Nga Leonard Veizi

Gjaku është ndoshta e vetmja pasuri që njeriu mund ta japë pa u varfëruar. Përkundrazi, duke e dhënë, ai pasurohet shpirtërisht, ndërsa organizmi i tij e ripërtërin natyrshëm atë që ka dhuruar. Është i vetmi donacion që nuk del nga portofoli, por nga vetë trupi. Është një pjesë e jetës sonë që vazhdon të jetojë te dikush tjetër, një zgjatim i heshtur i ekzistencës sonë në trupin e një të panjohuri…

…Më 14 qershor bota kujton Ditën Botërore të Dhurimit të Gjakut. Kjo nuk është thjesht një datë në kalendarin e shëndetësisë, por një ftesë e hapur për të reflektuar mbi një nga paradokset më të mëdha të shoqërisë sonë: frikën për të ndarë atë që na tepron dhe që mund të mbajë gjallë një tjetër qenie njerëzore.

Paradoksi i egoizmit modern

Në jetën e përditshme, ne përballemi me një prirje të çuditshme njerëzore. Ruajmë me fanatizëm gjëra shumë më pak të vlefshme se gjaku: Ruajmë para që shpesh nuk na duhen; Grumbullojmë sende që nuk i përdorim kurrë; Ushqejmë inate dhe egoizma që vetëm na dëmtojnë.

Ndërsa diçka që organizmi ynë e prodhon vazhdimisht, diçka që ripërtërihet vetvetiu dhe që ka fuqinë të shpëtojë jetë, shpesh hezitojmë ta ndajmë. Ky hezitim dëshmon një largim të njeriut modern nga ndjenja e komunitetit dhe nga solidariteti njerëzor.

Ndoshta kjo ndodh sepse gjaku mbart një simbolikë të lashtë dhe të rëndë. Për mijëra vjet ai është konsideruar si vetë jeta, si bartësi i shpirtit. Në mite, në fe dhe në histori, gjaku ka qenë kufiri absolut mes ekzistencës dhe vdekjes. Kur themi “derdhi gjakun”, në kodet tona kulturore nuk nënkuptojmë thjesht një lëndim fizik, por sakrificën ekstreme: humbjen e jetës.

Heroizmi pa spektakël

Pikërisht për shkak të kësaj simbolike, dhurimi vullnetar i gjakut është një nga aktet më fisnike dhe më të pastra që mund të kryejë njeriu sot.

Në këtë akt nuk ka spektakël. Nuk ka lavdi, nuk ka kamera dhe as duartrokitje.

Shpesh nuk dihet as emri i atij që e merr, as fytyra e tij. Një i panjohur shpëton një tjetër të panjohur, duke këputur zinxhirin e interesit dhe duke ngritur një urë të padukshme humanizmi.

Në një kohë kur shoqëria kapitaliste mat gjithçka me përfitimin personal dhe vlerën e tregut, dhurimi i gjakut mbetet një nga gjestet e rralla që nuk prodhon kapital. Ai prodhon vetëm jetë.

Barazia e madhe biologjike

Mendojeni për një çast përmes thjerrëzës së urgjencës. Nëse një ditë njërit prej nesh apo njerëzve tanë më të shtrenjtë do t’u duhej gjak urgjentisht në një shtrat spitali, nuk do të na interesonte fare se kush e kishte dhuruar atë qese.

Do të mjaftonte që ai njeri, diku, në një ditë krejt të zakonshme, të kishte vendosur të linte mënjanë rutinën e tij, të shtrihej për disa minuta dhe të jepte një pjesë të vetes.

Në atë moment kritik, të gjitha ndarjet artificiale që na mundojnë dhe na përçajnë çdo ditë do të bëheshin qesharake, pothuajse absurde. Gjaku nuk njeh bindje politike. Ai nuk flet gjuhë të ndryshme dhe nuk njeh kufij gjeografikë apo mure burokratike. Ai njeh vetëm përputhshmërinë biologjike dhe nevojën e dëshpëruar për të mbajtur gjallë një organizëm që po fiket.

Matësi i vërtetë i qytetërimit

Kjo është arsyeja kryesore pse kjo ditë nuk duhet trajtuar si një fushatë rutinë mjekësore. Është një alarm që na zgjon ndërgjegjen dhe na kujton se nën të gjitha identitetet tona sipërfaqësore – nën profesionet, kostumet, flamujt, ideologjitë dhe konfliktet tona të përditshme – ne mbetemi qenie të brishta biologjike. Ne jemi krijesa që mbijetojnë falë të njëjtit lëng të kuq që qarkullon në heshtje nën lëkurën tonë.

