisa të anulojmë veten?
Para së gjithash duhet të themi se ideja e “sakrifikimit të vetvetes në emër të dashurisë” shpesh ka një lidhje shumë të fortë me një ide zhvlerësuese për veten dhe për rrjedhojë sinjalizon një problem në fushën e vetvetes. nderim. Frika për t’u braktisur në dashuri shumë shpesh çon në përjetimin e marrëdhënieve emocionale në mënyrë të shtrembëruar, deri në atë pikë sa të anuloni veten për të bërë tjetrin të lumtur. Kjo tendencë përshkruhet si një problem i varësisë nga dashuria. Për shkak të frikës së braktisjes, ndarjes, vetmisë, ata që vuajnë nga varësia nga dashuria do të priren gjithmonë të mohojnë dëshirat dhe nevojat e tyre.
Si ta kuptoni që po sakrifikoni shumë për partnerin?
Njohja e sakrificës së tepërt për partnerin tuaj është një hap i rëndësishëm për të ruajtur mirëqenien tuaj dhe shëndetin e marrëdhënies suaj. Të kuptoni nëse po sakrifikoni veten shumë për partnerin tuaj mund të jetë një proces personal dhe subjektiv, por ka disa konsiderata që mund t’i mbani parasysh kur vlerësoni situatën. Këtu janë disa shenja që mund të tregojnë se po sakrifikoni veten shumë.
Humbja e identitetit të dikujt – Një nga shenjat më të dukshme që tregon sakrificë të tepruar për partnerin është humbja e identitetit. Kur jeni plotësisht të përkushtuar ndaj partnerit tuaj, mund të humbni vëmendjen se kush jeni në të vërtetë dhe çfarë dëshironi. Nevojat dhe pasionet personale të dikujt mund të lihen mënjanë për të kënaqur partnerin. Është e rëndësishme të njihni rëndësinë e ruajtjes së identitetit tuaj të veçantë brenda një marrëdhënieje.
Mungesa e reciprocitetit – Mungesa e reciprocitetit është një tjetër shenjë se po sakrifikoni shumë për partnerin tuaj. Një marrëdhënie e shëndetshme ndërtohet mbi një ekuilibër midis dhënies dhe marrjes. Nëse vazhdimisht përpiqeni të përmbushni nevojat dhe kërkesat e partnerit tuaj pa marrë të njëjtin angazhim ose mbështetje në këmbim, mund t’ju duhet të rishikoni dinamikën e marrëdhënies.
Ndjenja e shqetësimit – Një tjetër shenjë se po sakrifikoni shumë për partnerin tuaj është një ndjenjë e vazhdueshme shqetësimi, pakënaqësie ose zhgënjimi. Kur shkoni përtej kufijve tuaj personalë për të përmbushur kërkesat e partnerit tuaj, është e natyrshme të ndiheni të pakënaqur. Këto ndjenja të pakëndshme nuk duhen injoruar dhe kërkojnë reflektim serioz për situatën dhe kufijtë personalë.
Izolimi social – Sakrifica e tepërt për partnerin tuaj mund të çojë në izolim social. Nëse jeni të tërhequr nga miqtë, familja ose aktivitete të tjera shoqërore për shkak të kërkesave të partnerit tuaj, kjo mund të jetë një shenjë e një varësie të tepërt. Mbajtja e një rrjeti të mbështetjes sociale është kritike për mirëqenien emocionale dhe të marrëdhënieve, kështu që është e rëndësishme të peshoni me kujdes sa kohë dhe përpjekje shpenzoni me partnerin tuaj kundrejt pjesës tjetër të jetës.
Humbja e interesave personale – Një tjetër shenjë e sakrificës së tepërt për partnerin është humbja e interesave personale. Nëse braktisni interesat, qëllimet dhe pasionet tuaja për shkak të kërkesave të partnerit tuaj, mund të jetë një shenjë se po i vendosni nevojat e tij para tuajave. Ruajtja e një ekuilibri midis interesave individuale dhe të përbashkëta brenda marrëdhënies është e rëndësishme për zhvillimin personal të dikujt.
