❌

Reading view

There are new articles available, click to refresh the page.
↗

FOTO/ Sara Mila e kthen teken me fund: Ta pijmë për protestuesit, dikur të vrisnin në protestë!

✇Java News
By: S M

Deputetja e PS-sĂ«, Sara Mila, ka kthyer njĂ« teke raki me fund ‘pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« Europiane’, nĂ« eventin pĂ«r 35-vjetorin e themelimit tĂ« kĂ«saj force politike nĂ« Elbasan.

Teksa komentoi protestat pĂ«r ‘ZvĂ«rnecin’, Mila tha se ishte e lumtur qĂ« njerĂ«zit sot protestojnĂ« tĂ« lirĂ«. Ajo tha se nĂ« qeverisjen e Sali BerishĂ«s, nĂ«se do tĂ« protestoje, mund tĂ« dhunoheshe apo vriteshe.

“Sot ne festojmĂ« 35-vjetorin e PS, por pĂ«rtej nesh, Ă«shtĂ« duke ndodhur njĂ« ngjarje qĂ« nuk ka pse tĂ« kalojĂ« pa koment. NĂ« TiranĂ« me mijĂ«ra njerĂ«z, ndĂ«r ta tĂ« rinj, gjenerata Z, kanĂ« dalĂ« duke shpalosur kreativitetin e vet me pankarta, me emocione dhe gjithçka ka ky brez i ri. UnĂ« kur i shoh jam shumĂ« krenare. Por mĂ« shumĂ« sesa krenare, jam shumĂ« e lehtĂ«suar, sepse jam bĂ«rĂ« pjesĂ« e PS, pjesĂ« e gjeneratĂ«s sĂ« tyre pĂ«r njĂ« arsye tĂ« vetme. Sepse demokracia funksionon vetĂ«m atĂ«herĂ« kur nuk matet me duartrokitje, por me nivelin e kundĂ«rshtisĂ« qĂ« mund tĂ« tĂ« bĂ«jnĂ«. Prandaj jam shumĂ« e lumtur qĂ« t’i shoh, kushdo qoftĂ« kauza e tyre. QoftĂ« edhe qĂ« njĂ« meme tĂ« shkojĂ« virale, jam e lumtur t’i shoh atje tĂ« lirĂ«. Ju e dini shumĂ« mirĂ« qĂ« kjo nuk ka qenĂ« norma. Ka burra e gra nĂ« kĂ«tĂ« sallĂ«, qĂ« e kanĂ« kthyer standardin e tĂ« protestuarit lirĂ« nĂ« normĂ«. Dikur kur protestohej, keni pĂ«rjetuar edhe dhunĂ«. Ka pasur protesta kur ju kanĂ« vrarĂ«, si nĂ« 21 janar. Ngjyra e tĂ« zezĂ«s sĂ« frikĂ«s Ă«shtĂ« eleminuar tĂ«rĂ«sisht nga ShqipĂ«ria. NĂ« zonat e fshatrave nĂ« Elbasan kam vetĂ«m 2 porosi. E para ‘ndreqja mirĂ« qejfin atij plakut Mere’. E dini ju pĂ«r kĂ« e kam, pĂ«r Saliun. E dytĂ« Ă«shtĂ« ‘moj vajzĂ« tĂ« ecĂ«sh pĂ«r zonĂ«n tonĂ« nĂ« gjurmĂ«t e Bukurosh StafĂ«s’. Siç e do tradita kam vendosur qĂ« bashkĂ« me Bukuroshin ta kthejmĂ« njĂ« teke raki pĂ«r nder tĂ« kĂ«saj dekorate. Me fund pĂ«r ShqipĂ«rinĂ« Europiane”, tha mes tĂ« tjerash Mila.

↗

Në kërkim të një bashkëjetese të vështirë për Zvërnecin

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi

 

Imagjinoni për një çast sikur në projektin e Zvërnecit të mos kishte asnjë një sherr apo pretendim pronësie mbi tokën turistike. Imagjinoni që investitorët me katër miliard euro në duar të vinin e të blinin rregullisht një masë toke e cila ka të gjithë dokumentacionin e saktë, me letra reale gjykatash e kadastrash, e jo me falsifikime dhe grabitje siç po heton edhe drejtësia.

MĂ« tej imagjinoni qĂ« territori ku do tĂ« zbatohet projekti tĂ« mos ishte i rrethuar si njĂ« kamp pĂ«rqĂ«ndrimi i kohĂ«s sĂ« komunizmit dhe sikur rojet e sigurisĂ« tĂ« atij territori tĂ« mos silleshin me protestuesit sikur tĂ« ishin hajdutĂ« tĂ« kapur nĂ« njĂ« shtĂ«pi private duke vjedhur njĂ« televizor apo lavatriçe. Imagjinoni sikur tĂ« mos kishte as klimĂ« tensioni nĂ« ZvĂ«rnec dhe as reklamime palĂ«sh, por njĂ« pritshmĂ«ri pozitive plot shpresĂ« pĂ«r njĂ« investim gjigand qĂ« do t’i ndryshojĂ« fatin VlorĂ«s dhe tĂ« gjithĂ« turizmit shqiptar.

Imagjinoni mĂ« nĂ« fund, por jo mĂ« e parĂ«ndĂ«sishmja, qĂ« edhe qeveria tĂ« ishte mĂ« transparente dhe komunikuese me publikun. MĂ« sĂ« pari me publikun vlonjat e mĂ« pas me tĂ« gjithĂ« ne tĂ« tjerĂ«t sepse nuk ndodh shpesh qĂ« tĂ« ofrohen kaq shumĂ« para pĂ«r kĂ«tĂ« ShqipĂ«rinĂ« tonĂ« tĂ« varfĂ«r. Kemi dĂ«gjuar lloj-lloj dokrrash me miliarda nĂ« 35 vite, kemi Ă«ndĂ«rruar se do tĂ« binte shi jeshil pas vitit ’90 e do tĂ« futeshim nĂ« EvropĂ« pĂ«r pesĂ« vjet e shumta! Kemi Ă«ndĂ«rruar teksa dĂ«gjonim turlifarĂ« onxhobonxhosh nga bota qĂ« na ofronin qiellin e mĂ« pas zhdukeshin pa lĂ«nĂ« gjurmĂ« pasi kishin nxjerrĂ« ca  para nga ky vend i varfĂ«r.

Nuk Ă«shtĂ« ky rasti mesa duket nĂ« ZvĂ«rnec. Nuk Ă«shtĂ« mashtrimi me premtimet pĂ«r investime, por e kundĂ«rta, Ă«shtĂ« vetĂ« pĂ«rmasa e investimit qĂ« tremb mĂ« shumĂ« sesa mashtruesit e vegjĂ«l tĂ« sĂ« shkuarĂ«s. Dhe kur nĂ« njĂ« territor kaq tĂ« vogĂ«l sa Vlora ofrohet pĂ«r t’u injektuar njĂ« masĂ« kaq e madhe parash afĂ«rmendsh duhet matur dora dhe duhet frenuar firma pa kryer disa procedura qĂ« e gjithĂ« bota demokratike i zbaton nĂ« tĂ« tilla raste. PĂ«rfshirĂ« njĂ« fushatĂ« ekstensive shpjegimi, konsultimesh e informimi krahas marrje sĂ« garancive se projekti do tĂ« pĂ«rkojĂ« me standartet qĂ« i kĂ«rkohen. KĂ«shtu bĂ«hen punet qĂ« tĂ« mos ketĂ« pakĂ«naqĂ«si e protesta, por mbi tĂ« gjitha, qĂ« tĂ« ketĂ« pjesĂ«marrje proaktive tĂ« publikut nĂ« politika qĂ« i japin formĂ« jetĂ«s sĂ« tyre nĂ« territor pĂ«r dekada, jo vite.

ZvĂ«rneci po merr formĂ« si njĂ« projekt i madh turistik qĂ« potencialisht do tĂ« ndryshojĂ« imazhin e vendit, por edhe si njĂ« laborator nĂ« qiell tĂ« hapur nĂ« lidhje me debatin kombetar mbi temat e mĂ«dha sociale, ambjentaliste dhe politike tĂ« ShqipĂ«risĂ«. Nuk Ă«shtĂ« vetĂ«m njĂ« projekt turistik me impakt potencialisht tĂ« fuqishĂ«m nĂ« jetĂ«n e shqiptarĂ«ve. ËshtĂ« dhe njĂ« lakmues i temperaturĂ«s sĂ« vendit, shqisave tĂ« tij reaguese dhe aftĂ«sisĂ« pĂ«r t’u orientuar pĂ«r problemet reale edhe kur mbi tryezĂ« ka njĂ« premtim disamiliardĂ«sh.

Ironia me flamengot, zogjtë shtegëtarë e kafshë të tjera të ligatinave nuk duhet të jetë më një sport cinik shpotish e batutash vulgare e provinciale në diskurin publik shqiptar. Një vend evropian që po nënshkruan një kontratë me Bashkimin Evropian (ku ambjentalizmi është një fe më vete) nuk mund të tregojë këtë shkallë naiviteti ndaj një teme kaq delikate për asete në zhdukje për të cilat bota e qytetëruar tregon maksimumin e seriozitetit dhe kujdesit. Do ta provojmë këtë kur me Brukselin të diskutojmë mbylljen e kapitujve që prekin mjedisin!

SĂ« dyti, nĂ« tryezĂ«n ku do tĂ« derdhen miliarda nuk duhet shkuar me hijen e letrave tĂ« trukuara. PronĂ«sia mbi tokĂ«n private na ka ndjekur si makth nĂ« 35 vjet sa herĂ« kemi dashur ta zhvillojmĂ« kĂ«tĂ« vend. Ka qenĂ« njĂ« shkak madhor i prapambetjes ekonomike ku ndodhemi. JanĂ« vrarĂ« e prerĂ« breza shqiptarĂ«sh, kanĂ« dĂ«shtuar dhjetra projekte biznesi nĂ« çdo cep tĂ« ShqipĂ«risĂ«, Ă«shtĂ« ngritur njĂ« makineri manipulimi e trukimesh qĂ« nis tek kadastrat e zyrat e tjera e pĂ«rfundon nĂ« sirtarĂ« prokurorĂ«sh e gjyqtarĂ«sh tĂ« pistĂ« qĂ« kanĂ« marrĂ« miliona pĂ«r  tĂ« marrĂ« tokĂ«n nga ai qĂ« e ka e pĂ«r t’ja dhĂ«nĂ« atij qĂ« paguan pĂ«r ta pasur. ËshtĂ« gjĂ«ja mĂ« elementare dhe normale qĂ« edhe pĂ«r ZvĂ«rnecin tĂ« kryhet njĂ« verifikim i thellĂ« i pronĂ«sisĂ« mbi tokĂ«n. Nuk hedh njeri miliarda pa e ditur se ka blerĂ« tokĂ« me letra.

Së treti, e më e rëndësishmja në këtë histori, protestat për Zvërnecin nuk kanë parasysh vetëm Zvërnecin. E kundërta është e vërtetë. Dalja e protestuesve me teza politike, kërkesa për dorëheqjen e Ramës tregon se kjo pjesë e shoqërisë nuk e ka inatin vetëm me ligatinat e rrezikuara të Nartës por shumë më tepër se kaq. Në listë është e gjithë politika e kësaj dekade ndaj zhvillimit turistik të vendit, e shtrirë në të gjithë vijën bregdetare, në parqet e zonat e mbrojtura nga Alpet e deri në Butrint. Nën akuzën e protestuesve është sistemi-Shqipëri , me mënyrën sesi është ndërtuar e po ecën këto dekada.

Shqipëria ka nevojë të zhvillohet e të rrisë kapacitetet e saj turistike, por nuk ka pse ta bëjë këtë duke futur nën trysni të skajshme territorin e saj më të vlefshëm, atë që shtrihet në zonat më të brishta dhe më ekskluzive. Gjetja e një balance mes zhvillimit dhe konservimit është një sport i vështirë dhe një pjesë e shoqërisë shqiptare po na thotë se mendon se menaxhimi ka anuar dukshëm nga zhvillimi pa filtra dhe kufinj.

Me gjerĂ« se kaq, kjo qĂ« po ndodh Ă«shtĂ« njĂ« pĂ«rballje mes shumĂ« prurjesh tĂ« cilat takohen dhunshĂ«m nĂ« bulevardin qĂ«ndror tĂ« TiranĂ«s. AnarkistĂ« tĂ« majtĂ«, tĂ« vetĂ«quajtur minoritarĂ«, sovranistĂ« tĂ« orĂ«s sĂ« fundit, persona tĂ« manipuluar nga rrjeti, opozitarĂ« tĂ« sistemit dhe natyrisht edhe qytetarĂ« tĂ« zakonshĂ«m tĂ« pakĂ«naqur me qeverisjen dhe pĂ«rgjithĂ«sisht me elitat politike deh me mĂ«nyrĂ«n sesi po shkojn Ă« punĂ«t e kĂ«tij vendi – tashmĂ« ky konglomerat ka njĂ« pamje konkrete tek protesta e pĂ«rditshme, duke mos qenĂ« mĂ« vetĂ«m “zhurmĂ« sfondi” qĂ« belbĂ«zon nĂ« internet apo mjetet e mass medias. Politika duhet tĂ« dijĂ« tĂ« pĂ«rballet me kĂ«tĂ« realitet tĂ« ri ky ka hyrĂ« shoqĂ«ria shqiptare.