Qytetërimi i një shoqërie nuk duhet të matet nga lartësia e ndërtesave që ngremë, as nga sasia e pasurisë që grumbullojmë nëpër banka. Ai matet pikërisht këtu: te gatishmëria jonë kolektive për t’i dhënë një shans jete një njeriu që nuk e kemi parë kurrë dhe që mbase nuk do ta njohim asnjëherë.

Sepse ka raste kur heroizmi nuk vjen me uniforma ushtarake, as me zhurmë apo medalje të rënda mbi kraharor. Ai që ndryshon rrjedhën e botës në heshtje, vjen me një gjilpërë të vogël në krah dhe me një qese gjaku që shndërrohet në dritën e shpresës për dikë që po lufton në errësirë.

Kombëtarja e Marokut ka hyrë në histori të Kupës së Botës me një rekord të pazakontë në ndeshjen ndaj Brazilit (1-1).

Për herë të parë në historinë e turneut, një ekip kombëtar zbriti në fushë me një formacion titullar të përbërë tërësisht nga 10 lojtarë të lindur jashtë vendit që përfaqësojnë.

Në barazimin 1-1 ndaj Brazilit, përzgjedhësi Mohamed Ouahbi aktivizoi 11-she startuese ku vetëm një prej futbollistëve kishte lindur në Marok. Bëhet fjalë për mesfushorin, Azzedine Ounahi e lindur në Casablanca, që aktualisht luan te Girona.

Portieri Bono ka lindur në Montreal të Kanadasë, ndërsa mbrojtësit Noussair Mazraoui dhe Achraf Hakimi kanë lindur respektivisht në Leiderdorp të Holandës dhe Madrid të Spanjës. Në repartin defensiv ishin gjithashtu Issa Diop nga Toulouse i Francës dhe Chadi Riad nga Palma e Spanjës.

Mesfusha përbëhej nga Neil El Aynaoui, i lindur në Nancy të Francës, dhe talenti 18-vjeçar Ayyoub Bouaddi, i lindur në Senlis të Francës.

Në sulm luajtën Brahim Diaz nga Malaga e Sapanjë, Bilal El Khannouss nga Molenbeeku i Belgjikës, dhe Ismael Saibari nga Terrassa e Spanjës.

Edhe Chemsdine Talbi nga Sambreville e Belgjikës dhe Samir El Mourabet nga Strasburgu i Francës, që u futën në lojë, po ashtu janë nga diaspora marokene.

Ky fakt pasqyron ndikimin e madh që diaspora marokene ka pasur në zhvillimin e futbollit të vendit gjatë viteve të fundit. Shumë prej yjeve aktualë të Marokut janë rritur dhe formuar në akademitë e futbollit në Francë, Spanjë, Belgjikë dhe Holandë, por kanë zgjedhur të përfaqësojnë vendin e origjinës së familjeve të tyre.

Pavarësisht këtij rekordi unik, marokenët treguan se përkatësia futbollistike nuk përcaktohet nga vendlindja. Ata zhvilluan një paraqitje të shkëlqyer ndaj Brazilit dhe morën një pikë të vlefshme në ndeshjen e parë të Grupit C. /Telegrafi/

New York Knicks janë kampionët e rinj të NBA-së. Të udhëhequr nga një Jalen Brunson i jashtëzakonshëm, skuadra nga “Big Apple” mposhti San Antonio Spurs me rezultat 94:90 në ndeshjen e pestë të finales dhe siguroi titullin e parë kampion pas 53 vitesh pritje.

Brunson ishte heroi absolut i mbrëmjes, duke realizuar 45 pikë dhe duke vendosur një rekord të ri të klubit për numrin më të madh të pikëve të shënuara nga një lojtar i Knicks në një ndeshje të finaleve të NBA-së.

Ylli i New Yorkut e mori ekipin mbi supe në pjesën e dytë, ku realizoi 29 nga 45 pikët e tij, duke përmbysur një ndeshje që në shumë momente dukej se po shkonte në favor të Spurs.

Ai e mbylli sfidën me 14 realizime nga 27 tentativa, katër treshe, 13 gjuajtje të sakta nga vija e lirë, si dhe shtoi tre kërcime, tre asistime dhe dy vjedhje topi.

Knicks patën vështirësi të mëdha në pjesën e parë, duke realizuar vetëm 37 pikë dhe duke vuajtur përballë mbrojtjes së fortë të San Antonios. Victor Wembanyama dominoi nën kosh me pesë bllokime vetëm në pjesën e parë, ndërsa Spurs shkuan në pushim me avantazh.