Ndjenjë e vazhdueshme e detyrës – Kur jeni në një lidhje, është normale të ndiheni përgjegjës ndaj partnerit tuaj. Megjithatë, nëse ndjeni një ndjenjë të vazhdueshme detyre për të përmbushur kërkesat e partnerit tuaj, edhe kur kjo shkakton siklet ose rraskapitje, mund të jetë një shenjë se po kaloni kufijtë tuaj. Është thelbësore të njihni dhe respektoni nevojat tuaja personale dhe kufijtë brenda marrëdhënies.
Humbja e ekuilibrit në jetë – Sakrifica e tepërt për partnerin tuaj mund të çojë në humbjen e ekuilibrit në jetë. Nëse po neglizhoni aspekte të tjera të rëndësishme të jetës suaj, si karriera, shëndeti apo mirëqenia emocionale, për shkak të sakrificave tuaja, mund të jetë një shenjë se keni kaluar një kufi të arsyeshëm. Ruajtja e një ekuilibri midis aspekteve të ndryshme të jetës është thelbësore për një jetë të plotë dhe të shëndetshme.
7 pyetje që duhet t’i bëni vetes përpara se të sakrifikoni veten për partnerin tuaj
Në një marrëdhënie në çift, sakrificat e vazhdueshme nuk e bëjnë dashurinë më të madhe apo më romantike, përkundrazi. Të sakrifikosh shumë në emër të dashurisë është një mënyrë e trishtuar për të shkatërruar vetëvlerësimin e dikujt dhe për t’i dhënë formë një zëvendësuesi të dhimbshëm dhe të patretur të dashurisë. Deri në çfarë mase lumturia e të tjerëve është më e drejtë se mirëqenia jonë? Është e rëndësishme që gjithmonë të pyesim veten nëse vërtet duam atë që do të arrijmë… ndërkohë duhet t’i bëjmë vetes pyetje të tilla si:
1.A është ky personi me të cilin dëshironi të kaloni pjesën tjetër të jetës apo keni ende dyshime?
Kompromisi është një pararendës i sakrificës. Që një sakrificë e madhe t’ia vlejë, duhet të jeni të sigurt se po investoni në një marrëdhënie që ka të ardhme. Sigurisht, asgjë nuk është 100% e sigurt në dashuri, por sakrifica është më e pranueshme kur na ndihmon të afrohemi me personin me të cilin duam të kalojmë pjesën tjetër të jetës.
2.A është partneri juaj i gatshëm të bëjë të njëjtën gjë për ju?
Sakrifica është një monedhë me dy anë: ndërsa ju vendosni të hiqni dorë nga diçka për partnerin tuaj, partneri juaj duhet të vendosë nëse ai është i gatshëm të sakrifikojë për ju. Pra, përpara se të hidhni një hap, është e rëndësishme që të pyesni veten nëse partneri juaj do të ishte i gatshëm të bënte të njëjtën gjë, të paktën në të ardhmen. Nëse ky person nuk është i gatshëm të angazhohet dhe të investojë në marrëdhënie, ndoshta sakrifica juaj nuk është e kotë.
3.A ndani të njëjtën perspektivë?
Kur një situatë kërkon sakrificë, rezultatet e arritura zakonisht nuk u sjellin dobi të dy partnerëve. Nuk do të kishte shumë kuptim të heqësh dorë nga një punë e qëndrueshme dhe të transferohesh në një vend tjetër për dikë që nuk është i sigurt nëse dëshiron të mbajë një marrëdhënie të qëndrueshme, për shembull.
4.A e di partneri juaj që kjo është një sakrificë?