Fundja politika shqiptare dhe kjo maxhorancë qeverisëse duhet të pranojë sfidën që vjen nga pakënaqësia e shprehur në protesta, qoftë edhe kur shoqërohet apo provokohet edhe nga faktorë të tretë si ndërhyrjet e huaja, manipulimi apo interesat e papastra. Racionalja e protestës është shumë e rëndësishme se pjesa e saj e manipuluar dhe hipokrite.

Sazan-ZvĂ«rneci si projekt turistik duhet pranuar dhe ndĂ«rtuar paralelisht me ndĂ«rtimin e njĂ« vetĂ«dijeje tĂ« ftohtĂ« e tĂ« bazuar mbi arsye, se politika dhe qeverisja nuk mund tĂ« veprojnĂ« pĂ«rjetĂ«sisht nĂ« vakuum dhe pa oponencĂ« publike. Ato janĂ« pĂ«rditĂ« nĂ«n shqyrtimin dhe nĂ«n skepticizmin e opinionit publik. ËshtĂ« njĂ« “provim” i vazhdueshĂ«m qĂ« nuk mbaron ditĂ«n e zgjedhjeve. Fillon atĂ« ditĂ«!

Kjo është një ndër shtyllat mbi të cilat ndërtohen dhe funksionojnë demokracitë liberale sot në Evropë dhe jashtë saj. Aty ku projekte turistike, infrastrukturore apo industriale gjejnë shpesh oponencën e shesheve, shoqërisë civile apo aktorëve të tjerë të rëndësishëm të shoqërisë. Nuk ka ndodhur asnjë tragjedi në thelb. Duhet bashkëjetuar me idenë se çdo gjë në një demokraci është relative, e përkohshme dhe nën diskutim. Ky është ndër kushtet primare të progresit në kontinentin ku jetojmë dhe duam të integrohemi.

 

 

↗

Finalja e Eurovizionit/ Alis shkĂ«lqen nĂ« finalen e Eurovizionit me baladĂ«n “NĂąn”

✇Java News
By: S M

PĂ«rfaqĂ«suesi i ShqipĂ«risĂ«, Alis Kallaçi, ka dhuruar njĂ« performancĂ« tĂ« jashtĂ«zakonshme dhe plot dritĂ« nĂ« skenĂ«n e madhe tĂ« “Wiener Stadthalle” nĂ« VjenĂ« tĂ« AustrisĂ«, ku po zhvillohet Finalja e Madhe e edicionit tĂ« 70-tĂ« tĂ« Eurovizionit. I renditur i pesti nĂ« radhĂ«n e tĂ« konkurrimit, Alis u ngjit nĂ« skenĂ« me kĂ«ngĂ«n e tij “NĂąn”, njĂ« baladĂ« prekĂ«se qĂ« ka arritur tĂ« rrĂ«mbejĂ« duartrokitjet e gjata tĂ« publikut europian dhe tĂ« lĂ«rĂ« gjurmĂ« tĂ« thella emocionale.

Kënga, e cila trajton lidhjen e thellë dhe të pazëvendësueshme midis nënës dhe fëmijës, ka rezonuar fort me audiencën, duke prekur një temë universale që lidhet ngushtë me eksperiencën shqiptare të emigracionit, ndarjes dhe mallit për vendlindjen.

Një dimension i ri artistik me Rajmonda Bulkun

Surpriza e madhe e kësaj nate finale ishte prania në skenë e aktores së madhe të kinematografisë dhe teatrit shqiptar, Rajmonda Bulku. Shoqërimi i saj i dha performancës një dimension tjetër artistik, duke ndërthurur muzikën me artin dramatik.

“NĂąn”, njĂ« krijim me tekst dhe kompozim nga vetĂ« Alis Kallaçi nĂ« bashkĂ«punim me Desara Gjini dhe me produksion tĂ« Erjet Barbullushit, u interpretua me vokale tejet tĂ« pastra, intensive dhe me njĂ« prezencĂ« skenike tĂ« mprehtĂ«. Elementet dramatike tĂ« pĂ«rfshira nĂ« skenografi theksuan edhe mĂ« shumĂ« ndjenjat e nostalgjisĂ«, pritjes dhe forcĂ«s sĂ« pashtershme tĂ« lidhjeve familjare.

Vargjet që u kthyen në himn virale

Se sa e fuqishme është bërë kjo këngë për publikun, këtë e vërteton edhe reagimi i menjëhershëm në rrjetet sociale. Vargjet kryesore të baladës:

“Ta dish se nana po ju pret / E nana ju po ju pĂ«rcjell
”

janĂ« bĂ«rĂ« menjĂ«herĂ« virale qĂ« prej mbrĂ«mjes sĂ« gjysmĂ«finales sĂ« dytĂ« tĂ« sĂ« enjtes. Ky impakt Ă«shtĂ« pasqyruar edhe nĂ« shifra, duke e rreshtuar “NĂąn” si njĂ« ndĂ«r kĂ«ngĂ«t mĂ« tĂ« klikuara dhe mĂ« tĂ« ndjekura nĂ« kanalin zyrtar tĂ« Eurovizionit nĂ« YouTube.

Mes kritikĂ«ve dhe fansave tĂ« shumtĂ« tĂ« festivalit evropian, pĂ«rfaqĂ«simi i Alis Kallaçit po konsiderohet si njĂ« nga performancat mĂ« autentike dhe mĂ« emocionale tĂ« kĂ«tij edicioni jubilar. ShqipĂ«ria solli sonte nĂ« VjenĂ« njĂ« histori njerĂ«zore tĂ« pastĂ«r, e cila kalon çdo kufi kulturor dhe qĂ« ka nevojĂ« tani pĂ«r mbĂ«shtetjen maksimale tĂ« votave tĂ« diasporĂ«s (Kodi 05) pĂ«r t’u vlerĂ«suar ashtu siç meriton.

Si të votoni për Alis (Kodi 05)

Rregullat e votimit janë të thjeshta dhe lejojnë deri në 10 vota për person. Dritarja e votimit hapet pak para se të interpretohet kënga e parë dhe do të mbetet e hapur gjatë gjithë performancave LIVE, duke u mbyllur rreth 40 minuta pas këngës së fundit. Të gjitha shtetet pjesëmarrëse në Eurovizion 2026 kanë të drejtë vote, përfshirë ato që nuk u kualifikuan në finale.

Për shqiptarët në diasporë (Votim me SMS):

Nëse jetoni në shtetet e mëposhtme, klikoni mbi lidhjen përkatëse për të gjeneruar automatikisht SMS-në e votimit për Alisin (Kodi 05):

↗

ShqipĂ«ria kalon nĂ« finalen e Eurovision, Alis arrin suksesin e parĂ« me “NĂąn”

✇Java News
By: S M

Nata e dytĂ« e gjysmĂ«finales sĂ« Eurovision Song Contest 2026 ka ulur siparin me njĂ« lajm tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m pĂ«r publikun shqiptar: Alis ka prekur me sukses Finalen e Madhe! Me njĂ« interpretim vokal tĂ« fuqishĂ«m dhe thellĂ«sisht emocional, artisti ynĂ« elektrizoi arenĂ«n e “Wiener Stadthalle”, duke i siguruar ShqipĂ«risĂ« biletĂ«n pĂ«r nĂ« natĂ«n e shumĂ«pritur tĂ« sĂ« shtunĂ«s.

“NĂąn” elektrizon skenĂ«n
Alis dhuroi një performancë të shkëlqyer që tërhoqi menjëherë vëmendjen e sallës dhe miliona shikuesve në mbarë Evropën. Me një interpretim plot siguri dhe energji, ai arriti të krijojë një nga momentet më të bukura të mbrëmjes.

KĂ«nga u shoqĂ«rua me njĂ« performancĂ« skenike moderne dhe efekte vizuale mbresĂ«lĂ«nĂ«se. Duartrokitjet e gjata dhe brohoritjet nĂ« fund tĂ« interpretimit treguan qartĂ« entuziazmin e publikut. Ky triumf vjen pas njĂ« jave ku kĂ«nga “NĂąn” dhe vokali i Alis u vlerĂ«suan gjerĂ«sisht nga mediat ndĂ«rkombĂ«tare si njĂ« nga interpretimet mĂ« tĂ« forta dhe vokalisht mĂ« tĂ« pĂ«rsosura tĂ« kĂ«tij edicioni.

Krenaria e Flamurit
Mes dritave verbuese dhe atmosferës elektrizuese të Vjenës, një simbol mori vëmendje të veçantë: Flamuri Kuqezi. Gjatë gjysmëfinales së dytë, ngjyrat e Shqipërisë u valëvitën me krenari të ligjshme.

NĂ« zemĂ«r tĂ« “DhomĂ«s sĂ« GjelbĂ«r” (Green Room), aty ku rrahjet e zemrĂ«s shtoheshin pĂ«r çdo delegacion nĂ« pritje tĂ« rezultateve, si dhe nĂ« arenĂ«n e spektatorĂ«ve, prania e flamurit shqiptar krijoi njĂ« emocion tĂ« papĂ«rshkrueshĂ«m. ValĂ«vitja e tij shĂ«rbeu si njĂ« mesazh i qartĂ« i pranisĂ« sĂ« fortĂ« tĂ« kulturĂ«s dhe pasionit shqiptar nĂ« kĂ«tĂ« jubile tĂ« 70-tĂ« tĂ« festivalit evropian, duke dĂ«shmuar sĂ«rish se mbetet njĂ« element i pandashĂ«m i identitetit tonĂ« nĂ« skenat ndĂ«rkombĂ«tare.

10 shtetet e kualifikuara
NĂ« pĂ«rfundim tĂ« televotimit dhe vlerĂ«simit tĂ« jurive, ShqipĂ«ria u shpall mes 10 shteteve qĂ« kalojnĂ« nĂ« Finalen e Madhe. Ata do t’u bashkohen 10 shteteve tĂ« kualifikuara nga nata e parĂ« dhe vendeve tĂ« “Big 5” (+ shteti mikpritĂ«s).

Më poshtë është lista e plotë e 10 shteteve që u kualifikuan nga gjysmëfinalja e dytë:

ShqipĂ«ria – Alis – NĂąn

Australia – Delta Goodrem – Eclipse

Bullgaria – Dara – Bangaranga

Çekia – Daniel Zizka – CROSSROADS

Danimarka – SĂžren Torpegaard Lund – FĂžr vi gĂ„r hjem

Malta – AIDAN – Bella

Norvegjia – JONAS LOVV – YA YA YA

Qipro – Antigoni – Jalla

Rumania – Alexandra Căpitănescu – Choke me

Ukraina – LELÉKA – Ridnym

Tashmë sytë dhe zemrat janë drejtuar te e shtuna, ku Alis do të ngjitet sërish në skenë me shpresën, pse jo, për të sjellë trofeun e madh në Tiranë./Balkanweb/

↗

Nuk e kanë me Robertin, nuk e kanë as me Ndrenikën

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

 

Nuk e kanĂ« fare me Robert NdrenikĂ«n sepse atij nuk ke çfarĂ« t’i thuash as sikur ta vrasĂ«sh mendjen njĂ« vit tĂ« tĂ«rĂ« pĂ«r t’i gjetur ndonjĂ« skelet nĂ« dollap. ËshtĂ« njĂ« ndĂ«r patriarkĂ«t e kinematografisĂ« e teatrit shqiptar qĂ« ka bĂ«rĂ« tĂ« qeshin, qajnĂ« apo tĂ« mendohen thellĂ« shumĂ« breza nĂ« 60 vjetĂ«t e fundit. Ndrenika Ă«shtĂ« njĂ« mal i lartĂ« tĂ« cilit mizat vetĂ«m mund t’i zukasin duke i ardhur rrotull. TjetĂ«r gjĂ« s’i bĂ«jnĂ« dot sepse mizat nuk e rrĂ«zojnĂ« dot malin.

Aq mĂ« tepĂ«r kur goditjet e organizuara nĂ« formĂ« detashmenti digjital mundohen tĂ« fshehin thelbin e kĂ«saj historie tĂ« shĂ«mtuar. NĂ«se Ndrenika nuk do tĂ« kishte shkuar nĂ« seancĂ«n e Erion Veliajt, ai mund tĂ« bĂ«nte çdo sakrilegj tjetĂ«r publik, e tĂ« mos merrte kĂ«tĂ« histeri kolektive sharĂ«sish mbi shpinĂ«. ËshtĂ« sharĂ« e mallkuar mĂ« pak kur mori pozicion tĂ« hapur pĂ«r shembjen e Teatrit. Dhe kjo e ka njĂ« shpjegim i cili nuk Ă«shtĂ« as i ri, as i panjohur. ËshtĂ« acarimi qĂ« kaplon njĂ« porcion tĂ« njohur tĂ« rrjetit social, medias dhe politikĂ«s kur Ă«shtĂ« fjala pĂ«r tĂ« sulmuar kreun e bashkisĂ« Erion Veliaj.

