Login
âShqipĂ«ria, nĂ« qendĂ«r tĂ« vĂ«mendjes botĂ«roreâ: Ish-zv/ministrja e PS sfidon RamĂ«n, protesta solli atĂ« qĂ« qeveria nuk e arriti me miliona euro lobim e propagandĂ«
Nga Ornela Ăuçi, ish-zv/ministre e Turizmit dhe Mjedisit
Prej 23 ditësh në Tiranë po zhvillohet diçka që unë nuk e kisha parë prej një kohe të gjatë. Nuk e kam fjalën për protestën, por për njerëzit. Për ata që komunikojnë me njëri-tjetrin, që qeshin, që ndalen të përshëndesin dikë të panjohur prej vitesh dhe që flasin për të ardhmen, jo vetëm për largimin. Pas shumë kohësh, në këtë qytet po shoh qytetarë që duket sikur besojnë ende se fjala e tyre ka peshë. Duke vëzhguar këtë frymë, kuptova se ajo që shfaqet çdo mbrëmje në bulevard është vetëm një pjesë e vogël e asaj që po ndodh në të vërtetë. Njerëzit nuk po shkojnë aty thjesht për të protestuar; po e organizojnë jetën e tyre rreth saj. Sot vjen burri, nesër gruaja.
NjĂ«ri qĂ«ndron disa orĂ« dhe ikĂ«n pĂ«r tâu marrĂ« me fĂ«mijĂ«t, ndĂ«rsa tjetri e zĂ«vendĂ«son mĂ« pas. Disa dalin pas pune, tĂ« tjerĂ« para se tĂ« fillojĂ« dita e punĂ«s. Ka nga ata qĂ« qĂ«ndrojnĂ« pak dhe rikthehen tĂ« nesĂ«rmen, ndĂ«rsa disa tĂ« tjerĂ« i bashkohen vetĂ«m marshimit. Disa presin qĂ« turma tĂ« kalojĂ« pranĂ« pallatit dhe dalin pĂ«r pak minuta. Protesta duket sikur lĂ«viz me turne. PikĂ«risht kjo mĂ« ka bindur se ajo qĂ« shohim nĂ« rrugĂ« Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« copĂ«z e vogĂ«l e realitetit. Sepse protesta nuk pĂ«rbĂ«het vetĂ«m nga turma e dukshme. Ajo pĂ«rfshin edhe njerĂ«zit qĂ« nuk i shohim. JanĂ« punonjĂ«sit e administratĂ«s publike qĂ« pajtohen me shumĂ« prej gjĂ«rave qĂ« thuhen aty, por nuk guxojnĂ« tĂ« dalin. Jo pse nuk duan, por sepse e dinĂ« se nĂ« kĂ«tĂ« vend vendi i punĂ«s shpesh varet nga bindja, jo nga aftĂ«sia.
Janë edhe punonjësit e kompanive që sot janë sekuestruar, nesër mund të sekuestrohen, ose që prej muajsh jetojnë me pasigurinë se çfarë do të ndodhë me punën e tyre. Janë familjet e tyre. Janë bizneset që heshtin nga frika e inspektorëve në derë. Janë profesionistët që nuk flasin, sepse dikush nga drejtuesit e kompanisë u ka bërë të qartë se fati i tyre dhe i kompanisë lidhet me këtë qeveri. Janë njerëz që nuk protestojnë sepse kanë frikë ta bëjnë këtë. Pakënaqësia për atë që po ndodh në këtë vend nuk zhduket aty ku në protestë del vetëm një njeri. Ajo nuk zhduket as në administratë, as në kompani. Thjesht mbetet e padukshme për shkak të frikës. Dhe pikërisht për këtë arsye, numri i pjesëmarrësve në shesh nuk e tregon domosdoshmërisht shkallën e pakënaqësisë. Madje, ndonjëherë ndodh edhe e kundërta. Në vende ku njerëzit ndihen të lirë, pakënaqësia shfaqet lehtësisht.
