Tre persona janë arrestuar në flagrancë nga Policia e Lezhës, pas konstatimit të tre rasteve të kultivimit të bimëve narkotike në zonat e Mirditës dhe Kurbinit.
Gjatë operacionit u asgjësuan gjithsej 436 bimë të dyshuara narkotike të llojit Cannabis Sativa.
Sipas Policisë, kontrollet u zhvilluan në terren nga toka dhe ajri, me përdorimin e dronëve, si dhe mbi bazën e informacioneve të siguruara në rrugë operative. Në operacion u angazhuan shërbimet e Komisariatit të Policisë Mirditë, Komisariatit të Policisë Kurbin dhe Seksioni për Hetimin e Narkotikëve në Drejtorinë Vendore të Policisë Lezhë.
Në fshatin Sheshaj të Mirditës, u arrestua në flagrancë shtetasi J. R., 21 vjeç, banues në Durrës, i cili u kap duke u kujdesur për 222 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa.
Në një rast tjetër, Seksioni për Hetimin e Narkotikëve, në bashkëpunim me specialistët për Hetimin e Krimeve të Komisariatit të Policisë Kurbin, arrestuan shtetasin D. N., 47 vjeç, banues në Fshat Laç, i cili dyshohet se kujdesej për 151 bimë të dyshuara narkotike.
Ndërkohë, specialistët e Komisariatit të Policisë Kurbin arrestuan edhe shtetasen V. M., 44 vjeçe, pasi në lagjen “Rrahu i Pashës”, në Laç, u gjetën 63 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa, të cilat dyshohet se kultivoheshin prej saj.
Të gjitha bimët narkotike të konstatuara u asgjësuan me anë të djegies, ndërsa materialet procedurale i janë referuar Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Lezhë për veprime të mëtejshme hetimore.
Avokati Edmond Petraj u shpreh se protesta qytetare duhej të kishte nxjerrë një grup organizator brenda 10 ditëve të para të saj.
“10-ditëshi i parë i protestës ishte kulminanti. Kur nuk arritën të bëheshin bashkë për të nxjerrë një grup organizator, apo partitë e vogla të krijonin një pol të tretë opozitar, aty u bë gabimi”, tha Petraj në studion e “Terminal” nga Aurora Sulçe, në A2CNN.
“Duhej bërë një strategji sepse kur bëhet një protestë, krijohet një grup pune dhe niset me problematikat, që Shqipëria ka sa të duash, dhe unë e kam thënë që nëse nuk bëhet brenda 10-ditëshit, do të zbehet protesta. Protesta duhet të qëndronte te problemet e njerëzve, kostot e jetesës, pagat, pronësia… Mendoja që një grup duhet ta merrte përsipër, të bënte një analizë të plotë, të vendoste kushtet dhe nëse nuk plotësoheshin brenda disa muajsh, protesta të radikalizohej”, shtoi Petraj/kb
Dy ditë më vonë, tre nga balerinat e saj të dikurshme pretenduan se gjatë turneut kishin qenë viktima të ngacmimeve seksuale, një ambienti pune armiqësor, diskriminimit fetar dhe racor, si edhe turpërimit për shkak të peshës trupore. Dy prej tyre ishin pushuar nga puna, ndërsa njëra kishte dhënë dorëheqjen. Pas këtyre akuzave shpërtheu një valë e madhe sulmesh, si në mediat tradicionale ashtu edhe në rrjetet sociale. Dhe duket se ajo nuk është ndalur që atëherë. Lizzo, emri i vërtetë i së cilës është Melissa Viviane Jefferson, u zhduk nga vëmendja publike. U tha se ishte e zënë duke regjistruar albumin pasues të suksesit të saj të madh Special. Por qarkulluan edhe zëra se kishte pësuar një krizë të rëndë psikologjike.
Muajin e kaluar më në fund u publikua albumi i ri, Bitch. Kritikat ishin zhgënjyese, ndërsa shitjet edhe më të dobëta. Pasi dy albumet e saj të mëparshme kishin shitur secili mbi një milion kopje, Bitch nuk arriti të hynte as në 100 albumet më të shitura, as në SHBA dhe as në Britaninë e Madhe. Dukej se publiku nuk ishte gati ta falte Lizzo-n, pavarësisht nëse akuzat ishin të vërteta apo jo.
Sot ajo ndodhet në Los Anxhelos dhe takohemi përmes një lidhjeje me video. Sapo publicistja e saj më paralajmëron se disa tema janë të ndaluara për shkak të çështjeve ligjore në vazhdim, Lizzo shfaqet në ekran me energjinë e saj të dikurshme, flokët tashmë të kaçurrela në ngjyrë bionde mjalti. Dukej sikur po i drejtohej një turme në një festival dhe jo vetëm mua dhe publicistes së saj.
“Nuk mund të flas për atë, çfarëdo qoftë ajo për të cilën po flisni! Hahaha!” – thotë ajo, duke e hedhur kokën pas dhe duke shpërthyer në të qeshura. “Ç’kemi të gjithëve? Unë jam shuummë mirë.”
Nga të gjitha rëniet që ka njohur industria muzikore, ajo e Lizzo-s është ndër më të trishtuara. Ajo dukej si një forcë e jashtëzakonshme për mirë. Vetëm pak kohë më parë kishte rrëmbyer skenën në festivalin Glastonbury të vitit 2023, ishte jashtëzakonisht e talentuar dhe një model frymëzimi krejt i pazakontë: një grua rreth 147 kilogramë, e shkolluar në muzikën klasike, një bombë seksuale me zë të fuqishëm.
Lizzo ishte si një predikuese e stilit të vjetër me një mesazh shumë modern: pranimin e trupit, lirinë seksuale, përqafimin e diversitetit. Ajo tundte të pasmet dhe e ekspozonte flautin e saj para gjithë botës, duke na treguar se gjithçka ishte e mundur.
Ajo përfaqësonte një kulturë ku kufijtë dhe pritshmëritë e vjetra ishin shembur dhe ku secili ishte i lirë të ishte ai që dëshironte, mjafton ta bënte me mirësi. Dhe më pas erdhën akuzat. Ishin ato dashakeqe, të fabrikuara për të shkatërruar reputacionin e një gruaje që dukej tepër e mirë për të qenë e vërtetë? Apo Lizzo ishte një mashtruese? A mundej që gruaja që riktheu fjalën “bitch” si simbol të vetëvlerësimit në këngën Truth Hurts (“Sapo bëra një test ADN-je; rezultoi se jam 100% ajo ‘bitch'”) ta meritonte vërtet këtë përkufizim në kuptimin e vjetër, fyes të fjalës? A ishte vallë artistja që festonte format e saj natyrale në këngën Tempo, me moton “Kofshët e trasha shpëtojnë jetë”, në të vërtetë një person që turpëronte të tjerët për peshën?
Dhjetorin e kaluar një gjykatës vendosi se akuza për turpërim për shkak të peshës nuk kishte bazë të mjaftueshme për të kaluar në një proces civil. Por për pretendimet e tjera dimë po aq pak sa më parë. E vetmja gjë që dihet është se Lizzo ka këmbëngulur vazhdimisht se ato janë të pabazuara dhe ka refuzuar të arrijë një marrëveshje jashtë gjykatës. Gjithashtu dihet se kjo histori e ka goditur rëndë. Në një ese të botuar vitin e kaluar në platformën e saj Substack, ajo pranoi se ishte bërë “thellësisht vetëvrasëse” në mendime dhe se për një periudhë kishte “shkëputur çdo kontakt me njerëzit e saj të dashur”.
I them se e kam parë në Glastonbury në vitin 2023 dhe se ishte fantastike. Ajo përgjigjet se e di këtë.
“Gjithçka ishte fantastike në Glastonbury.”
Pi një gllënjkë nga kafja e ftohtë.
“Ishte një periudhë e mrekullueshme për ty”, i them.
“Për Lizzo-n është gjithmonë një periudhë e mrekullueshme.”
Me kujdes i sugjeroj se ndoshta tre vitet e fundit kanë qenë disi të vështira.
Heshtje.
“Pasi ishe kaq e adhuruar, gjërat u ndërlikuan pak”, shtoj.
Përsëri heshtje.
E qeshura e zhurmshme është zhdukur. E pyes si ia ka dalë ta përballojë.
“Hmmm… Arrin në një nivel fame ku fama fillon ta errësojë artin tënd. Dhe unë jam pikërisht aty! Ha!”
Qesh, por kësaj here humori është pothuajse i padukshëm.
“Unë nuk kam hyrë kurrë në këtë rrugë për të qenë thjesht një person i famshëm. Gjithmonë kam menduar: do të krijoj art përgjithmonë. Prandaj, kur fama ime i paraprin identitetit tim si artiste, kjo bëhet e pakëndshme, sepse njerëzit kujdesen më shumë për atë që kam thënë sesa për atë që kam krijuar.”
Mbetem disi i hutuar nga përgjigjja e gjatë ndaj një pyetjeje që në fakt nuk ia kisha bërë. Dukej sikur po zhvillonim një duel në hije: unë po rrotullohesha rreth temës, ndërsa ajo dukej se fshihej brenda saj.