Lali i ka të vjetër dhe të shumtë armiqtë. Një pjesë i ka tërhequr vetë mbi shpinë me stilin polemik dhe sulmet publike ndaj atyre që i konsideron kundërshtarë. Shumicën, të tjerët që përbëjnë edhe korin anti-Ndrenika, i ka krijuar për shkak të karrierës politike dhe peshës që ka marrë në të majtën shqiptare.

ËshtĂ« ky kontigjent pushkatarĂ«sh mĂ« shumĂ« pa emĂ«r e fytyrĂ«, sesa me identitet dhe adresĂ«, i cili mallkon cilindo qĂ« aprovon publikisht diçka qĂ« bĂ«n Veliaj, e kjo Ă«shtĂ« pjesĂ« e njĂ« karriere politike tĂ« shpejtĂ« dhe tĂ« suksesshme. ËshtĂ« e skajshme nĂ« rastin e kryebashkiakut por Ă«shtĂ« gjithsesi pjesĂ« e trajtimit rutinĂ« me tĂ« cilin politikanĂ«t nĂ« kĂ«tĂ« vend pĂ«rballen prej vitesh.

Ai qĂ« nuk e meritonte tĂ« bĂ«hej pjesĂ« e kĂ«tij procesioni tĂ« dhunshĂ«m e abuzues ishte Robert Ndrenika. NjĂ« ndĂ«r aktorĂ«t legjendarĂ« tĂ« skenĂ«s dhe ekranit tonĂ«, Ndrenika ka falur mjaftueshĂ«m admirim dhe kĂ«naqĂ«si tek shikuesit nĂ« dekada, qĂ« tĂ« mos fyhej asisoj nĂ« njĂ« veprim personal e privat qĂ« Ă«shtĂ« e drejtĂ« e tij dhe e askujt tjetĂ«r. E shpjegoi arsyen pse e kishte puthur nĂ« ballĂ« Veliajn dhe pse i kishte thĂ«nĂ« ato fjalĂ«. As e dĂ«gjuan fare, por i kujtuan Teatrin. Tamam si nĂ« ato faqet e errĂ«ta tĂ« komunizmit ku i pandehuri nga drejtĂ«sia e proletariatit shihej si lebroz nga lagja e opinioni, qĂ« s’duhej prekur e madje nuk i duhej hedhur as vĂ«shtrimi.

Kjo kryqĂ«zatĂ« e vogĂ«l budallaqe ndaj njĂ« aktori qĂ« ka provuar se nuk preket aspak nga kĂ«to goditje anonimĂ«sh, nuk ka ta bĂ«jĂ« as me qytetarin Robert dhe as me aktorin Ndrenika. Ajo Ă«shtĂ« njĂ« deformacion kolektiv i njĂ« shoqĂ«rie qĂ« ka dalĂ« vetĂ«m me njĂ« kĂ«mbĂ« nga e shkuara dhe qĂ« tĂ« dĂ«non pa rĂ«nĂ« ende çekiçi i gjyqtarit. ËshtĂ« dhe njĂ« hipokrizi e skajshme qĂ« tenton tĂ« hedhĂ« poshtĂ« njĂ« karrierĂ« ndĂ«r mĂ« tĂ« mĂ«dhatĂ« nĂ« artin shqiptar tĂ« 50 viteve tĂ« fundit, pĂ«r njĂ« puthje nĂ« ballĂ« ndaj njĂ« njeriu qĂ« siç na e kujton edhe ligji, Ă«shtĂ« i prezumuar i pafajshĂ«m deri nĂ« njĂ« vendim gjykate.

PĂ«rbaltja nĂ« tentativĂ« e NdrenikĂ«s tregon se jemi nĂ« epokĂ«n e dhunĂ«s verbale qĂ« e ka zanafillĂ«n nĂ« dekadĂ«n e egĂ«r tĂ« parĂ« tĂ« tranzicionit. Ajo subkulturĂ« xhungle e asaj kohe formĂ«soi mĂ« pas praktikĂ«n e eliminimit, pĂ«rgojimit, poshtĂ«rimit, sharjes, fyerjes deri nĂ« palcĂ« tĂ« atij qĂ« mendon e vepron ndryshe. Ajo sjellje e shfrenuar qĂ« u krijua nga kaosi, armĂ«t dhe autoritarizmi politik, krijoi mĂ« pas degĂ«zimet e veta nĂ« tĂ« gjithĂ« jetĂ«n sociale tĂ« cilat ndjehen fuqishĂ«m edhe sot. Nuk do ta heqim lehtĂ« vitin e mbrapshtĂ« ’97 nga subkoshienca jonĂ«.

Nga ajo kohĂ« i kemi edhe sharjet e urrejtjen nĂ« skenĂ«n politike, vrasjet politike e shtetĂ«rore, dhunĂ«n e gazetave dhe mĂ« nĂ« fund edhe çmendurinĂ« e rrjetit social. NjĂ« figurĂ« e lartĂ« si ajo e Robert NdrenikĂ«s nuk meriton tĂ« jetĂ« objekt i kĂ«tij llumi dixhital, politik dhe personal qĂ« sot shitet i paketuar si protestĂ« qytetarĂ«sh, mllef politikanĂ«sh apo puritanizĂ«m me pudĂ«r nga drejtĂ«sia e re. ÇfarĂ«do tĂ« kishte bĂ«rë 

↗

Habia është pse habiteni!

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

 

Ka njĂ« habi tĂ« madhe qĂ« endet kĂ«to muaj nĂ« ajrin politik tĂ« TiranĂ«s. ËshtĂ« habia qĂ« lidhet me procesin pĂ«rjashtues tĂ« tĂ« gjitha kandidaturave qĂ« guxuan tĂ« aplikojnĂ« pĂ«r tĂ« garuar nĂ« zgjedhjet e 23 majit pĂ«r kreun e PartisĂ« Demokratike. ËshtĂ« njĂ« habi e cila po zbĂ«rthehet nĂ« lloj-lloj analizash, komentesh e qĂ«ndrimesh nĂ« studiot televizive, mediat e tjera dhe rrjetin social pĂ«rjetĂ«sisht tĂ« zhurmshĂ«m e folklorik.

Habiten ata qĂ« gjithĂ« ditĂ«n thonĂ« e stĂ«rthonĂ« po vetĂ« se Doktori e ka privatizuar partinĂ«. Habiten ata qĂ« kanĂ« jetuar kĂ«tu 35 vitet e fundit dhe i kanĂ« parĂ« tĂ« gjitha peripecitĂ« qĂ« ka kaluar PD e bashkĂ« me tĂ« e gjithĂ« ShqipĂ«ria, edhe pĂ«r shkak se kryetari i saj nuk ka pranuar kurrĂ« t’i lĂ«shojĂ« qoshen dikujt tjetĂ«r. Habiten edhe ata qĂ« panĂ« sesi Berisha deklaroi me lot nĂ« sy largimin nga posti i kryetarit nĂ« vitin 2013 dhe pĂ«rjetuan njĂ« surprizĂ« tĂ« hidhur kur ai u kthye pas tetĂ« vitesh nĂ« zyrĂ«n e Lulzim BashĂ«s. Habiten mĂ« nĂ« fund ata qĂ« nga mĂ«ngjesi nĂ« darkĂ« flasin e shkruajnĂ« pĂ«r nevojĂ«n e rotacionit tĂ« elitave dhe pĂ«r domosdoshmĂ«rinĂ« e hapjes sĂ« procesit politik ndaj tĂ« rinjve, e qĂ« bĂ«jnĂ« sikur nuk shohin sesi politikani mĂ« i vjetĂ«r i tranzicionit vazhdon tĂ« mbajĂ« fort nĂ« duar frenat e partisĂ« sĂ« dytĂ« mĂ« tĂ« madhe tĂ« vendit. NjĂ« habi kombĂ«tare pĂ«r njĂ« ngjarje tĂ« vjetĂ«r sa vetĂ« mosha e pluralizmit politik shqiptar.

Të vetmit që nuk habiten janë ata që i qëndrojnë pas Doktorit dhe që kanë vendosur të ndajnë fatin politik final me të. Këta janë më të qartët dhe paradoksalisht më realistët rreth asaj që (s)ndodh në Partinë Demokratike. Një forcë politike ku mund të hapen, madje të shkalafiten të gjitha zyrat, seksionet, grupseksionet, grupi parlamentar, këshilli kombëtar dhe institucionet e tjera më të larta, kati i parë, i dytë dhe i tretë e deri te kolibja e rojes së parkingut në selinë qëndrore, përveç një zyre që është e dhënë me tapi qysh në ditën 1 të egzistencës së PD 35 vjet më parë: zyra e kryetarit Berisha!

Gjithçka mund tĂ« rinovohet, gjithçka mund tĂ« ndryshojĂ« e transformohet pĂ«rveç kĂ«saj zyre. Cilido mund tĂ« vijĂ« e tĂ« shkojĂ« nĂ« atĂ« parti, por jo kryetari i cili e ka marrĂ« zyrĂ«n me tapi, siç thonĂ«  edhe tĂ« habiturit. Ajo zyrĂ« dhe ai post do t’i rezistojĂ« çdo gare tĂ« humbur zgjedhore, edhe duke shkelur nenin e famshĂ«m Basha i cili thotĂ« se nĂ« ditĂ«n e humbjes kryetarit i mbaron mandati, pa pikĂ« dhe pa presje. Ajo zyrĂ« me pronĂ«si nominale duhet t’i rezistojĂ« çdo tĂ«rmeti politik, negociate, thirrjeje pĂ«r ndryshim, fraksioni tĂ« madh apo tĂ« vogĂ«l. ËshtĂ« njĂ« zyrĂ« e blinduar politikisht nĂ« nivelin personal dhe nuk ka kurrfarĂ« stuhie e furtune qĂ« mund ta luajĂ« nga vendi. Aty koha nuk ecĂ«n, ajri qĂ«ndron pezull dhe i palĂ«vizshĂ«m, aty nocionet e evolucionit dhe ndryshimit shbĂ«hen, logjika e thjeshtĂ« e rinovimit dhe e ligjĂ«sive tĂ« mĂ«dha tĂ« jetĂ«s humbet fuqi, aty edhe ligjet e fizikĂ«s dhe tĂ« gravitetit duken sikur stepen.

Berisha e provoi se dëshëron të jetë një kryetar i pakohë. Le të habiten ata që habinë e paskan me tepri dhe që e përdorin vend e pa vend. Le të habiten e të mos kuptojnë se kryetari historik i PD është i tillë, pra historik, sepse përjetësisht ka qenë kandidat pa rival në partinë e tij. Ka qenë një lloj atleti i garave të thellësisë që ka garuar rregullisht i vetëm, pa konkurentë dhe pa bërryla që ta shqetësonin. Kushdo ka guxuar e ka parë veten në rrugë ose dhe më keq. Historia i njeh mirë rastet dhe emrat.

Prandaj kjo pozitĂ« pĂ«rjetĂ«sisht dominuese brenda partisĂ« i ka krijuar Sali BerishĂ«s luksin qĂ« kur edhe humbet zgjedhjet, tĂ« mos i quajĂ« tĂ« tilla, pra zgjedhje, por “farsĂ«â€. Paçka se askund nĂ« statutin e ndryshuar tĂ« PD pas ikjes sĂ« Lulzim BashĂ«s, nuk thuhet qĂ« nĂ«se partia i konsideron zgjedhjet tĂ« vjedhura nga kundĂ«rshtarĂ«t, kryetari nuk ikĂ«n nga posti.

Sot rreziku Doktorit nuk po i vjen nga ndonjĂ« pusi senatorĂ«sh apo thikĂ« pas shpine nĂ« katet e larta tĂ« partisĂ«. Aq mĂ« pak po i vjen nga neni Basha me tĂ« cilin tallet nga mĂ«ngjesi nĂ« darkĂ«. NĂ« atĂ« ambjent qĂ« quhet PD s’ka mĂ« rrezik pĂ«r BerishĂ«n pasi e ka spastruar me kohĂ« fushĂ«n e lojĂ«s. Risku po i vjen nga s’e priste: nga njĂ« grua e panjohur e quajtur Mereme Sela qĂ« pati guximin e çmendur tĂ« garojĂ« pĂ«r kryetare partie. Dhe qĂ« pasi u skualifikua, siç pritej, vendosi ta çojĂ« nĂ« gjykatĂ« nenin e famshĂ«m Basha.

Duket si njĂ« shenjĂ« e fatit, por ja qĂ« goditja mund tĂ« vinte vetĂ«m nga persona tĂ« tillĂ« jashtĂ« rrethit tĂ« ngushtĂ« politik, tĂ« palidhur me interesa, njohje apo histori tĂ« pĂ«rbashkĂ«t me BerishĂ«n. Akti i padisĂ« nĂ« gjykatĂ« pĂ«r nenin Basha ishte hapi qĂ« askush s’e ndĂ«rmori kĂ«to vite. As vetĂ« Basha, as pasuesit e tij gjithnjĂ« e mĂ« tĂ« paktĂ«, as Edvin Salianji. Mereme Sela qe e vetmja. Duket si ndonjĂ« barcaletĂ« pĂ«r ditĂ« me shi por ja qĂ« njĂ« hap i tillĂ« surprizĂ« nga njĂ« grua e panjohur mund tĂ« kthehet potencialisht nĂ« ortek pĂ«r Doktorin nĂ«se gjykata do ta lexojĂ« ftohtĂ« dhe objektivisht statutin e ndryshuar tĂ« PD tĂ« miratuar nga njĂ« tjetĂ«r gjykatĂ«s me mbiemrin Zhukri. NĂ«se kjo padi-surprizĂ« do tĂ« kthehej nĂ« realitet, mund tĂ« kishim njĂ« zhvillim qĂ« as Berisha e as tĂ« tjerĂ«t rreth tij s’do tĂ« dinin si ta menaxhonin. AtĂ«here do tĂ« kishte vĂ«rtetĂ« vend pĂ«r t’u habitur!