Nuk ka nevojë të flisni gjatë gjithë kohës për sakrificën që jeni gati të bëni, por është e rëndësishme që partneri juaj të dijë se ju keni marrë një angazhim për të sakrifikuar diçka të rëndësishme për marrëdhënien. Në të vërtetë, kur njëri prej partnerëve duhet të humbasë dhe të sakrifikojë veten, njohja e tjetrit e bën situatën më të durueshme. Edhe pse duhet të keni gjithmonë parasysh që nuk bëhet fjalë për ta kthyer marrëdhënien në një marrëdhënie biznesi ku monedha është sakrifica.
5.A ka zgjidhje më të mirë?
Ndonjëherë, të duhet të heqim dorë nga diçka që përfaqëson një ëndërr ose me të cilën jemi lidhur prej vitesh dhe që na jep siguri nuk është një perspektivë e këndshme. Pra, përpara se të hiqni dorë nga këto gjëra, është mirë që të dy të pyesni veten nëse ekziston një zgjidhje ku asnjëri prej jush nuk duhet të heqë dorë shumë. Ndonjëherë gjithçka që duhet të bëni është të hapni pak mendjen dhe të shikoni jashtë përmes zgjidhjeve konvencionale për të gjetur një zgjidhje që është më pak e dhimbshme emocionalisht ose më pak e kushtueshme për secilin partner.
6.A mund të trajtohet?
Sakrifica nuk duhet të imponohet, ajo duhet të vijë në mënyrë spontane. Kjo do të thotë se nëse personi merr vendimin dhe e ka tjetrin në qoshe, nuk do të ketë vend për negociata. Ai person thjesht nuk e mori parasysh mendimin, dëshirat dhe nevojat tuaja. Çdo sakrificë, në një marrëdhënie, duhet të ketë pëlqimin e të dyve, duhet të ketë vend për negociata, sepse në një farë kuptimi, personi që do të përfitojë më shumë i kompenson tjetrit humbjen.
7.Çfarë ju motivon?
Kjo është pyetja më e rëndësishme. Jeni duke u dorëzuar për të bërë partnerin tuaj të lumtur dhe për të shpëtuar marrëdhënien apo thjesht për të shmangur konfliktin? Sakrificat e bëra vetëm për të shmangur problemet janë zbuluar se përfundimisht prodhojnë pakënaqësi të madhe. Anasjelltas, sakrificat e bëra për të ndihmuar në forcimin e marrëdhënies janë më efektive.
NJË PYETJE E VËSHTIRË PËR T’U BËRË
Duke u fshehur pas kënaqësisë së tjetrit, ne mund të shtyjmë një pyetje që për shumë mund të jetë vërtet e vështirë për t’u bërë: domethënë “A po mendoj për lumturinë time?” Kur kjo tendencë për të sakrifikuar shumë bëhet kronike, në bazë qëndron vështirësia për të ditur se si të kujdeseni për veten dhe nevojat e veta. Për më tepër, duhet të shtojmë se ideja për të zëvendësuar tjetrin shpesh fsheh një pretendim shumë specifik: atë të aftësisë për të kontrolluar partnerin tuaj në mënyrë që ai të bëjë atë që duam ne.
Por cilat janë gjërat që mund të bëjmë për të mos rënë në lojën e sakrificës për tjetrin? Me siguri kanë filluar të ndërpresin të gjitha nismat që kanë për qëllim “të bëjnë vetëm të lumtur tjetrin”. Herët a vonë, të gjitha marrëdhëniet kërkojnë sakrifica, por ne nuk duhet të dorëzohemi ose të dorëzohemi pa menduar më parë për këtë. Është e rëndësishme të peshoni të mirat dhe të këqijat, të mbani një kanal të qartë komunikimi me partnerin tuaj, t’i bëni vetes pyetjet më të vështira dhe më e rëndësishmja, të siguroheni që po sakrifikoni për arsyet e duhura. Ka sakrifica që gjenerojnë lumturi, por ka të tjera që janë thjesht gabime të mëdha.
Vendoseni veten përsëri në qendër dhe shpëtoni… veten!