E pyes se çfarë nënkupton kur thotë se fama i paraprin artit të saj.
“Epo, e di si është. Unë nxjerr muzikë dhe kritikat pothuajse nuk kanë të bëjnë me muzikën; kanë të bëjnë me mua. Mendoj se kjo është pjesë e këtij niveli fame. Nuk është diçka që më ndodh vetëm mua. Njerëzit thonë: ‘Nuk më pëlqen ky person.’ Dhe kur i pyet pse, nuk është sepse ka bërë një këngë të keqe; thjesht nuk e pëlqejnë. Dhe, si pasojë, nuk u pëlqen as kënga. Është një fenomen interesant, por tani po mësohem me të.”
Duket sikur po zhvillojmë dy biseda krejt të ndryshme. Unë po flas për ndikimin e akuzave, ndërsa ajo për ndikimin e famës. Gradualisht kuptoj se, për të, të dyja janë e njëjta gjë. Ajo beson se akuzat për mënyrën se si u soll me tre balerinat lindën pikërisht për shkak të famës së saj. Dhe tani beson se edhe kritikët e kanë vlerësuar albumin Bitch vetëm përmes prizmit të skandalit.
Niveli i famës dhe vëmendja e vazhdueshme ndaj saj, them unë. Papritur, eufemizmat, aludimet dhe referencat e koduara për atë që ndodhi janë zhdukur. Tani përgjigjja e saj është po aq e drejtpërdrejtë saç mund të prisje nga Lizzo, e njohur për të folur troç.
“Jo, nuk mendoj se dikush e bën. Gjithçka ishte e papritur. Çmimet Grammy, të papritura. Këngët që shkuan në vendin e parë, të papritura. Fama, e papritur. Vëmendja dhe gjykimi publik, të papritura. E vetmja gjë që prisja ishte se, duke qenë një vajzë e zezë, e shëndoshë dhe e lumtur, ata do të përpiqeshin të ma merrnin këtë. Gjithmonë do të përpiqeshin të më rrëzonin. E kam ditur që kur isha një person jo i famshëm, se kjo i bën njerëzit të ndihen në siklet. Kështu që, në njëfarë mënyre, e pranova edhe atë pjesë të rrugëtimit tim.”
Më duket sikur po kundërpërgjigjesh në këngën “Bitch”, i them.
“Jo, nuk mendoj se po luftoj. Po reagoj. Albumi im është shumë i sinqertë. Është një pasqyrim real i imja dhe i botës tani.”
Ajo citon një varg nga kënga “A Toast”:
“Shpresoj të të bëjë të lumtur / Të lëndosh dikë tjetër / Dhe kur të humbasësh gjithçka / Shpresoj të gjesh veten.”
Teksti mund t’i referohet njësoj botës në përgjithësi, miqve që e tradhtuan, ose njerëzve që bënë akuzat ndaj saj. Dhe kështu ajo do ta donte: si një sulm gjithëpërfshirës ndaj asaj që ajo e konsideron ligësi të panevojshme.
“Jetojmë në një kulturë ku të gjithë garojnë për të bërë komentin kryesor, dhe komenti më lëndues është ai që fiton. Jemi kthyer në një industri të lëndimit të njëri-tjetrit. Mendoj se për disa vite të gjithë ishin shumë të kujdesshëm në mënyrën se si flisnin për të tjerët dhe të gjithë kërkonin që njerëzit të mbanin përgjegjësi. Por tani lavjerrësi ka lëvizur në drejtimin e kundërt. Të qenit mizor është bërë modë dhe diçka e pranueshme. Dhe mendoj se po e shohim këtë në majën e shoqërisë sonë, nga udhëheqësit, deri te seksionet e komenteve në internet. Po shohim një nivel mizorie që është në kulmin e vet.”
Vitin e kaluar, Lizzo kërcënoi me veprime ligjore administratën e Trumpit pasi ajo përdori këngën e saj “About Damn Time” për një paradë me temë ushtarake në Uashington. E pyes nëse mendon se Amerika e Trumpit dhe lëvizja MAGA janë një pasqyrim i kësaj mizorie.
Ajo thotë se kjo shkon përtej Trumpit.
“Nuk dua të flas për politikën amerikane. Kam folur shumë për të. Mendoj se bota është bërë e panjohshme. Nuk po flas për ndonjë parti politike të caktuar, po flas në përgjithësi.”
Ajo thekson se “A Toast” është shkruar në vitin 2021.
“Kjo ishte para se të njihja ndonjë person që ngriti pretendime ligjore kundër meje. Unë tashmë po kaloja nëpër këto zbulime të çmendura; ekziston një nivel i caktuar fame dhe suksesi që të zbulon njerëzit që ke rreth vetes.”
Ajo këmbëngul se kritikët gabojnë kur kërkojnë në çdo këngë referenca për akuzat. Në të vërtetë, thotë ajo, ndjenja e madhe e tradhtisë është shumë më personale.
“Ajo që njerëzit nuk e dinë është se shumica e këngëve të trishtuara në këtë album kanë të bëjnë me një ndarje miqësie që nuk ishte aspak publike.”
Ajo flet për këngën “Like a Crime”, kushtuar dikujt që “ma theu zemrën dhe ma vodhi jetën”.
“Kjo këngë flet për një mik me të cilin isha shumë e afërt. E punësova, besova tek ai dhe ai ishte jashtëzakonisht abuziv dhe gënjeu për mua. Ishte një nga ndarjet më të vështira të miqësisë që kam përjetuar ndonjëherë. E doja vërtet këtë person, ndërsa ai në fshehtësi më urrente dhe nuk e di pse.”
A u përball ndonjëherë me të?
“Herën e fundit që folëm ishte diçka e tillë: ‘Po mendoj për ty, të dua, shpresoj që gjithçka të jetë mirë’. Dhe unë i thashë: ‘Edhe unë të dua’. Pastaj një vit më vonë ai ishte në internet duke folur për atë se sa person i tmerrshëm jam unë. Dhe unë isha shumë e hutuar, sepse mendoja: ‘Mendova se ishim mirë’. Kjo ishte gjëja më lënduese që kam përjetuar prej kohësh.”
A ishte ky një nga kërcimtarët që ngritën akuzat?
“Jo. Ky person nuk ka asnjë pretendim ligjor; thjesht iu bashkua një vale urrejtjeje.”
Në mënyrë të pashmangshme, thotë ajo, atmosfera e albumit “Bitch” është ndryshe nga albumet e mëparshme. Më parë, thotë ajo, muzika e saj kishte një element pozitiv dhe ngritës. Sigurisht, ajo këndonte për vështirësitë e saj, por gjithmonë dilte prej tyre triumfuese.
Ajo përmend këngën e vitit 2019 “Soulmate”, për një dashuri të humbur.
“Është sikur më është thyer zemra, por në refren unë gjithmonë e shpëtoj veten. Është si: ‘Mos u shqetëso, vajzë, sepse ti ende ndihesh jashtëzakonisht mirë’. Por në këtë album nuk ka një zgjidhje të tillë. Nuk ka atë frazën e butë: ‘Por unë do të jem mirë’, sepse ndonjëherë kjo nuk është realiteti. Ndonjëherë nuk je mirë për një kohë të gjatë.”
Në të kaluarën, ajo ka thënë se nuk ka qenë kurrë plotësisht ajo personaliteti i lumtur dhe pa shqetësime që publiku e ka parë. Nuk do të thotë se lumturia ishte e rreme; thjesht ajo ishte shoqëruar nga periudha depresioni të thellë. Edhe mes viteve 2018 dhe 2021, kur ajo përjetoi suksesin e parë të madh, kishte momente kur nuk shihte kuptim të përballej me një ditë tjetër. Është kapërcimi i uljeve që i ka bërë ngritjet aq të gëzueshme, thotë ajo.
Lizzo u rrit në Detroit, Miçigan, dhe më pas në Hjuston, Teksas. Prindërit e saj, Shari Johnson-Jefferson dhe Michael Jefferson, ishin pentekostalë dhe ajo u rrit në Kishën e Zotit në Krisht. Çifti drejtonte një biznes hipotekash deri në krizën financiare të vitit 2008. Shari këndonte dhe luante organo në kishë, por në fillim prindërit e Lizzo-s besonin se muzika pop ishte muzika e djallit.
Kur ajo ishte 10 vjeç, familja u zhvendos në Hjuston dhe filloi një mënyrë jetese më pak ortodokse. Ajo thotë se babai i saj filloi të ëndërronte të krijonte një grup familjar si Jackson 5, edhe pse fëmijët ishin vetëm tre – Lizzo dhe vëllai e motra e saj më të mëdhenj.
E reja Melissa Jefferson ishte një vajzë e dhënë pas librave dhe shumë e përkushtuar në mësime.
“Isha një krimb librash. Një njeri që kërkonte gjithmonë të arrinte më shumë. Dhe më ngacmonin në shkollën e mesme.”
A ishe e madhe fizikisht?