↗

Drejtësia me pesë yje po i ngjan frikshëm asaj të vjetrës

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

 

Debati më i fundit në lidhje me transmetimin televiziv të gjyqeve ndaj zyrtarëve të lartë, shoqëruar me reagimet normale për futjen e tyre pas xhamave të blinduar, duket se e kanë zënë të papërgatitur drejtësinë speciale. Papritur Meta, Veliaj, Beqaj dhe i fundit Ahmetaj kanë kërkuar që seancat e proceseve të tyre të jenë të hapura për publikun dhe mundësisht të transmetuara nga televizionet. Një kërkesë në pamje të parë paradoksale dhe e pakuptueshme, por me një prapamendim të qartë dhe të lexueshëm. Në interes të opinionit publik.

Mbyllja dhe hermetizmi në emër të sigurisë dhe sekretit hetimor,  janë justifikimi shabllon me të cilin Spak-Gjkko po trajtojnë sot listën e politikanëve që ka nëpër qeli. Ilir Meta, Erion Veliaj dhe Ilir Beqaj izolohen dhe trajtohen de facto si kriminelë dhe si persona që i kanë marrë tashmë dënimet, listat e tyre të vizitave shihen si të ishin vrasës serialë (ndërkohë që këta të vërtetët presin eskorta nëpër burgje e kalojnë javë të tëra pushimesh nëpër spitale private).

ËshtĂ« tashmĂ« e dukshme se mbi ashpĂ«rsinĂ« e trajtimit dhe shkeljen e skajshme tĂ« tĂ« drejtave tĂ« treshes Meta-Veliaj-Beqaj, Spak-Gjkko po mundohen tĂ« ndĂ«rtojnĂ« njĂ« gjysĂ«m-narrative suksesi, sipas parimit “hiqi patentĂ«n e arrestoje atĂ« qĂ« hyri me tĂ« kuqe, paçka se nja dhjetĂ« makina tĂ« tjera bĂ«nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n gjĂ« dhe shpĂ«tuan”. NdĂ«shkimi ndaj kĂ«tij grupi politikanĂ«sh Ă«shtĂ« alibia pĂ«r tĂ« mos prekur me dorĂ« dosje tĂ« tjera tĂ« nxehta qĂ« gjallojnĂ« çdo ditĂ« nĂ« realitetin shqiptar e trajtohen me tĂ« njĂ«jtĂ«n symbyllje si dhjetĂ« apo njĂ«zet vite mĂ« parĂ« nĂ«n drejtĂ«sinĂ« e plepave.

MĂ« tej akoma kĂ«ta pak politikanĂ« me tĂ« cilĂ«t Spak-Gjkko kĂ«rkojnĂ« tĂ« kompensojnĂ« bashkĂ«fajĂ«sinĂ« pĂ«r moszbardhjen e 21 janarit e tĂ« tjerave ngjarje tĂ« rĂ«nda, kĂ«ta pra duhen futur nĂ« rrethin e nĂ«ntĂ« tĂ« ferrit nĂ« mĂ«nyrĂ« qĂ« populli jashtĂ« tĂ« fĂ«rkojĂ« barkun e t’u kĂ«ndojĂ« vargje prokurorĂ«ve e gjyqtarĂ«ve qĂ« po na shpĂ«tojnĂ« nga hallet. Duhet plotĂ«suar grafiku, duhet kryer edhe teatri i ashpĂ«rsisĂ« dhe rigorozitetit nĂ« sytĂ« e miletit. Na shihni ç‘po ju bĂ«jmĂ«, a nuk jemi mĂ« tĂ« mirĂ«t?

Jo, nuk janĂ« mĂ« tĂ« mirĂ«t! PatĂ«m gjashtĂ« vite kohĂ« pĂ«r t’ju mĂ«suar emrat, tabiatet dhe mĂ«nyrat sesi infiltruan nĂ« sistemin e ri tĂ« drejtĂ«sisĂ«. GjashtĂ« vite kohĂ« gjatĂ« tĂ« cilĂ«s kishin tĂ« gjitha mundĂ«sitĂ« e kĂ«saj bote qĂ« tĂ« gjenin vrasĂ«sit dhe urdhĂ«ruesit e 21 janarit e nuk e bĂ«nĂ«, qĂ« tĂ« zbardhnin siç duhej shpĂ«rthimin e GĂ«rdecit apo korrupsionin masiv nĂ« rrugĂ«n e Kombit e sĂ«rish nuk po e bĂ«jnĂ« duke e çuar gjithçka drejt parashkrimit, si paraardhĂ«sit e tyre. Kishin kohĂ« natyrisht edhe pĂ«r tĂ« thyer koracĂ«n e trashĂ« tĂ« pandĂ«shkueshmĂ«risĂ«, por edhe kĂ«tĂ« e kanĂ« bĂ«rĂ« pjesĂ«risht dhe nĂ« mĂ«nyrĂ« selektive. Shihni gjyqin ndaj BerishĂ«s pĂ«r leje pallatesh, e jo pĂ«r tĂ« tjerat!

Hermetizmi që po aplikohet ndaj kësaj liste politikanësh që sot ndodhet nën kthetrat e drejtësisë së re, ka si metaforë kafazin prej xhami të blinduar, ku mbahet një ish-president, një kryetar bashkie i Tiranës në detyrë dhe një ish-ministër. Dikush kujtonte me të drejtë këto orë se kështu të mbyllur nuk janë mbajtur as shefat e nacional-socializmit hitlerian në Nurenberg megjithëse ishin të akuzuar për 50 milion viktima të Luftës së Dytë Botërore.

MegjithatĂ« pyetja bazĂ« e momentit Ă«shtĂ« kjo: pse “hajdutĂ«t” e parave tĂ« kĂ«tij populli sot kĂ«rkojnĂ« gjyqe televizive, ndĂ«rsa gjyqtarĂ« e prokurorĂ« rrudfhin buzĂ«t dhe refuzojnĂ«? ÇfarĂ« e shtyn njĂ« zyrtar tĂ« lartĂ« qĂ« ka mbi tryezĂ« njĂ« dosje mijĂ«ra faqesh, qĂ« tĂ« pranojĂ« mĂ« mirĂ« riskun qĂ« i gjithi ky mal akuzash tĂ« bĂ«hen publike e tĂ« dukshme edhe pĂ«r njĂ« shqiptar qĂ« jeton nĂ« ZelandĂ«n e Re apo nĂ« Japoni, sesa njĂ« proces tĂ« mbyllur e hermetik ku prokurori intimidon gjyqtarin dhe e detyron tĂ« firmosĂ« pretencĂ«n nĂ« heshtje? A mos ndoshta kjo ndodh sepse tĂ« pandehurit kanĂ« bindjen e pĂ«rbashkĂ«t se hapja e proceseve do tĂ« relativizojĂ« edhe mijĂ«ra faqet e dosjeve tĂ« akuzĂ«s? NĂ« qoftĂ« kĂ«shtu shpjegohet edhe hutimi e refuzimi i gjyqtarĂ«ve e prokurorĂ«ve ndaj hapjes sĂ« proceseve pĂ«r publikun.

Pyetja e mĂ«sipĂ«rme duket se e ka pĂ«rgjigjen brenda. KĂ«ta politikanĂ« tĂ« lartĂ« po mundohen t’i ikin poshtĂ«rimit dhe represionit shumĂ«mujor pas perdeve nĂ« qelitĂ« e paraburgimit, ndĂ«rkohĂ« qĂ« gjyqet popullore, gjithashtu televizive, i kanĂ« shpallur tashmĂ« tĂ« dĂ«nuar, i kanĂ« telendisur e pushkatuar publikisht, duke ju komentuar deri nĂ« lodhje çdo detaj tĂ« marrĂ« nga njĂ« dorĂ« e kujdesshme nga dosjet e tyre, pĂ«r t’i nxjerrĂ« sa mĂ« keq nĂ« meidanin publik. Hapja e proceseve tĂ« tyre nĂ« kĂ«to kushte Ă«shtĂ« akti i madh i transparencĂ«s pĂ«r tĂ« gjithĂ«: pĂ«r tĂ« pandehur e pĂ«r akuzues apo edhe pĂ«r ata qĂ« do tĂ« bĂ«jnĂ« arbitrin nĂ« mbarim tĂ« seancave. ShqiptarĂ«t meritojnĂ« tĂ« njohin tĂ« gjitha abuzimet e kĂ«tyre zyrtarĂ«ve nĂ«se ata gjenden fajtorĂ«, ose nga ana tjetĂ«r tĂ« njihen me heronjtĂ« falsĂ« dhe arrogantĂ« brenda drejtĂ«sisĂ« sĂ« re, nĂ«se akuzat e tyre nuk provohen. TĂ« dalin tĂ« gjithĂ« nĂ« dritĂ«, boll me fshehje pas procedurave.

Hapja e proceseve gjyqĂ«sore Ă«shtĂ« njĂ« moment drejtĂ«sie publike. Sidomos pĂ«r kĂ«tĂ« drejtĂ«si qĂ« Ă«shtĂ« akuzuar prej vitesh pĂ«r arrogancĂ«, subjektivizĂ«m dhe teatĂ«r selektiv me provat, tĂ« pandehurit dhe proceset. Pasi kemi dĂ«gjuar gjyqet televizive me copa letrash e fraza tĂ« shkĂ«putura nga hetimet, le tĂ« dĂ«gjojmĂ« tĂ« gjithĂ« historinĂ« se kĂ«shtu Ă«shtĂ« mĂ« e ndershme. Kush tĂ« dalĂ« fajtor tĂ« shkojĂ« me tĂ« vĂ«rtetĂ« nĂ« burg, e jo tĂ« mbahet nĂ« paraburgim mĂ« tĂ« ashpĂ«r se vetĂ« burgu duke pasur mbi uniformĂ« etikĂ«ten mashtruese “i prezumuar i pafajshĂ«m”!

Nuk na duhet një drejtësi selektive studiosh debati, por drejtësi që jepet në dritën e diellit, me kamera dhe mikrofon para gojës në një sallë gjyqi. Të atij gjyqi ku gjyqtari është më i frikësuari nga meraku se mos prokurori e fut nën përgjim! Apo kështu kemi frikë se na prishet vitrina e bukur dhe vezulluese e drejtësisë së re?! Kot lodheni, është prishur tashmë! Drejtësia me pesë yje po i ngjan frikshëm drejtësisë së vjetër, të cilën kujtuam se e hoqëm qafe.

↗

Bamir Topi: Ols Dadon e solli Ina Rama për firmë, ajo është përgjegjëse për emërimin!

✇Java News
By: S M

Ish-Presidenti i RepublikĂ«s, Bamir Topi, i ftuar kĂ«tĂ« tĂ« martĂ« nĂ« studion e emisionit “Quo Vadis” nĂ« Vizion Plus, ka rrĂ«fyer pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« se si Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« emĂ«rimi i Ols Dados prokuror nĂ« vitin 2008. Sipas Topit, propozimi ka ardhur nga Kryeprokurorja e asaj kohe, Ina Rama, dhe institucioni i Presidentit ka pasur vetĂ«m tagrin pĂ«r ta dekretuar formalisht.

Ai tha se gjithçka që i takonte procedurës ezaurohej brenda Prokurorisë, e cila administronte të gjitha dokumentet kur hapej gara dhe te Presidenti vinte vetëm propozimi formal për dekretim.

“NjerĂ«zit duhet ta kuptojnĂ«: Tek Presidenti nuk vijnĂ« gjĂ«ra tĂ« karakterit analitik. Dekreti Ă«shtĂ« nĂ« pĂ«rputhje me parimet kushtetuese. Cilat janĂ« parimet kushtetuese? QĂ« nĂ« kĂ«tĂ« marrĂ«dhĂ«nie midis dy institucioneve, tĂ« drejtĂ«n e propozimit e ka Kryeprokurori, i cili vjen vetĂ«m me njĂ« propozim formal dhe Presidenti e dekreton. KĂ«tu mbyllet rruga institucionale. Me sa unĂ« kam nĂ« memorie, jo thjesht si procedurĂ« specifike, por sipas ligjit dhe KushtetutĂ«s, ka pasur njĂ« tagĂ«r, ndoshta minimal, por e ka pasur edhe Presidenti, edhe Kryeprokurori, nĂ« rastin konkret Kryeprokurorja, e cila sipas analizĂ«s sĂ« rrethanave, unĂ« nuk e kam shfrytĂ«zuar personalisht, ka pasur njĂ« minimum tĂ« drejte pĂ«r tĂ« futur nĂ« sistem edhe ndonjĂ« person, burrĂ« apo grua, ç’rĂ«ndĂ«si ka, e cila e tejkalonte kĂ«tĂ« pjesĂ«n e ShkollĂ«s sĂ« MagjistraturĂ«s”, ka thĂ«nĂ« ish-Presidenti Topi.

