Lartësia, largësia nga divani dhe drita natyrale mund ta bëjnë dallimin mes një shikimi të rehatshëm dhe lodhjes së syve e qafës

Blerja e një televizori të ri shpesh është moment emocionues. Pas kërkimit, krahasimit të modeleve dhe zgjedhjes së madhësisë së ekranit, pajisja më në fund arrin në shtëpi. Mirëpo, pikërisht atëherë shumë njerëz bëjnë një gabim që mund ta prishë përvojën e shikimit: televizorin e vendosin në vendin e gabuar.

Mund të duket se mjafton të gjendet një mur i lirë apo një komodë e përshtatshme, por pozicioni i televizorit ndikon në rehati, në cilësinë e figurës, madje edhe në shëndetin e qafës dhe të syve. Prandaj nuk është njësoj nëse ekrani qëndron shumë lart, shumë afër dritares apo në një largësi që nuk i përshtatet madhësisë së tij.

Nëse po planifikoni riorganizimin e dhomës së ditës ose blerjen e një televizori të ri, disa rregulla të thjeshta mund ta ndryshojnë përvojën e shikimit të filmave, serialeve dhe ndeshjeve sportive.

Sa i madh duhet të jetë televizori për hapësirën tuaj?

Pyetja e parë që bëjnë shumica është: sa të madh duhet ta blej televizorin?

Përgjigjja nuk varet vetëm nga dëshira personale, por para së gjithash nga largësia prej së cilës e shikoni ekranin. Sa më i madh të jetë televizori, aq më shumë hapësirë duhet të ketë ndërmjet tij dhe vendit ku uleni.

Për dhoma më të vogla dhe dhoma gjumi rekomandohen modele deri në 43 inç, ndërsa për dhoma dite mesatare më të zakonshëm janë televizorët prej 50 deri në 55 inç. Në hapësira më të mëdha po bëhen gjithnjë e më të kërkuar modelet prej 65, madje edhe 75 inç.

Televizorët modernë 4K kanë rezolucion shumë më të lartë se modelet e vjetra, ndaj mund të shikohen edhe nga një largësi më e vogël pa humbur cilësinë e figurës, transmeton Telegrafi.

Vendi ku televizori nuk duhet të qëndrojë

Shumë njerëz e vendosin televizorin aty ku ka më shumë hapësirë, por kjo nuk është gjithmonë zgjidhja më e mirë.

Një nga gabimet më të shpeshta është vendosja e ekranit përballë dritareve të mëdha. Drita e drejtpërdrejtë e diellit dhe reflektimet mund ta ulin ndjeshëm cilësinë e figurës dhe ta vështirësojnë shikimin gjatë ditës.

Ekspertët këshillojnë që televizori të jetë i drejtuar nga vendi ku uleni, jo në një kënd të madh. Po ashtu, duhet të shmangen pozicionet ku drita e fortë ditore bie vazhdimisht mbi ekran.

Televizori mbi oxhak: po apo jo?

Fotografitë në rrjetet sociale shpesh shfaqin televizorë të vendosur mbi oxhak, por ekspertët paralajmërojnë se kjo zgjidhje nuk është gjithmonë më e rehatshmja.

Problemi është se ekrani shpesh përfundon shumë lart, prandaj shikimi kërkon ngritje të vazhdueshme të kokës. Gjatë shikimit të gjatë, kjo mund të shkaktojë tension në qafë dhe në shpatulla.

Problem tjetër është nxehtësia që lirohet nga oxhaku, e cila mund të ndikojë negativisht në elektronikën e televizorit dhe t’ia shkurtojë jetëgjatësinë pajisjes.

Në çfarë lartësie duhet të jetë televizori?

Ky është rregulli që shumë njerëz e shpërfillin.

Idealisht, qendra e ekranit duhet të jetë në nivelin e syve të personit që ulet në divan. Te shumica e njerëzve kjo nënkupton një lartësi prej rreth 90 deri në 110 centimetra nga dyshemeja.

Nëse ekrani nuk mund të vendoset saktësisht në atë nivel, rekomandohet që pjesa e sipërme e tij të mos jetë më shumë se 15 centimetra mbi nivelin e syve.

Në këtë mënyrë shmanget lodhja e qafës dhe arrihet këndi më natyral i shikimit.

Në mur apo mbi komodë?

Dilema e përhershme në shumë shtëpi është nëse televizori duhet të montohet në mur apo të vendoset mbi komodë.

Montimi në mur jep pamje moderne, kursen hapësirë dhe krijon përshtypjen e një ambienti më të rregullt. Nga ana tjetër, kërkon shpim të murit dhe është më pak praktik nëse më vonë dëshironi të ndryshoni renditjen e mobilieve.

Komoda për televizor mundëson zhvendosje më të lehtë të pajisjes dhe ofron hapësirë shtesë për konzola, ruterë dhe pajisje të tjera, por zë më shumë vend në dhomë.

Zgjedhja varet kryesisht nga madhësia e hapësirës dhe nga mënyra se si e përdorni dhomën e ditës.

Çfarë nëse televizori duhet të qëndrojë në kënd?

Në banesa më të vogla dhe në hapësira të hapura, këndi i dhomës shpesh duket si zgjidhja e vetme.

Edhe pse nuk është vendosja ideale, televizori mund të funksionojë mirë edhe në kënd, nëse vendoset siç duhet. Rekomandohet përdorimi i mbajtëseve të posaçme këndore ose i komodave që mundësojnë drejtimin e ekranit nga pjesa qendrore e dhomës.

E rëndësishme është që ulëset të jenë të vendosura në mënyrë që shumica e familjarëve të kenë pamje të drejtpërdrejtë nga ekrani, pa pasur nevojë ta kthejnë shumë kokën.

Ndryshimet e vogla bëjnë dallim të madh

Vendosja e duhur e televizorit nuk ndikon vetëm në pamjen e dhomës së ditës, por edhe në rehatinë e përditshme. Nga madhësia e ekranit, largësia e shikimit e deri te lartësia e montimit, çdo detaj mund të bëjë dallimin mes një përvoje mesatare dhe një shikimi vërtet të këndshëm.

Para se ta përcaktoni përfundimisht vendin e televizorit, uluni në vendin tuaj të preferuar dhe imagjinoni si do ta shikoni serialin, filmin apo ndeshjen tuaj të preferuar. Ndonjëherë mjafton ta lëvizni ekranin vetëm disa centimetra për të fituar një kënd shumë më të mirë shikimi.

Uria para gjumit mund ta shqetësojë organizmin dhe ta prishë gjumin. Zgjidhja nuk është të duroni, por të zgjidhni ushqime të lehta, me pak kalori dhe në sasi të kontrolluar

Është e vështirë të flini me stomak bosh, por kjo nuk do të thotë se duhet ta duroni urinë. Kur jeni të uritur, trupi mund ta përjetojë këtë si stres, gjë që nuk është e favorshme as për gjumin, as për shëndetin në përgjithësi.

Prandaj, nuk është e nevojshme t’i përmbaheni verbërisht rregullit se “nuk duhet të hani pas orës 18:00”. Më e rëndësishme është të dëgjoni trupin tuaj dhe të zgjidhni ushqime të lehta, të shëndetshme dhe në sasi të vogël.

Nëse stomaku ju mban zgjuar para gjumit, mund të mendoni për disa ushqime të thjeshta që zakonisht gjenden në frigorifer. Ato mund t’ju ndihmojnë ta qetësoni urinë pa e rënduar tretjen dhe pa shtuar panevojshëm kalori.

Shpesh besohet se çdo ushqim i ngrënë vonë në mbrëmje shndërrohet automatikisht në yndyrë dhe se darka e vonë është armiku kryesor i linjave trupore. Megjithatë, ekspertët e ushqimit dhe gjumit thonë se kjo është më shumë mit sesa rregull absolut. Mund të hani edhe në mbrëmje, por çelësi është të dini çfarë dhe sa vendosni në pjatë.

Që një shujtë e lehtë para gjumit të mos ndikojë negativisht në peshë dhe të mos e prishë gjumin, është mirë të plotësojë disa kushte: të ketë pak kalori, të përmbajë proteina të mjaftueshme dhe, mundësisht, të ketë triptofan, një aminoacid që lidhet me proceset e gjumit.

Triptofani merr pjesë në prodhimin e serotoninës dhe melatoninës, hormone që kanë rol në ritmin cirkadian dhe cilësinë e gjumit. Po ashtu, ushqimi i mbrëmjes nuk duhet ta ngarkojë traktin tretës, të shkaktojë urth, fryrje ose rëndim në stomak, transmeton Telegrafi.

Kefiri

Kefiri shpesh përmendet si një nga zgjedhjet më të mira për mbrëmje. Ai përmban proteina, të cilat ndihmojnë të ndiheni më gjatë të ngopur.

Gjithashtu përmban kalcium dhe mund të ndikojë mirë në mikroflorën e zorrëve, duke mbështetur tretjen normale. Për mbrëmje është më mirë të zgjidhet kefir me përqindje më të ulët yndyre, rreth 1 deri në 1.5 për qind.

Një gotë kefir para gjumit mund ta shuajë urinë, pa e rënduar shumë stomakun. Megjithatë, personat që kanë refluks, urth ose ndjeshmëri ndaj produkteve të fermentuara duhet ta provojnë me kujdes.

Mishi i gjeldetit

Për ata që nuk mund ta imagjinojnë mbrëmjen pa pak mish, një zgjedhje e mirë mund të jetë mishi i gjeldetit. Ai është relativisht i lehtë, ka pak yndyrë dhe përmban proteina cilësore.

Proteinat treten më ngadalë dhe japin ndjenjë më të gjatë ngopjeje, prandaj mund të jenë të dobishme kur uria shfaqet vonë në mbrëmje. Megjithatë, sasia nuk duhet të jetë e madhe. Rreth 70 deri në 80 gramë mish gjeldeti janë të mjaftueshme.

Më së miri është të përgatitet i zier, në avull ose i pjekur pa vaj të tepërt.

Mollë të pjekura dhe qershi

Mollët e papërpunuara përmbajnë acide organike, të cilat te disa persona mund ta irritojnë stomakun dhe të rrisin aciditetin, sidomos nëse kanë prirje për urth. Kur piqen ose zbuten me nxehtësi, ato bëhen më të lehta për tretje dhe më pak irrituese për stomakun.

Qershitë po ashtu mund të jenë zgjedhje e mirë për mbrëmje, sepse përmbajnë përbërës që lidhen me proceset natyrale të gjumit. Megjithatë, nuk duhet tepruar. Një porcion i vogël, rreth 15 deri në 17 qershi, është i mjaftueshëm.

Bajamet

Arrat, sidomos bajamet, përmbajnë triptofan dhe magnez. Magnezi ndihmon në funksionimin normal të sistemit nervor dhe mund të ndikojë në relaksim.

Megjithatë, bajamet kanë shumë kalori. Rreth 100 gramë bajame kanë mbi 600 kilokalori, prandaj porcionet duhet të jenë shumë të vogla. Një grusht i vogël është më se i mjaftueshëm.

Nëse e keni të vështirë të ndaleni pasi filloni t’i hani, më mirë është t’i shmangni në mbrëmje ose t’i lini për mëngjes.

Bukë krokante integrale

Një sasi e vogël buke krokante integrale ose krekerësh integralë para gjumit mund të jetë zgjedhje e pranueshme. Ndryshe nga buka e bardhë, produktet integrale përmbajnë më shumë fibra, të cilat ndihmojnë në ndjenjën e ngopjes.

Drithërat integrale përmbajnë edhe vitamina të grupit B, veçanërisht vitaminë B6, e cila lidhet me funksionimin normal të sistemit nervor.