Megjithatë, gjithçka ndryshoi pas pushimit. Brunson filloi të marrë kontrollin e ndeshjes, duke shënuar vazhdimisht në momentet vendimtare dhe duke rikthyer Knicks në garë.

San Antonio pati gjithashtu një paraqitje të shkëlqyer nga talenti i ri Dylan Harper, i cili realizoi 25 pikë, më së shumti në karrierën e tij, ndërsa Wembanyama e mbylli sfidën me një paraqitje solide në të dyja anët e parketit.

Megjithatë, as performancat e tyre nuk mjaftuan për të ndalur Brunsonin. Në minutat e fundit, organizatori i New Yorkut realizoi pikët vendimtare që i dhanë epërsinë ekipit të tij, ndërsa Knicks ruajtën avantazhin deri në sirenën përfundimtare.

Me këtë triumf, New York Knicks rikthejnë trofeun Larry O'Brien në qytet për herë të parë që nga viti 1973, duke i dhënë fund një pritjeje 53-vjeçare dhe duke shkruar një nga kapitujt më të rëndësishëm në historinë e klubit.

Në qendër të festës ishte Jalen Brunson, njeriu që me 45 pikët e tij hyri përgjithmonë në historinë e Knicks dhe të NBA-së. /Telegrafi/

Skocia ka regjistruar fitore minimale 1-0 ndaj Haitit në ndeshjen e parë të Grupit C të Kupës së Botës 2026, duke marrë vendin e parë në renditje pas raundit hapës.

Skuadra e Steve Clarke ishte më kërkuese gjatë pjesës më të madhe të takimit dhe krijoi rastet më të mira për shënim.

Mundësia e parë e madhe erdhi në minutën e 17-të, kur Scott McTominay goditi shtyllën pas një aksioni të bukur të skocezëve.

Presioni i vazhdueshëm u shpërblye në minutën e 28-të. Pas një aksioni sulmues, topi përfundoi te John McGinn, i cili goditi nga skaji i zonës dhe, falë një devijimi, mposhti portierin Johny Placide për rezultatin 1-0.

Pak sekonda më parë, Che Adams kishte qenë pranë golit, por portieri haitian reagoi mirë për të mbajtur skuadrën e tij në lojë.

Haiti pati momentet e veta, veçanërisht në pjesën e parë. Në minutën e 34-t, Ruben Providence depërtoi në zonë dhe provoi portën, por Angus Gunn bëri një pritje të shkëlqyer. Edhe tentativa pasuese e Frantzdy Pierrot nuk solli rezultat.

Në pjesën e dytë ritmi i lojës ra disi, por rastet nuk munguan. John McGinn ishte pranë golit të dytë në minutën e 73-të, por goditja e tij kaloi ngjitur me shtyllën.

Nga ana tjetër, Haiti ishte shumë afër barazimit në minutën e 85-të. Carlens Arcus dërgoi një krosim perfekt në zonë, ndërsa Frantzdy Pierrot goditi me kokë, por topi kaloi vetëm pak centimetra pranë shtyllës së majtë.

Pavarësisht përpjekjeve të haitianëve në minutat e fundit, Skocia arriti ta ruajë avantazhin dhe të sigurojë tri pikë shumë të rëndësishme në start të turneut.

Pas ndeshjeve të para, Skocia kryeson Grupin C me tri pikë. Brazili dhe Maroku ndajnë vendin e dytë me nga një pikë pas barazimit 1-1 mes tyre, ndërsa Haiti mbetet në fund të renditjes pa pikë. /Telegrafi/