Kryebashkiaku i Tiranës, Erion Veliaj, ka depozituar prej disa ditësh një kërkesëpadi pranë Gjykatës Administrative, në të cilën kërkon pavlefshmërinë e emërimit të Ols Dados prokuror, pikërisht pse ai është emëruar (siç e dëshmoi sot Presidenti Topi, me propozim direkt nga Kryeprokurorja Ina Rama) në detyrë pa pasur Shkollën e Magjistraturës.

↗

Ndreca: Pas Nesti Angonit del Nasta Pëllumbi, anonimja tjetër e sajuar për të përndjekur Veliajn

✇Java News
By: S M

Avokati i kryebashkiakut të Tiranës, Erion Veliaj, Plarent Ndreca ka zbuluar në Top Story se përveç Nesti Angonit, personit anonim mbi denoncimin e të cilit po mbahet i burgosur Veliaj, në dosje shfaqet edhe një Nasta Pëllumbi, një tjetër person që nuk ekziston, e që po ashtu nuk i firmos denoncimet.

Zbulimi i një emri tjetër anonim përforcon faktin se në fakt, dosja hetimore kundër Veliajt është bërë me denoncime personash të rremë dhe që nuk ekzistojnë.

Ndreca tha se çështja Veliaj është çështje tipike e një goditjeje apo eleminimi politik ndaj tij, por edhe një shembull ku drejtësia instrumentalizohet për të larguar nga detyra dhe për të eliminuar nga fusha politike një politikan.

Ai theksoi se çështja është komplekse e voluminoze dhe se Veliajt i është mohuar për një kohë të gjatë njohja me dosjen.

Pjesë nga debati në emision:

Ndreca: Çështja Veliaj Ă«shtĂ« çështje tipike e njĂ« persekutimi ose mĂ« saktĂ«, njĂ« goditjeje apo eleminimi politik tĂ« tij. Ky Ă«shtĂ« rasti tipik ku drejtĂ«sia instrumentalizohet pĂ«r produkt politik, pra pĂ«r ta larguar nga detyra dhe pĂ«r ta eliminuar nga fusha politike. Pse e them kĂ«tĂ«?

Rakipllari: Kush e ka këtë fuqi për ta bërë?

Ndreca: Prokurorët


Rakipllari: Prokurorët kanë interesa politike?

Ndreca: Sigurisht, ata kanĂ« njĂ« interes tĂ« ndryshĂ«m, pra jo partiak, por politik. Dhe politik do tĂ« thotĂ« edhe statistikor, pra pĂ«rfiton prokuroria, por nga produkti i punĂ«s sĂ« prokurorisĂ« pĂ«rfitojnĂ« edhe aktorĂ« politikĂ« partiakĂ«. Pra, Ă«shtĂ« njĂ« shĂ«njestĂ«r politike pĂ«r ta eleminuar nga fusha politike dhe pĂ«r tĂ« mos e lejuar tĂ« ushtrojĂ« funksionin qĂ« i Ă«shtĂ« besuar nga qytetarĂ«t e TiranĂ«s. MĂ«nyra se si Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« hetimi, fakti qĂ« Ă«shtĂ« nisur nga njĂ« person anonim, dhe para 2-3 ditĂ«sh kam zbuluar se paska edhe njĂ« anonim tjetĂ«r – nga njĂ« Nesti, na doli edhe njĂ« Nasta – pra, Nesti dhe Nasta kanĂ« krijuar gjithĂ« procesin Veliaj. AsnjĂ« nga avokatĂ«t nuk e kishte parĂ« mĂ« herĂ«t kĂ«tĂ« sepse janĂ« 60 mijĂ« faqe dhe vazhdojnĂ« tĂ« lexojnĂ« 3-4 avokatĂ« intensivisht, e nuk ia dalin dot qĂ« tĂ« shohin çdo fletĂ« dhe na doli se qenka njĂ« informacion nga Nasta PĂ«llumbi, LĂ«vizja Qytetare Antikorrupsion. As Nasta PĂ«llumbi nuk ekziston. As Nesti Angoni nuk ekziston. As LĂ«vizja Qytetare Antikorrupsion nuk ekziston.

MĂ«nyra se si Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« hetimi, shkeljet e rĂ«nda proceduriale, mĂ«nyra se si Ă«shtĂ« humbur njĂ« fazĂ« e procesit gjyqĂ«sor pa u njohur me dosjen
 pra ajo qĂ« diskutuam, prezumimi i pafajĂ«sisĂ«, nĂ« rastin e Erion Veliajt Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« njĂ« proces pa i dhĂ«nĂ« dosjen, i konfirmuar nga gjykata e themelit qĂ« ia dha dosjen; pra, edhe gjykata e themelit e pranon se paska njĂ« problem, nuk e paska njohur dosjen, qĂ« do tĂ« thotĂ« se ka humbur njĂ« fazĂ« procesi. EshtĂ« njĂ« çështje kaq komplekse, kaq voluminoze, bĂ«het fjalĂ« pĂ«r 60 mijĂ« faqe, pĂ«r 1097 prova shkresore dhe materiale dhe pĂ«r 190 dĂ«shmitarĂ«.

DrejtĂ«sia Ă«shtĂ« pĂ«rdorur si instrument pĂ«r tĂ« goditur njĂ« politikan. NĂ« asnjĂ« nga vendimet, as e shkallĂ«s sĂ« parĂ«, as GJL, nuk Ă«shtĂ« futur fare nĂ« analizĂ« fakti qĂ« Veliaj Ă«shtĂ« Kryetar i BashkisĂ« sĂ« TiranĂ«s nĂ« proporcionalitetin qĂ« kĂ«rkon njĂ« masĂ« sigurimi. NdĂ«rkohĂ« qĂ«, kemi njĂ« vendim tĂ« Komisionit tĂ« Venecias, qĂ« Ă«shtĂ« marrĂ« me iniciativĂ«n e Presidentit tĂ« PE pĂ«r rastin e kryetarit tĂ« BashkisĂ« sĂ« Stambollit, ku thuhet qĂ« “nĂ« rastin kur ka masa sigurimi ekstreme siç Ă«shtĂ« arresti me burg pĂ«r kryetarĂ« bashkish, duhet tĂ« ketĂ« njĂ« proporcion krejt tjetĂ«r dhe njĂ« kujdes tĂ« posaçëm sepse bĂ«het fjalĂ« pĂ«r njĂ« pĂ«rfaqĂ«sues qyteti”.

↗

Cili do ta fitojë i pari luftën, Bordi i Paqes apo Bordi i Transparencës?!

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

Nëse do të njohësh një vend shko e shih varrezat e tij. Kjo është një shprehje e vjetër aksiomatike  e ofruar në formën e një këshille për cilindo që kërkon të njohë shpejt dhe pa harxhuar kohë dhe shojet e këpucëve një vend çfarëdo. Në kontekstin e sotëm të një vendi si ky i yni, i cili lufton ende për të dalë nga këneta plot gropa thithëse e tranzicionit, sfidat janë të panumërta dhe të të gjitha formave e përmasave.  Megjithatë 36 vjet pas rënies së komunizmit ka një mënyrë për të distiluar dhe tkurrur në palcë tabelën e halleve shqiptare. Nuk ka nevojë të shkosh në Sharrë apo Shishtufinë.

Mjafton tĂ« verifikosh dy aspekte qĂ« kanĂ« tĂ« bĂ«jnĂ« jetĂ«n e pĂ«rditshme, madje janĂ« nĂ« njĂ« farĂ« mĂ«nyre thelbi i saj: mallrat ushqimore dhe karburanti qĂ« pĂ«rdorim. Dikur, nĂ« mesin e dekadĂ«s sĂ« shkuar, i thanĂ« njĂ« ministri tĂ« sapozgjedhur socialist se nĂ«se qeveria e tij do tĂ« arrinte t’i ofronte shqiptarĂ«ve naftĂ« cilĂ«sore dhe ushqim tĂ« kontrolluar e me cilĂ«si tĂ« lartĂ«, jeta nĂ« ShqipĂ«ri do ndryshonte si nata me ditĂ«n. NatyrshĂ«m pĂ«rgjigja e ministrit qe pohuese, pasi e tillĂ« ka qenĂ« qasja e tĂ« gjithĂ« minstrave kryeministrave, deputetĂ«ve e maxhorancave qĂ« nga dita e parĂ« e pluralizmit shqiptar.

Ja pra që kanë premtuar në boshllëk që të gjithë. Thënë ndryshe, kanë premtuar por e kanë shkelur rregullisht premtimin. Jemi vendi me karburantin më të keq dhe më të shtrenjtë në rajon. Jemi gjithashtu vendi ku ushqimi kushton gjithashtu shtrenjtë, po aq sa në Greqi e shumë më tepër se në Maqedoni e Kosovë dhe që është më pak i kontrolluar dhe me standarte se i fqinjëve që na rrethojnë. Thënë me fjale të tjera, paguajmë më shumë që të ushqehemi më keq dhe që të drejtojmë automjete që na sëmurin me gazrat që nxjerr nafta e përzier me ujë a Zoti e di çfarë tjetër!

Kjo Ă«shtĂ« njĂ« situatĂ« qĂ« nuk ka ndonjĂ« lidhje me luftĂ«n aktuale. ËshtĂ« normaliteti ynĂ« i pĂ«rditshĂ«m, jo emergjenca jonĂ«. ËshtĂ« njĂ« bashkĂ«jetesĂ« nga halli tĂ« cilĂ«n e kemi pranuar si shumĂ« sfida tĂ« tjera gjatĂ« shtegut tĂ« tranzicionit. ËshtĂ« njĂ« pranim nĂ« heshtje, njĂ« vetĂ«dorĂ«zim i cili nga politika trajtohet me nĂ«nqeshjen cinike tĂ« atij qĂ« e di qysh nĂ« krye tĂ« herĂ«s se nĂ« njĂ« protestĂ« pĂ«r çmimin e naftĂ«s do te dalin vetĂ«m katĂ«r veta tek Kryeministria.

NĂ« njĂ« hark kohor prej diçka mĂ« shumĂ« se pesĂ« vitesh kemi kaluar dy luftra dhe njĂ« pandemi. QĂ« tĂ« gjitha me pasoja tĂ« rĂ«nda nĂ« ekonominĂ« botĂ«rore. PatjetĂ«r dhe nĂ« ekonominĂ« e brishtĂ« dhe defektoze shqiptare. Brenda pesĂ« vitesh kemi parĂ« sesi mallrat e konsumit janĂ« shtrenjtuar dukshĂ«m mĂ« shpejt dhe mĂ« thellĂ« sesa rritja e pagave e pensioneve. Kemi parĂ« sesi nafta preku 2600 lek litrin para tre viteve, ashtu siç ka gjasa tĂ« ndodhĂ« sĂ«rish sĂ« shpejti nĂ«se njĂ« luftĂ« idiote e nisur nga verbĂ«ria e jo nga vizioni, nuk i ul pushkĂ«t dhe topat. Jemi mĂ«suar gradualisht qĂ« çmimet nĂ« dyqanin e lagjes ta tejkalojnĂ« takatin e kuletĂ«s qĂ« mbajmĂ« nĂ« xhep. Jemi mĂ«suar edhe qĂ« naftĂ«n ta blejmĂ« kur mundemi nĂ« shtetin tjetĂ«r, pasi ky i yni megjithĂ«se pret çdo ditĂ« anije e cisterna tĂ« mbushura me naftĂ«, ka vendosur ta mbajĂ« çmimin aty ku njĂ« amerikani do t’i binin syzet nga habia, po ta shihte tabelĂ«n e benzinatĂ«s nĂ« breg tĂ« LanĂ«s. Jemi ndĂ«r mĂ« tĂ« varfĂ«rit nĂ« EvropĂ«, por pĂ«r nga tĂ« ardhurat, jo pĂ«r nga çmimet!

Shqipëria ka shumë më tepër halle sesa nafta dhe ushqimi. Por këto duket se janë dy aspekte të jetës së përditshme që shkojnë drejt e në palcën e egzistencës materiale që kushtëzon cilësinë e jetesës për njeriun e thjeshtë në këtë vend. Janë gjithashtu dy ushtrime të komplikuara për shtetin, biznesin dhe hallkat e tjera ndërmjet tyre, pasi kërkojnë vullnet, korrektesë dhe ndershmëri.