“Po, isha një vajzë e madhe. Por në Hjuston, Teksas, gjithçka është e madhe. Pra nuk ishte ajo gjëja: ‘O Zot, sa e madhe je’. Mendoj se për mua ishte më shumë fakti që u rrita si vajza e zgjuar e klasës. Si vajzë e zezë nuk isha norma. Isha një njeri shumë i çuditshëm. Gjithmonë lexoja manga dhe libra, luaja flaut dhe isha në bandën marshuese. Nuk i bëja flokët me stile të bukura. I mbaja në topuzë të vegjël dhe nuk isha shoqe me fëmijët e famshëm. Isha shumë e lidhur me librat. Hynja në korridore duke lexuar një libër. Mendoj se pikërisht për këtë më ngacmonin më shumë. Sepse isha ndryshe.”
A të shqetësonte kjo apo e shihje si diçka pozitive?
“E ktheva faktin që isha ndryshe në superfuqinë time. Mbaj mend që mendoja: ‘Ju mendoni se dua të përpiqem të jem e bukur dhe e famshme me ju? Nuk dua të jem e tillë me asnjë ngacmues. Jam mirë: kam shoqet e mia më të mira për gjithë jetën’.”
A ishte e fortë?
“Nuk e mendoja si forcë. Ishte thjesht ajo që isha. Pastaj, verën para shkollës së mesme, ndalova së lexuari aq shumë libra dhe fillova të bëja rap, të bëhesha gazmorja e klasës dhe pak provokuese.”
A e bëri kjo më të popullarizuar?
“Patjetër që ndryshoi diçka. Nuk do ta konsideroja kurrë veten vajza më popullore në shkollë, por pas kësaj u bëra shoqe me të gjithë njerëzit e famshëm, me basketbollistët dhe vajzat e skuadrës së tifozëve.”
Pra ishte një ndryshim i madh?
“Epo, vazhdoja të isha në bandat marshuese, por me fat isha shoqja më e mirë e vajzave më të famshme të atyre bandave.”
A mendoi ndonjëherë se do të bëhej muzikante klasike profesioniste?
Sytë i zmadhohen, siç ndodh sa herë që ajo emocionohet.
“Po! Ëndrra ime absolute ishte të isha flautistja kryesore e një orkestre ose e një baleti.”
Ajo studioi muzikë klasike me bursë në Universitetin e Hjustonit, por e la shkollën kur babai i saj u sëmur dhe familja filloi të kishte probleme financiare. Prindërit u zhvendosën në Denver, por ajo qëndroi në Austin dhe përfundoi pa shtëpi, duke jetuar në makinën e saj për gjashtë muaj.
Michael vdiq në vitin 2009 nga komplikacionet pas një goditjeje cerebrale. Ai kishte qenë frymëzimi dhe forca shtytëse e saj. Ajo humbi shpresën dhe drejtimin e saj dhe hoqi dorë nga muzika klasike.
Ajo filloi të këndonte, aplikoi për një vend pune si vokaliste kryesore dhe u bashkua me grupin prog-rock Ellypseas. Në vitin 2011 u zhvendos në Mineapolis dhe krijoi Lizzo & the Larva Ink, një dyshe elektro-funk me Johnny Lewis, e ndjekur nga grupet rap The Chalice dhe GRRRL PRTY.
Në vitin 2013 publikoi albumin e parë solo, “Lizzobangers”. Rap-i i saj energjik dhe rimat spontane mbi ritme elektronike minimaliste u krahasuan me Missy Elliott dhe Outkast. Albumi u vlerësua shumë nga kritika, por nuk pati sukses të madh komercial.
Në vitin 2016 ajo firmosi me Atlantic Records dhe një Lizzo e re, më komerciale, filloi të formohej. Albumi i saj i tretë, “Cuz I Love You”, ishte i mbushur me himne R&B-pop të përshtatshme për radio si “Juice”, “Tempo” dhe “Truth Hurts”.
Ajo u bë yll.
Dhe më pas erdhi “Special” në vitin 2022, albumi që vulosi statusin e saj.
Një person, i identifikuar si Erkin Lika 39-vjeç, dyshohet se ka humbur jetën teksa ishte në shkëmbinjtë pranë Urës së Vashës, në zonën e Klosit.
Sipas burimeve pranë Policisë së Matit, ngjarja ka ndodhur pasditen e djeshme, ndërsa dyshohet se personi ka rënë në një zonë të thellë shkëmbore.
Viktima Erkin Lika ishte pjesë e një grupi të kërkim-shpëtimit që angazhohej në operacione për shpëtimin e personave të përfshirë në aksidente, teksa ishte i apasionuar pas alpinizmit.
Sipas informacioneve paraprake, Lika ndodhej në zonë së bashku me grupin, ndërsa dyshohet se ka rrëshqitur nga shkëmbinjtë teksa po fotografonte pjesëtarët e ekipit, duke rënë në humnerë dhe duke humbur jetën.
Në vendngjarje kanë mbërritur forcat e kërkim-shpëtimit, ndërsa operacionit i janë bashkuar edhe ekipet nga Kosova për nxjerrjen e trupit.
Menjëherë pas marrjes së njoftimit, në vendngjarje kanë mbërritur shërbimet e Policisë dhe ekipet e kërkim-shpëtimit, të cilat po zhvillojnë ende kërkimet. /Kb
Policia ka kryer një operacion antidrogë në qarkun e Lezhës. Gjatë këtij operacioni tre persona kanë rënë në pranga.
Të arrestuarit janë identifikuar si Dritan Nikolli, Vosava Mercina dhe Jetmit Rrucaj.
Njoftimi i policisë
Gjatë kontrolleve intensive në territor, nga toka dhe ajri, nëpërmjet përdorimit të dronëve, si dhe bazuar në informacionet e siguruara në rrugë operative, shërbimet e Komisariatit të Policisë Mirditë, Komisariatit të Policisë Kurbin dhe Seksionit për Hetimin e Narkotikëve në DVP Lezhë, goditën 3 raste të kultivimit të bimëve narkotike.
Si rezultat i veprimeve policore:
* Shërbimet e Komisariatit të Policisë Mirditë arrestuan në flagrancë shtetasin J. R., 21 vjeç, banues në Durrës, pasi gjatë kontrolleve të kryera në fshatin Sheshaj, Mirditë, u kap duke u kujdesur për 222 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa, të kultivuara në këtë zonë.
* Seksioni për Hetimin e Narkotikëve në DVP Lezhë, në bashkëpunim me Specialistët për Hetimin e Krimeve të Komisariatit të Policisë Kurbin, arrestuan në flagrancë shtetasin D. N., 47 vjeç, banues në Fshat Laç, Kurbin, pasi u kap duke u kujdesur për 151 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa.
* Specialistët për Hetimin e Krimeve të Komisariatit të Policisë Kurbin arrestuan në flagrancë shtetasen V. M., 44 vjeçe, pasi në lagjen “Rrahu i Pashës”, Laç, u gjetën 63 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa, për të cilat dyshohet se kujdesej ajo.
Bimët narkotike të konstatuara u asgjësuan me anë të djegies.
Materialet procedurale iu referuan Prokurorisë pranë Gjykatës së Shkallës së Parë të Juridiksionit të Përgjithshëm Lezhë, për veprime të mëtejshme./kb
Akuzat e Apple: përpjekjeje agresive nga OpenAI për të rekrutuar punonjës të Apple dhe për të nxjerrë informacione konfidenciale.
Apple akuzoi OpenAI, kompaninë që qëndron pas ChatGPT dhe dy ish-punonjës të saj për përvetësimin e paligjshëm të sekreteve tregtare, me qëllim që të përfitonte OpenAI në hyrjen e saj në tregun e pajisjeve për konsumatorë. Padia paraqet një tablo të një përpjekjeje agresive nga OpenAI për të rekrutuar punonjës të Apple dhe për të nxjerrë informacione konfidenciale, me synimin për të ndërtuar pajisjen e vet.
Apple pretendon, se sekretet tregtare të kompanisë janë përdorur në mënyrë të paligjshme për të mbështetur projektin e OpenAI në fushën e pajisjeve elektronike për konsumatorët.
Padia është drejtuar kundër: një ish-kryeinxhinieri të sistemeve elektrike të Apple, një ish-zëvendëspresidenti për dizajnin e produkteve të iPhone dhe Apple Watch, OpenAI Foundation, OpenAI Group PBC dhe io Products.
“Ky rast ka të bëjë me ish-punonjës të Apple që kanë vjedhur sekretet tregtare të Apple për përfitimin e OpenAI,” thuhet në padi. “Apple e ngre këtë padi për t’i dhënë fund kësaj sjelljeje.”
Çfarë dihet për padinë?
Padia është depozituar në një gjykatë federale në Kaliforni.
Apple pretendon se njëri nga të pandehurit nuk e ka kthyer laptopin e punës të dhënë nga kompania dhe më pas ka shfrytëzuar një defekt në sistemin e autentifikimit për të hyrë në rrjetin e brendshëm të Apple, duke shkarkuar “dhjetëra skedarë konfidencialë të lidhur me pajisjet harduerike të Apple”.