Në një marrëdhënie të shëndetshme nuk ka as pacient e as infermier, pra asimetri mes partnerëve. Marrëdhënia e shëndetshme është e barabartë, ka reciprocitet në kujdesin për tjetrin. Sigurisht, në një marrëdhënie dashurie, është normale që të dy njerëzit të sakrifikojnë dëshirat, nevojat dhe kohën e tyre për njëri-tjetrin herë pas here. Mendoj se kjo është normale, e shëndetshme dhe e rëndësishme për të krijuar një marrëdhënie të shkëlqyer. Por kur bëhet fjalë për të sakrifikuar respektin për veten, dinjitetin, trupin, ambiciet dhe qëllimin tuaj në jetë vetëm për të qenë me dikë, atëherë e njëjta dashuri bëhet problem.
Një marrëdhënie dashurie duhet të plotësojë identitetin tuaj individual, jo ta dëmtojë apo zëvendësojë atë.
Nëse e gjeni veten në një situatë ku jeni duke toleruar sjellje të pandershme ose abuzive, thjesht po lejoni dashurinë tuaj t’ju konsumojë dhe t’ju mohojë, dhe nëse nuk jeni të kujdesshëm, ju shndërroni në një palë mbrojtëse për personin që keni përdorur. Ju jeni një qenie dinamike, nga natyra keni nevojë të eksploroni dhe nëse ngecni në një hapësirë të kufizuar, do të rrezikoni të mos shihni se çfarë të reja ka rezervuar Universi për ju dhe kjo e lëndon shumë dashurinë. Nëse vazhdoni të na mbushni vetëm me thërrime, nuk do ta zbuloni kurrë se çfarë është përtej sakrifikimit. Ju meritoni dikë ose dikë që e njeh vlerën tuaj dhe ju bën prioritetin tuaj.
“Ekziston një ‘pakt presidencial’ mes Bayern Munichut dhe Real Madridit, i cili qëndron pas deklaratës së fundit të Realit që mohonte kontaktet me Michael Olise”, ka zbuluar gazetari Christian Falk, duke hedhur dritë mbi arsyen e reagimit publik të klubit madrilen.
Sipas tij, raportimet e publikuara në fillim të muajit qershor se Florentino Perez po planifikonte të bënte ofertë për yllin francez kishin shkaktuar pakënaqësi te drejtuesit e Bayern Munichut.
“Te Bayerni, raportimet në fillim të qershorit se Florentino Perez po planifikonte të bënte ofertë për Olise shkaktuan irritim. Gjithashtu pati habi te Bayerni kur Perez deklaroi publikisht se ishte gati të ofronte 150 milionë euro për një superyll, gjë që solli reagimin e fortë publik të Herbert Hainer”.
“Bayerni dhe Real Madridi u afruan edhe më shumë gjatë dhe rreth përballjeve të tyre në çerekfinalet e Ligës së Kampionëve. Presidentët, Hainer dhe Perez, mbajnë një marrëdhënie të ngushtë dhe kishin shprehur vlerësimin e ndërsjellë edhe para ndeshjes së parë në restorantin e njohur Zalacain në Madrid”.
Sipas Falk, pikërisht kjo marrëdhënie ka ndihmuar në shmangien e tensioneve rreth çështjes së Michael Olise.
“Presidentët nuk donin që situata rreth Olise të përshkallëzohej. Për këtë arsye ata biseduan privatisht dhe e mbyllën çështjen. Hainer dhe Perez kanë një marrëveshje mbi një parim: asnjëri klub nuk do të tentojë të transferojë një lojtar të klubit tjetër pa e informuar më parë klubin përkatës për interesimin”.
“Si Real Madridi ashtu edhe Bayerni nuk duan të nxisin gara ofertash përmes thashethemeve mediatike të merkatos”.
Gazetari gjerman shtoi se marrëdhëniet mes dy institucioneve mbeten shumë të forta edhe jashtë fushës së futbollit.