NjĂ« vend e tregon veten nĂ« kohĂ« krize. EshtĂ« momenti i sprovĂ«s ai qe teston te gjithe shoqerine, shtetin, institucionet dhe grupet e interesit. ËshtĂ« momenti i solidaritetit, i empatisĂ« dhe vĂ«mendjes, jo i spekulimit dhe i abuzimit si Grandeja i famshĂ«m i Balzakut, i cili u pasurua gjatĂ« Revolucionit Francez dhe luftrave napoleonike duke blerĂ« vreshta pĂ«r dy aspra dhe shitur batanije e verĂ« pĂ«r ushtrinĂ«. Mes Bordit tĂ« Paqes qĂ« kĂ«rkon tĂ« zgjidhĂ« luftrat (po jo kĂ«tĂ« aktualen) dhe Bordit tĂ« TransparencĂ«s qĂ« kĂ«rkon tĂ« kapĂ« pĂ«r flokĂ«sh çmimet e naftĂ«s nĂ« ShqipĂ«ri, distanca Ă«shtĂ« e madhe, por rezultati Ă«shtĂ« i ngjashĂ«m. QĂ« tĂ« dy kanĂ« dĂ«shtuar ta fitojnĂ« betejĂ«n e tyre.

↗

“Dinosauri” 500 milion dollarĂ« E3 Sentry: Pse aeroplani me radar amerikan i dĂ«mtuar nga Irani Ă«shtĂ« kaq i kushtueshĂ«m?

✇Java News
By: S M

E3 Sentry ishte simboli i supremacisë teknologjike amerikane në fazën e fundit të Luftës së Ftohtë: tani e gjen veten duke i dhënë fund historisë së saj të gjatë aeronautike në qiellin e Gjirit, i ekspozuar në pistat ndaj raketave iraniane, të cilat dëmtuan njërën prej tyre . Një humbje e konsiderueshme: Pentagoni kishte dërguar gjashtë në Arabinë Saudite , për të koordinuar një ofensivë ajrore që supozohej të përfundonte brenda pak ditësh. Ky gjigant i plagosur, që kushtonte gati gjysmë miliardi euro, duket se simbolizon të metat e makinës luftarake amerikane, e paaftë për të nënshtruar Republikën Islamike.

Shpesh i quajtur AWACS —shkurtim pĂ«r Sistemin e ParalajmĂ«rimit dhe Kontrollit tĂ« HershĂ«m Ajror —dhe lehtĂ«sisht i dallueshĂ«m nga disku i madh i zi me diametĂ«r nĂ«ntĂ« metra i montuar nĂ« trup, ky modifikim ushtarak i kuadkopterit Boeing 707 ishte njĂ« makinĂ« e jashtĂ«zakonshme kur hyri pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« nĂ« shĂ«rbim nĂ« vitin 1977: njĂ« qendĂ«r mbikĂ«qyrjeje fluturuese qĂ« monitoronte hapĂ«sira tĂ« gjera. Karakteristika e tij unike ishte aftĂ«sia pĂ«r tĂ« dalluar edhe avionĂ« dhe raketa qĂ« fluturonin ulĂ«t, tĂ« cilat i shpĂ«tonin radarit tokĂ«sor. NĂ« bord, trembĂ«dhjetĂ« operatorĂ« para ekraneve koordinonin lĂ«vizjet e skuadriljeve dhe armĂ«ve kundĂ«rajrore. Kur hyri nĂ« shĂ«rbim, BRSS nuk kishte asgjĂ« tĂ« ngjashme me tĂ«: dhe edhe sot, rusĂ«t nuk kanĂ« arritur tĂ« prodhojnĂ« njĂ« sistem konkurrues , me pasoja serioze nĂ« operacionet e tyre nĂ« UkrainĂ«.

Deri në vitin 1992, Shtetet e Bashkuara kishin blerë 68 prej tyre. 18 të tjerë u blenë nga NATO, me ekuipazhe shumëkombëshe që përfshinin personel italian dhe një bazë të avancuar në Trapani. Franca, Britania e Madhe dhe Arabia Saudite gjithashtu i përvetësuan ato. Ka pasur disa programe për të përmirësuar pajisjet në bord, duke zëvendësuar kompjuterët dhe radarin me tranzistor të viteve 1970, të cilat dyfishuan koston fillestare prej 270 milionë dollarësh për avion : ndërhyrje aq të kushtueshme sa Uashingtoni hoqi dorë nga pjesa më e madhe e flotës. Tani, vetëm gjashtëmbëdhjetë prej tyre mbeten në shërbim, shpesh të lëna jashtë funksionit për mirëmbajtje. Por ato konsiderohen të domosdoshme sepse janë i vetmi instrument i aftë për të koordinuar një mision jashtë vendit: një detyrë e kryer në dy konfliktet me Irakun dhe në operacionet në Kosovë dhe Libi.

Procedurat pĂ«r zĂ«vendĂ«simin e tyre – siç ka ndodhur shpesh nĂ« dekadĂ«n e fundit – janĂ« shndĂ«rruar nĂ« njĂ« sagĂ«: u zgjodh Boeing E7 Wedgetail, me njĂ« radar skanimi tĂ« gjatĂ« e tĂ« ngushtĂ« nĂ« vend tĂ« modelit tĂ« vjetĂ«r rrethor. Miratimi i tij u vendos nĂ« vitin 2022, me dĂ«rgesat e planifikuara pĂ«r vitin 2027. Administrata Trump e anuloi atĂ« pĂ«r shkak tĂ« kostove tĂ« tepĂ«rta dhe dyshimeve nĂ« lidhje me aftĂ«sinĂ« e avionit pĂ«r t’i mbijetuar forcĂ«s ajrore kineze: Sekretari i LuftĂ«s Pete Hegseth e quajti atĂ« “njĂ« sistem qĂ« nuk do tĂ« na japĂ« asnjĂ« avantazh nĂ« tĂ« ardhmen”. Disa javĂ« mĂ« parĂ«, kontratat pĂ«r dy E7 u rivendosĂ«n, me njĂ« investim prej gati 2.5 miliardĂ« dollarĂ«sh.

NdĂ«rkohĂ«, pesha e ofensivĂ«s kundĂ«r Teheranit ka rĂ«nĂ« mbi krahĂ«t e kĂ«tyre dinosaurĂ«ve. Misionet e tyre kryhen nga pistat e Aeroportit Princ Sultan tĂ« ArabisĂ« Saudite, i cili tashmĂ« Ă«shtĂ« shĂ«njestruar me sukses tre herĂ« nga Pasdarani. NĂ« misionin e parĂ«, ata çaktivizuan – “pĂ«rkohĂ«sisht”, sipas Trump – pesĂ« tankerĂ« KC135; nĂ« tĂ« dytin, furnizime tĂ« tjera ajrore; dhe sĂ« fundmi, dy ditĂ« mĂ« parĂ«, njĂ« E3 Sentry. PĂ«rhapja e konfliktit dhe nevoja pĂ«r tĂ« patrulluar tĂ« gjithĂ« Gadishullin Arabik javĂ«n e kaluar e detyruan selinĂ« qendrore tĂ« dĂ«rgonte pĂ«rforcime: pesĂ« Hawkeyes mĂ« tĂ« vegjĂ«l E2D, qĂ« normalisht mbahen nĂ« transportues aeroplanĂ«sh, arritĂ«n nĂ« front ditĂ«t e fundit nĂ«pĂ«rmjet njĂ« ndalese nĂ« Aviano. Ato janĂ« versioni mĂ« i fundit i njĂ« veterani tjetĂ«r, tĂ« ndĂ«rtuar qĂ« nga viti 2010, tĂ« cilat duken veçanĂ«risht tĂ« dobishme nĂ« zbulimin e dronĂ«ve kamikazĂ« Shahed qĂ« janĂ« nĂ« qendĂ«r tĂ« luftĂ«s bashkĂ«kohore.

↗

LAJMI I FUNDIT/ SHBA pranë tërheqjes nga lufta? Trump: Po i afrohemi shumë përmbushjes së objektivave tona!

✇Java News
By: S M

Pak minuta me pare presidenti amerikan Donald Trump ka postuar nje mesazh ne rrjetin e tij social, i cili tingellon si nje parlajmerim per nje terheqje te afert te SHBA nga konflikti aktual me Iranin. “ShqyrtojmĂ« shkurtimin e pĂ«rpjekjeve tona tĂ« mĂ«dha ushtarake nĂ« Lindjen e Mesme nĂ« lidhje me Regjimin Terrorist tĂ« Iranit”, shprehet Trump ne mesazh, duke renditur permbushjen e objektivave luftarake qe amerikanet i kishin vene vetes ne kete fushate ushtarake.

Ky mesazh vjen ne momentin kur lufta ne Gjirin Persik ka hyre ne rruge pa krye, me ngushticen e Hormuzit te bllokuar, vendet e Gjirit te goditura rende nga lufta, e mbi te gjithe me regjimin iranian i cili nuk tregon shenja terheqjeje. Rritja e cmimit te naftes mund te jete nje nder motivet kryesore te nje terheqjeje te mundshme amerikane, pasi reagimi i publikut amerikan ndaj rritjes se cmimit te hidrokarbureve ne ditet e fundit ka qene mjaft negativ.

Ja mesazhi i plote i Trump:

 

Po i afrohemi shumĂ« pĂ«rmbushjes sĂ« objektivave tona, ndĂ«rsa shqyrtojmĂ« shkurtimin e pĂ«rpjekjeve tona tĂ« mĂ«dha ushtarake nĂ« Lindjen e Mesme nĂ« lidhje me Regjimin Terrorist tĂ« Iranit: (1) Degradimin e plotĂ« tĂ« AftĂ«sisĂ« sĂ« Raketave, LĂ«shuesve dhe gjithçkaje tjetĂ«r qĂ« lidhet me to. (2) ShkatĂ«rrimin e BazĂ«s Industriale tĂ« Mbrojtjes sĂ« Iranit. (3) Eliminimin e Forcave tĂ« tyre Detare dhe Ajrore, duke pĂ«rfshirĂ« ArmĂ«t KundĂ«r AvionĂ«ve. (4) Moslejimin kurrĂ« tĂ« Iranit qĂ« t’i afrohet AftĂ«sisĂ« BĂ«rthamore, dhe gjithmonĂ« tĂ« qenit nĂ« njĂ« pozicion ku SHBA-tĂ« mund tĂ« reagojnĂ« shpejt dhe fuqishĂ«m ndaj njĂ« situate tĂ« tillĂ«, nĂ«se ndodh. (5) Mbrojtjen, nĂ« nivelin mĂ« tĂ« lartĂ«, tĂ« aleatĂ«ve tanĂ« tĂ« Lindjes sĂ« Mesme, duke pĂ«rfshirĂ« Izraelin, ArabinĂ« Saudite, Katarin, Emiratet e Bashkuara Arabe, Bahreinin, Kuvajtin dhe tĂ« tjerĂ«. Ngushtica e Hormuzit do tĂ« duhet tĂ« ruhet dhe tĂ« mbikĂ«qyret nga kombe tĂ« tjera qĂ« e pĂ«rdorin atĂ« – Shtetet e Bashkuara nuk e bĂ«jnĂ«! NĂ«se na kĂ«rkohet, ne do t’i ndihmojmĂ« kĂ«to vende nĂ« pĂ«rpjekjet e tyre pĂ«r Hormuzin, por kjo nuk duhet tĂ« jetĂ« e nevojshme pasi kĂ«rcĂ«nimi i Iranit tĂ« zhduket. ËshtĂ« e rĂ«ndĂ«sishme tĂ« theksohet se do tĂ« jetĂ« njĂ« Operacion Ushtarak i lehtĂ« pĂ«r ta. Faleminderit pĂ«r vĂ«mendjen tuaj ndaj kĂ«saj çështjeje! Presidenti DONALD J. TRUMP

↗

Fituam – Po fitojmĂ« – Na dĂ«rgoni ndihmĂ«!

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

Kjo Ă«shtĂ« batuta mĂ« e fundit ironike qĂ« po qarkullon nĂ« rrjet nĂ« tĂ« gjithĂ« botĂ«n, e drejtuar ndaj njeriut mĂ« tĂ« fuqishĂ«m, presidentit amerikan Donald Trump. ËshtĂ« paradigma e qĂ«ndrimit amerikan nĂ« harkun e tre javĂ«ve luftĂ« me Iranin, tĂ« cilat e kanĂ« futur tĂ« gjithĂ« botĂ«n nĂ« njĂ« tunel tĂ« errĂ«t krize dhe pasigurie. ËshtĂ« gjithashtu njĂ« dĂ«shmi dĂ«shpĂ«ruese e politikĂ«s sĂ« jashtme tĂ« improvizuar tĂ« kreut tĂ« ShtĂ«pisĂ« sĂ« BardhĂ«, i cili e ka marrĂ« pĂ«r dore vendin e tij nĂ« njĂ« konflikt tejet delikat, pa asnjĂ« plan dhe asnjĂ« perspektivĂ« tĂ« besueshme zgjidhjeje. Ajetollahu i zĂ«vendĂ«sua nga njĂ« tjetĂ«r ajetollah, ndĂ«rkohĂ« qĂ« bazat ushtarake amerikane nĂ« rajon janĂ« goditur rĂ«ndĂ«, Tel Avivi dhe tĂ« tjera pjesĂ« tĂ« Izraelit po njohin bombardime masive kurse ekonomika botĂ«rore ndodhet nĂ« pragun e njĂ« katastrofe tĂ« afĂ«rt.