Një video e veçantë ka mbërritur në redaksinë e JOQ Albania nga protesta qytetare që po zhvillohet për të 14-ën ditë radhazi në Tiranë. Mes mijëra qytetarëve që kanë dalë në rrugët e kryeqytetit për të shprehur pakënaqësitë e tyre ndaj klasës politike, një protestues është veçuar për disa minuta nga turma për të kryer faljen e namazit, një detyrim fetar për besimtarët myslimanë. Pamjet tregojnë qytetarin teksa largohet për pak çaste nga marshimi, gjen një hapësirë të qetë dhe përqendrohet në lutje, përpara se t'i bashkohet sërish protestës. Në një atmosferë të mbushur me pankarta, thirrje dhe diskutime mbi të ardhmen e vendit, momenti solli një pamje ndryshe, më personale dhe më reflektuese. Ai tregoi se për shumë qytetarë, bindjet fetare dhe angazhimi në jetën publike nuk janë domosdoshmërisht në kundërshtim me njëra-tjetrën. Shqipëria është njohur ndër vite për bashkëjetesën dhe tolerancën fetare, ndërsa respekti për lirinë e besimit mbetet një nga vlerat themelore të shoqërisë shqiptare. Në këtë kuptim, videoja nuk flet vetëm për një akt adhurimi, por edhe për të drejtën e secilit qytetar për të jetuar dhe shprehur bindjet e tij, pa cenuar lirinë e tjetrit. Në mes të protestës, ku secili pjesëmarrës mbart arsyet e veta për të qenë aty, ky moment kujtoi se pas turmës qëndrojnë individë me histori, bindje dhe parime të ndryshme, të bashkuar përkohësisht në të njëjtën hapësirë publike. Protesta në Tiranë ka hyrë tashmë në ditën e saj të 14-të, ndërsa qytetarët vijojnë tubimet dhe marshimet e përditshme në kryeqytet. Mes shumë pamjeve që kanë qarkulluar gjatë këtyre dy javëve, falja e namazit nga një protestues mes aktivitetit qytetar ka qenë një nga momentet më të veçanta dhe simbolike të regjistruara deri më tani.

63.1K views

Një incident është regjistruar mbrëmjen e sotme pranë godinës së Kryeministrisë në Tiranë, ku dera e institucionit dyshohet se është goditur me një pistoletë që lëshon zara metalikë. Sipas informacioneve paraprake, në vendngjarje kanë mbërritur ekspertët e policisë, të cilët kanë nisur veprimet hetimore për të dokumentuar ngjarjen dhe për të përcaktuar rrethanat në të cilat ka ndodhur incidenti. Deri në këto momente nuk dihet se kush qëndron pas goditjes së derës së Kryeministrisë, ndërsa nuk ka asnjë informacion zyrtar që ta lidhë ngjarjen me protestën qytetare që po zhvillohet prej 14 ditësh në Tiranë. Burime nga vendi i ngjarjes bëjnë me dije se hetuesit po kryejnë këqyrjen e zonës dhe po mbledhin prova që mund të ndihmojnë në identifikimin e autorit apo autorëve të mundshëm. Ndërkohë, pritet që Policia e Shtetit të dalë me një njoftim zyrtar për të sqaruar detajet e incidentit dhe rezultatet paraprake të hetimeve.

17.2K views

Fëmija që po fle në krahët e të atit është ende shumë i vogël për të kuptuar pse mijëra qytetarë kanë dalë në rrugët e Tiranës. Por babai i tij e di mirë. Ai është aty sot që djali i tij të mos ketë nevojë të protestojë nesër për të njëjtat probleme dhe, mbi të gjitha, që të mos detyrohet një ditë të largohet nga Shqipëria për të kërkuar një të ardhme më të mirë. 🇦🇱👶

2020 views

Moisi Habilaj, i konsideruar nga autoritetet si drejtues i një grupi të strukturuar kriminal të përfshirë në trafikun ndërkombëtar të lëndëve narkotike, është arrestuar në Borsh. Sipas burimeve, Habilaj është kapur në ambientet e një lokali në zonën bregdetare, duke i dhënë fund arratisë së tij disavjeçare. Ai ishte shpallur në kërkim pasi ishte larguar nga Italia, ku ndaj tij rëndonte një dënim i formës së prerë. Emri i Moisi Habilajt u bë i njohur pas operacionit të autoriteteve italiane "Rosa dei Venti", i zhvilluar në vitin 2017, i cili zbuloi një rrjet të gjerë trafiku droge që vepronte mes Shqipërisë dhe Italisë. Sipas hetimeve, grupi kriminal drejtohej nga Habilaj dhe trafikonte sasi të mëdha kanabisi drejt Siçilisë. Drejtësia italiane e dënoi përfundimisht Habilajn me 15 vite, 5 muaj e 10 ditë burg për trafik droge dhe pjesëmarrje në organizatë kriminale. Në vitin 2021, ai u arratis nga banesa ku mbahej në arrest shtëpie në Itali, duke u shpallur më pas në kërkim ndërkombëtar. Ndërkohë, edhe në Shqipëri, Gjykata e Posaçme kundër Korrupsionit dhe Krimit të Organizuar e ka dënuar Habilajn për akuzat që lidhen me trafikun e narkotikëve dhe pjesëmarrjen në grup të strukturuar kriminal. Dosja "Habilaj" u kthye në një nga çështjet më të bujshme në vend, pasi përgjimet e autoriteteve italiane përfshinë edhe emrin e ish-ministrit të Brendshëm, Saimir Tahiri, kushëri i Moisi Habilajt. Çështja shkaktoi një debat të gjerë politik dhe gjyqësor në Shqipëri, ndërsa vetë Tahiri ka mohuar çdo përfshirje në aktivitetin kriminal të grupit. Autoritetet pritet të japin më shumë detaje mbi rrethanat e arrestimit të Habilajt dhe procedurat që do të ndiqen në vijim për ekzekutimin e vendimeve gjyqësore ndaj tij.