Megjithatë, duhet pasur kujdes me sasinë. Disa produkte krokante integrale mund të jenë më kalorike sesa duken. Një ose dy copa janë të mjaftueshme.

Mos i kombinoni të gjitha në një mbrëmje

Ekspertët këshillojnë që për një shujtë të lehtë në mbrëmje të zgjidhet vetëm një nga këto mundësi, jo të kombinohen të gjitha së bashku.

Pra, nuk është ide e mirë të pini kefir, të hani mish gjeldeti, mollë të pjekur, bajame dhe krekerë integralë në të njëjtën mbrëmje. Në vend të përfitimit, mund të përfundoni me tepricë kalorish dhe stomak të rënduar.

Më mirë është t’i ndërroni këto zgjedhje në ditë të ndryshme ose të zgjidhni atë që i përshtatet më së miri organizmit dhe shijes suaj.

Në fund, nuk është problemi te fakti që hani vonë, por te zgjedhja, sasia dhe mënyra si reagon trupi juaj. Një ushqim i lehtë para gjumit mund të jetë më i mirë sesa të qëndroni të uritur dhe të mos flini mirë. /Telegrafi/

Ka diçka të veçantë kur një ushqim që e pëlqeni shumë e përgatitni vetë në shtëpi

Ata mund të jenë zgjedhje e shkëlqyer për një darkë të lehtë, sidomos nëse dëshironi diçka të shpejtë, të ngrohtë dhe të shijshme për ta shoqëruar me një film.

Me një shtresë të lehtë e krokante rreth djathit, shkopinjtë e mocarelës skuqen shpejt në vaj vegjetal ose në yndyrë për skuqje, sipas dëshirës. Për fat të mirë, duhen vetëm pak minuta për të përgatitur një sasi të mirë. Por, duhet t’ju paralajmërojmë: zhduken nga pjata më shpejt se sa mund ta mendoni! – transmeton Telegrafi.

Përbërësit

▪ 450 g djathë mocarela nga qumështi i plotë
▪ 3 vezë të mëdha
▪ 3 gota galetë
▪ kripë
▪ borzilok, rigon, rozmarinë, hudhër pluhur dhe spec djegës
▪ vaj ose yndyrë për skuqje, sipas dëshirës

Përgatitja

Priteni bllokun e djathit në shkopinj me trashësi rreth 1.2 cm dhe lartësi rreth 2 cm. Për prerje më të lehtë, mocarelën mund ta vendosni paraprakisht për pak kohë në ngrirje.

Në një enë vendosni vezët, një çerek luge të vogël kripë, erëzat sipas shijes dhe një lugë gjelle ujë. Rrihini mirë derisa masa të bashkohet.

Në një enë tjetër vendosni galetën. Merrni një shkop mocarela, zhyteni fillimisht në vezë dhe lëreni të kullojë teprica. Pastaj kalojeni në galetë, shkundeni lehtë tepricën dhe vendoseni në një tabaka. Përsëriteni të njëjtën procedurë me të gjithë shkopinjtë e djathit.

Pasi të jenë mbështjellë të gjithë shkopinjtë, kalojini edhe një herë në vezë dhe pastaj në galetë, për një shtresë të dytë. Nëse dëshironi një mbështjellës më të fortë dhe më krokant, mund t’i kaloni edhe tri herë, por zakonisht dy shtresa janë të mjaftueshme për të parandaluar rrjedhjen e djathit gjatë skuqjes.

Vendosini shkopinjtë e mocarelës në ngrirje për të paktën dy orë.

Ngrohni vajin ose yndyrën për skuqje në 190 gradë Celsius. Mund të përdorni fritezë ose një tenxhere me fund të trashë. Yndyra duhet të jetë mjaftueshëm e thellë që shkopinjtë të skuqen në mënyrë të barabartë.

Skuqini shkopinjtë e mocarelës në disa tura, rreth dy minuta, derisa të marrin ngjyrë të artë.

Pas skuqjes, vendosini shkurt në letër kuzhine për të thithur yndyrën e tepërt dhe shërbejini menjëherë me salcë marinara ose me salcën tuaj të preferuar për zhytje.

Ju bëftë mirë! /Telegrafi/

Studimet laboratorike tregojnë se substanca e re mund të nxisë formimin e qelizave nervore, por ende nuk është testuar si terapi te njerëzit

A po hapet një rrugë e re në luftën kundër sëmundjeve neurodegjenerative si Alzheimeri, Parkinsoni dhe Huntingtoni? Një ekip shkencëtarësh nga Japonia ka zhvilluar përbërje të reja të bazuara në vitaminën K, të cilat në studime laboratorike kanë treguar aftësi për të nxitur formimin e qelizave nervore.

Megjithatë, ekspertët theksojnë se duhet kujdes me interpretimin e këtyre rezultateve. Deri tani, kërkimet janë kryer vetëm në qeliza dhe në modele shtazore, ndërsa nuk ekziston ende një ilaç i miratuar për përdorim te njerëzit.

Përbërje e re nga vitamina K dhe komponentë të vitaminës A

Ekipi nga Shibaura Institute of Technology ka zhvilluar 12 përbërje të reja të bazuara në vitaminën K. Studiuesit e kombinuan këtë vitaminë me përbërës të lidhur me vitaminën A, duke krijuar analoge të reja, ndër të cilat njëri u quajt Novel VK.

Në eksperimentet laboratorike, këto përbërje treguan aftësi më të madhe sesa vitamina K natyrale për të nxitur shndërrimin e qelizave paraardhëse nervore në neurone. Sipas studiuesve, disa prej tyre ishin rreth tri herë më efektive në këtë proces krahasuar me vitaminën K të zakonshme.

Kjo është e rëndësishme sepse humbja progresive e neuroneve është një nga karakteristikat kryesore të sëmundjeve neurodegjenerative, të cilat dëmtojnë kujtesën, aftësitë njohëse, lëvizjen dhe pavarësinë e pacientëve, transmeton Telegrafi.

Si vepron Novel VK në tru

Vitamina K njihet kryesisht për rolin e saj në mpiksjen e gjakut dhe shëndetin e kockave, por vitet e fundit po studiohet edhe për ndikimin e saj të mundshëm në sistemin nervor.

Përbërja e re Novel VK është krijuar për të vepruar më fuqishëm në proceset që lidhen me zhvillimin dhe mbrojtjen e qelizave nervore. Sipas studiuesve, ajo mund të kalojë barrierën gjak tru dhe të ndikojë në rrugë molekulare që lidhen me diferencimin neuronal.

Në këtë proces përmenden edhe receptorët mGluR1, të cilët lidhen me sinjalizimin nervor dhe me nxitjen e shndërrimit të qelizave burimore nervore në neurone. Kjo e bën zbulimin interesant për kërkimet e ardhshme në fushën e rigjenerimit të indeve nervore.

Shpresë për të ardhmen, por jo “mrekulli” e menjëhershme

Aktualisht, barnat që përdoren për sëmundje si Alzheimeri dhe Parkinsoni kryesisht synojnë lehtësimin e simptomave ose ngadalësimin e përparimit të sëmundjes. Ato nuk e rikthejnë indin nervor të humbur dhe nuk e shërojnë dëmtimin e trurit.

Pikërisht për këtë arsye, zbulimi i përbërjeve që mund të nxisin formimin e neuroneve shihet si drejtim shumë premtues. Megjithatë, shkencëtarët paralajmërojnë se rruga nga rezultatet laboratorike deri te një terapi e sigurt dhe efektive për njerëzit është e gjatë.

Asnjë ilaç i bazuar në këto përbërje të vitaminës K nuk është miratuar deri tani për trajtimin e sëmundjeve neurodegjenerative te njerëzit.

Çfarë thonë studiuesit japonezë

Sipas profesor Yoshihisa Hirota, përbërjet e reja të vitaminës K kanë treguar fuqi dukshëm më të madhe për të nxitur diferencimin e qelizave paraardhëse nervore në neurone, krahasuar me vitaminën K natyrale.

Ai thekson se, nëse këto rezultate konfirmohen në studime të mëtejshme, përbërje të tilla mund të ndihmojnë në zhvillimin e terapive rigjeneruese, të cilat në të ardhmen do të synonin jo vetëm ngadalësimin e sëmundjes, por edhe ripërtëritjen e qelizave nervore të dëmtuara.

Për momentin, megjithatë, zbulimi duhet parë si një hap i rëndësishëm shkencor, jo si trajtim i gatshëm. Rezultatet janë premtuese, por duhen studime të mëdha, përfshirë prova klinike te njerëzit, për të vërtetuar sigurinë dhe efektin e këtyre përbërjeve.

Nëse një ditë këto rezultate mund të përsëriten edhe te njerëzit, atëherë do të mund të flitej për një zhvillim shumë të madh në neurologji. Deri atëherë, Novel VK mbetet një zbulim premtues laboratorik, që hap një drejtim të ri kërkimor në luftën kundër Alzheimerit dhe sëmundjeve të tjera neurodegjenerative. /Telegrafi/

Dhimbja e barkut para nisjes për në shkollë nuk është gjithmonë shenjë e problemeve me tretjen. Te shumë fëmijë, ajo mund të lidhet me stresin, ankthin ose pasigurinë emocionale

“Mami, më dhemb barku, nuk mund të shkoj në shkollë”, është një fjali që shumë prindër e dëgjojnë në mes të nxitimit të mëngjesit.

Disa prindër shqetësohen menjëherë, duke menduar për probleme me tretjen ose për diçka që fëmija ka ngrënë. Të tjerë mund të dyshojnë se bëhet fjalë për një arsyetim për të shmangur detyrimet shkollore. Megjithatë, është e rëndësishme të dihet se shkaku i dhimbjes së barkut te fëmijët shpesh nuk është fizik, por emocional.

Howard Schubiner, profesor i mjekësisë klinike në Fakultetin e Mjekësisë të Michigan State University, shpjegon se fëmijët që ankohen për dhimbje para shkollës shpesh reagojnë ndaj stresit emocional.

“Kur një fëmijë ankohet për dhimbje barku para shkollës, ka shumë mundësi që të mos bëhet fjalë për një problem fizik. Më e mundshme është që në jetën e tij të ketë diçka që e bën të ndihet i pasigurt”, ka thënë ai në një podcast të publikuar së fundmi në YouTube.

Kjo, natyrisht, nuk do të thotë se fëmija po e sajon dhimbjen ose po shtiret. Lidhja mes emocioneve dhe ndjesive fizike është e vërtetuar shkencërisht, thekson Schubiner.

“Kemi imazhe fMRI të trurit që tregojnë se stresi dhe emocionet janë ngushtë të lidhura me dhimbjen. Do të thosha se mjekësia është shumë e vetëdijshme se stresi te fëmijët mund të shkaktojë dhimbje”, ka shtuar ai, transmeton Telegrafi.

Shkaqet e mundshme të stresit

Fëmijët më të vegjël shpesh nuk dinë ta shprehin me fjalë atë që i shqetëson, prandaj ankthi i tyre mund të shfaqet përmes trupit.

Nëse fëmija ankohet rregullisht për dhimbje barku para shkollës, arsyeja mund të jetë ankthi për testet, detyrat e shtëpisë ose frika nga ndonjë mësues. Ndonjëherë fëmijët ndihen të vetmuar ose kanë vështirësi në krijimin e shoqërive, gjë që u shkakton stres të cilin nuk arrijnë ta përshkruajnë qartë.

Disa fëmijë frikësohen nga dështimi dhe i vendosin vetes presion të madh për të qenë më të mirët, duke u shqetësuar se nuk janë “mjaftueshëm të mirë”.