Sipas Apple, i pandehuri tjetër i ka dërguar vetes me email informacione mbi furnitorët e Apple dhe përmbledhje të brendshme të industrisë përpara largimit të tij nga kompania.
“Në çdo nivel, nga anëtarët e stafit teknik deri te Drejtori Kryesor i Harduerit, dhe në koordinim me partnerët e biznesit, OpenAI ka vjedhur sekretet tregtare dhe informacionin konfidencial të Apple,” thuhet në ankesën prej 41 faqesh.
Nga bashkëpunëtorë në konkurrentë
Padia përshkallëzon ndjeshëm tensionet mes dy gjigantëve të teknologjisë, pas muajsh mosmarrëveshjesh dhe pas vitesh bashkëpunimi.
Më parë, Apple kishte lejuar përdoruesit e saj të merrnin përgjigje nga ChatGPT përmes Siri-t, si dhe u kishte dhënë përdoruesve të iPhone mundësinë të regjistroheshin për abonime ChatGPT direkt nga menuja e cilësimeve të iOS.
Vitin e kaluar, OpenAI bleu kompaninë e pajisjeve harduerike io Products, të themeluar nga ish-dizajneri i Apple, Jony Ive, në përpjekje për të zgjeruar aktivitetin e saj përtej softuerit dhe për të hyrë në tregun e pajisjeve për konsumatorë.
OpenAI nuk ka sqaruar ende qartë çfarë lloj pajisjeje po zhvillon. Kompania e ka përshkruar projektin vetëm si një përpjekje për të gjetur një mënyrë të re ndërveprimi me inteligjencën artificiale, përtej “produkteve dhe ndërfaqeve tradicionale”./ DW/kb
Më 10 korrik 1976, një fishkëllimë shurdhuese dhe një erë e rëndë kimike prishën qetësinë e zonës midis Medës dhe Sevesos. Gjysmë shekulli më vonë, trashëgimia e katastrofës kimike detyroi Evropën të krijonte një sistem të ri ligjor për sigurinë industriale.
E shtunë, 10 korrik 1976, ora 12:37. Një pasdite e zakonshme vere në provincën industriale të Milanos shndërrohet papritur në fillimin e një prej katastrofave më të rënda mjedisore të shekullit XX. Revista Time e renditi atë në vendin e tetë mes katastrofave më të mëdha ekologjike në botë.
Një re toksike, e padukshme por vdekjeprurëse, u ngrit nga uzina Icmesa në Meda, duke përhapur një substancë pothuajse të panjohur për publikun në atë kohë: dioksinën TCDD.
Pesëdhjetë vjet më vonë, Seveso mbetet simboli i një epoke të re në ndërgjegjësimin për rreziqet kimike dhe sigurinë industriale.
Fishkëllima e reaktorit
Ata që e përjetuan atë ditë kujtojnë dy elemente të forta: një fishkëllimë të vazhdueshme dhe shurdhuese që vinte nga reaktori i Icmesa-s (Industria Chimica Meda Società Azionaria), shkaktuar nga shpërthimi i valvulës së sigurisë, dhe një erë të rëndë e të mprehtë që mbushi ajrin për orë të tëra.
Fabrika ishte relativisht e vogël, me rreth 200 punonjës, por i përkiste një prej grupeve kimike më të fuqishme në botë: Givaudan, në pronësi të shumëkombëshit zviceran Hoffmann-La Roche.
Strategjia e heshtjes
Pavarësisht përmasave të situatës, e vërteta doli në dritë me vonesë dramatike.
Edhe pse teknikët e kompanisë kishin konfirmuar praninë e dioksinës që më 14 korrik, autoritetet italiane u njoftuan zyrtarisht vetëm më 17 korrik, pas shtatë ditësh heshtjeje.
Ndërkohë, dëmet kishin filluar të shfaqeshin: gjethet e bimëve mbuloheshin me njolla dhe dëmtime, kafshët shtëpiake dhe bagëtitë ngordhën me mijëra, ndërsa rreth njëzet fëmijë shfaqën simptomat e kloraknes, një sëmundje e dhimbshme e lëkurës e lidhur me ekspozimin ndaj dioksinës.
Dëshmia
Jörg Sambeth, atëherë drejtor teknik i grupit Givaudan dhe një nga drejtuesit e paktë të dënuar nga drejtësia italiane, së bashku me drejtuesin e uzinës, deklaroi vite më vonë:
“Aksidenti mund dhe duhej të ishte shmangur. Roche kishte kursyer në sistemet e sigurisë dhe në trajnimin e teknikëve të Icmesa-s. Por skandali i vërtetë ishte se kompania nuk kishte hetuar aksidentet e mëparshme në uzinën e BASF në vitet 1950, ku kishte ndodhur pikërisht i njëjti reaksion kimik. Ne u bëmë pjesë e një strategjie heshtjeje, për shkak të respektit ndaj hierarkisë.”
Harta e ndotjes: zonat A, B dhe R
Kur autoritetet konfirmuan përmasat e katastrofës, një sipërfaqe prej rreth 1 807 hektarësh u hartëzua dhe u nda në tri zona, sipas nivelit të ndotjes me dioksinë.
Në qendër të emergjencës ishte Zona A: 108 hektarë me ndotje jashtëzakonisht të lartë, ku nivelet e dioksinës tejkalonin 50 mikrogramë për metër katror. Ajo kërkonte evakuim të plotë.
Rreth saj ndodhej Zona B, një sipërfaqe prej 269 hektarësh me nivele ndotjeje midis 5 dhe 50 mikrogramë, ku u vendosën menjëherë kufizime të rrepta për prodhimet bujqësore dhe kontrolle të vazhdueshme shëndetësore.
Zona e tretë, Zona R (Respekti), përfshinte rreth 1 430 hektarët e mbetur, ku ndotja ishte më e ulët.
Ishte Zona A ajo që pësoi pasojat më dramatike. Më 26 korrik 1976, 735 banorë u detyruan të largoheshin nga shtëpitë e tyre, përpara se zona të rrethohej me një gardh metalik katër metra të lartë.
Shtëpitë më të ndotura u shembën nga buldozerët. Bashkë me to u zhdukën edhe gjithçka që përmbanin: rrobat, mobiljet, pajisjet shtëpiake dhe fotografitë familjare.
Ishte fshirja e menjëhershme e kujtimeve të një jete për qindra njerëz, të cilëve nuk iu lejua të ktheheshin më në shtëpitë e tyre.
Nga rrënojat te pylli i lisave
Procesi i dekontaminimit zgjati vite.
Midis viteve 1981 dhe 1984 u ndërtuan depozita të mëdha të papërshkueshme nga uji, ku u izoluan rreth 280 mijë metra kub materiale të kontaminuara. Ato u mbrojtën nga një sistem me katër barriera të njëpasnjëshme për të parandaluar përhapjen e helmeve në mjedis.
Mbetjet e shtëpive të shembura, materialet e pastrimit dhe shtresa e tokës së ndotur u groposën në thellësi 80–90 centimetra.
Sot, mbi territorin që dikur ishte plagë e hapur e Zonës A, shtrihet Bosco delle Querce, një park i gjelbër urban i krijuar për ta kthyer vendin e katastrofës në një monument të gjallë kujtese.
Pasojat shëndetësore dhe anomalitë e lindjeve
Studimet epidemiologjike të dekadave të mëvonshme kanë treguar një rritje të disa patologjive tumorale te banorët e zonave A dhe B, përfshirë shtim të rasteve të tumoreve të pankreasit dhe melanomave te gratë.
Por një nga zbulimet më të habitshme lidhej me sistemin endokrin.
Dioksina vepron si një çrregullues hormonal, duke ndikuar në sistemin riprodhues mashkullor. Për vite me radhë në Seveso u vu re një ndryshim i pazakontë në raportin gjinor të lindjeve: në familjet e ekspozuara pati një numër më të lartë lindjesh vajzash krahasuar me djemtë.
Gjatë periudhës së ekspozimit maksimal u regjistruan rreth 81 vajza për çdo 50 djem, ndërsa mesatarja normale është afërsisht 53 vajza për çdo 50 djem.
Trashëgimia: lind Direktiva Seveso
Katastrofa e Sevesos tregoi qartë kufizimet e ligjeve të kohës përballë rreziqeve industriale.
Në vitin 1982, Këshilli Evropian miratoi Direktivën Seveso, e cila për herë të parë vendosi konceptin e “rrezikut të aksidenteve madhore” dhe detyrimin për kompanitë kimike që të hartonin raporte të detajuara sigurie dhe t’i paraqisnin ato para autoriteteve publike.
Sot, legjislacioni evropian kërkon kontrolle të rrepta, plane emergjence dhe përfshirjen e komuniteteve lokale në informimin dhe menaxhimin e rreziqeve.
Seveso nuk ishte vetëm një katastrofë kimike. Ishte momenti kur Evropa kuptoi se zhvillimi industrial pa siguri mund të shndërrohej në një kërcënim për vetë shoqërinë.