60.6K views

Thirrjet "Rama, jep dorëheqjen!" janë dëgjuar sërish mbrëmjen e sotme gjatë koncertit të Ylli Limanit në Tiranë, duke shënuar natën e dytë radhazi kur mesazhi i protestës qytetare jehon edhe jashtë shesheve ku zhvillohen tubimet e përditshme. Pamjet e mbërritura në redaksinë e JOQ Albania tregojnë momentin kur një pjesë e të rinjve të pranishëm në koncert nisin në kor thirrjet kundër kryeministrit, ndërsa atmosfera e aktivitetit ndërthuret me mesazhet që prej dy javësh dëgjohen çdo mbrëmje në rrugët e kryeqytetit. Fakti që e njëjta skenë është përsëritur për të dytën natë radhazi ka tërhequr vëmendjen e shumë qytetarëve, pasi tregon se pakënaqësia e shprehur në protesta po gjen jehonë edhe në ambiente të tjera publike, përtej organizimeve të mirëfillta qytetare. Ndërkohë, protesta në Tiranë ka hyrë sot në ditën e 14-të. Mijëra qytetarë kanë dalë çdo mbrëmje në rrugë për të shprehur pakënaqësinë ndaj klasës politike, duke ngritur shqetësime që lidhen me korrupsionin, largimin masiv të të rinjve nga vendi, mungesën e perspektivës, kostot e larta të jetesës dhe vështirësitë ekonomike me të cilat përballen shumë familje shqiptare. Ashtu si një natë më parë, edhe këtë herë thirrjet nuk erdhën nga organizatorët e koncertit apo nga artisti, por nga një pjesë e publikut të pranishëm, i cili zgjodhi të përcjellë mesazhin e protestës në një nga aktivitetet më të frekuentuara të këtyre ditëve në kryeqytet. Nëse ditët e para zëri i protestës dëgjohej kryesisht përpara institucioneve shtetërore dhe në marshimet qytetare, tashmë ai po shfaqet edhe në ambiente të tjera publike. Përsëritja e të njëjtave thirrje për dy net radhazi në koncertin e Ylli Limanit duket se tregon se pakënaqësia e një pjese të qytetarëve vazhdon të mbetet e pranishme edhe jashtë protestave të organizuara.

94.6K views

Shifër që as matematicieni i famshëm Tao Balla nuk arrin ta numërojë.

43.3K views

Në këtë video të publikuar nga Gjergj Luca nuk shfaqen thjesht dy adoleshentë që punojnë. Shfaqet një realitet i hidhur që duhet të na shqetësojë të gjithëve: dy të mitur, 14 dhe 15-vjeç, në një kantier pune, ndërsa duhej të ishin në bankat e shkollës. Por ajo që e bën videon edhe më të rëndë është fakti se këta fëmijë përdoren si argument kundër mijëra qytetarëve që prej 14 ditësh po protestojnë në Tiranë kundër klasës politike. Kur Luca pyet një prej të miturve pse nuk ka dalë në protestë dhe ai përgjigjet: “Duhet të punosh”, kjo fjali kthehet menjëherë në mesazhin që ai zgjedh t'u japë protestuesve. Pra, në vend që të shtrohet pyetja pse një 14-vjeçar ndodhet në një kantier pune, sulmohen ata që po ngrenë zërin në rrugë. Në vend që të dënohet një fenomen që në çdo shoqëri normale do të konsiderohej alarm social, ai paraqitet si shembull për t'u ndjekur. Askush nuk po vë në dyshim dinjitetin e punës së ndershme. Problemi është kur puna e fëmijëve përdoret si propagandë kundër qytetarëve që protestojnë dhe kur një realitet që duhet të na trondisë paraqitet si virtyt. Në një vend normal, pyetja nuk do të ishte sa punëtor është një 14-vjeçar. Pyetja do të ishte pse një 14-vjeçar është i detyruar të punojë. Pse nuk është në shkollë? Pse nuk po jeton fëmijërinë e tij? Kjo është arsyeja pse pamje të tilla të sjellin ndër mend emrin e Ardit Gjoklajt. Vetëm 17-vjeç ishte Arditi kur humbi jetën në landfillin e Sharrës në vitin 2016, teksa punonte në kushte që nuk duhej t’i përjetonte kurrë një i mitur. Historia e tij mbetet një kujtesë e dhimbshme se puna e fëmijëve nuk është heroizëm, por shpesh pasojë e varfërisë, mungesës së mbrojtjes dhe dështimit të institucioneve. Prandaj pyetja që ngre kjo video është e thjeshtë: a duhet të duartrokasim faktin që fëmijët punojnë që 14 vjeç, apo duhet të kërkojmë një Shqipëri ku ata të jenë në shkollë dhe jo në kantier? Sepse një shoqëri e shëndetshme nuk matet nga sa herët i fut fëmijët në tregun e punës, por nga sa gjatë arrin t'u mbrojë të drejtën për të qenë fëmijë.