Dhimbjet e barkut mund të jenë edhe shenjë se fëmija po përjeton përvoja të pakëndshme ose ngacmim, për të cilat ka frikë të flasë.

Çfarë mund të bëjnë prindërit

Gabimi më i madh që mund të bëjnë prindërit është t’i shpërfillin ankesat e fëmijës, sidomos nëse ato përsëriten. Pikërisht përsëritja e rregullt është shenjë se duhet kërkuar shkaku i vërtetë i problemit.

Edhe pse nuk duhet përjashtuar mundësia e shqetësimeve fizike, prindërit mund të përpiqen ta nisin bisedën me fëmijën në mënyrë të qetë dhe të butë.

Pyeteni nëse ka diçka që e shqetëson ose nëse në shkollë ka ndodhur diçka e pakëndshme. Mund të jetë e dobishme edhe të kontaktoni mësuesit, për të kuptuar më mirë se çfarë mund ta mundojë fëmijën.

Dhimbja e barkut para shkollës, pra, nuk është gjithmonë vetëm problem me barkun. Shpesh ajo është një sinjal i heshtur se fëmija ka nevojë për mirëkuptim, mbështetje dhe ndihmë për t’i shprehur ndjenjat e veta. /Telegrafi/

Shkenca tregon se nuk ka vetëm një mënyrë “të drejtë” për të përjetuar kulmin seksual, sepse trupi femëror reagon ndryshe ndaj stimulimeve të ndryshme

Orgazma femërore për një kohë të gjatë ka qenë temë diskutimesh të shumta, ndërsa sot shkenca po tregon gjithnjë e më qartë se nuk ekziston vetëm një mënyrë e vetme dhe “e saktë” për ta përjetuar kulmin seksual.

Trupi femëror mund të reagojë ndaj llojeve të ndryshme të stimulimit, ndërsa intensiteti i orgazmës shpesh varet nga kombinimi i lidhjes fizike dhe emocionale, ndjenja e sigurisë, relaksimi dhe njohja e trupit.

Orgazma klitoriale, forma më e shpeshtë e kënaqësisë

Ekspertët theksojnë se orgazma klitoriale është më e shpeshta dhe, për shumë gra, më lehtë e arritshme. Klitorisi është jashtëzakonisht i ndjeshëm, sepse përmban një numër të madh mbaresash nervore. Për këtë arsye, stimulimi i drejtpërdrejtë ose i tërthortë i kësaj zone te shumica e grave mund të çojë në orgazmë.

Ky lloj orgazme shpesh është edhe përvoja e parë e kulmit seksual te gratë dhe shërben si bazë për njohjen më të mirë të reagimit të tyre seksual.

Orgazma vagjinale dhe roli i pikës G

Një formë tjetër është orgazma vagjinale, e cila lidhet me stimulimin e pjesëve të brendshme të vagjinës, sidomos të zonës që shpesh quhet pika G. Te disa gra, pikërisht ky lloj stimulimi mund të shkaktojë një ndjenjë shumë të fuqishme kënaqësie, ndonëse shkencëtarët ende diskutojnë për rolin e saktë dhe ekzistencën e saj si strukturë e veçantë, transmeton Telegrafi.

Orgazma e kombinuar, kulmi më intensiv

Si më intensive shpesh përmendet orgazma e kombinuar, e njohur edhe si orgazmë e përzier. Ajo ndodh kur njëkohësisht stimulohet klitorisi dhe zona vagjinale.

Për shkak të stimulimit paralel të disa zonave erogjene, rritet qarkullimi i gjakut dhe aktiviteti nervor, gjë që mund të rezultojë me orgazmë më të fortë, më të thellë dhe më të gjatë sesa gjatë stimulimit të vetëm një zone. Pikërisht për këtë arsye, shumë ekspertë e përshkruajnë si një nga format më të plota të kënaqësisë femërore.

A mund të arrihet orgazma “më e mirë”?

Është e rëndësishme të theksohet se nuk ekziston një orgazmë universalisht “më e mirë”. Çdo grua e përjeton kënaqësinë seksuale në mënyrë të ndryshme, ndërsa ajo që për një person është shumë intensive, për një tjetër mund të jetë më pak e theksuar.

Faktorët kryesorë që mund të ndihmojnë në arritjen e një orgazme më të fuqishme janë relaksimi, ndjenja e sigurisë, komunikimi i mirë me partnerin, njohja e trupit, si dhe koha e mjaftueshme për afërsi dhe paralojë.

Orgazma e kombinuar shpesh konsiderohet më intensive, por kjo nuk do të thotë se ajo duhet të jetë qëllim për çdo grua. Kënaqësia seksuale është përvojë individuale dhe më e rëndësishmja është të zbulohet çfarë i përshtatet më së shumti trupit, pa presion dhe pa krahasime. /Telegrafi/

Nëse qeni nuk kthen kokën kur e thërrisni, emri mund të mos jetë i duhuri për të. Ekspertët këshillojnë një mënyrë të thjeshtë për ta kuptuar se cili emër i tërheq vërtet vëmendjen

Një grua adoptoi një qen që në strehimore ishte quajtur Mr. Forsythe. Qeni e kishte marrë këtë emër të pazakontë për të tërhequr vëmendjen e personave që kërkonin të adoptonin një kafshë, gjë që edhe ndodhi.

Por, edhe pse pronarja e adhuron emrin e kafshës së saj shtëpiake, ajo thotë se qeni nuk e ndan të njëjtin entuziazëm me të dhe nuk reagon kur ajo e thërret. Qeni, me shumë gjasë, ka pasur një emër tjetër para se të përfundonte në strehimore, por ndoshta thjesht nuk i pëlqen të quhet Mr. Forsythe.

Sido që të jetë, gruaja vendosi t’ia ndryshojë emrin qenit, pra të zgjedhë një emër të ri që do t’i pëlqente edhe atij.

Nëse qeni nuk reagon kur e thërrisni, ndryshojani emrin. Ekspertët e sjelljes së qenve thonë se nuk duhet të këmbëngulet në një emër që qenit nuk i përshtatet, sepse kjo mund të krijojë vështirësi në tërheqjen e vëmendjes së tij dhe në stërvitje.

Si ta ndihmoni qenin të zgjedhë emrin që i pëlqen

Bëni një listë me emra që ju duken të pranueshëm dhe që mund t’i shqiptoni lehtë me zë të lartë. Shmangni emrat që tingëllojnë si komanda gjatë stërvitjes dhe mos i vini qenit emra ushqimesh që i pëlqejnë.

Pasi ta keni përgatitur listën tuaj të preferuar, shqiptojini emrat para qenit dhe vëzhgoni se ndaj cilëve reagon. Këtë bëjeni kur qeni është i qetë, kur pushon, kur nuk është shumë i përqendruar te ju, ose edhe kur është veçanërisht i vëmendshëm ndaj diçkaje që po bëni.

Më pas kaloni nëpër listë dhe përsëriteni secilin emër disa herë. Nëse qeni nuk reagon kur e thërrisni, ose ngrihet dhe del nga dhoma, hiqeni atë emër nga lista, bëni një pauzë dhe më vonë përsëriteni “thirrjen”.

Përpiquni të gjeni një emër që do ta gëzojë qenin dhe do ta bëjë t’ju kushtojë vëmendje. Emri ideal është ai që e bën të kthejë kokën dhe t’ju shikojë, ose madje të vijë drejt jush kur e dëgjon, transmeton Telegrafi.

Me emrin zakonisht vjen edhe nofka

Nëse qeni “e pranon” emrin që i keni zgjedhur, kjo nuk do të thotë se ai duhet të mbetet i vetmi. Me nofka zakonisht shprehim afërsi dhe dashuri ndaj kafshëve tona shtëpiake, prandaj shpesh i përdorim më shumë se emrat e tyre të vërtetë, sidomos kur emri është shumë i gjatë.

Megjithatë, duhet të jeni të matur. Nëse qenin e thërrisni me dhjetëra emra të ndryshëm, ai vështirë se do ta kuptojë kur po i drejtoheni.

Përveç kësaj, qentë janë të aftë t’i mësojnë emrat e tyre dhe ta dallojnë gjendjen tuaj emocionale në bazë të mënyrës se si i thërrisni. Prandaj, kujdesuni që të mos e përdorni emrin e plotë të qenit vetëm kur jeni të zemëruar me të, ose kur dëshironi ta bëjë diçka që nuk i pëlqen.

Nëse qeni fillon ta lidhë emrin e tij me përvoja ose pasoja negative, ka shumë gjasa që me kalimin e kohës ta injorojë gjithnjë e më shumë. /Telegrafi/

Silikoni i lëngshëm, biopolimerët dhe produktet e paregjistruara mund të shkaktojnë migrim të materialit, granuloma, inflamacion kronik, dëmtime të enëve të gjakut dhe deformime të përhershme

Preparatet e papërshtatshme dhe të pasigurta në mjekësinë estetike, si silikoni i lëngshëm dhe biopolimerët, mund të jenë jashtëzakonisht të rrezikshme. Kur injektohen në fytyrë, sidomos në buzë, faqe apo zona të tjera të ndjeshme, ato mund të shkaktojnë komplikime serioze, disa prej të cilave mbeten të përhershme.

Bëhet fjalë për materiale që nuk shpërbëhen lehtë nga organizmi dhe që, në shumë raste, nuk janë të miratuara për përdorime të tilla estetike. Për këtë arsye, specialistët i konsiderojnë si një lloj “bombe me sahat” në trup. Pasojat mund të shfaqen menjëherë, por edhe pas disa muajsh apo vitesh, duke lënë deformime, nyje të forta, dhimbje, inflamacion dhe shenja të dukshme në fytyrë.

Sipas U.S. Food and Drug Administration, rreziku më serioz i fillerëve dermalë është injektimi i paqëllimshëm në enë gjaku. Në raste të tilla mund të bllokohet qarkullimi, të zvogëlohet furnizimi i indeve me gjak dhe të shfaqet nekroza, pra vdekja e indit. Në raste të rralla, por shumë serioze, janë raportuar edhe dëmtime të shikimit, verbëri dhe goditje në tru.

Pse janë të rrezikshme preparatet e pasigurta?

Silikoni i lëngshëm dhe biopolimerët mund të lëvizin nëpër inde. Kjo do të thotë se materiali i injektuar në buzë, me kalimin e kohës, mund të përfundojë në mjekër, në faqe apo në zona të tjera të fytyrës. Graviteti, lëvizjet e muskujve dhe mimika e përditshme mund ta shtyjnë materialin nga vendi ku është injektuar fillimisht, duke krijuar asimetri dhe deformime.

Organizmi, nga ana tjetër, i njeh këto substanca si të huaja. Meqë nuk mund t’i shpërbëjë, ai përpiqet t’i izolojë duke krijuar granuloma, që janë nyje të forta dhe të ngritura nën lëkurë. Këto nyje mund të jenë të dhimbshme, të skuqura, të dukshme dhe shpesh shfaqen shumë kohë pas ndërhyrjes.

Preparatet e pasigurta, por edhe injektimi nga persona të pa kualifikuar, mund të shkaktojnë inflamacion të vazhdueshëm në fytyrë, infeksione që përsëriten dhe reaksione që vështirë qetësohen. Nëse preparati futet në enë gjaku ose krijon presion të madh mbi indet përreth, mund të ndërpritet qarkullimi, gjë që çon në nekrozë. Pasojat e nekrozës mund të jenë plagë, shenja të përhershme dhe defekte të dukshme në fytyrë, transmeton Telegrafi.