Ndez televizorin në mëngjes dhe dëgjon shtypin e ditës. Për tridhjetë minuta dëgjon treqind herë emrin Edi Rama, tre mijë akuza për tradhti kombëtare dhe tridhjetë mijë raste të reja korrupsioni, të gjitha të zbuluara gjatë natës. E kështu vazhdon gjithë dita: vjedhje e korrupsion në të gjitha mediat e portalet. Desh harrova kafenetë, pasi aty bëhet politika e madhe. Do të ishte një studim shumë interesant nëse dikush do të llogariste sa orë në ditë harxhojnë shqiptarët duke folur për politikë. Me siguri më shumë se njëzet e katër orë.
Pastaj vjen darka, me banaqet televizive dhe aty Edi Rama nuk është më thjesht kryeministër. Është fajtori universal, shkaku i çdo të keqeje që ka ndodhur, ndodh dhe do të ndodhë në Shqipëri.
Dhe kjo mesele vazhdon çdo ditë të perëndisë, me të njëjtën Shqipëri të vjedhur, të shitur, të kapur e të pashpresë.
E luajtët mendsh këtë popull! Po na mbushni mendjen se jetojmë në një çmendinë, prej së cilës duhet të ikim sa më parë.
Po po, ju opozita, ju mediat, ju analistët, me soj e sorollop!
Për një çast po ju ndjek edhe unë. Dakord, Edi Rama duhet të largohet. Po ai nuk ikën! Fundja, pse të ikë? Vetëm se sulmohet, akuzohet, shahet e mallkohet nga një grup i caktuar politik e shoqëror? Në Shqipërinë që përshkruani ju, gjithë fajin e ka Edi Rama. Dikur gjithë fajin e kishte Saliu. Tani edhe vetë Saliu thotë se gjithë fajin e ka Rama. Ec e mos i jep të drejtë beut të Konicës, kur shkruante se nuk e mori vesh asnjëherë Shqipërinë…
Pastaj vjen shpifja më e madhe, çka vulos gjithçka: “Edi Rama nuk e do Shqipërinë, po e shet. Ai është tradhtar, armik i shqiptarëve”. Madje, konspiracionistët thonë me siguri absolute “se Rama do ta fusë Shqipërinë në BE që ta boshatisë fare nga shqiptarët e ta mbushë me izraelitë, palestinezë, filipinezë, indonezianë etj. etj.”. Ka njerëz që mendojnë kështu vërtet, pasi kanë vite që dëgjojnë broçkulla të tilla ditë pas dite.
Po ju, e doni Shqipërinë?
Sinqerisht, kam filluar të dyshoj. Sepse ai që e do vendin e vet nuk zgjohet çdo mëngjes me misionin për t’u thënë shqiptarëve se jetojnë në ferr, ku gjithçka është vjedhur, gjithçka është kalbur dhe shkon keq e më keq, pasi “një djall” nuk i lejon, ndërkohë që shoqëria jonë e meriton parajsën, porta e së cilës kalohet vetëm nëse vijnë në pushtet kundërshtarët e qeverisjes aktuale.
A ju shkon ndonjëherë në mendje se po na shkalloni? Se një shoqëri e tërë zgjohet dhe fle nën breshëritë tuaja të përditshme të akuzave të pavërtetuara të krimit, tradhtisë kombëtare, vjedhjes e katastrofës? Hollë-hollë, mendoj se nuk e doni Shqipërinë aq shumë sa bërtisni e përbetoheni në emër të saj. Sepse, po ta donit, nuk do të na e helmonit jetën kështu, dita-ditës. Si mund të pështyhen publikisht kaq lehtë akuza kaq të rënda, ashtu si dikur farat e lulediellit në trotuar?
Dikush mund të pyesë se kush ma jep të drejtën të flas me këtë gjuhë.
E para, unë banoj e punoj në Shqipëri. Nuk e shoh atë nga Facebook-u dhe as nga banaqet televizive, por e jetoj çdo ditë. Shoh problemet e mëdha, korrupsionin mbytës, padrejtësitë e pafundme, varfërinë dhe njerëzit që ikin. Por shoh edhe diçka tjetër: Shqipëria po bëhet më e mirë.
Ngadalë, shumë më ngadalë nga sa do të doja, me gabime dhe jo gjithmonë siç duhet, por po bëhet. Kush është në moshë të mjaftueshme e di mirë se Shqipëria e sotme nuk është ajo e njëzet viteve më parë dhe se në shumë drejtime, nuk ka qenë asnjëherë si sot. Që ta pranosh këtë, duhet të jesh i ndershëm dhe racional në mendim.
E dyta, ju dëgjoj të flisni për tradhti kombëtare, shitje të atdheut, grabitje të pasurisë së shqiptarëve dhe krime. Akuza më të rënda se këto vështirë se mund t’i bëhen një qeverie. Po kallëzimet në institucionet e drejtësisë ku janë? Kështu si flisni, duhej që çdo ditë të depozitonit me dhjetëra denoncime ndaj qeverisë. Nëse i besoni vërtet ato që thoni, pse nuk shkoni në SPAK? Këtu nuk po flasim për një tender të dyshimtë, por për tradhti ndaj atdheut, shitje të Shqipërisë dhe krime kundër shqiptarëve. A ka diçka më të rënda se këto? Ju, patriotët e pilafit, pse nuk denonconi?
Apo ç’e deshe! Bëjmë gjyqe popullore! Më mirë një status, një konferencë shtypi dhe një orë shpifje e akuza badihava në televizor. Të nesërmen gjejmë një “tradhti” tjetër dhe vazhdojmë më tej, duke zbatuar strategjinë e vetë “nonës së demokracisë”, atij që “rrëzoi sistemin komunist dhe pruri demokracinë në Shqipëri”: “Shpif, shpif, se diçka do të mbetet!”. Pas kaq shumë vitesh kulturë shpifjesh, shpifja është bërë mullar.
E treta, Brukseli nuk e sheh Shqipërinë sikurse ju ua paraqisni shqiptarëve. Sipas jush, Shqipëria është një shtet i dështuar, pa institucione, pa demokraci dhe pa të ardhme. Fajtori dihet: Edi Rama. Demek, Rama e gjeti Shqipërinë në vitin 2013 “një ndër fuqitë më të mëdha ekonomike të rajonit, por e varfëroi dhe e çoi në gropë, duke ua falur pasurinë e shqiptarëve të huajve.”
Po si dreqin shpjegohet atëherë që Bashkimi Europian sheh një Shqipëri tjetër? Si shpjegohet që jemi më pranë anëtarësimit se kurrë, që kapitujt e anëtarësimit po mbyllen dhe partnerët euroatlantikë na trajtojnë si partner të besueshëm? Si shpjegohet që ai vlerëson reformat e kryera nga kjo qeverisje?
Pse atëherë “revolucioni i flamingove”, që sipas jush do të trondiste Europën, se Shqipërinë po e po, u injorua krejtësisht prej saj? Nuk pati tërmet diplomatik, alarm europian apo klithma rrëqethëse për shpëtimin e Shqipërisë.
Ndërkohë, sapo u konfirmua në samitin e NATO-s në Turqi se samiti i ardhshëm do të zhvillohet në Shqipëri. Një lajm i jashtëzakonshëm, që në çdo vend normal do të ishte kryefjala e javës. Po te ne?
Opozita, banakët televizivë etj. u morën me lidhësen e majtë të atleteve bardhoshe të Edi Ramës, e cila ishte dy centimetra më e shkurtër se e djathta dhe Presidenti Trump nuk e vuri re hiç fare. O Zot, na ruaj mendjen!
Një fjalë edhe për ty, opozitë, e madhja dhe e vogla. Nuk u poqe dot. Asnjëherë! Dhe, për fat të keq, nuk ke as shenja se do të piqesh. Pas kaq humbjesh e dështimesh radhazi, nuk mësove parimin më elementar të opozitarizmit: nuk fitohet duke qëlluar me gurë gjithçka vetëm sepse në krye të qeverisë është kundërshtari yt. Detyra jote është ta kapësh qeverinë aty ku gabon, të denoncosh korrupsionin me fakte, të nxjerrësh dokumente, të mbrosh interesin publik dhe, mbi të gjitha, të ndërtosh një alternativë. Jo të na nxish faqen në anglisht, në Bruksel e në çdo kancelari europiane, duke eksportuar akuza e shpifje të paprovuara ndaj Edi Ramës, me shpresën se të huajt do të bëjnë për ty atë që ti nuk arrin ta bësh me votë në Shqipëri. Harroni se, kur flisni në forumet europiane, flisni për Shqipërinë dhe jo për Edi Ramën!
Shqiptarët dëgjojnë, shohin e vlerësojnë. Kjo nuk do të thotë se janë të kënaqur me gjithçka apo se janë të dashuruar me Edi Ramën dhe nuk ia shohin gabimet. Ia matin suksesin dhe mossuksesin, e lavdërojnë, e shajnë, ankohen dhe e kritikojnë. Pastaj hedhin sytë nga ju dhe nuk shohin asgjë! Shohin veç maraz e dëshirë të pakufizuar për të ardhur në pushtet. Madje, edhe sikur vendi të digjet e anëtarësimi në BE të shtyhet, për ju nuk prish punë. Mjafton të largohet Edi Rama.