NĂ« vende ku ekziston frika pĂ«r vendin e punĂ«s, pĂ«r kontratĂ«n, pĂ«r biznesin apo pĂ«r tĂ« ardhmen e familjes, pakĂ«naqĂ«sia fshihet. Kryeministri ka zgjedhur ta shpjegojĂ« kĂ«tĂ« protestĂ« nĂ« çdo mĂ«nyrĂ« tĂ« mundshme, pĂ«rveçse si pasojĂ« e vetĂ« qeverisjes sĂ« tij. DitĂ«t e fundit janĂ« dĂ«gjuar teori nga mĂ« tĂ« ndryshmet, deri te pretendimi se nĂ« TiranĂ« po luhet njĂ« pjesĂ« e rĂ«ndĂ«sishme e gjeopolitikĂ«s globale. Edhe kjo mund tĂ« ndodhĂ«. Ăndrra janë⊠Mund tĂ« ketĂ« ndĂ«rthurje interesash politike, ekonomike apo ndĂ«rkombĂ«tare me atĂ« qĂ« po ndodh. Historia Ă«shtĂ« plot me raste kur pĂ«rplasjet mĂ« tĂ« mĂ«dha se vetĂ« vendet janĂ« pasqyruar nĂ« beteja lokale. MegjithatĂ«, ekziston njĂ« element qĂ« asnjĂ« teori gjeopolitike nuk e shpjegon dot: energjia e kĂ«saj proteste. Sepse njerĂ«zit mund tĂ« organizohen, mund tĂ« mobilizohen dhe madje edhe tĂ« nxiten pĂ«r arsye tĂ« ndryshme. Por askush nuk mund tĂ« sjellĂ« artificialisht nĂ« bulevard zhgĂ«njimin e njĂ« shoqĂ«rie.
Askush nuk mund të prodhojë me forcë ndjesinë e padrejtësisë, lodhjen, mosbesimin dhe frustrimin që janë grumbulluar me vite. Këto ose ekzistojnë, ose jo. Dhe ndoshta pikërisht pse kjo energji është e vërtetë, protesta ka nisur të sjellë diçka që shkon përtej bulevardit. Ka nisur të tërheqë vëmendje. Jo vetëm në Tiranë, por edhe jashtë saj. Jo vetëm te ata që protestojnë, por edhe te ata që prej vitesh e kanë parë Shqipërinë përmes historive të ndërtuara me kujdes nga makina e komunikimit shtetëror. Këtu qëndron edhe ironia më e madhe e kësaj historie. Për më shumë se një dekadë, kjo qeveri ka shpenzuar energji, kohë dhe para të shumta nga buxheti i shtetit për ta kthyer Shqipërinë në lajm ndërkombëtar. Janë paguar kompani komunikimi, janë organizuar samite, janë prodhuar fushata promovuese, janë blerë hapësira mediatike dhe janë ndërtuar me kujdes histori suksesi për përdorim jashtë vendit.
PĂ«r vite tĂ« tĂ«ra kemi parĂ« ShqipĂ«rinĂ« e fasadĂ«s qĂ« i Ă«shtĂ« prezantuar botĂ«s. Dhe mirĂ« Ă«shtĂ« bĂ«rĂ«, sepse ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« e bukura e dheut dhe meriton tĂ« promovohet. Kemi parĂ« ShqipĂ«rinĂ« e transformimit, tĂ« mrekullisĂ« digjitale dhe tĂ« historive qĂ« duhej tĂ« shfaqeshin nĂ« faqet e para tĂ« gazetave botĂ«rore. Kemi parĂ« deri edhe âDiellĂ«nâ tĂ« shndĂ«rrohej nĂ« simbol tĂ« ShqipĂ«risĂ« sĂ« re dhe moderne. MegjithatĂ«, asnjĂ«ra prej tyre nuk e arriti atĂ« qĂ« po arrin sot protesta. Sot ShqipĂ«ria Ă«shtĂ« sĂ«rish nĂ« faqet e para tĂ« mediave ndĂ«rkombĂ«tare. VetĂ«m se kĂ«tĂ« herĂ« jo falĂ« njĂ« kontrate komunikimi, njĂ« kompanie lobimi apo njĂ« fushate marketingu. ĂshtĂ« aty sepse mijĂ«ra qytetarĂ« kanĂ« krijuar njĂ« histori qĂ« nuk blihet dhe nuk kontrollohet.
NĂ«se kryeministri ka tĂ« drejtĂ« dhe e gjithĂ« gjeopolitika globale po luhet sot nĂ« TiranĂ«, atĂ«herĂ« duhet pranuar se mĂ« nĂ« fund ia doli. Ăndrra pĂ«r tĂ« qenĂ« kryelajm ndĂ«rkombĂ«tar u realizua. VetĂ«m se, pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« pas shumĂ« vitesh, pĂ«r kĂ«tĂ« reklamĂ« nuk u pagua asnjĂ« qindarkĂ« nga buxheti i shtetit. E paguan qytetarĂ«t me kohĂ«n e tyre, me kĂ«mbĂ«nguljen e tyre, me netĂ«t e tyre nĂ« bulevard dhe me guximin pĂ«r tĂ« mos u larguar. Dhe kjo Ă«shtĂ« ndoshta arsyeja pse kjo histori po lexohet kudo. O sa mirĂ« me qenĂ« shqiptar!!!
The post âShqipĂ«ria, nĂ« qendĂ«r tĂ« vĂ«mendjes botĂ«roreâ: Ish-zv/ministrja e PS sfidon RamĂ«n, protesta solli atĂ« qĂ« qeveria nuk e arriti me miliona euro lobim e propagandĂ« appeared first on Albeu.com.