“Sa e mirë është aktualisht marrëdhënia mes dy klubeve mund të shihet edhe nga fakti se Hainer do të flasë para rreth 1.200 studentëve me ftesë të Real Madridit në stadiumin Santiago Bernabeu më 30 qershor”.
Ndërkohë, Bayern vazhdon të mbajë kontroll të plotë mbi të ardhmen e anësorit francez.
“Sa i përket Olise, ai ka kontratë me Bayernin deri në vitin 2029 dhe francezi nuk ka klauzolë lirimi. Për këtë arsye, Bayerni i ka të gjitha kartat në dorë. Pas skenave, të dy klubet kanë arritur qartësi të plotë për këtë çështje”./Telegrafi/
Ministri në detyrë i Administrimit të Pushtetit Lokal (MAPL), Elbert Krasniqi ka deklaruar se 8 ose 9 deputetë të komuniteteve joshumicë janë të gatshëm ta mbështesin formimin e qeverisë së re të udhëhequr nga Albin Kurti.
Pas mbledhjes së Qeverisë, Krasniqi në një konferencë për media tha se grupi multietnik është i interesuar që sa më shpejt të formohen institucionet e reja të vendit në bashkëpunim me fituesin e zgjedhjeve.
“Grupi multietnik, i cili është i përbërë prej 8 ose 9 deputetëve, është i gatshëm dhe i interesuar që sa më parë, bashkë me fituesin e zgjedhjeve, të shkojë dhe t’i formojë institucionet e Republikës së Kosovës. Kjo garanton një numër të mjaftueshëm për votimin e Qeverisë së re të Republikës së Kosovës”, deklaroi Krasniqi.
Ai shtoi se rezultati i zgjedhjeve është përafërsisht i ngjashëm me atë të mandatit të kaluar dhe se qytetarët presin formimin e shpejtë të institucioneve.
“Qytetarët presin që sa më parë të ketë institucione, qeveri dhe kuvend, në mënyrë që të tejkalohet situata aktuale politike”, tha ai.
Në të njëjtën konferencë, Krasniqi uroi 24 Qershorin, Ditën Memoriale të Komunitetit Egjiptian, duke e cilësuar atë si një ditë të rëndësishme për promovimin e barazisë, mundësive të barabarta dhe dinjitetit për të gjithë qytetarët.
“Sot kam kënaqësinë të uroj 24 Qershorin, Ditën Memoriale të Komunitetit Egjiptian. Kjo ditë përfaqëson një thirrje për komunitetin tonë që të vazhdojë të punojë dhe të angazhohet drejt arritjes së barazisë shoqërore dhe mundësive të barabarta”, tha ai.
Krasniqi theksoi se komuniteti egjiptian ka qenë pjesë e proceseve të rëndësishme historike të Kosovës, duke kontribuar në rezistencën paqësore, luftën për liri dhe procesin e pavarësisë së vendit.
Ndërkaq, ai njoftoi se në mbledhjen e 25-të të Qeverisë është miratuar rialokimi i mjeteve buxhetore për katër projekte infrastrukturore me vlerë totale mbi 1 milion euro.
Projektet përfshijnë rekonstruimin e Urës Sitnica në Mitrovicën e Jugut me 400 mijë euro, rregullimin e kanalizimit dhe asfaltimin e disa rrugëve në Shtime me 300 mijë euro, rivitalizimin e zonave publike dhe infrastrukturës së rekreacionit malor në Pejë me 300 mijë euro, si dhe ndërtimin e një salle të jashtme sportive në shkollën “Musli Dumoshi” në Dumosh të Podujevës me 50 mijë euro.
Sipas Krasniqit, këto investime dëshmojnë përkushtimin e institucioneve për zhvillimin e qëndrueshëm të komunave, përmirësimin e infrastrukturës publike dhe krijimin e kushteve më të mira për qytetarët në të gjithë vendin. /Telegrafi/
Ministri gjerman i Mbrojtjes, Boris Pistorius dëshiron anije më të vogla për marinën gjermane në vend të fregatës më të madhe të planifikuar në botë, raporton Der Spiegel - me 2 miliardë euro të investuara tashmë në projekt.