Po flas edhe për ju, gazetarë, analistë dhe pronarë mediash. Sigurisht, jo për të gjithë.
Si ju zë gjumi kur fabrikoni e fabrikoni lajme, shpifje, hamendësime e akuza të pakonfirmuara e të pabaza, të cilat, në thelb nuk bëjnë asgjë tjetër veçse krijojnë bindjen te shqiptarët se ky vend është i pajetueshëm e pa të ardhme? Ama, po të japë dorëheqjen Rama, gjithçka rregullohet si me magji.
Nga ju pritet kritika dhe nxjerrja e fakteve që e vendosin qeverinë me shpatulla pas muri, jo të hidhet fall sikur shikon filxhanin e të shfryhet urrejtje. Si mund të flasë, për shembull, një opinionbërës me një vetësiguri të admirueshme se “Rama e di këtë e atë, por nuk e bën se ka frikë nga kjo e nga ajo, se ai mendon kështu…”, a thua se është në mendjen e tij?
Kjo nuk është analizë. Kritikë jo e jo. Apo kjo nuk ka rëndësi, për sa kohë ka klikime, audiencë, reklama dhe… shpresë se po e detyroni Edi Ramën të japë dorëheqjen?
Po ju, analistët e përhershëm gjithologë, që prej vitesh flisni me të njëjtin mllef e siguri dhe bëni të njëjtat parashikime katastrofike, nuk u lodhët? Disa prej jush llafollogjia i ka pasuruar. E vetmja punë që bëni është të jepni opinione çdo darkë, si te kafja e lagjes. Ju lutem, mos më keqkuptoni! Jo të gjithë janë të tillë.
Çfarë keni ndërtuar? Çfarë keni lënë pas, përveç mijëra orëve televizion dhe një Shqipërie që, sipas jush, ka tridhjetë e pesë vjet që po lëngon dhe ende nuk po jep shpirt?
Dhe, së fundmi, edhe Edi Rama të mos bëjë viktimën. Edhe ai ka fajet e kusuret e veta, pasi populli thotë se “kur ha bukë, do të bësh edhe thërrime”. Të jesh në mandatin e katërt qeverisës do të thotë të kesh mbledhur jo pak pakënaqësi ndaj teje dhe qeverisjes tënde. Akuzohesh se ke gabuar, ke qenë arrogant dhe e ke përqendruar pushtetin në duart e tua më shumë seç duhet. Shpesh ke zgjedhur talljen në vend të transparencës së nevojshme. Sigurisht që për të gjitha këto do të japësh llogari në zgjedhjet e vitit 2029, ndonëse prova e parë do të jetë në zgjedhjet lokale të vitit tjetër. Vota do ta tregojë.
Por ama ka diçka që nuk mund të mohohet, ndonëse pakkush e shpreh atë publikisht. Një pjesë se nuk i intereson ta pranojë këtë gjë dhe pjesa tjetër, ndoshta se ka frikë nga sulmet e bullizimi në rrjetet sociale. Edi Rama, mirë a keq, po përpiqet të arrijë një objektiv shumë të madh: anëtarësimin e Shqipërisë në Bashkimin Europian. BE nuk të pranon në radhët e saj as për hatër, as për inat të opozitës dhe as për simpati të atletikeve bardhoshe të kryeministrit Rama.
Anëtarësimi në BE nuk është vetëm qëllimi i Edi Ramës dhe as pronë e Partisë Socialiste. Është një objektiv madhor i Shqipërisë dhe i shqiptarëve. Janë bërë reforma të rëndësishme në qeverisje e administratë, është përafruar legjislacioni me atë europian dhe është bërë një punë që po të jemi të ndershëm, nuk mund të mohohet.
Por ju nuk keni pse të jeni me Edi Ramën. Nuk keni pse ta doni dhe as ta votoni. Luftojeni politikisht, kritikojeni, sfidojeni në zgjedhje, po të keni këllqe. Por mos qëlloni me gurë çdo të mirë të përbashkët që është arritur, vetëm sepse mendoni se duke sharë “Shqipërinë e Ramës” do dëmtoni Edi Ramën. Ai do të ikë një ditë. Shqipëria do të mbetet.
Po ju, çfarë po ndërtoni?
Jam i bindur se edhe ju e dini se Shqipëria e sotme nuk është ajo e djeshmja. E shihni, e prekni dhe, për hir të së vërtetës, shumë prej jush jetoni jo thjesht më mirë, por shumë më mirë se dje. E megjithatë, çdo mëngjes rifilloni nga e para: “Shqipëria u shit, Shqipëria u vodh, Shqipëria po vdes”. Dhe pastaj pyesni pse shqiptarët humbasin besimin te vendi i tyre dhe ikin.
Po kush ua mbushi mendjen se këtu nuk bëhet? E pyesni veten ndonjëherë se çfarë shkaktoni me fjalët tuaja? Apo punë e madhe: le të ikë Rama, pa në djall të vejë kjo punë. Harroni a nuk harroni, nuk di ta them, por një rrugë e bërë keq, rregullohet, një ligj i keq ndryshohet dhe një qeveri që dështon, zëvendësohet, kur i vjen koha. Me votë! Ama një brez të cilit i ke mbushur mendjen se vendi i tij nuk vlen, ai ikën dhe shumë prej tyre nuk kthehen më.
Prandaj, herën tjetër kur ta quani Edi Ramën “tradhtar”, “armik të shqiptarëve” dhe “shitës të Shqipërisë”, shihuni një herë në pasqyrë dhe pyesni sinqerisht veten: Po unë, e dua Shqipërinë?/kb
Një ngjarje e rëndë ka tronditur zonën e Klosit, ku një 33-vjeçar ka humbur jetën pasi dyshohet se është mbytur në lumin Mat, pranë urës së Vashës.
Sipas informacioneve paraprake, i riu E.L ka qenë duke kryer ngjitje me litar kur dyshohet se është rrëzuar dhe ka rënë në ujë. Më pas, ai dyshohet se është zhdukur në një gropë thithëse në lumë.
Pas marrjes së njoftimit, në vendngjarje kanë mbërritur forca të shumta kërkimi, ndërsa operacionit i janë bashkuar edhe polumbarët e repartit RENEA.
Pavarësisht përpjekjeve të ekipeve të shpëtimit, deri në momentin e raportimit nuk është bërë e mundur nxjerrja e trupit të pajetë të 33-vjeçarit nga lumi.
Autoritetet vijojnë operacionin e kërkimit për zbardhjen e plotë të rrethanave të ngjarjes./kb
Sapo përfundova një kontroll mjekësor në qendrën mjekësore Walter Reed. E bëj një të tillë çdo gjashtë muaj dhe kërkova edhe një tjetër test njohës. Jam i vetmi president që e kam bërë këtë, tri herë, dhe i kam kaluar gjithmonë në mënyrë të përkryer. I kam dhënë të gjitha përgjigjet saktë».
Kështu shkruan në një postim në Truth Social presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump. Lideri amerikan, i cili një pjesë të madhe të postimit ia kushton sulmeve ndaj dy gazetarëve të New York Times, thotë se «pak njerëz në Uashington do të mund ta kalonin këtë test, përfshirë Maggie Haberman dhe kolegun e saj Jonathan Swan. Jam gati të vë bast se ata nuk do të jepnin as gjysmën e përgjigjeve të sakta».
Trump e përfundon postimin duke thënë: «Gjithsesi, mos e blini librin e tyre, është plehra! Presidenti DONALD J. TRUMP» (shkronjat e mëdha janë përdorur në postimin origjinal)./kb
Shumë besojnë se ekspozimi në diell gjatë verës është i mjaftueshëm për të siguruar nivele të mira të vitaminës D, por një studim i kryer në Mbretërinë e Bashkuar tregon se kjo nuk është gjithmonë e vërtetë. Studimi, i publikuar në European Journal of Clinical Nutrition, përfshiu 299 persona nga veriu i Anglisë, mes tyre 168 të moshuar mbi 65 vjeç dhe 147 të rritur që i përkisnin pakicave etnike. Rezultatet treguan se 54.8% e të moshuarve dhe 72.1% e pjesëmarrësve nga pakicat etnike kishin nivele të pamjaftueshme ose mungesë të vitaminës D.
Ajo që tërhoqi më shumë vëmendje ishte se as gjatë muajve të verës, kur ekspozimi ndaj diellit është më i madh, këto mungesa nuk u korrigjuan. Nga qershori deri në gusht, më shumë se gjysma e të moshuarve vazhdonin të kishin nivele të ulëta të vitaminës D, ndërsa te pjesëmarrësit nga pakicat etnike përqindja e personave me mungesë nuk ra asnjëherë nën 64%. Autorët theksojnë se dielli i verës, i vetëm, nuk garanton nivele të mjaftueshme të vitaminës D, veçanërisht për grupet me rrezik më të lartë. Vitamina D është thelbësore për shëndetin e kockave, ndihmon në parandalimin e osteoporozës dhe luan një rol të rëndësishëm në funksionimin e sistemit imunitar. Sipas studiuesit Bernard Corfe, personat që bëjnë pjesë në grupet me rrezik nuk duhet të mendojnë se kalimi i më shumë kohës në diell gjatë verës është i mjaftueshëm për të zgjidhur problemin.