Dallimi mes acidit hialuronik dhe materialeve të përhershme

Fillerët me acid hialuronik, kur përdoren në mënyrë profesionale dhe me produkte të certifikuara, kanë një avantazh të rëndësishëm: në raste të caktuara mund të shpërbëhen me enzimën hialuronidazë. Kjo nuk do të thotë se janë pa rrezik, por nëse shfaqet ndonjë problem, mjeku ka mundësi të ndërhyjë më shpejt.

Ndryshe ndodh me silikonin dhe biopolimerët. Këto materiale nuk “shkrihen” dhe nuk largohen lehtë nga organizmi. Shpesh, mënyra e vetme për t’i hequr është ndërhyrja kirurgjikale. Edhe atëherë, kirurgu nuk mund ta largojë gjithmonë të gjithë materialin, sepse ai mund të shpërndahet nëpër muskuj dhe inde të shëndosha si rrjetë e hollë.

Pacienti duhet ta shohë preparatin para përdorimit

Në mjekësinë estetike ka preparate që përdoren gjerësisht dhe në mënyrë të sigurt, si fillerët me acid hialuronik, toksina botulinike e tipit A dhe biostimulatorët, por vetëm kur aplikohen nga mjekë të trajnuar, me produkte të regjistruara dhe me teknikë të saktë.

Pacienti duhet ta dijë çfarë po i injektohet në fytyrë. Para ndërhyrjes, mjeku duhet ta hapë preparatin para pacientit, të tregojë ambalazhin, emrin e produktit, afatin e përdorimit dhe numrin serik. Çdo preparat cilësor ka etiketë dhe të dhëna identifikuese, të cilat duhet të ruhen në dokumentacionin mjekësor.

American Academy of Dermatology thekson se efektet serioze anësore janë më të mundshme kur fillerët injektohen nga persona pa përgatitje të mjaftueshme mjekësore ose në ambiente jo mjekësore, si sallone, hapësira private apo vende të pakontrolluara. Prandaj, fillerët nuk duhet të trajtohen si një shërbim i thjeshtë kozmetik, por si procedurë mjekësore.

Teknika e injektimit është po aq e rëndësishme sa preparati

Edhe një produkt cilësor mund të shkaktojë komplikime nëse injektohet gabimisht. Mjeku që kryen procedurën duhet ta njohë shumë mirë anatominë e fytyrës, rrjedhën e enëve të gjakut, thellësinë e injektimit, sasinë e preparatit dhe mënyrën se si sillet materiali në inde.

Komplikimet nuk janë të pamundura në mjekësi. Ato mund të ndodhin edhe kur procedura kryhet nga profesionistë. Por dallimi i madh është se një mjek i trajnuar di t’i njohë shenjat e para të rrezikut dhe të reagojë në kohë. Dhimbja e fortë gjatë ose pas injektimit, zbardhja, nxirja apo ndryshimi i ngjyrës së lëkurës, çrregullimet e shikimit dhe mpirja janë shenja që kërkojnë vlerësim të menjëhershëm mjekësor.

Problemi bëhet shumë më i madh kur procedurat kryhen nga persona që kanë ndjekur vetëm kurse të shkurtra dhe nuk kanë njohuri të mjaftueshme mjekësore. Nëse komplikimi nuk njihet dhe nuk trajtohet me kohë, dëmtimi i indeve mund të mbetet i përhershëm.

Çfarë mund të shkaktojnë produktet e pasigurta në fytyrë?

Produktet e pasigurta që injektohen në fytyrë mund të shkaktojnë asimetri, deformim të buzëve, nyje të forta, inflamacion kronik, infeksione, dhimbje, skuqje, migrim të materialit dhe dëmtime të indeve. Në rastet më të rënda mund të shfaqet nekroza, e cila lë shenja dhe defekte të përhershme.

Kjo ndodh sidomos me silikonin dhe biopolimerët. Këto produkte janë përdorur shumë në të kaluarën, por fatkeqësisht ende përdoren në disa vende, madje ndonjëherë pa i treguar pacientit se çfarë po injektohet. Pas disa vitesh, te pacientët mund të shfaqen ndryshime të mëdha në buzë dhe fytyrë, granuloma dhe probleme që shpesh nuk mund të zgjidhen pa kirurgji.

Prandaj këshilla kryesore është e thjeshtë: zgjidhni mjekun me kujdes, kërkoni informacion për preparatin, mos pranoni produkte të hapura më parë ose pa etiketë, mos u trajtoni në ambiente jo mjekësore dhe mos e vendosni çmimin para sigurisë. Në fytyrë nuk injektohet vetëm një produkt estetik, por një substancë që mund të ndikojë drejtpërdrejt në shëndetin dhe pamjen tuaj për shumë vite. /Telegrafi/

Nga mesazhet pa arsye te vëmendja ndaj detajeve, disa sjellje mund të zbulojnë një interes të fshehur, por asnjë shenjë nuk duhet marrë si provë e vetme

Nuk është gjithmonë e lehtë të kuptoni nëse dikush ju pëlqen. Disa njerëz e tregojnë hapur interesimin, ndërsa të tjerët janë shumë më të përmbajtur dhe i fshehin me kujdes emocionet e tyre. Për këtë arsye, tërheqja shpesh zbulohet përmes detajeve të vogla dhe sjelljeve që, në shikim të parë, mund të duken të parëndësishme.

Natyrisht, është e rëndësishme të mos nxirrni përfundime vetëm nga një shenjë. Disa njerëz janë thjesht të sjellshëm, shoqërorë dhe të vëmendshëm ndaj të gjithëve. Megjithatë, kur vëreni disa nga këto sjellje te i njëjti person, është e mundur që për të të keni më shumë rëndësi nga sa mendoni.

1. Gjen arsye për t’ju kontaktuar

Një person të cilit i pëlqeni shpesh do të kërkojë një pretekst për të nisur bisedën. Mund t’ju dërgojë një mesazh pa ndonjë arsye të veçantë, t’ju pyesë për diçka që mund ta kishte mësuar edhe vetë, ose thjesht të dëshirojë të dijë si jeni. Nuk është aq e rëndësishme tema e bisedës, sa dëshira për të mbetur në kontakt me ju.

2. Mban mend gjëra që i keni përmendur kalimthi

Ndoshta para disa javësh keni përmendur grupin tuaj të preferuar, një libër që dëshironi ta lexoni, ose një ngjarje të rëndësishme që ju pret. Nëse ai person e mban mend këtë dhe më vonë ju pyet për detaje, kjo tregon se ju dëgjon me vëmendje dhe se i intereson ajo që thoni.

3. Ju vështron shpesh

Shikimi mund të zbulojë shumë më tepër se fjalët. Njerëzit, shpesh pa e kuptuar, i kushtojnë më shumë vëmendje personit që u pëlqen. Nëse vëreni se dikush ju shikon shpesh, ose e largon shpejt shikimin kur ju e kapni duke ju parë, është e mundur që pas kësaj të fshihet më shumë se thjesht kureshtje.

4. Duket pak nervoz kur është pranë jush

Sado i sigurt të jetë dikush, prania e personit që i pëlqen mund ta bëjë më të pasigurt. Kjo mund të vërehet përmes të folurit më të shpejtë, lëvizjeve të ngathëta, të qeshurës nervoze ose hutimit të herëpashershëm. Reagime të tilla shpesh tregojnë më shumë se fjalët e zgjedhura me kujdes, transmeton Telegrafi.

5. Përpiqet të jetë pranë jush

Qoftë në punë, në shoqëri apo në ndonjë ngjarje, një person të cilit i pëlqeni shpesh do të kërkojë mundësi për të qenë afër jush. Mund të ulet pranë jush, të përfshihet në bisedat ku jeni edhe ju, ose të gjejë mënyra për të kaluar më shumë kohë me ju.

6. Interesohet sinqerisht për jetën tuaj

Kur dikujt i interesoni vërtet, ai dëshiron t’ju njohë më mirë. Prandaj mund t’ju bëjë pyetje për interesimet, planet, familjen ose zakonet tuaja të përditshme. Qëllimi nuk është vetëm të mbajë gjallë bisedën, por të kuptojë kush jeni në të vërtetë.

7. Ju bën shpesh komplimente

Komplimentet nuk lidhen gjithmonë me pamjen. Ndonjëherë dikush mund të vlerësojë sensin tuaj të humorit, mënyrën si mendoni, energjinë që përcillni ose aftësinë për t’u përshtatur në situata të ndryshme. Përmes këtyre komenteve tregon se vëren gjëra që të tjerët ndoshta nuk i shohin.

8. Ndonjëherë dërgon sinjale të përziera

Kjo mund të tingëllojë e paqartë, por ndodh shumë shpesh. Kur dikujt i pëlqeni shumë, frika nga refuzimi mund ta bëjë të sillet në mënyrë të pavendosur. Një ditë mund të duket shumë i interesuar, ndërsa ditën tjetër më i tërhequr dhe i rezervuar. Këto ndryshime shpesh nuk janë shenjë e humbjes së interesimit, por e pasigurisë.

Si ta kuptoni nëse tërheqja është e ndërsjellë?

Asnjë nga këto shenja, e marrë veçmas, nuk është provë e sigurt se dikush ju pëlqen. Megjithatë, nëse i vëreni disa prej tyre njëkohësisht, ekziston mundësia që ai person të ndiejë për ju më shumë se një simpati të zakonshme.

Në fund, përgjigjja më e qartë shpesh nuk vjen nga gjuha e trupit apo nga sinjalet e fshehura, por nga komunikimi i sinqertë. /Telegrafi/

Një mënyrë e vjetër, por efektive, ndihmon që çorapet e bardha të ruajnë bardhësinë dhe freskinë gjatë sezonit të ngrohtë

Gjatë muajve të ngrohtë, çorapet e bardha janë ndër pjesët më të përdorura të veshjes. Ato janë të rehatshme, të lehta dhe përshtaten mirë me këpucë sportive apo veshje të përditshme. Megjithatë, mirëmbajtja e tyre shpesh bëhet sfidë.

Për shkak të ngjyrës, çorapet e bardha njollosen lehtë, marrin shpejt nuancë gri dhe humbin pamjen fillestare pas vetëm disa përdorimesh. Për këtë arsye, shumë njerëz kërkojnë mënyra të shpejta për t’ua rikthyer bardhësinë.

Pse zbardhuesi nuk është gjithmonë zgjidhje e mirë

Në përpjekje për t’i bërë sërish të bardha, shumë persona përdorin zbardhues. Megjithatë, kjo metodë shpesh mund të jetë e dëmshme për pëlhurën.

Edhe pse zbardhuesi mund ta ndriçojë përkohësisht materialin dhe vepron si dezinfektues, ai nuk është gjithmonë efektiv ndaj mbetjeve të yndyrshme nga djersa dhe vajrat natyralë të lëkurës, të cilat janë ndër shkaktarët kryesorë të zverdhjes dhe humbjes së bardhësisë.

Përdorimi i shpeshtë i zbardhuesit mund t’i dobësojë fibrat e pambukut, të ulë elasticitetin dhe t’i bëjë çorapet më të prirura për t’u grisur. Në disa raste, klori mund të reagojë me djersën dhe yndyrat trupore, duke krijuar njolla të verdha që mbeten gjatë në pëlhurë, transmeton Telegrafi.

Zgjidhja natyrale dhe falas

Si alternativë, ekziston një metodë shumë e thjeshtë, falas dhe më miqësore me mjedisin: tharja e çorapeve në dritën e drejtpërdrejtë të diellit.

Ekspertja Marilee Nelson nga Branch Basics rikujton këtë teknikë tradicionale, e cila përdoret prej kohësh për zbardhjen natyrale të rrobave. Sipas saj, mjafton që rrobat, çarçafët apo çorapet e bardha të ekspozohen në diell për disa orë, që njollat të zbehen ose të bëhen më pak të dukshme.