Të mërkurën, kontraktori i mbrojtjes TKMS hapi tregtinë rreth dhjetë përqind më lart, ndërsa gjigandi i industrisë Rheinmetall regjistroi një humbje të ndjeshme. Shkaku: Pistorius tani dëshiron të ndërtohen tetë fregata më të vogla në vend të fregatës më të madhe në botë, F-126, transmeton Telegrafi.
Der Spiegel raportoi të martën se mega-projekti ishte anuluar. Ndërsa lajmi është një nxitje për kompaninë gjermane TKMS, ai mund të jetë i kushtueshëm për taksapaguesit.
Projekti u lansua për herë të parë nga Ursula von der Leyen (CDU) gjatë mandatit të saj si ministre e Mbrojtjes. Në vitin 2020, pasardhësi i saj Boris Pistorius (SPD) porositi super-fregatën F-126 nga kantieri detar holandez Damen.
Pas vonesave dhe problemeve të tjera, ndërtuesi gjerman i anijeve Lürssen Naval Vessels — që nga blerja nga Rheinmetall — u vu në krye të projektit në vitin 2025.
Anëtarët e Bundestagut vlerësojnë se rreth 2.3 deri në 2.4 miliardë euro janë investuar tashmë në projektin e fregatës, sipas Die Welt.
Në vend të F-126 — së fundmi e planifikuar për dorëzim në vitin 2029 — tetë fregata më të vogla të klasit MEKO A-200 tani do të porositen nga TKMS.
Çdo anije do të kushtojë rreth 1.6 miliardë euro, raporton Die Welt, megjithëse çmimi për njësi për transhin e dytë pritet të jetë më i ulët.
Me rreth 120 metra gjatësi dhe një zhvendosje prej 4,200 tonësh, anijet luftarake që po shqyrtohen tani janë dukshëm më të vogla se F-126, e cila duhej të kishte një gjatësi prej 166 metrash me një zhvendosje prej 10,500 tonësh.
Porosia totale është rritur gjithashtu: fillimisht duhej të bliheshin gjashtë anije luftarake; tani duket se ka të ngjarë të porositen tetë. Sipas njoftimeve, drejtuesit e marinës kanë mbështetur vendimin e ministrit të mbrojtjes për të rishikuar planet për fregatën.
Gjermania, Mbretëria e Bashkuar dhe Franca kanë qenë në diskutime nëse dhe si mund të marrin pjesë në operacionet e pastrimit të minave në Ngushticën e Hormuzit, për të lejuar që kjo linjë jetësore globale e transportit detar të operojë lirisht përsëri pas luftës në Iran.
Rëndësia strategjike në rritje e marinës gjermane nënvizohet nga dërgimi i fundit i fregatës Fulda dhe anijes mbështetëse Mosel në Lindjen e Mesme, me rreth 140 personel të Bundeswehr në bord.
Duke operuar pranë bregdetit iranian, anijet gjermane do të mbështeten, ndër të tjera, nga transportuesi francez i aeroplanëve Charles de Gaulle.
Një sondazh i ZDF Politbarometer zbuloi se 57 përqind e të anketuarve mbështetën një vendosje të Bundeswehr në Ngushticën e Hormuzit në rast të një armëpushimi të qëndrueshëm, kundrejt 38 përqind që ishin kundër. /Telegrafi/
Meta Platforms dhe EssilorLuxottica njoftuan të martën një gamë të re syzesh inteligjente me inteligjencë artificiale me kosto më të ulët, duke u bazuar në suksesin e pajisjeve të tyre Ray-Ban.
Syzet e reja Meta fillojnë nga 299 dollarë, duke i bërë ato shumë më të përballueshme sesa syzet Ray-Ban Display prej 800 dollarësh të lansuara vitin e kaluar.