Studiuesit theksojnë se kërkimi ka kufizimet e veta, pasi është një studim vëzhgues dhe jo një provë klinike. Megjithatë, ata sugjerojnë se për personat me mungesë të vitaminës D mund të jetë e nevojshme marrja e suplementeve gjatë gjithë vitit, dhe jo vetëm në stinët me më pak diell. Vlen të theksohet se studimi është financuar nga BetterYou Ltd., një kompani që prodhon suplemente të vitaminës D. Autorët deklarojnë se sponsori nuk ka pasur asnjë rol në analizimin e të dhënave apo në rezultatet e studimit./FC
Një aksident i rëndë detar ka shkaktuar një tragjedi pranë ishullit Phu Quoc në Vietnam, ku 15 turistë nga India kanë humbur jetën pasi një varkë me shpejtësi u përmbys në det. Ngjarja ka ndodhur gjatë një udhëtimi turistik, ndërsa në bordin e mjetit lundrues ndodheshin disa dhjetëra persona.
Pas përmbysjes së varkës, ekipet e shpëtimit kanë nisur menjëherë operacionet për kërkimin e pasagjerëve. Sipas të dhënave paraprake, 21 persona janë shpëtuar dhe janë dërguar për ndihmë mjekësore.
Autoritetet kanë vijuar kontrollet në zonën, ku ndodhi aksidenti për të siguruar, që të mos kishte persona të tjerë të zhdukur.
Ishulli Phu Quoc është një nga destinacionet më të njohura turistike të Vietnamit dhe çdo vit vizitohet nga mijëra turistë vendas dhe të huaj. Aksidenti ka ngritur shqetësime për sigurinë e transportit detar turistik dhe masat që merren gjatë udhëtimeve me mjete të vogla lundruese.
Autoritetet vietnameze kanë nisur hetimet për të përcaktuar shkaqet e sakta të përmbysjes së varkës. Deri tani nuk është bërë e ditur nëse aksidenti ka ardhur si pasojë e kushteve të motit, problemeve teknike apo ndonjë faktori tjetër.
Pesë persona janë arrestuar në flagrancë në Vlorë në kuadër të operacionit policor të koduar “WEST”, i zhvilluar nga Seksioni për Hetimin e Narkotikëve në DVP Vlorë, nën drejtimin e Prokurorisë dhe me mbështetjen e strukturave operacionale të policisë.
Operacioni u finalizua pas administrimit të informacioneve operative se disa persona po transportonin lëndë narkotike me qëllim shitjen e tyre në qytetin bregdetar.
Të arrestuarit janë tre të rinj nga Lezha, të moshave 20, 20 dhe 23 vjeç, si dhe dy shtetas që banonin në Itali, përkatësisht në Romë dhe Palermo.
Ata u kapën në zonën e Zvërnecit, ndërsa gjatë kontrollit fizik, kontrollit të automjetit që përdornin dhe banesës ku qëndronin në lagjen “Uji i Ftohtë”, policia gjeti dhe sekuestroi 700 doza lëndësh narkotike të llojeve të ndryshme, të përgatitura për shitje, një shumë parash të dyshuara si të përfituara nga aktiviteti kriminal, si dhe tetë telefona celularë.
Sipas hetimeve paraprake, grupi dyshohet se shpërndante lëndët narkotike në plazhe dhe lokale të qytetit të Vlorës.
Materialet procedurale i janë referuar Prokurorisë për vijimin e veprimeve hetimore.
Në një kohë kur shumë njerëz janë lodhur nga aplikacionet e takimeve online, disa po rikthehen te mënyrat më tradicionale për të njohur persona të rinj: përmes takimeve spontane në jetën e përditshme. Një ide e veçantë po përhapet në disa supermarkete në Finlandë, ku klientët beqarë mund të përdorin një shportë rozë për të treguar se janë të hapur për biseda dhe njohje të reja.
Iniciativa quhet “Sinkkukorit”, një term finlandez që do të thotë “shporta për beqarë”. Ideja është e thjeshtë: një person që zgjedh një shportë rozë gjatë blerjeve jep një sinjal të qartë se mund të jetë i gatshëm të komunikojë me persona të tjerë beqarë, që ndodhen në supermarket.
Rregullat janë të pakta, por respektohen me kujdes. Vetëm personat që mbajnë një shportë rozë mund t’i afrohen njëri-tjetrit për të nisur një bisedë. Një klient me shportë të zakonshme, të zezë ose gri, nuk duhet të ndërhyjë te dikush që ka zgjedhur shportën rozë, pasi kjo shenjë tregon gatishmërinë për njohje.
Fenomeni ka marrë vëmendje të madhe në rrjetet sociale, sidomos pas videos së publikuar nga influencerja Kashivi Kashingungu, e cila tregoi shportat rozë në hyrje të një supermarketi dhe shpjegoi mënyrën sesi funksionon kjo ide. Videoja u shpërnda dhe nxiti diskutime për mënyra të reja për të krijuar kontakte jashtë botës virtuale.
Kjo tendencë kujton edhe histori të mëparshme urbane në vende të tjera, si rasti i ananasit në karrocën e blerjeve në disa supermarkete të Milanos, ku besohej se ishte një sinjal për beqarët që kërkonin njohje.
Në Finlandë, megjithatë, ideja është bërë më e organizuar: një simbol i vogël me ngjyrë rozë shndërrohet në një mënyrë të thjeshtë për të thyer akullin dhe për të krijuar mundësi për takime të reja, pa presionin dhe lodhjen që shumë njerëz ndiejnë nga aplikacionet moderne të njohjeve.
Arabia Saudite po realizon një nga projektet turistike më ambicioze në botë, duke shndërruar brigjet e Detit të Kuq në një destinacion luksoz që shumë e kanë pagëzuar si “Maldivet e Lindjes së Mesme”. Me ujëra të kristalta, ishuj të paprekur, shkëmbinj koralorë dhe resorte të klasit botëror, projekti synon ta vendosë vendin mes destinacioneve më ekskluzive të turizmit global.
I shtrirë përgjatë një prej vijave bregdetare më spektakolare të rajonit, zhvillimi përfshin dhjetëra ishuj, plazhe me rërë të bardhë dhe një ekosistem detar të pasur. Në këtë zonë po ndërtohen hotele luksoze, vila private mbi ujë, qendra wellness, marina moderne dhe ambiente të dedikuara për sportet ujore, zhytjen dhe eksplorimin e natyrës.
Projekti është pjesë e programit Vision 2030, strategjia kombëtare e Arabisë Saudite për të diversifikuar ekonominë dhe për të reduktuar varësinë nga të ardhurat e naftës. Përmes investimeve miliardëshe në turizëm, autoritetet synojnë të tërheqin miliona vizitorë ndërkombëtarë çdo vit dhe ta kthejnë vendin në një qendër të rëndësishme të mikpritjes luksoze.
Një nga elementët që e dallon këtë destinacion është fokusi te qëndrueshmëria. Zhvilluesit kanë deklaruar se një pjesë e madhe e ishujve do të mbetet e paprekur, ndërsa resortet do të funksionojnë me standarde të larta mjedisore, duke përdorur energji të rinovueshme, sisteme moderne të menaxhimit të ujit dhe masa për mbrojtjen e shkëmbinjve koralorë dhe biodiversitetit detar.
Megjithatë, projekti ka nxitur edhe diskutime mes ekspertëve të mjedisit, të cilët theksojnë se zhvillime të kësaj shkalle duhet të monitorohen me kujdes për të shmangur dëmtimin e ekosistemeve të ndjeshme të Detit të Kuq. Autoritetet saudite kanë siguruar se ruajtja e natyrës është një nga prioritetet kryesore dhe se zhvillimi do të respektojë standardet ndërkombëtare të turizmit të qëndrueshëm.
Nëse realizohet plotësisht sipas planeve, ky mega-projekt pritet të ndryshojë hartën e turizmit në Lindjen e Mesme. Duke kombinuar luksin modern, arkitekturën inovative dhe një nga peizazhet detare më të bukura në botë, ai synon të rivalizojë destinacione ikonike si Maldivet, Seychelles dhe Bora Bora, duke ofruar një përvojë unike në brigjet e Detit të Kuq. / ABCNEWS.AL /
Policia e Lezhës ka goditur tre raste të kultivimit të bimëve narkotike gjatë kontrolleve intensive të zhvilluara në territor, nga toka dhe ajri, me përdorimin e dronëve, si dhe mbi bazën e informacioneve të siguruara në rrugë operative.