Drita e diellit përmban rreze ultravjollcë, të cilat veprojnë si zbardhues natyral. Ato ndihmojnë në shpërbërjen e njollave organike, si ato nga djersa, yndyrat trupore, bari apo ushqimi. Ky proces bën që njollat të humbin ngjyrën dhe pëlhura të duket më e pastër.

Dielli ka edhe efekt freskues, sepse rrezet ultravjollcë mund të ndihmojnë në uljen e baktereve dhe kërpudhave që shkaktojnë aromë të pakëndshme. Megjithatë, kjo metodë nuk e zëvendëson larjen e zakonshme, por shërben si hap përfundimtar pas larjes.

Si duhet vepruar

Pas larjes, çorapet e bardha duhet të varen jashtë, në një vend ku i kap dielli drejtpërdrejt. Për rezultat më të mirë, këshillohet që ato të ekspozohen gjatë kohës kur dielli është më i fortë, zakonisht nga mesdita deri rreth orës 15:00.

Pas një ose dy orësh, çorapet mund të kthehen nga ana tjetër, që të dyja anët të marrin dritë në mënyrë të barabartë. Nuk rekomandohet të lihen jashtë gjatë gjithë ditës, sidomos në vapë të madhe, sepse ekspozimi i gjatë mund t’i dobësojë fibrat e pëlhurës.

Nëse njollat janë më të forta, para tharjes në diell çorapet mund të lihen në ujë me pak lëng limoni. Mund të përdoret edhe pastë me sodë bikarbone dhe ujë, e cila vendoset mbi njolla para larjes.

Edhe uthulla e bardhë mund të ndihmojë në largimin e papastërtive dhe aromave. Megjithatë, kjo metodë duhet përdorur vetëm për rroba të bardha ose shumë të çelura, sepse dielli mund t’i zbehë pëlhurat me ngjyra të errëta. /Telegrafi/

Marrëdhënia mes prindërve dhe fëmijëve të rritur bëhet më e vështirë kur dashuria shoqërohet me kontroll, pritje të fshehura dhe ndjenjë faji

Kur jeni të rinj, familja duket e fortë dhe e përhershme, pothuajse si muret e shtëpisë që kanë qëndruar para jush dhe do të vazhdojnë të qëndrojnë edhe pas jush.

Shumë prindër jetojnë me bindjen e heshtur se fëmijët që i kanë rritur, ata për të cilët kanë kaluar net pa gjumë dhe kanë harxhuar energjinë e fundit, një ditë do të bëhen mbështetja e tyre. Ata presin që fëmijët t’i telefonojnë pa ndonjë arsye të veçantë, t’i vizitojnë, t’u kërkojnë këshilla, të interesohen për shëndetin e tyre dhe të ulen pranë tyre në tryezë me të njëjtën ngrohtësi si dikur, kur ishin të vegjël.

Por jeta është shumë më e ndërlikuar. Me kalimin e viteve, shumë prindër papritur vërejnë diçka për të cilën kurrë nuk kanë dashur të mendojnë në rini: fëmijët e tyre bëhen më të largët, më të ftohtë, më të irrituar dhe ndonjëherë duken pothuajse si të huaj.

Pikërisht për këtë marrëdhënie të ndërlikuar ka folur edhe psikologu i njohur Carl Jung.

Pse fëmijët e rritur fillojnë të largohen?

Jung, gjatë punës së tij, vëzhgoi shumë marrëdhënie familjare dhe vuri re një model që përsëritej shpesh, pavarësisht pasurisë, edukimit, vendit apo karakterit të personave.

Prindërit investojnë tërë jetën në fëmijët e tyre, përpiqen t’u japin më të mirën, sakrifikojnë dhe më pas zbulojnë se djali apo vajza e rritur fillon ta shmangë komunikimin, irritohet nga këshillat, i viziton më rrallë, ndërsa bisedat bëhen të thata dhe formale, sikur diçka e gjallë të ishte zhdukur mes tyre.

Gjëja më e vështirë këtu nuk është vetëm largësia, por ndjenja e moskuptimit. Prindërit e kanë të vështirë ta pranojnë mendimin se personi për të cilin kanë bërë kaq shumë, papritur sillet ftohtë ndaj tyre.

Sipas Jungut, shkaku shpesh qëndron më thellë sesa te mosmirënjohja e thjeshtë.

Sipas tij, fëmijët e rritur shpesh fillojnë t’i shtyjnë psikologjikisht prindërit larg vetes për t’u ndier të pavarur. Kur fëmija është i vogël, prindërit janë qendra e botës së tij. Por më pas vjen koha kur njeriu dëshiron t’ia dëshmojë vetes se nuk varet më nga mendimet, ndihma apo e kaluara e dikujt tjetër, transmeton Telegrafi.

Dashuria që mund të kthehet në borxh të rëndë

Një nga mendimet më të papritura të Jungut ishte se vetësakrifica e tepruar e prindërve jo gjithmonë i afron fëmijët, por ndonjëherë mund t’i largojë ata.

Në shikim të parë, kjo tingëllon e ashpër, sepse prindërit shpesh mendojnë: sa më shumë të japësh, aq më shumë dashuri do të marrësh në kthim. Por psikika njerëzore nuk funksionon gjithmonë kështu.

Kur fëmija rritet me ndjenjën se prindërit kanë hequr dorë nga jeta e tyre, nga dëshirat dhe mundësitë e tyre për shkak të tij, brenda tij gradualisht mund të zhvillohet një ndjenjë e rëndë borxhi, e cila duket e pamundur të shlyhet.

Njeriu e kupton se kurrë nuk do të jetë në gjendje të kthejë gjithçka që është bërë për të. Atëherë psikika fillon të mbrohet. Në vend të mirënjohjes shfaqet irritimi. Në vend të ngrohtësisë, ftohtësia. Në vend të dëshirës për afërsi, lind nevoja për distancë, sepse pranë prindërve fëmija i rritur mund të ndihet fajtor.

Jung paralajmëronte se dashuria në të cilën njeriu tretet plotësisht në jetën e fëmijës, me kalimin e kohës, mund të bëhet një barrë e rëndë psikologjike për vetë fëmijët.

Kjo bëhet veçanërisht e vështirë pas moshës pesëdhjetëvjeçare, kur prindërit plaken dhe fëmijët papritur fillojnë të ndihen përgjegjës për ta. Me këtë përgjegjësi vijnë frika, faji dhe tensioni i brendshëm. Shpesh, pikërisht kjo frikë shndërrohet në irritim ndaj vetë prindërve.

Jo domosdoshmërisht sepse fëmijët janë të këqij, por sepse për njeriun është e vështirë të shohë plakjen e atyre që dikur dukeshin të fortë dhe të përhershëm.

Mendimi më i dhimbshëm i Jungut

Jung paralajmëronte se në pleqëri shumë prindër përballen jo vetëm me vetminë, por edhe me rishkrimin e historisë familjare.

Fëmijët e rritur fillojnë ta kujtojnë ndryshe fëmijërinë e tyre. Atë që prindërit e kanë konsideruar kujdes, fëmijët mund ta quajnë kontroll. Atë që dikur është përjetuar si rreptësi për të mirën e tyre, më vonë mund ta kujtojnë si hidhërim. Edhe dashuria, pas shumë vitesh, mund të duket krejt ndryshe në kujtesë.

Kjo është një goditje e vërtetë për prindërit. Njeriu ka jetuar me një pamje të së kaluarës dhe papritur dëgjon nga vetë fëmija një version krejt tjetër të së njëjtës histori.

Çfarë mund ta shpëtojë vërtet marrëdhënien?

Jung besonte se marrëdhëniet mes prindërve dhe fëmijëve të rritur bëhen më të ngrohta kur zhduket lufta për kontroll, kur zhduken pritjet e fshehura dhe kur largohet ndjenja e rëndë e detyrimit.

Kur prindërit ndalojnë së kërkuari mirënjohje. Kur fëmijët ndalojnë së dëshmuari pavarësinë e tyre përmes ftohtësisë. Kur të dyja palët fillojnë ta shohin njëra-tjetrën jo vetëm si role, por si njerëz të gjallë, me frikë, gabime dhe plagë të brendshme.

Shumë prindër mendojnë se dashuria garanton automatikisht afërsi në pleqëri. Por Jung paralajmëronte se dashuria pa liri shpesh mund të kthehet në tension, ndërsa kujdesi pa kufij mund të çojë në largësi emocionale.

Ndoshta gjëja më e rëndësishme është kjo: fëmijëve nuk u duhen prindër të përsosur. U duhen prindër të gjallë. Jo shenjtorë. Jo martirë. Jo njerëz që janë sakrifikuar gjithë jetën.

U duhen njerëz me të cilët mund të marrin frymë lirshëm, të flasin sinqerisht dhe të mos ndiejnë vazhdimisht barrën e fajit. /Telegrafi/

Përveç terapisë së përshtatshme dhe aktivitetit fizik, rolin më të madh në kontrollin e mirë të diabetit e ka ushqimi i ekuilibruar, i larmishëm dhe i matur në sasi

Ushqimi i rregullt dhe i kujdesshëm është pjesë shumë e rëndësishme e parandalimit dhe trajtimit të shumë sëmundjeve, sidomos te personat me diabet.

Diabeti, apo sëmundja e sheqerit, është sëmundje kronike që shfaqet për shkak të prodhimit të pamjaftueshëm ose veprimit të dobësuar të insulinës. Insulina është hormon që prodhohet në pankreas dhe ka rol kryesor në metabolizmin e karbohidrateve, përkatësisht sheqernave.

Qëllimi i ushqimit të duhur te personat me diabet është mbajtja e nivelit të mirë të sheqerit dhe yndyrave në gjak, kontrolli i tensionit të gjakut dhe ruajtja e gjendjes së mirë ushqyese.

Ajo që e bën ushqimin “ilaç” është koha kur merret vakti, sasia, lloji i ushqimit dhe mënyra e përgatitjes.

A mund të hanë qershi personat me diabet dhe në çfarë sasie?

Qershitë janë fruta sezonale, të pasura me vitamina dhe minerale. Ato përmbajnë përqindje të lartë uji dhe, si shumë fruta të tjera, kanë edhe kalium.

Qershitë lejohen te personat me diabet, por në sasi të kufizuar, sepse në 100 gramë qershi ka rreth 15 gramë karbohidrate. Prandaj, te pacientët me diabet, sasia e lejuar duhet të përcaktohet individualisht.

Si rekomandim i përgjithshëm, një grusht qershish mund të merret si një zamër, transmeton Telegrafi.

Meqenëse janë të tharta, a mund të hahen vishnjat pa kufizim?

Edhe te vishnjat, njësoj si te qershitë, sasia përcaktohet individualisht.

Në përgjithësi, nuk ka ushqim që mund të hahet pa kufizim, prandaj kjo vlen edhe për vishnjet. Edhe pse kanë shije më të thartë, ato përsëri përmbajnë karbohidrate dhe mund të ndikojnë në nivelin e sheqerit në gjak.

Si ndikon fruti në rritjen e sheqerit në gjak?

Çdo frut përmban karbohidrate dhe ndikon në nivelin e sheqerit në gjak. Disa fruta kanë indeks glikemik më të lartë, ndërsa disa më të ulët. Indeksi glikemik tregon shpejtësinë me të cilën një ushqim e rrit nivelin e sheqerit në gjak.

Rekomandimi i përgjithshëm për personat me diabet është që fruti të jetë i pjekur, por ende i fortë. Duhet të shmangen frutat tepër të pjekura, sepse ato mund ta rrisin më shpejt sheqerin në gjak.