NĂ« tre javĂ« Amerika ka vendosur tĂ« shkojĂ« edhe njĂ« herĂ« tjetĂ«r pas strategjisĂ« sĂ« luftĂ«s totale nĂ« Lindjen e Mesme tĂ« Benjamin Netanjahut, duke ju bindur qorrazi projektit tĂ« rrĂ«zimit tĂ« regjimit tĂ« ajetollahĂ«ve. Çka po rezulton, me mĂ«nyrĂ«n sesi merr formĂ«, njĂ« gabim trashanik dhe me pasoja fatale pĂ«r tĂ« ardhmen e rajonit por edhe tĂ« tĂ« gjithĂ« botĂ«s.

I mrekulluar me 88 minutat e rrĂ«mbimit tĂ« presidentit Maduro nĂ« VenezuelĂ«, i dhĂ«nĂ« i gjithi pas taktikĂ«s sĂ« presionit mbi miq dhe armiq, Donald Trump duket se ka ngecur nĂ« kĂ«netĂ«n e Gjirit Persik njĂ«lloj si paraardhĂ«sit e tij nĂ« ZyrĂ«n Ovale, ndĂ«rkohĂ« qĂ« askush nuk po tregohet i gatshĂ«m t’i vijĂ« nĂ« ndihmĂ«. Edhe pas thirrjeve publike ndaj KinĂ«s(!!!) pĂ«r t’u pĂ«rfshirĂ« nĂ« zgjidhjen e krizĂ«s, edhe pas apelit tĂ« pĂ«rsĂ«ritur ndaj aleatĂ«ve evropianĂ«, kanadezĂ«, australianĂ« apo japonezĂ«. TĂ« gjithĂ« po i kthejnĂ« shpinĂ«n njĂ« lufte qĂ« SHBA e Izraeli e nisĂ«n pa pyetur askĂ«nd dhe tani nuk dinĂ« si tĂ« dalin nga fati cinik i luftĂ«s qĂ« kĂ«rkuan.

Ishte thënë deri në mërzi që Irani nuk është as Irak dhe as Siri. Aq më pak është Venezuelë apo Kubë. Ishte e ditur se iranianët e kanë perfeksionuar taktikën e luftës asimetrike, ku dronët 10 mijë dollarësh interceptohen nga raketa që shkojnë deri në 3-4 milion dollarë. Ishte e ditur se ata kanë një arsenal raketash balistike që mund të hedhë në erë të gjithë rajonin e më gjerë. E megjithatë Trump u dha pas modelit të fitores së lehtë venezueliane, pa llogaritur se çfarë po bën.

Kjo luftë duhej të zgjaste vetëm pak ditë sipas Presidentit Trump. Ndërkohë titulli i shkrimit përmban edhe evolucionin e qëndrimit të aleatëve izraelo-amerikanë ndaj vetë luftës. Nga fitore e mbaruar në ditën kur fshinë me një valë bombardimesh thuajse të gjithë lidershipin e Iranit, tek fitorja në proces në javën pasardhëse e cila komunikohej përmes gjesteve prej adolëeshenti të sekretarit të luftës Hegseth, e deri tek thirrja javën e tretë për ndihmë ndaj Kinës, Evropianëve e gjithë të tjerëve. Mbeti vetëm Bordi i Paqes pa u thirrur nën armë!

Sulmi ndaj Iranit është një operacion ushtarak tipik nga ata që përmban manuali historik i luftës i Izraelit në Lindjen e Mesme. Një aventurë e radhës ushtarake e cila i shkon për shtat një vendi që i ka sulmuar të gjithë me strategjinë e parandalimit, duke shpërfillur ligjin ndërkombëtar dhe të gjitha konventat e imagjinueshme që mbajnë në këmbë rendin botëror të pas Luftës së Dytë Botërore.

E reja në këtë rast është se kësaj aventure rajonale i është bashkuar edhe Presidenti i Paqes Donald Trump i cili ka muaj që reklamon një çmim Nobel për konfliktet që ka zgjidhur. Kthimi i shpinës i aleatëve, rivalëve e armiqve tregon përmasat e gabimit strategjik që Trump ka bërë duke e futur SHBA e bashkë me të edhe botën në një luftë të paligjshme, të pamenduar dhe me potencialin e një fiaskoje historike.

Konflikti me Iranin mund tĂ« zgjidhet artificialisht, ashtu siç nisi. Me njĂ« deklaratĂ« nga ato qĂ« shpĂ«rfillin logjikĂ«n dhe ligjet e gravitetit nga presidenti i SHBA. Nga ato deklarata ku ai shpall fitore tĂ« padiskutueshme, ku thotĂ« se ka bĂ«rĂ« tĂ« vetmen gjĂ« tĂ« mundshme, pra tĂ« sulmojĂ« Iranin dhe tĂ« fitojĂ« ndaj tij. Paçka se opinioni pubik botĂ«ror do tĂ« nisĂ« tĂ« qeshĂ« e tĂ« shpotisĂ«, Ă«shtĂ« urgjente qĂ« tĂ« kemi mĂ« mirĂ« njĂ« skeptakĂ«l gĂ«njeshtre sesa njĂ« kalvar gjaku dhe krize qĂ« nuk dihet kur dhe me çfarĂ« kostosh mbaron. Paçka se tashmĂ« Trump ka hyrĂ« nĂ« histori si Presidenti i SHBA qĂ« ju drejtua publikisht kinezĂ«ve pĂ«r ndihmĂ« nĂ« njĂ« konflikt ushtarak! MĂ« mirĂ« t’i pĂ«rkĂ«dhelet edhe njĂ« herĂ« sedra prej fĂ«mije presidentit tĂ« SHBA sesa tĂ« vuajĂ« e gjithĂ« bota.

Deri në atë moment që vetëm subkoshienca e Donald Trump e di se kur do të vijë, bota mban frymën në pritje të një lajmi të mirë. Përndryshe, nëse konflikti vazhdon, ky ka për të qenë jo vetëm Vietnami i Presidentit Trump por dhe mjerimi i të gjithë planetit.

↗

Ambasadorët i kemi ulur ne në krye të vendit

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

 

ËshtĂ« hapur njĂ« debat pĂ«r njĂ« fenomen tĂ« vjetĂ«r nĂ« TiranĂ«n e politikĂ«s dhe mediave. Pse na duhen ambasadorĂ«t e huaj nĂ« rolin e arbitrit dhe pse nuk rrinĂ« urtĂ« nĂ« qoshen e tyre, siç jua pĂ«rcaktojnĂ« konventat dhe sinoret e zanatit tĂ« diplomacisĂ«?! NjĂ« pyetje qĂ« ka sens por qĂ« duket e hedhur nĂ« boshllĂ«k, e jo nĂ« terrenin konkret tĂ« ShqipĂ«risĂ« postkomuniste tĂ« 35 viteve tĂ« fundit. Ku njĂ« fjalĂ« ambasadori shpesh ka ndarĂ« sherre, ka pajtuar kundĂ«rshtarĂ« apo ka bĂ«rĂ« tĂ« tĂ«rhiqen trimat nga beteja e radhĂ«s nĂ« minutĂ«n e fundit. Jo se ambasadorĂ«t kanĂ« ndonjĂ« pushtet special, por sepse tĂ« tillĂ«, arbitra e vendimmarrĂ«s i kemi fabrikuar ne shqiptarĂ«t me kalimin e viteve.

A ju kujtohet ambasadori i parë amerikan në Tiranë pas vitit 1990, Uilliam Rajerson? Mori pjesë aktive në fushatën elektorale të opozitës së djathtë dhe e bekoi me shumë entusiazëm rënien e komunizmit dhe ngjitjen në skenë të demokratëve. Pak kohë më pas kreu i opozitës Fatos Nano u burgos dhe shumë fjalë qarkulluan mbi rolin e amerikanëve në atë rast. Dhjetra ambasadorë të vendeve kryesore perëndimore do të shkelnin në gjurmët e Rajerson më pas, duke krijuar një manual të vërtetë fuqie e kompetencash të  pashkruara askund të diplomatëve të Perëndimit në të gjitha punët shqiptare.

Le ta themi hapur qysh nĂ« krye: DiplomatĂ«t perĂ«ndimorĂ« nĂ« TiranĂ« janĂ« stigma 35 vjeçare e njĂ« vendi qĂ« s’po mĂ«son tĂ« ecĂ« me kĂ«mbĂ«t e veta. Ata kanĂ« qene dhe ende janĂ« valvula e pĂ«rjetshme e garancisĂ« dhe e shkarkimit sa herĂ« qĂ« demokracia e dobĂ«t dhe e korruptuar shqiptare del nga rruga e merr arat. JanĂ« rojtarĂ«t e paqes dhe ekuilibrit sa herĂ« qĂ« i futemi “shtegut tĂ« ’97-Ă«s”.

ËshtĂ« njĂ« simbiozĂ« e palĂ«vizshme dhe e domosdoshme pĂ«r sa kohĂ« qĂ« sistemi ShqipĂ«ri nuk do tĂ« arrijĂ« tĂ« funksionojĂ« por vetĂ«m tĂ« rrĂ«zohet, tĂ« hapĂ« kriza dhe tĂ« krijojĂ« probleme.

Duke e fokusuar problemin tek ambasadorët kemi fshehur atë që në fakt është fenomeni i vërtetë në raportin me botën e jashtme. Pra faktin e thjeshtë se problemi nuk nis tek ata, por tek ne. Ose më saktë, tek nevoja për mbështetje që politika shqiptare dhe aktorë të tjerë me peshë në jetën tonë publike, kanë pasur rregullisht për faktorin e jashtëm.

Epiqendra e fokusit të elitës tonë 35 vjeçare kanë qenë prej dekadash qendrat e fuqishme vendimmarrëse të Perëndimit, Uashingtoni, Londra, Parisi e Berlini. Diplomatët e tyre këtu kanë qenë zgjatimi më i afërt me këto qendra. Tërheq vëmendje një vizitë e të ngarkuarës me punë të SHBA në zyrën e Ramës, por tërheq ku e ku më tepër vëmendje një dhënie dore e këtij fundit Donald Trumpit në Uashington.

ËshtĂ« politika shqiptare qĂ« ka nevojĂ« pĂ«r vĂ«mendje, legjitimim dhe njohje nga tĂ« fuqishmit e PerĂ«ndimit, duke i vĂ«nĂ« pĂ«r pasojĂ« edhe tĂ« dĂ«rguarit e tyre kĂ«tu nĂ« postin e guvernatorĂ«ve tĂ« pashpallur. NjĂ« prezencĂ« nga e cila ka pĂ«rfituar Rama, Berisha, Meta, Nano dikur e gjithĂ« ofiqarĂ«t e tjerĂ« tĂ« tranzicionit.

ËshtĂ« e vĂ«rtetĂ« se ambasadorĂ« si Gonzato fjala vjen, apo tĂ« tjerĂ« para tij sillen e flasin disa herĂ« si Kryegjyshi i bektashinjve, apo si kryeministra tĂ« ShqipĂ«risĂ«, duke i dhĂ«nĂ« vetes njĂ« peshĂ« mĂ« tĂ« madhe se ajo qĂ« kanĂ« nĂ« realitet. NjĂ« sjellje qĂ« shpesh duket pĂ«r sĂ« largu qĂ« anon nga teatri dhe disa herĂ« nga shijet e preferencat personale, e jo nga instruksionet qĂ« kanĂ« marrĂ« njĂ« natĂ« mĂ« parĂ« nga qendra. E megjithatĂ« kĂ«tĂ« rol jua kemi dhĂ«nĂ« vetĂ«, nuk e kanĂ« dashur ata qysh nĂ« krye tĂ« herĂ«s. DiplomatĂ« tĂ« huaj qĂ« marrin postin e ambasadorit, pranojnĂ« kur zbresin nĂ« TiranĂ« se nĂ« postin paraardhĂ«s diku nĂ« Azi, EvropĂ« apo AfrikĂ« ata nuk i kishte trajtuar askush me reverancat, vĂ«mendjen dhe temenatĂ« e TiranĂ«s politike e mediatike. Nga gjysĂ«m-anonimĂ« nĂ« super yje, tamam si nĂ« njĂ« sezon tĂ« Big Brother.

Në 14 shtatorin e largët të vitit 1998 u vra Azem Hajdari dhe Tirana kaloi në kaos total vetëm një vit pas ngjarjeve të 1997. Opozita e egërsuar në bulevard rrëmbeu dy tanke të Gardës së Republikës, të cilat shkoi e i vendosi në derën e selisë së saj në qendër të Tiranës. Ka hequr shumë ambasadori i OSBE i asaj kohe për të bindur krerët e partisë që të dorëzonin dy tanket në Gardë, pasi ishin bërë objekt krenarie e fotosh me dy gishta për të gjithë opozitarët që rrinin tek kafenetë rrotull selisë së PD. Ja pra që ambasadorët e shkretë paskan mbledhur edhe armë të rënda në dyert e selive të partive shqiptare!

Nuk ka njeri me logjikĂ« bazike qĂ« tĂ« jetĂ« kundĂ«r faktit qĂ« diplomatĂ«t e huaj nĂ« ShqipĂ«ri tĂ« mbajnĂ« pozicionin pĂ«r tĂ« cilin paguhen nga shtetet e tyre. Pra, tĂ« flasin pak ose aspak jashtĂ« kuadrit tĂ« marrĂ«dhĂ«nieve dypalĂ«she tĂ« ShqipĂ«risĂ« me vendin e tyre dhe kur tĂ« kenĂ« diçka pĂ«r tĂ« thĂ«nĂ« tĂ« marrin makinĂ«n e tĂ« shkojnĂ« t’ja thonĂ« mendimet e tyre ministrit apo zĂ«vendĂ«sministrit tĂ« jashtĂ«m, e jo tĂ« qendisin deklarata publike prej nga prodhohet barut pĂ«r topat e politikĂ«s e medias.