Si rezultat i operacionit, shërbimet e Komisariatit të Policisë Mirditë arrestuan në flagrancë 21-vjeçarin Jetmit Rrucaj, banues në Durrës. Ai u kap në fshatin Sheshaj të Mirditës, duke u kujdesur për 222 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa të kultivuara në këtë zonë.
Në një tjetër rast, Seksioni për Hetimin e Narkotikëve në DVP Lezhë, në bashkëpunim me Komisariatin e Policisë Kurbin, arrestoi në flagrancë 47-vjeçarin Dritan Nikolli, banues në Fshat Laç, i cili u kap duke u kujdesur për 151 bimë të dyshuara Cannabis Sativa.
Ndërkohë, specialistët e Komisariatit të Policisë Kurbin arrestuan edhe 44-vjeçaren Vojsava Mercini, pasi në lagjen “Rrahu i Pashës” në Laç u gjetën 63 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa, për të cilat dyshohet se kujdesej ajo.
Në total, gjatë operacionit u zbuluan dhe u asgjësuan me anë të djegies 436 bimë të dyshuara narkotike Cannabis Sativa, ndërsa materialet procedurale i kaluan Prokurorisë për veprime të mëtejshme.
Apple ka paditur OpenAI në Gjykatën Federale të Kalifornisë Veriore, duke e akuzuar për përvetësim të sekreteve tregtare dhe shkelje kontrate. Sipas kompanisë, OpenAI ka përdorur informacione konfidenciale të Apple për të zhvilluar pajisjet e saj të reja te inteligjencësartificiale, të cilat pritet të prezantohen më vonë gjatë këtij viti.
Apple pretendon se kishte ngritur shqetësimet e saj pranë OpenAI gjatë fazave të para të hetimit, por nuk kishte marrë asnjë përgjigje. Në qendër të padisë janë dy ish-punonjës të Apple, Chang Liu dhe Tang Tan, të cilët më pas iu bashkuan OpenAI.
Sipas padisë, Liu mori me dhjetëra dokumente konfidenciale që përmbanin informacione mbi produkte të papublikuara, specifikime teknike dhe projekte të brendshme, ndërsa nuk dorëzoi laptopin e punës e dyshohet se hyri edhe në kompjuterin e një ish-kolegu pas largimit nga kompania.
Apple pretendon gjithashtu se Tan përdori informacione të brendshme gjatë rekrutimit të punonjësve dhe ndau me OpenAI të dhëna mbi furnitorët dhe projektet e kompanisë. Padia përfshin edhe kompaninë io Products, të themeluar nga ish-shefi i dizajnit të Apple, Jony Ive, të cilën OpenAI e bleu vitin e kaluar.
Megjithatë, Ive nuk është i paditur dhe Apple nuk e akuzon atë për ndonjë shkelje. Nga ana tjetër, OpenAI ka mohuar kategorikisht akuzat, duke deklaruar se nuk ka interes për sekretet tregtare të kompanive të tjera dhe se fokusohet vetëm në zhvillimin e teknologjive inovative.
Padia vjen në një kohë kur rivaliteti mes Apple dhe OpenAI është intensifikuar, pavarësisht partneritetit të shpallur në vitin 2024 për integrimin e ChatGPT në produktet e Apple. Të dyja kompanitë po garojnë për të dominuar tregun e inteligjencës artificiale, me OpenAI që po investon në pajisje të reja hardëare-i dhe Apple që po përgatit një version të avancuar të Siri-t.
Edmond(Ali)Sula, 50 vjeçari ka qenë duke shkuar në banesën e tij në fshatin Bërxullë, Vorë, kur është qëlluar për vdekje. Sipas informacioneve nga grupi hetimor Sula është qëlluar me një plumb dhe deri në këto momente dyshohet të jetë 1 autor i cili ende nuk është identifikuar.
Edmond (Ali) Sula merrej me shit-blerje pronash sipas burimeve dyshohet të ketë pasur konflikt për pronat, ndonëse nuk ka precedentë penal në polici ai njihej në zonë si person problematik.
Policia ka marrë në pyetje disa persona që dyshohet se Sula ka patur konflikte. Deri në këto momente ende nuk është bërë i mundur identifikimi i autorit, ndërsa janë sekuestruar kamerat e sigurisë në zonë.
25 gëzhoja automatiku, të gjitha të qëlluara nga e njëjta armë, janë sekuestruar në vendin ku u ekzekutua Aleksandër Koçeku në fshatin Lin, në zonën e Karmës së Kirit, përgjatë aksit Kir–Prekal. Ka qenë një kalimtar i rastësishëm ai që ka konstatuar automjetin me viktimën brenda dhe ka njoftuar menjëherë policinë. Nga këqyrja e parë e grupit hetimor rezulton se autori ose autorët i kanë zënë pritë 40-vjeçarit dhe e kanë qëlluar me breshëri automatiku. Viktima lëvizte me kujdes për shkak të gjakmarrjes dhe punonte në një furrë buke në qytetin e Shkodrës.
Në zonën ku ka ndodhur ngjarja por edhe përgjat këtij segmenti rrugor nuk ka kamera sigurie çka e vështirëson zbardhjen e ngjarjes. Burime pranë grupit hetimor bëjnë me dije se pista kryesore ku janë përqendruar hetimet lidhet me një vrasje të mëparshme, ekzekutimin me armë zjarri të Angjelin Shkambit në dhjetor të vitit 2017. Vëllai i viktimës së sotme, Artan Koçeku, qëlloi Shkambin me 10 plumba, pasi e kishte thirrur në një takim.
Sipas dosjes hetimore të asaj kohe, konflikti lidhej me një borxh prej 40 mijë eurosh, por edhe me një çështje nderi, pasi viktima kishte pasur një lidhje me motrën e vëllezërve Koçeku. Artan Koçeku po vuan dënimin për atë vrasje.Familjarë të Aleksandër Koçekut deklaruan se dyshojnë se atentati është kryer për gjakmarrje, duke e lidhur pikërisht me vrasjen e 9 viteve më parë. Kushëriri i viktimës, Mark Koçeku u shpreh se familja e tyre janë në gjakmarrje që prej 2017 kur u vra Angjelin Shkambi dhe se viktima Aleksandër Koçeku lëvizte me kujdes nga frika e hakmarrjes. Ndërkohë Aleksandër Koçeku ishte person nën hetim edhe në dosjen e vrasjes së Pavlin Prekës e ndodhur vitin e kaluar, ndërsa Prokuroria e Shkodrës pak ditë më parë zgjati me tre muaj afatet e hetimit për këtë çështje. Sipas organit të akuzës, ai dyshohet se ka qenë i përfshirë, së bashku me Vasel Koçekun dhe Klaudio Lisajn, në planifikimin dhe realizimin e vrasjes së 19-vjeçarit Pavlin Preka në shkurt të vitit 2025 pasi ky i fundit po planifikonte grabitjen e vajzës së Vasel Koçekut për t’u fejuar me të edhe pse ajo nuk ishte dakord. Policia dhe Prokuroria vijojnë hetimet për dokumentimin e plotë të ngjarjes, identifikimin dhe arrestimin e autorit ose autorëve për vrasjen e Aleksandër Koçekut.
Policia e Vlorës ka finalizuar operacionin e koduar “WEST”, në kuadër të goditjes së shpërndarjes së lëndëve narkotike, duke arrestuar në flagrancë 5 persona, mes tyre edhe dy shtetas italianë.
Operacioni u zhvillua nga Seksioni për Hetimin e Narkotikëve në Drejtorinë Vendore të Policisë Vlorë, nën drejtimin e Prokurorisë dhe me mbështetjen e shërbimeve operacionale, pas sigurimit të informacioneve operative për disa persona që dyshohej se transportonin dhe shpërndanin drogë në qytetin e Vlorës.
Në pranga ranë shtetasit N. K., 20 vjeç, R. H., 20 vjeç, M. M., 23 vjeç, të tre banues në Lezhë, si dhe shtetasit italianë C. L., 42 vjeç, banues në Romë, dhe C. S., 37 vjeç, banues në Palermo.
Sipas Policisë, pesë personat u ndaluan në zonën e Zvërnecit. Gjatë kontrollit fizik, kontrollit të automjetit që përdornin dhe të banesës ku qëndronin në lagjen “Uji i Ftohtë” në Vlorë, u gjetën dhe u sekuestruan rreth 700 doza lëndësh narkotike të llojeve të ndryshme, përfshirë “Tusi”, “Ketaminë”, “MDMA”, kokainë, ekstazi dhe kanabis.
Gjithashtu, në cilësinë e provës materiale u sekuestruan një shumë parash, e dyshuar se ishte përfituar nga aktiviteti kriminal, si dhe 8 aparate celularë.
Nga hetimet paraprake dyshohet se personat e arrestuar shpërndanin lëndët narkotike në ambiente të ndryshme, përfshirë plazhe dhe lokale të zonës.
Materialet procedurale i janë referuar Prokurorisë për veprime të mëtejshme, për veprën penale “Prodhimi dhe shitja e narkotikëve”, kryer në bashkëpunim.
Login