Gjithashtu, frutat duhet të hahen duke u përtypur mirë, jo të shtrydhen dhe të pihen si lëng. Kur fruti shtrydhet ose bluhet, indeksi glikemik rritet dhe sheqeri në gjak mund të ngrihet më shpejt.

Nuk ekziston frut që personi me diabet nuk guxon ta hajë fare. Çështja kryesore është sasia dhe koha kur konsumohet.

Ajo që duhet të shmanget më shumë është fruti i tharë, sepse te frutat e thata përqendrimi i sheqerit është më i lartë.

Në cilën pjesë të ditës është më mirë të hahet fruti?

Koha më e përshtatshme për zamrën me fruta te personat me diabet varet nga lloji i terapisë që përdor pacienti.

Te pacientët që marrin terapi me tableta, fruti zakonisht rekomandohet brenda gjysmë ore deri në një orë pas vaktit kryesor.

Te pacientët që janë në terapi me insulinë, qasja ndryshon varësisht nga modeli i terapisë insulinike dhe lloji i insulinës, nëse përdoret insulinë humane apo analoge. Në bazë të kësaj përcaktohen edhe zamrat gjatë ditës, të cilat shpesh mund të jenë me fruta.

Nëse ka nevojë për zamër gjatë natës, ajo zakonisht nuk duhet të jetë me fruta.

Te personat që përdorin insulinë analoge, fruti zakonisht merret menjëherë pas vaktit kryesor, ngjashëm si te pacientët që përdorin tableta. Ndërsa te personat që përdorin insulinë humane, fruti zakonisht merret rreth dy orë pas vaktit kryesor.

A është më mirë fruti të hahet pas ushqimit apo ndërmjet vakteve?

Te personat me diabet, koha e marrjes së frutave përcaktohet sipas terapisë dhe mënyrës se si ajo vepron në organizëm.

Te personat që nuk kanë diabet dhe nuk kanë rezistencë ndaj insulinës, frutat zakonisht rekomandohen ndërmjet vakteve kryesore, në mënyrë që organizmi t’i përthithë më mirë lëndët ushqyese që ato përmbajnë.

Për personat me diabet, më e rëndësishmja është që frutat të mos konsumohen në sasi të mëdha dhe të mos merren në formë lëngu, por si fruta të plota, në sasi të matur dhe sipas këshillës së mjekut ose nutricionistit. /Telegrafi/

Përparësia e kësaj ngjyre është se zbut tiparet e fytyrës, i jep tenit më shumë ngrohtësi dhe e bën flokun të duket më i dendur, më i shëndetshëm dhe më i kuruar

Trendet në botën e bukurisë ndryshojnë vazhdimisht, por vetëm disa nuanca arrijnë të bëhen vërtet të pëlqyera nga gratë e të gjitha moshave. Këtë verë, një nga këto ngjyra po pushton rrjetet sociale dhe sallonet e flokëve. Arsyeja është e thjeshtë: duket natyrale, elegante dhe jashtëzakonisht lajkatare për pamjen.

Bëhet fjalë për bionden mjaltë, të njohur edhe si “honey blonde”, e cila bashkon ngrohtësinë e toneve të arta me elegancën e nuancave më të çelëta. Rezultati është një flokë që duket sikur është çelur natyrshëm nga dielli gjatë verës.

Biondja mjaltë është ngjyra e flokëve që po kërkohet më së shumti

Ndryshe nga tonet e ftohta bionde, të cilat ndonjëherë mund ta bëjnë pamjen më të ashpër, biondja mjaltë zbut tiparet e fytyrës dhe i jep tenit një pamje më të ngrohtë, më të freskët dhe më të çlodhur.

Pikërisht për këtë arsye, shumë gra thonë se me këtë ngjyrë duken më të reja dhe më të freskëta. Kombinimi i toneve të arta me nuanca të buta karamele krijon efektin e një shkëlqimi natyral, duke bërë që flokët të duken më të shëndetshëm, më të dendur dhe më të mirëmbajtur, transmeton Telegrafi.

Pse gratë e duan kaq shumë këtë nuancë?

Një nga përparësitë më të mëdha të biondes mjaltë është përshtatshmëria. Ajo duket bukur me tone të ndryshme lëkure dhe me ngjyra të ndryshme sysh, prandaj shpesh rekomandohet edhe nga koloristët profesionistë.

Përveç kësaj, rritja e rrënjës është shumë më pak e dukshme sesa te nuancat e ftohta bionde. Kjo do të thotë se nuk ka nevojë për vizita shumë të shpeshta në sallon. Pikërisht për këtë arsye, kjo ngjyrë konsiderohet si një nga trendet më praktike të vitit.

Ngjyra ideale e flokëve për verën

Tonet e ngrohta dominojnë trendet e verës 2026, ndërsa biondja mjaltë përshtatet në mënyrë të përkryer me këtë drejtim. Në diell merr shkëlqim shtesë dhe reflekse të buta, ndërsa në përditshmëri duket natyrale, e sofistikuar dhe shumë elegante.

Nëse dëshironi një ndryshim që nuk duket i tepruar, por që e freskon të gjithë pamjen, kjo nuancë mund të jetë një nga zgjedhjet më të mira të sezonit.

Në një kohë kur gratë gjithnjë e më shumë zgjedhin pamje natyrale dhe mirëmbajtje të thjeshtë, biondja mjaltë del si kompromisi i përsosur mes elegancës dhe prakticitetit. Nuk është për t’u habitur që pikërisht kjo nuancë është bërë një nga më të kërkuarat e verës 2026. /Telegrafi/

Soda e bukës njihet për aftësinë që të thithë dhe neutralizojë aromat e pakëndshme, në vend që thjesht t’i mbulojë ato

Përveç përdorimit në gatim dhe pastrimin e shtëpisë, soda e bukës ka edhe një përdorim tjetër shumë praktik. Shumë amvisa e mbajnë pikërisht në një vend ku ndoshta më së paku do ta prisnit: në ngrirës.

Soda e bukës prej dekadash ka një vend të veçantë në amvisëri, falë përdorimeve të shumta dhe të thjeshta. Një nga truket më pak të njohura është përdorimi i saj në ngrirës, ku mund të ndihmojë në neutralizimin e aromave të pakëndshme që krijohen nga ruajtja e ushqimeve të ndryshme, si mishi, peshku, pemët dhe perimet.

Në këtë mënyrë, ngrirësi qëndron më i freskët, ndërsa aromat nuk kalojnë aq lehtë nga një ushqim te tjetri.

Pse krijohen aroma të pakëndshme në ngrirës

Me kalimin e kohës, aromat e ushqimeve të ndryshme mund të përzihen, sidomos nëse ushqimi nuk është i paketuar mirë. Për shembull, peshku mund ta përcjellë aromën e tij të fortë te produktet e tjera, ndërsa pemët dhe frutat e imëta mund të humbin një pjesë të aromës së tyre natyrale.

Aromat e pakëndshme mund të krijohen edhe nga mbetjet e vogla të ushqimit, lagështia dhe hapja e shpeshtë e ngrirësit, gjë që ndikon në freskinë e produkteve të ruajtura.

Pikërisht për këtë arsye, shumë njerëz përdorin një zgjidhje të thjeshtë dhe natyrale, pa pasur nevojë për preparate kimike apo produkte të shtrenjta, transmeton Telegrafi.

Si ndihmon soda e bukës

Soda e bukës njihet për aftësinë që të thithë dhe neutralizojë aromat e pakëndshme. Ndryshe nga disa produkte që vetëm i mbulojnë aromat me parfume të forta, soda e bukës ndihmon që ajri në një hapësirë të mbyllur të mbetet më i freskët dhe më i këndshëm.

Për këtë truk mjafton të vendosni në ngrirës një enë të hapur me 50 deri në 100 gramë sodë buke.

Për rezultate më të mira, përdorni një enë të vogël të hapur ose një kuti të vogël. Enën mund ta mbuloni me gazë ose me kapak me vrima, në mënyrë që ajri të qarkullojë lirshëm. Soda e bukës duhet të ndërrohet çdo një deri në dy muaj, në mënyrë që ta ruajë efektin e saj.

Përparësi shtesë gjatë muajve të ngrohtë

Gjatë verës, ngrirësi hapet më shpesh, ndërsa temperaturat e larta të ambientit mund të ndikojnë në krijimin e lagështisë dhe forcimin e aromave të pakëndshme. Prandaj, shumë amvisa gjatë kësaj periudhe e përdorin sodën e bukës si një shtesë të thjeshtë dhe praktike në mirëmbajtjen e rregullt të pajisjes.

Edhe pse soda e bukës nuk mund ta zëvendësojë pastrimin e rregullt të ngrirësit dhe paketimin e duhur të ushqimeve, ajo mund të ndihmojë që brendësia e pajisjes të ketë aromë më të freskët dhe më të këndshme.

Bëhet fjalë për një zgjidhje të thjeshtë, të lirë dhe lehtësisht të arritshme, të cilën shumë njerëz e përdorin gjatë gjithë vitit, e sidomos gjatë muajve të verës. /Telegrafi/

Studimi tregon se kombinimi i sildenafilit ose tadalafilit me tamoxifen mund të ulë dhimbjen dhe të përmirësojë lakimin e penisit te pacientët në fazën e hershme të sëmundjes

Viagra është një nga barnat më të njohura në botë, e përdorur kryesisht për trajtimin e disfunksionit erektil, përkatësisht impotencës te meshkujt. Fillimisht, ky bar ishte zhvilluar për trajtimin e presionit të lartë të gjakut dhe dhimbjes në gjoks, të njohur si angina pectoris, por gjatë studimeve klinike u vërejt një efekt anësor shumë specifik, i cili më pas u bë edhe përdorimi kryesor i tij.

Së fundmi, shkencëtarët nga Anglia Ruskin University kanë zbuluar se sildenafil, përbërësi aktiv i Viagra-s, mund të ketë rol të rëndësishëm në ndaljen e përparimit të sëmundjes së Peyronie.

Sëmundja e Peyronie prek rreth 10 për qind të meshkujve

Kombinimi i dy klasave të barnave që përdoren gjerësisht mund të ofrojë trajtimin e parë efektiv për sëmundjen e Peyronie në fazën e hershme, sipas rezultateve të një studimi të ri të publikuar në revistën shkencore The Journal of Sexual Medicine.

Sëmundja e Peyronie shkaktohet nga zhvillimi i indit fibroz cikatricial brenda penisit. Kjo mund të çojë në dhimbje, lakim të penisit, çrregullime seksuale dhe, në shumë raste, edhe në stres të rëndësishëm psikologjik.

Vlerësohet se kjo sëmundje prek rreth 10 për qind të meshkujve gjatë jetës së tyre. Megjithatë, pavarësisht përhapjes së saj, mundësitë e trajtimit mbeten të kufizuara, sidomos në fazën e hershme të sëmundjes.

Studimi, i realizuar nga Anglia Ruskin University dhe University College London Hospital, zbuloi se kombinimi i inhibitorëve të fosfodiesterazës së tipit 5, PDE5, si sildenafil, i njohur si Viagra, dhe tadalafil, i njohur si Cialis, me modulatorë selektivë të receptorëve të estrogjenit, SERM, përfshirë tamoxifen, mund të ngadalësojë ose madje të ndalë përparimin e sëmundjes, nëse përdoret herët, transmeton Telegrafi.

Përmirësim i lakimit të penisit te 43 për qind e pacientëve

Studimi klinik, i udhëhequr nga profesori David Ralph nga University College London Hospital, vlerësoi rezultatet te 133 meshkuj të diagnostikuar me sëmundje akute të Peyronie, të cilët u trajtuan me kombinim barnash gjatë një periudhe tremujore.