Kompania mëmë e Facebook ka investuar miliarda dollarë në ndjekjen e "inteligjencës personale", duke vënë bast se pajisjet dhe elektronika e përparuar do t'u sjellin përfitimet e inteligjencës artificiale përdoruesve individualë.
Edhe pse të ndërtuara në bashkëpunim me Luxottica, gama e re e syzeve është e para që nuk shoqërohet me asnjë nga markat e njohura të firmës së syzeve, si Ray-Ban ose Oakley.
Syzet vijnë në ngjyra dhe forma të reja, duke përfshirë një pamje drejtkëndëshe dhe një koleksion të hollë kornize ovale të projektuar në partneritet me personalitetin e medias Kylie Jenner.
Pajisjet janë gjithashtu syzet e para me inteligjencë artificiale nga Meta që lansohen me Meta AI të mundësuar nga Muse Spark, modeli i parë nga Laboratorët Superintelligence të kompanisë.
Suksesi i syzeve të Metas ka nxitur kompani të tjera teknologjike si Google dhe Apple për të eksploruar zhvillimin e pajisjeve të ngjashme.
Dërgesat globale të “xhamave inteligjentë” arritën në 9.6 milionë njësi vitin e kaluar, me Metan që përbënte rreth 76.1% të totalit, sipas Korporatës Ndërkombëtare të të Dhënave. /Telegrafi/
Ministri i Punëve të Jashtme dhe Tregtisë së Jashtme, Timço Muçunski, sot mbajti një konferencë për shtyp me rastin e dy viteve të mandatit të Ministrisë së Punëve të Jashtme dhe Tregtisë së Jashtme, në të cilën prezantoi rezultatet dhe aktivitetet kryesore të zbatuara në periudhën e kaluar.
“Në dy vitet e fundit, kemi punuar me një vizion të qartë, prioritete të qarta dhe një qëllim – një pozicion më të fortë ndërkombëtar të vendit, partneritete më të forta dhe përfitime konkrete për qytetarët. Sot mund të themi se kemi ndërtuar një diplomaci më aktive, më të hapur dhe më efikase”, vuri në dukje Mucunski.Në fjalën e tij, Ministri theksoi se politika e jashtme mbeti në përputhje me tre shtyllat strategjike: një partneritet të fortë me Shtetet e Bashkuara, përputhje të plotë me Politikën e Përbashkët të Jashtme dhe të Sigurisë të Bashkimit Evropian dhe anëtarësim aktiv në Aleancën e NATO-s.
“Këto janë shtylla të stabilitetit, sigurisë dhe parashikueshmërisë. Këto janë shtylla të një shteti që e di se ku i takon dhe e di se ku dëshiron të shkojë”, tha Mucunski.
Duke iu referuar rezultateve të punës, ai theksoi se në dy vitet e fundit, janë realizuar më shumë se 110 vizita pune jashtë vendit, janë realizuar më shumë se 400 takime dhe tubime, nga të cilat mbi 210 takime dypalëshe me burrështetas, ministra dhe përfaqësues të lartë nga e gjithë bota, ndërsa vendi priti më shumë se 40 udhëheqës dhe përfaqësues të lartë evropianë dhe botërorë.Në fushën e integrimit evropian, Ministri konfirmoi angazhimin e vendosur të Qeverisë për reformat dhe rrugën evropiane, duke kujtuar nënshkrimin e Partneritetit për Siguri dhe Mbrojtje me Bashkimin Evropian, si dhe marrjen e parafinancimit nga Plani i Rritjes për Ballkanin Perëndimor.
“Komisioni Evropian kohët e fundit vuri në dispozicion 65.7 milionë euro përmes Instrumentit të Reformës dhe Rritjes, që është shuma më e lartë në rajon. Me këtë, shuma totale e fondeve të vëna në dispozicion të vendit tonë në kuadër të Planit të Rritjes ka arritur në 142.1 milionë euro. Kjo nuk është simbolikë. Ky është besim konkret i përkthyer në mbështetje konkrete”, theksoi Mucunski.