120.4K views

Diaspora shqiptare është solidarizuar me protestën që po zhvillohet prej 14 ditësh radhazi në Shqipëri kundër klasës politike. Prej dy javësh, protestuesit po dalin çdo ditë në rrugët e Tiranës, duke e cilësuar këtë lëvizje si një reagim ndaj klasës politike që ka qeverisur vendin gjatë 35 viteve të demokracisë. Protesta ka mbledhur mijëra qytetarë nga zona të ndryshme të vendit, të cilët kanë zgjedhur të ngrejnë zërin për çështje që, sipas tyre, kanë mbetur pa zgjidhje prej vitesh. Mbështetja për këtë lëvizje ka kaluar edhe kufijtë e Shqipërisë. Siç shihet në pamjet e mbërritura në redaksinë e JOQ Albania, protesta dhe tubime solidarizuese janë zhvilluar edhe në disa prej qyteteve kryesore të Europës, ku jetojnë komunitete të mëdha shqiptare. Video të dërguara nga qytetarët tregojnë pjesëmarrje në Malmö të Suedisë, Hamburg dhe Frankfurt të Gjermanisë, si dhe në Lyon të Francës, ku shqiptarë të diasporës janë mbledhur për të shprehur mbështetjen e tyre ndaj protestës që po zhvillohet në vend. Protestuesit shprehen se pakënaqësitë e tyre lidhen me problematika të akumuluara ndër vite, si korrupsioni, padrejtësitë sociale, emigrimi masiv i të rinjve, mungesa e mundësive ekonomike dhe mosbesimi ndaj klasës politike. Sipas tyre, pjesëmarrja e diasporës në këto tubime është një mënyrë për të treguar se shqetësimet që kanë nxitur protestat në Shqipëri ndihen edhe nga shqiptarët që jetojnë dhe punojnë jashtë vendit.

25K views

Ka nisur sot dita e 14-të e protestës qytetare në Tiranë, ku mijëra qytetarë janë mbledhur në Sheshin Skënderbej, për të vijuar më pas marshimin drejt godinës së Kryeministrisë. Prej dy javësh, protestuesit po dalin çdo ditë në rrugët e kryeqytetit, duke e cilësuar këtë lëvizje si një reagim kundër klasës politike që ka qeverisur vendin gjatë 35 viteve të demokracisë në Shqipëri. Me pankarta në duar dhe thirrje që tashmë janë kthyer në simbol të kësaj proteste popullore, qytetarët kanë përsëritur sloganet "Rama, jep dorëheqjen", si dhe "Rama n'burg, Berisha n'burg", duke kërkuar fundin e pandëshkueshmërisë dhe më shumë llogaridhënie nga drejtuesit politikë të vendit. Protestuesit shprehen se pakënaqësitë e tyre lidhen me problematika të akumuluara ndër vite, si korrupsioni, padrejtësitë sociale, emigrimi masiv i të rinjve, mungesa e mundësive ekonomike dhe mosbesimi ndaj klasës politike. Ndërkohë, duhet theksuar se pjesëmarrja në protesta ka ardhur në rritje nga dita në ditë, ndërsa lëvizje të ngjashme solidarizuese janë zhvilluar edhe nga shqiptarët e diasporës në vende të ndryshme të Europës dhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Edhe këtë mbrëmje, pas grumbullimit në Sheshin Skënderbej, protestuesit pritet të marshojnë drejt Kryeministrisë, ku do të vijojnë të shprehin publikisht kërkesat dhe qëndrimet e tyre.