Rezultatet e tyre u krahasuan me një grup më të vogël pacientësh që morën kujdes standard, i cili përfshinte përdorimin e vitaminës E ose mungesën e terapisë aktive, pa ndërhyrje kirurgjikale.

Studimi tregoi se 43 për qind e pacientëve që morën terapinë e kombinuar patën përmirësim të lakimit të penisit. Kjo ishte pothuajse tri herë më shumë krahasuar me grupin që mori kujdes standard, ku përmirësim u vërejt te 15 për qind e pacientëve.

Në fillim të trajtimit, 65 për qind e pacientëve në grupin me terapi të kombinuar raportuan dhimbje gjatë ereksionit. Pas tre muajsh, kjo përqindje ra në vetëm 1.5 për qind. Për krahasim, në grupin me kujdes standard, dhimbja ra nga 50 për qind në 27 për qind.

Ndërhyrja e hershme mund të ndryshojë mënyrën e trajtimit të sëmundjes së Peyronie

Aktualisht nuk ka terapi orale të miratuara që është vërtetuar se parandalojnë përparimin e hershëm të sëmundjes. Për këtë arsye, pacientët në fazën akute shpesh duhet të presin derisa gjendja të stabilizohet, para se t’u ofrohen trajtime të tjera, përfshirë injeksionet ose ndërhyrjen kirurgjikale.

Studiuesit theksojnë se përdorimi i ri i barnave tashmë të njohura mund të përshpejtojë përparimin në fusha ku ende ka nevoja të mëdha klinike të paplotësuara.

Sipas tyre, rezultatet tregojnë se ndërhyrja e hershme, e përqendruar në fibrozë, mund të ndryshojë mënyrën se si trajtohet sëmundja e Peyronie. Ripërdorimi i barnave ekzistuese mund të mundësojë kalimin nga menaxhimi i simptomave në ndryshimin e vetë rrjedhës së sëmundjes.

“Ky punim konfirmon hulumtimet bazë shkencore që lidhen me ndalimin e përparimit të sëmundjes së Peyronie. Studimi tregon se, kur tamoxifen kombinohet me një inhibitor PDE5, ka përparim statistikisht më të vogël të sëmundjes dhe përmirësim të lakimit, krahasuar me grupin e kontrollit. Këtu shihet kalimi nga laboratori në praktikën klinike dhe shpresojmë që tani të mund të nisë një studim klinik prospektiv”, ka theksuar profesori Ralph.

Barnat e përmendura në këtë studim nuk duhet të përdoren pa vlerësim dhe përshkrim nga mjeku, sidomos te personat që kanë sëmundje të zemrës, përdorin nitrate ose marrin terapi të tjera për presionin e gjakut. /Telegrafi/

Plot perime, makarona dhe aromë mesdhetare: kjo supë e trashë italiane është ideale për ditët kur kërkoni një vakt të shijshëm, të lehtë dhe ngopës

Minestrone është një pjatë tradicionale italiane që ndryshon nga qyteti në qytet dhe nga shtëpia në shtëpi, por baza mbetet gjithmonë e njëjtë: shumë perime, makarona të ziera shkurt dhe një salcë e pasur domatesh.

Përbërësit

▪ 2 karota,
▪ 2 patate,
▪ 1 qepë e vogël,
▪ 2 thelpinj hudhër,
▪ 150 g makarona,
▪ 150 g bishtaja,
▪ 100 g lulelakër,
▪ 100 g qiqra të ziera,
▪ 400 g domate të konservuara,
▪ 1.5 l lëng perimesh,
▪ 3 lugë gjelle vaj ulliri,
▪ 3 lugë gjelle parmezan,
▪ pak majdanoz të freskët,
▪ kripë dhe piper sipas shijes,
▪ 1 /2 lugë çaji rigon të thatë.

Përgatitja

Prisni qepën, karotat dhe patatet në kubikë të vegjël, më pas nxehni vajin e ullirit në një tenxhere të madhe dhe kaurdisni shkurt perimet. Shtoni hudhrën e grirë imët, bishtajat dhe lulelakrën, pastaj vazhdoni përzierjen edhe disa minuta.

Hidhni domatet dhe lëngun e perimeve, më pas shtoni qiqrat dhe erëzat: kripën, piperin dhe rigonin. Ziejeni rreth 25 minuta në temperaturë mesatare, derisa perimet të zbuten. Në fund shtoni makaronat dhe ziejini aq minuta sa rekomandohet në paketim.

Shërbejeni të ngrohtë, me parmezan të grirë dhe majdanoz të freskët të copëtuar sipër.

Ju bëftë mirë, - transmeton Telegrafi.

Kjo prerje me shtresa sjell volum, lëvizje dhe butësi rreth fytyrës, duke u kthyer në një nga zgjedhjet më të dëshiruara për një pamje të freskët verore

Jemi të sigurt se tashmë keni dëgjuar për prerjen flutur. Bëhet fjalë për një frizurë me shtresa dhe volum, e frymëzuar nga vitet ’70 dhe ’90, e cila vitet e fundit është shndërruar në një nga stilet më të kërkuara. Dallohet për shtresat e gjata dhe fijet më të shkurtra që kornizojnë fytyrën, duke krijuar butësi, lëvizje dhe volum të pasur. Mirëpo, këtë verë trendi po kalon në një transformim dhe po sjell një version më të shkurtër, po aq elegante – butterfly bob.

Frizura që bashkon flokët e shkurtër me ata të gjatë

Ndryshe nga bob-et klasike, të cilat karakterizohen nga linjat e drejta dhe prerja precize, prerja flutur sjell shtresa të buta, lehtësi dhe shumë lëvizje. Rezultati është një frizurë që duket moderne dhe e freskët si flokët e shkurtër, por që ruan volumin dhe lehtësinë që zakonisht lidhen me flokët e gjatë.

Emrin e ka marrë nga shtresat që rrethojnë lehtë fytyrën dhe kujtojnë krahët e fluturës. Fijet zakonisht përfundojnë mes mjekrës dhe klavikulës, duke krijuar efektin e lehtësisë dhe volumit pa u dukur e rëndë apo tepër e strukturuar. Pikërisht ky kombinim e bën prerja flutur kompromisin ideal mes flokëve të shkurtër dhe atyre të gjatë, transmeton Telegrafi.

Lajmi i mirë është se butterfly bob i përshtatet pothuajse çdo tipi flokësh dhe forme fytyre. Funksionon veçanërisht mirë te flokët e hollë ose me dendësi mesatare, sepse shtresat krijojnë iluzionin e më shumë volumit dhe trashësisë.

Sekreti i kësaj frizure qëndron pikërisht te volumi. Ndërsa te prerja flutur klasike volumi krijohet përmes shumë shtresave, te versioni më i shkurtër është e rëndësishme të ruhet plotësia e flokëve. Për këtë arsye, stilistët rekomandojnë hollimin e lehtë të majave, në vend të prerjeve tepër të shtresuara që mund t’i bëjnë flokët të duken më të rrallë. Heqja e peshës nga fundet ndihmon në ngritjen natyrale të flokëve dhe krijon efektin e lehtësisë.

Si të stilizohet?

Kur bëhet fjalë për stilizimin, prerjen flutur është jashtëzakonisht praktik dhe i gjithanshëm. Për një pamje glamuroze, mjafton të krijoni onde të buta me tharëse me ndihmën e një furçeje të rrumbullakët dhe një shkume për volum. Në këtë mënyrë, shtresat marrin më shumë jetë dhe flokët fitojnë lëvizjen karakteristike të prerjes flutur.

Për përditshmëri, flokët mund të lidhen në një topuz të lirshëm ose në një model gjysmë të ngritur, duke e bërë frizurën të duket edhe më lozonjare. Ndërsa adhurueset e stilit minimalist mund ta mbajnë krejtësisht të drejtë, me ndarje në mes, gjë që thekson edhe më shumë shtresat e buta dhe siluetën moderne.

/Telegrafi/

Qëndrimi i gjatë ulur, mungesa e lëvizjes, mosha dhe inflamacioni mund të shkaktojnë ngurtësi dhe dhimbje në nyja, ndërsa ekspertët tregojnë edhe si t’i lehtësojmë vetë simptomat

Ngurtësia e nyjave shpesh është pasojë e qëndrimit të gjatë ulur ose shtrirë. Ekspertët shpjegojnë se nyjat janë vendet ku bashkohen dy ose më shumë eshtra në trup dhe që kanë për funksion të mundësojnë lëvizjen dhe stabilitetin.

Brenda nyjave gjendet lëngu sinovial, i cili lubrifikon nyjat, zvogëlon fërkimin mes eshtrave dhe ushqen kërcin.

Hapat e parë janë më të vështirët

Kur ndodh dëmtimi i eshtrave, mund të shfaqen inflamacioni dhe ënjtja, ndërsa rreth nyjave mund të grumbullohet lëng, sidomos pas qëndrimit të gjatë ulur ose shtrirë.

Në të njëjtën kohë, muskujt dhe indet përreth nyjave mund të tendosen për shkak të mungesës së aktivitetit. Në këtë gjendje dobësohet edhe qarkullimi i gjakut, ndaj nyjat marrin më pak oksigjen dhe lëndë ushqyese.

Këto ndryshime zakonisht janë të përkohshme, por shfaqen me ndjenjë ngurtësie, tendosjeje ose dhimbjeje kur fillojmë të lëvizim përsëri.

“Në këtë situatë, hapat e parë pas pushimit mund të jenë më të vështirët, sidomos pas gjumit të natës”, shpjegon dr. Samuel Ashby, kirurg ortoped nga Banner Health.

Ai shton se jo çdo ngurtësi apo dhimbje në nyja pas pushimit është domosdoshmërisht shenjë problemi.

Ngurtësia normale

Nuk është e pazakontë të ndiejmë ngurtësi pas uljes së gjatë pa lëvizje ose pas gjumit. Ky lloj ngurtësie zakonisht zgjat pak dhe largohet shpejt sapo fillojmë të lëvizim.

Dhimbja dhe ngurtësia mund të jenë edhe pasojë e pozicionit jo të duhur gjatë uljes ose gjumit. Dysheku apo jastëku jo i përshtatshëm mund të ngarkojnë qafën, shpinën dhe ijët.

Kjo ngurtësi e padëmshme shfaqet më shpesh në mëngjes dhe është më e zakonshme te personat e moshuar, sepse nyjat me kalimin e viteve humbin fleksibilitetin natyral.

Problemet janë më të shpeshta edhe te personat me mbipeshë, dehidrim ose me marrje të pamjaftueshme të lëngjeve. Kjo ngurtësi zakonisht largohet brenda 30 minutash dhe nuk pengon aktivitetet e përditshme.

Osteoartriti

Osteoartriti është një nga shkaqet më të zakonshme të ngurtësisë së nyjave, sidomos te të moshuarit. Ai shfaqet kur kërci që mbron nyjat fillon të dëmtohet gradualisht.

Më së shpeshti prek gjunjët, ijët, duart dhe shtyllën kurrizore.

Te osteoartriti mund të shfaqet dhimbje gjatë lëvizjes ose aktivitetit, si dhe ndjesi kërcitjeje ose “plasjesh” në nyje, transmeton Telegrafi.

Gjendjet inflamatore

Format inflamatore të artritit, si artriti reumatoid, ndodhin kur sistemi imunitar ose procese të tjera shkaktojnë inflamacion të nyjave.

Edhe lupusi, si sëmundje autoimune, mund të prekë nyjat dhe organet e tjera.