Një ngjarje e pazakontë ka tronditur një fermë për fëmijë në Kent të Anglisë, ku shtatë keca njëmuajsh u vodhën gjatë orëve të para të mëngjesit, ndërsa zona ishte përfshirë nga stuhi dhe përmbytje.
Punonjësit e fermës kuptuan se diçka nuk shkonte kur dëgjuan dhitë “duke thirrur me zë të lartë të vegjlit e tyre”, të cilët kishin humbur pa gjurmë.
Menaxheri i fermës dyshon se hajdutët hoqën një portë për t'i grumbulluar dhe larguar kafshët.
Ferma u ka bërë thirrje qytetarëve të ndihmojnë në gjetjen e kecave, ndërsa në rrjetet sociale ka marrë qindra mesazhe mbështetjeje dhe oferta për ndihmë. /Telegrafi/
Porsche ka konfirmuar se modeli legjendar Porsche 911 nuk do të shndërrohet kurrë në një makinë plotësisht elektrike.
Gjatë mbledhjes vjetore të aksionarëve, drejtori ekzekutiv Michael Leiters deklaroi se motori me djegie të brendshme do të mbetet pjesë e pandashme e 911, ndërsa teknologjia hibride do të jetë baza e zhvillimit të tij në të ardhmen.
Sipas Leiters, sistemi hibrid nuk shihet si një zgjidhje e përkohshme, por si "vazhdimësi" për modelin 911.
Ai theksoi se kompania do t'i qëndrojë këtij premtimi dhe se 911 do të jetë i vetmi model i Porsche që nuk do të ketë një version tërësisht elektrik.
Ndërkohë, Porsche vazhdon të investojë paralelisht në tre lloje teknologjish: motorë me benzinë, sisteme hibride dhe automjete elektrike.
Kompania po përgatit gjithashtu një SUV të ri me tri radhë ulësesh dhe po shqyrton zhvillimin e një hipermakine të re, ndërsa synon të reduktojë numrin e varianteve të disa modeleve në varësi të kërkesës së tregut. /Telegrafi/
Sipas raportimeve të Diario AS, Real Madridi do t’i rikthehet bisedimeve për rinovimin e kontratës së Vinicius Junior pas përfundimit të Kupës së Botës 2026, ndërsa marrëveshja aktuale e brazilianit skadon vitin e ardhshëm.
Negociatat mes palëve kanë mbetur të bllokuara për shkak të kërkesave të larta financiare të yllit brazilian, të cilat drejtuesit e klubit madrilen nuk janë të gatshëm t’i plotësojnë në këto kushte.
Megjithatë, “Los Blancos” dëshirojnë ta zgjidhin situatën sa më shpejt dhe janë të hapur të shqyrtojnë alternativa të tjera nëse nuk arrihet një marrëveshje, përfshirë edhe mundësinë e shitjes së lojtarit.
Vinicius, i cili aktualisht po shkëlqen me Brazilin në Kupën e Botës, nuk e përjashton mundësinë e qëndrimit deri në përfundimin e kontratës së tij, por Real Madridi dëshiron ta shmangë një skenar të tillë.
Klubi madrilen është i vetëdijshëm se humbja e një futbollisti të kalibrit të Vinicius si lojtar i lirë do të ishte një goditje e madhe, sidomos duke marrë parasysh se ai ka ende shumë vite karrierë përpara.
Të dyja palët mbeten të interesuara për të vazhduar bashkëpunimin edhe për disa vite të tjera, por dallimet kontraktuale dhe financiare vazhdojnë të jenë pengesa kryesore në negociata.
25-vjeçari ka nisur në mënyrë të shkëlqyer Kupën e Botës 2026, duke realizuar dy gola dhe duke dhuruar një asistim në dy ndeshjet e para me kombëtaren braziliane./Telegrafi/
Login