17.2K views

Pas viteve me lista kërkesash, filtra, standarde “minimumi 1.90 i gjatë, sy blu, makinë të vitit dhe apartament me pamje nga deti”, duket se Gen Z ka vendosur të ulë pak stekën. Trendi më i ri quhet “Shreking” dhe ideja është e thjeshtë: të zgjedhësh një partner për karakterin, humorin dhe mënyrën si të trajton, jo vetëm për pamjen. Me pak fjalë, të kuptosh se Princi i Kaltër mund të mos vijë kurrë, por Shreku të paktën të përgjigjet në WhatsApp. Rrjetet sociale janë mbushur me diskutime për fenomenin, ndërsa shumë komentues po thonë se në fakt kjo është thjesht ajo që brezat e mëparshëm e quanin “të biesh në dashuri”. Vetëm se tani duhet një emër anglisht dhe një hashtag që të duket revolucionare. Në fund të fundit, historia e Shrekut na e tha që në vitin 2001: rëndësi ka zemra. Gen Z-së iu deshën vetëm 25 vite dhe disa milionë video në TikTok për ta rizbuluar. 😅

66.7K views

Ndonjëherë ka disa shkrime, prononcime apo mbështetje të hapura që jo vetëm të mbeten gjatë në kujtesë, por edhe bien erë të keqe. Një nga këto është edhe shkrimi i fundit i Pëllumb Kullës, dramaturgut të njohur, ku ai i bën elozhe neveritëse fjalimit të Edi Ramës në antimitingun rilindas, tamam-tamam, një antimiting i kamufluar […]

The post Dy Pëllumba (të Ramës) në një derë.. appeared first on 24 ore.

Australia dhe Turqia përballen në ndeshjen e parë të Grupit D në Kupën e Botës 2026, ku bëjnë pjesë edhe SHBA-të dhe Paraguaji.

Australianët synojnë të kalojnë për herë të parë fazën e 1/8 së finales, ndërsa Turqia rikthehet në Botëror pas një mungese të gjatë, e mbështetur nga një formë mbresëlënëse gjatë kualifikimeve.

Ekipi i Vincenzo Montellas ka humbur vetëm dy ndeshje që nga fillimi i vitit 2025 dhe synon ta nisë turneun me fitore.

Kangurët luajnë me emra si Irankunda dhe Toure në sulm.

Në anën tjetër, Turqia starton me yje si Baris Alper Yılmaz, Orkun Kökçü, Arda Güler dhe Kerem Aktürkoğlu, ndërsa Kenan Yildiz mbetet në bankë.

Australia: Beach, Italiano, Circati, Burgess, Souttar, Bos, Metcalfe, O'Neill, Okon-Engstler, Irankunda, Toure

Turqia: Çakır; Çelik, Demiral, Bardakcı, Kadıoğlu; Yüksek, Çalhanoğlu; A. Yılmaz, Kökçü, A. Güler; Aktürkoğlu.

/Telegrafi/

Edhe pse nuk ishte në gjendje të luante për shkak të një dëmtimi, Neymar vazhdoi të ishte një figurë e rëndësishme për Brazilin në ndeshjen hapëse të Kupës së Botës kundër Marokut.

34-vjeçari u pa gjatë gjithë ndeshjes duke mbështetur me entuziazëm bashkëlojtarët e tij nga stoli, ndërsa Brazili po kërkonte të rikthehej në lojë pas golit të hershëm të Marokut.

Sipas pamjeve të publikuara nga stadiumi, Neymar iu drejtua ekipit edhe gjatë pushimit, duke iu thënë fjalë motivuese lojtarëve të Carlo Ancelottit në një moment të vështirë të takimit.

Pavarësisht mungesës së tij në fushë, prania e ish-kapitenit brazilian u ndje gjatë gjithë mbrëmjes, teksa ai vazhdoi të mbështeste skuadrën në përpjekjet për të marrë një rezultat pozitiv.

Përveç angazhimit me ekipin, Neymar tërhoqi vëmendje edhe jashtë fushës. Ylli brazilian u pa në shoqërinë e reperit të njohur amerikan, Travis Scott, me të cilin shkëmbeu biseda dhe realizoi fotografi gjatë eventit.

Megjithëse vazhdon të rikuperohet nga dëmtimi, Neymar mbetet një nga figurat më të rëndësishme në kampin brazilian, duke kontribuar me përvojën dhe lidershipin e tij edhe kur nuk mund të ndihmojë skuadrën në fushën e lojës. /Telegrafi/

Përzgjdhësi i Brazilit, Carlo Ancelotti, nuk e fshehu pakënaqësinë pas barazimit 1-1 ndaj Marokut në ndeshjen e parë të Grupit C të Kupës së Botës 2026.