Në këto raste, ngurtësia e mëngjesit zgjat më shumë se 30 deri në 60 minuta dhe shoqërohet me ënjtje, nxehtësi ose skuqje në zonën e nyjës. Dhimbja nuk përmirësohet pas lëvizjes, ndërsa mund të shfaqen edhe lodhje dhe dobësi e përgjithshme.

Mbingarkesa ose dëmtimet e lehta

Ndonjëherë dhimbja dhe ngurtësia janë pasojë e mbingarkesës së nyjave, lëvizjeve të përsëritura ose dëmtimeve të vogla që irritojnë indet përreth.

Kur pushojmë, këto inde tendosen dhe shkaktojnë parehati gjatë lëvizjes së përsëritur. Mund të shfaqet edhe ndjeshmëri ndaj prekjes, ndërsa dhimbja përkeqësohet pas disa lëvizjeve.

Kur duhet të kërkojmë ndihmë?

Ekspertët këshillojnë të konsultohemi me mjekun nëse:

• ngurtësia zgjat më shumë se 30 deri në 60 minuta
• dhimbja përkeqësohet me kalimin e kohës
• ka ënjtje, nxehtësi ose skuqje
• lëvizjet janë të kufizuara
• dhimbja pengon gjumin dhe jetën e përditshme

Si ta lehtësojmë ngurtësinë dhe dhimbjen

Dhimbja në nyja shpesh mund të lehtësohet me masa të thjeshta në shtëpi dhe ndryshim të zakoneve.

Rekomandohet të shmangen lëvizjet e menjëhershme pas zgjimit, ndërsa ndihmojnë shtrirjet e lehta dhe ecja e ngadaltë.

Të dobishme janë edhe ushtrimet si:

• rrotullimi i nyjave
• përkulja e gjunjëve
• shtrirjet anësore

Qëndrimi i gjatë ulur është një nga shkaqet kryesore të ngurtësisë dhe dhimbjes. Prandaj këshillohet të ngrihemi çdo 30 deri në 60 minuta, të shtrihemi pak ose të ecim.

Po ashtu rekomandohet aktivitet fizik i rregullt me intensitet të ulët, si ecja, noti, biçikleta, joga, pilatesi ose ushtrimet e shtrirjes.

Te shumica e personave të shëndetshëm, ngurtësia dhe dhimbja janë vetëm reagim ndaj mungesës së lëvizjes dhe zakonisht largohen pas disa minutash aktivitet.

Megjithatë, nëse simptomat përkeqësohen ose ndikojnë në jetën e përditshme, është e rëndësishme të kërkohet ndihmë profesionale. /Telegrafi/

Shumë kultura rriten më shpejt pikërisht gjatë qershorit, ndërsa me ujitje dhe kujdes të rregullt mund të siguroni një kopsht të harlisur gjatë gjithë verës

Muajt e verës shpesh krijojnë përshtypjen se sezoni i kopshtarisë tashmë është në kulm dhe se të gjitha punët e rëndësishme rreth mbjelljes kanë përfunduar prej kohësh. Megjithatë, qershori është pikërisht periudha e vitit kur shumë kopshtarë e kuptojnë se ende ka kohë të mjaftueshme për të nisur një cikël të ri mbjelljeje, madje edhe për të siguruar rendiment të pasur.

Me ditë më të gjata dhe me temperatura më të larta të tokës dhe ajrit, bimët në këtë periudhë kanë kushte shumë të mira për rritje. Megjithatë, bashkë me ngrohtësinë vjen edhe sfida tjetër: toka e humb më shpejt lagështinë, ndaj ujitja e rregullt është po aq e rëndësishme sa edhe vetë mbjellja.

Pikërisht për këtë arsye, qershori kërkon pak më shumë kujdes, por në këmbim ofron rritje të shpejtë dhe fillim të fuqishëm për shumë kultura, transmeton Telegrafi.

Pse qershori është ende muaj i mirë për mbjellje

Edhe pse shpesh mendohet se pranvera është periudha kryesore për kopshtari, qershori ka një përparësi të veçantë: nxehtësinë e qëndrueshme, e cila përshpejton mbirjen dhe zhvillimin e bimëve.

Shumë lloje perimesh dhe lulesh pikërisht në këtë kohë përparojnë më shpejt, me kusht që të kenë ujë të mjaftueshëm dhe tokë të përgatitur mirë.

Ekspertët theksojnë se ky është moment ideal për mbjellje të drejtpërdrejtë në ambient të hapur, por edhe për mbjelljen e fidanëve të rinj që më parë janë rritur në sera ose në saksi. Në këtë mënyrë, kopshti mund të plotësohet, ndërsa sezoni të zgjatet deri në vjeshtë.

Perimet që mund të mbillen në qershor

Qershori është befasueshëm i pasur sa i përket perimeve që mund të mbillen, ndërsa shumë kultura mund të japin rendiment të shpejtë dhe të qëndrueshëm nëse mbillen në kohë.

Ndër zgjedhjet më të zakonshme janë:

• misri i ëmbël
• perime me gjethe të gjelbra dhe krokante
• qepa e njomë
• brokoli, sidomos varietetet e vona
• finoku
• bizelet
• kungulleshkat
• kungujt, si afati i fundit për mbjellje

Këto bimë në përgjithësi e duan ngrohtësinë, por kërkojnë edhe ujitje të rregullt, sepse thatësira në këtë periudhë mund ta ngadalësojë rritjen e tyre. Vëmendje e veçantë rekomandohet te kungulleshkat dhe kungujt, të cilët rriten shpejt, por janë të ndjeshëm ndaj mungesës së lagështisë.

Frutat që mund të mbillen gjatë qershorit

Edhe pse zgjedhja e frutave është më e kufizuar sesa në pranverë, qershori ende ofron mundësi për mbjellje të suksesshme, sidomos kur bëhet fjalë për bimë që më parë janë nisur në ambiente të mbyllura.

Në këtë periudhë mund të mbillen pjeprat, sidomos si fidanë në sera ose në kushte të mbrojtura.

Pjepri kërkon vend të ngrohtë, me diell dhe të mbrojtur, ndërsa suksesi varet shumë nga ujitja e duhur dhe nga zgjedhja e varietetit që i përshtatet kushteve lokale.

Lulet që i japin ngjyrë kopshtit veror

Qershori është ideal për plotësimin e kopshtit dhe të ballkoneve me lule verore, veçanërisht me ato lloje që rriten shpejt dhe lulëzojnë gjatë. Pikërisht në këtë kohë mbillen lulet që do të sigurojnë ngjyra gjatë fundit të verës dhe në vjeshtë, kur shumë bimë të tjera e përfundojnë lulëzimin.

Më shpesh mbillen:

• bimët dekorative njëvjeçare
• lobelia për saksi dhe shporta të varura
• bimët shumëvjeçare, si geraniumi rezistent
• lulet aromatike të natës, si mattiola
• nerine, për lulëzim vjeshtor

Këto bimë vijnë veçanërisht në shprehje në saksi, jardiniere dhe shporta të varura, ku formojnë shpejt një pamje të pasur dhe plot ngjyra.

Çfarë duhet të keni parasysh gjatë qershorit

Edhe pse qershori është muaj shumë i përshtatshëm për mbjellje, ekspertët paralajmërojnë se nuk është ideal për të gjitha llojet e bimëve. Fidanët me rrënjë të zhveshura dhe disa lloje pemësh pranohen më vështirë në këtë periudhë për shkak të temperaturave të larta dhe tharjes më të shpejtë të tokës.

Nga ana tjetër, bimët në saksi mund të mbillen me sukses gjatë gjithë sezonit, me kusht që të ujiten rregullisht dhe të mbrohen nga nxehtësia ekstreme.

Si të ketë sukses kopshti edhe gjatë ditëve të nxehta

Çelësi i suksesit në qershor qëndron në ekuilibrin midis nxehtësisë dhe lagështisë. Edhe pse temperaturat e larta ndihmojnë rritjen, ato njëkohësisht mund ta ngadalësojnë zhvillimin nëse toka bëhet e thatë.

Prandaj, ujitja e rregullt, sidomos e bimëve të reja dhe e kulturave të sapombjella, është vendimtare për një rendiment të mirë.

Pikërisht ky kujdes gjatë ditëve më të nxehta shpesh bën dallimin midis një kopshti mesatar dhe një kopshti të harlisur që vazhdon të japë fryte deri në vjeshtë.

Qershori, ndonëse ndodhet në mes të vitit, për kopshtarët në të vërtetë përfaqëson një fillim të ri. Është muaji kur gabimet e mëhershme ende mund të korrigjohen, por edhe një mundësi që kopshti të pasurohet me bimë që do ta tregojnë potencialin e tyre të plotë më vonë. /Telegrafi/

Prerja e duhur, nuancat neutrale dhe disa detaje të vogla mund ta bëjnë lirin të duket shumë më sofistikuar edhe në ditët më të nxehta të verës

Liri është padyshim një nga materialet më të dashura dhe më të kërkuara gjatë muajve të nxehtë të verës. Përparësia e tij më e madhe është se është shumë i ajrosshëm, i lehtë dhe jashtëzakonisht i këndshëm për t’u veshur edhe në ditët me temperatura të larta.

Megjithatë, pavarësisht këtyre përparësive, shumë gra e shmangin, sepse mendojnë se rrudhet shumë shpejt dhe se, për këtë arsye, i gjithë dukja mund të krijojë përshtypjen e një pamjeje të çrregullt.

Kur bëhet fjalë për modën verore, pjesët prej liri me siluetë më të lirshme e përballojnë shumë më mirë rrudhjen natyrale të këtij materiali. Kur liri rrudhet lehtë në një këmishë të gjerë, në pantallona të drejta ose në një fustan të lehtë veror, kjo duket krejtësisht natyrale dhe shumë elegante.

Në anën tjetër, modelet shumë të ngushta vetëm sa do ta theksojnë çdo rrudhë të mundshme, ndaj stilistët këshillojnë që ato të shmangen. Përveç prerjes, rol shumë të rëndësishëm luajnë edhe ngjyrat.

Nuancat neutrale, si e bardha, bezha, ngjyra e rërës dhe grija e çelët, duken më të sofistikuara edhe në rastet kur materiali nuk është plotësisht i rrafshët, transmeton Telegrafi.

Truku i mirë dhe detajet e strukturuara

Për ta bërë dukjen sa më të rregullt, ekspertët e modës këshillojnë kombinimin e veshjeve prej liri me detaje më të strukturuara. Për shembull, një këmishë prej liri mund të duket shumë më elegante nëse vishet me një rrip cilësor lëkure, një çantë të bukur ose bizhuteri elegante.

Një nga truket më të njohura është mënyra franceze e futjes së këmishës. Mjafton që pjesën e përparme ta fusni lehtë në pantallona ose në fund, ndërsa pjesa tjetër e materialit të mbetet e lirë. Në këtë mënyrë, e gjithë dukja duket më e menduar dhe më e rregulluar, pa pasur nevojë për shumë mund e kohë para pasqyrës.

Sharmi i elegancës së lirshme

Në fund, duhet mbajtur parasysh se liri nuk do të duket kurrë plotësisht i hekurosur gjatë gjithë ditës. Por pikërisht këtu qëndron edhe sharmi i tij më i madh.

Kur stilohet siç duhet, ky material sjell atë elegancë të lirshme dhe natyrale që është shenjë dalluese e modës verore.

Prandaj, këtë verë mos u shqetësoni për çdo rrudhë të vogël. Vishni lirshëm pjesët tuaja të preferuara prej liri dhe shijoni rehatinë e tyre të përditshme. /Telegrafi/