Tekniku italian pranoi se skuadra e tij hasi vështirësi të mëdha në pjesën e parë, duke humbur duele të rëndësishme dhe duke mos arritur të kontrollonte lojën ndaj një kundërshtari që e vlerësoi shumë.

“Mendoj se nuk e nisëm shumë mirë ndeshjen dhe kjo më shqetëson pak. Humbëm shumë duele dhe posedimin e topit, por u përmirësuam në pjesën e dytë të një ndeshjeje të vështirë, sepse Maroku është një ekip i mirë”, deklaroi Ancelotti pas përfundimit të takimit.

Sipas Ancelottit, problemi kryesor ishte paaftësia e ekipit për të dalë nga presioni i marokenëve gjatë 45 minutave të para.

“Në pjesën e parë patëm vështirësi të dilnim nga presioni i tyre. Duhej të kishim më shumë kontroll mbi lojën”, shtoi ai.

Kush është 18-vjeçari i Marokut që mahniti ndaj Brazilit - ai fiton zemrat e tifozëve me paraqitjen e tij

Kur u pyet nëse ishte i kënaqur me paraqitjen e skuadrës së tij, përgjigjja e Ancelottit ishte e drejtpërdrejtë.

“Jo, jo vërtet. Prisja një fillim më të mirë. Por gjëra të tilla ndodhin në futboll. Tani do të përqendrohem te ndeshja e ardhshme”, përfundoi Ancelotti.

Brazili shpëtoi nga humbja falë golit të Vinicius Junior, pasi Maroku kishte kaluar i pari në epërsi me një supergol të Ismael Saibarit. Ndeshja u mbyll me rezultatin 1-1, duke lënë gjithçka të hapur në Grupin C. /Telegrafi/

Ndeshja mes Brazilit dhe Marokut në Kupën e Botës solli në qendër të vëmendjes emra të mëdhenj si Vinicius Junior, Raphinha, Brahim Diaz dhe Achraf Hakimi, por ishte një 18-vjeçar ai që bëri më shumë përshtypje te tifozët dhe analistët.

Bëhet fjalë për Ayyoub Bouaddi, talentin e Lilles, i cili së fundmi vendosi të përfaqësojë Marokun në nivel me kombëtare, pasi më parë ishte pjesë e grupmoshave të Francës.

Mesfushori i ri zhvilloi një paraqitje të pjekur dhe plot personalitet ndaj Brazilit, duke ndihmuar skuadrën e tij të dilte nga presioni i brazilianëve dhe duke treguar qetësi të admirueshme me topin në këmbë.

Statistikat e tij flasin qartë për ndikimin në lojë

• 60 nga 66 pasime të sakta (91%)
• 29 nga 33 pasime të sakta në gjysmën kundërshtare (88%)
• 31 nga 33 pasime të sakta në gjysmën e tij (94%)
• 1 top i gjatë i saktë nga 1 tentativë (100%)

Sipas Sofascore, Bouaddi u vlerësua me notën 7.0, duke qenë një nga lojtarët më të mirë të Marokut në barazimin 1-1 ndaj Brazilit.

Paraqitja e tij shkaktoi reagime të shumta në rrjetet sociale, ku tifozë të Arsenalit, Liverpoolit dhe Manchester Unitedit kërkuan që klubet e tyre të lëvizin për transferimin e talentit maroken.

Bouaddi nuk është një emër i panjohur në Francë. Pavarësisht se është vetëm 18 vjeç, ai ka regjistruar tashmë mbi 90 paraqitje me ekipin e parë të Lilles dhe mban rekordin si lojtari më i ri që ka luajtur në një kompeticion evropian për klubet, pasi debutoi në moshën 16 vjeç e 3 ditë.

Ndeshja ndaj Brazilit mund të ketë qenë momenti që e prezantoi atë para publikut botëror. Nëse vazhdon me këtë ritëm zhvillimi, Ayyoub Bouaddi pritet të jetë një nga emrat më të përfolur të futbollit evropian në vitet e ardhshme. /Telegrafi/

Nuk pati fitues në përballjen mes Brazilit dhe Marokut, e vlefshme për grupin C të Kupës së Botës. Takimi u mbyll në barazim 1-1, pas një ndeshjeje me ritëm të lartë dhe emocione në të dyja pjesët. Marokenët e nisën sfidën më mirë dhe dominuan minutat e para, duke gjetur avantazhin në minutën e 21-të. Pas një kundërsulmi të shpejtë, Brahim Diaz shërbeu saktë për Saibarin, i cili nuk gaboi…

Source