Këtë bëjnë e rregullisht homologët e tyre shqiptarë në kryeqytetet ku janë akredituar, sepse afërmendsh simetria nuk mund të funksionojë në këtë rast. SHBA, Gjermania apo Franca e Britania e Madhe përcaktojnë ku e ku më tepër në jetën e brendshme të Shqipërisë sesa kemi në rol si shtet në vendet përkatëse.

Madje këtu shkohet edhe në absurd, kur ambasadori britanik për shembull flet për rrezikun që Shqipëria të dëmtojë perspektivën evropiane nëse nuk bën iks apo ypsilon reforma. Një përfaqësues i një vendi që ka dalë me referendum nga Evropa, na tërheq veshin që po largohemi nga Evropa!!!

AmbasadorĂ«t e huaj nĂ« TiranĂ« do t’i relativizojĂ« normalizimi i ShqipĂ«risĂ«, konsolidimi i instutciuoneve dhe i ekonomisĂ« sĂ« saj, rigoroziteti i zbatimit tĂ« ligjit dhe lufta reale kundĂ«r korrupsionit. Do tĂ« ndodhĂ« pak a shumĂ« siç ndodhi kur u liberalizuan vizat. A e mbani mend sesa tĂ« rĂ«ndĂ«sishme ishin godinat e ambasadave gjatĂ« asaj kohe? Po radhĂ«t kilometrike nĂ« dyert e tyre? E kujtoni kur po tĂ« njihje njĂ« konsull nĂ« njĂ« ambasadĂ« tĂ« huaj ishte si tĂ« kishe fituar lotarinĂ«? Shikojini sot sa tĂ« qeta janĂ« kĂ«to seli diplomatike dhe kuptoni sesi mund tĂ« relativizohet roli i njĂ« pĂ«rfaqĂ«sie diplomatike sa herĂ« qĂ« vendi hedh njĂ« hap drejt normalitetit.

KĂ«sisoj fenomeni i protagonizmit publik tĂ« diplomatĂ«ve tĂ« huaj nĂ« TiranĂ« nuk Ă«shtĂ« njĂ« e keqe as fatale dhe as e pĂ«rjetshme qĂ« na ka rĂ«nĂ« mbi krye vetĂ«m ne shqiptarĂ«ve e s’na shqitet. NĂ« RomĂ« nuk e njeh askush ambasadorin amerikan, sepse italianĂ«t nuk e kanĂ« ambasadĂ«n e SHBA nĂ« qendrĂ«n e tyre tĂ« vĂ«mendjes e tĂ« interesave. NjĂ« ditĂ« do tĂ« jetĂ« kĂ«shtu edhe nĂ« TiranĂ«. Do tĂ« jetĂ« e njĂ«jta ditĂ« kur ky vend tĂ« nisĂ« tĂ« funksionojĂ« normalisht, pa rrahjet e shpatullave nga ambasadori amerikan apo fotoja e radhĂ«s me kolegun e tij britanik apo gjerman. Duhet pritur dhe ca mesa duket


↗

As Balluku nuk e afroi dot kilometrin e fundit

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

Opozita ka kohĂ« qĂ« premton se vendi ndodhet nĂ« kilometrin e fundit tĂ« rrĂ«zimit tĂ« qeverisĂ«. Dhe ku kishte rast mĂ« tĂ« mirĂ« se votimi pĂ«r imunitetin e ish zv.kryeministres Balluku pĂ«r ta bĂ«rĂ« kĂ«tĂ«. DemokratĂ«t kanĂ« thyer karrige, kompjutera e tavolina pĂ«r fabula shumĂ« mĂ« tĂ« dobĂ«ta se ky votim delikat. MegjithatĂ« sot nĂ« Kuvend nuk u pa asgjĂ« nga repertori i zakonshĂ«m i tymit, bilbilave dhe dhunĂ«s fizike. As Noka, as Bardhi dhe as tĂ« tjerĂ«t rrotull tyre nuk kaluan nĂ« “modalitet force” por pritĂ«n tĂ« qetĂ« votimin qĂ« tashmĂ« nuk fshihte asnjĂ« surprizĂ«: 47 me 82 kundĂ«r heqjes sĂ« imunitetit!

ShumĂ« arsye ka qĂ« ky reagim i butĂ« i ka zĂ«nĂ« vendin rrugĂ«s sĂ« ashpĂ«r nĂ« kĂ«tĂ« ditĂ« tejet sensistive pĂ«r politikĂ«n shqiptare, kur po vendoset njĂ« precedent qĂ« do tĂ« shĂ«rbejĂ« edhe pĂ«r mĂ« tej. Ndoshta Ă«shtĂ« pikĂ«risht lloji i precedentit qĂ« ka bĂ«rĂ« tĂ« pushojnĂ« vuvuzelat e bombat tymuese. ËshtĂ« frika e kuadratit parlamentar (pĂ«rfshirĂ« deputetĂ«t opozitarĂ«) qĂ« mund t’i ketĂ« bĂ«rĂ« tĂ« mendohen mirĂ« edhe ata qĂ« e duan Belinda Ballukun e Edi RamĂ«n jashtĂ« pushtetit dhe mundĂ«sisht nĂ« burg.

ËshtĂ« frika qĂ« thote se kur tĂ« vjen mandata e Spakut, bien spaletat e pushtetit, bodigardĂ«t, protokolli dhe tĂ« gjitha ofiqet e tjera, nĂ« kĂ«mbim tĂ« prangave, kontrolleve nĂ« mesnatĂ« dhe gjithfarĂ« trukesh tĂ« tjera tĂ« shĂ«mtuara qĂ« kemi parĂ« tĂ« konsumohen ndaj Ahmetajt, MetĂ«s, Veliajt e Beqajt dhe njĂ« liste tjetĂ«r zyrtarĂ«sh tĂ« tĂ« gjitha niveleve.

ËshtĂ« gjithashtu frika qĂ« politika (edhe ajo opozitare) ka nisur tĂ« ketĂ« nga aspektet abuzuese tĂ« drejtĂ«sisĂ« speciale tĂ« cilĂ«n vetĂ« kĂ«ta politikanĂ« e votuan dhjetĂ« vite tĂ« shkuara. Paraburgimet abuzive, refuzimet pĂ«r tĂ« dhĂ«nĂ« mundĂ«sinĂ« e njohjes sĂ« tĂ« pandehurve me dosjet hetimore e mbylljet e tyre nĂ«pĂ«r regjime sigurie qĂ« i ngjajnĂ« izolimit tĂ« kriminelĂ«ve – tĂ« gjitha kĂ«to duket se kanĂ« bĂ«rĂ« tĂ« mendohen shumĂ« koka nĂ« atĂ« sallĂ« sot, pĂ«r kĂ«tĂ« qĂ« po ndodh. Shikoni sesi e trajtojnĂ« Veliajn, kryetarin nĂ« detyrĂ« tĂ« bashkisĂ« TiranĂ« dhe e kuptoni hezitimin e politikĂ«s ndaj Spak.

Së dyti qëndrimi i sotëm thuajse gojëmbyllur i opozitës, teksa kishte premtuar të niste fanfarën e tymit e zjarrit nëpër Tiranë, duket se ka edhe një motiv diplomatik pas perdes. Gabimi i protestës së fundit, me goditjen e ish-vilës së Enver Hoxhës e cila sot nuk mban brenda krerët e Bllokut të dikurshëm por artistë të huaj, tërhoqi reagimet e forta të ambasadave në Tiranë.

Eshtë pikërisht ai lloj gabimi që qeveria mundohet ta shfrytëzojë tek Berisha sa herë që ai godet institucionet. Me gjasë ajo që ndodhi sot ka nga pas edhe paralajmërimin e ambasadave perëndimore për të mos kaluar në vandalizëm parlamentar gjatë votimit për imunitetin e Belinda Ballukut.

Së fundi, mjafton të shohësh fotot ajrore të protestës tek parlamenti për të kuptuar arsyen themelore të mbylljes së kësaj te enjteje kryeqytetase pa buletin lufte, guerrilje urbane dhe të tjera si këto. Paraprakisht ministria e brendshme kishte njoftuar se Kuvendin do ta rrethonin 1500 trupa sigurie. Përballja në terren qe shumë e padrejtë: 1500 policë me jo më shumë se 300 protestues të pranishëm në hyrjen e Kuvendit (duke llogaritur edhe mediat mes tyre). Pak si vështirë të mbulosh kilometrin e fundit në këto raporte force. Nuk të ndihmon dot madje as Belinda!

Situata aktuale qĂ« pĂ«rfshin njĂ« pĂ«rballje tĂ« politikĂ«s me drejtĂ«sinĂ« e re ka nĂ« thelb njĂ« paradoks tĂ« madh tĂ« cilin e kemi parĂ« tĂ« konsumohet gjatĂ« gjithĂ« kĂ«tyre viteve. Opozita e ka anatemuar reformĂ«n, ka mallkuar prokurorĂ«t e gjyqtarĂ«t dhe ka hedhur poshtĂ« çdo hetim qĂ« ka nisur ndaj saj. Pozita nga ana tjetĂ«r ka hapur me vite krahun qĂ« tĂ« hetohen e burgosen zyrtarĂ«t e vet duke pĂ«rdorur shprehjen e famshme “partia nuk Ă«shtĂ« zyrĂ« avokatie”.

Në rastin Balluku këto kahje u përmbysën. Opozita u bashkua me kërkesën e Spak (formalisht), qeveria doli kundër prokurorisë së posaçme. Natyrisht interesi politik luajti rol në të dyja sjelljet përkatëse por sërish ky ndërrim krahu përbën një risi që vlen të nënvizohet. Sepse përtej rastit Balluku përballja e politikës me drejtësinë duket se po afrohet me shpejtësi e kjo nuk prek domosdoshmërisht vetëm qeverinë, por të gjithë  klasën politike. Shenjat kanë kohë që duken, mbetet të shihet sesi do të konsumohet e çfarë do të prodhojë kjo krizë institucionale e kushtetuese.

Ndërkohë Berisha shpalli datën e radhës për të mbyllur kilometrin e fundit. Edhe një herë revolucioni duhet të presë stacionin tjetër për të zbritur në tokë.

↗

Berisha pranon autorësinë e sulmit mbi vilën 31: Nuk e dija që është qendër kulturore!

✇Java News
By: S M

Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha në një dalje nga SPAK për mediat u pyet për sulmin me molotov ndaj Vilës së ish-diktatorit Enver Hoxha gjatë protestës së të shtunës që mbajti opozita.

Kryedemokrati tha se janë përdorur mjete prioteknike, ndërsa kërkoi ndjesë. Ai shtoi se askush nuk ishte në dijeni që aty kishte njerëz.

“Po janĂ« pĂ«rdorur mjete piroteknike qĂ« ju i quani bomba molotov, por askush nuk Ă«shtĂ« plagosur prej tyre. Ishin dy zonja. Nuk duhej tĂ« ndodhte kurrĂ« kurrsesi. UnĂ« e mora vesh pasi pyeta. MĂ« thanĂ« se ishte bĂ«rĂ« qendĂ«r kulturore. Ajo mund tĂ« ishte muze e torturave çnjerĂ«zore. Por qendĂ«r kulture vila e Enver HoxhĂ«s, Ă«shtĂ« fyerje pĂ«r mbi 7 mijĂ« tĂ« ekzekutuar barbarisht pĂ«r vlerat themelore tĂ« njeriut pĂ«r 40 mijĂ« tĂ« internuar dhe 140 mijĂ« tĂ« persekutuar. VetĂ«m mendja e sĂ«murĂ« e RamĂ«s mund ta bĂ«nte atĂ« qendĂ«r kulturore.”, tha ai.

Në fakt, qëndrimi i Berishës bie në kundërshti me atë çfarë ndodhi në terren. Molotovët dhe fishekzjarrët ndaj vilës së Enver Hoxhës, sot e kthyer në qendër kulture nën menaxhimin e fonacionit francez Art Explora, shpërthyen vetëm pak metra pasi aty kaloi Sali Berisha, nën shoqërinë e Flamur Nokës, Gazment Bardhit dhe të tjerëve drejtues të PD. Për sulmin e dhunshëm, Policia arrestoi 4 protetsues, ndërsa çoi në SPAK Klevis Balliun, por edhe kësaj kryepërgjegjësi Sali Berisha shpëtoi.

NdĂ«rkohĂ« njĂ« pyetje lind pĂ«r SPAK dhe drejtĂ«sinĂ« e re: ÇfarĂ« ndodh me politikanĂ«t qĂ« sulmojnĂ« objektet kulturore dhe rrezikojnĂ« jetĂ«t e atyre qĂ« janĂ« brenda?! Me siguri asnjĂ« pĂ«rgjigje s’do tĂ« vijë 

 

↗

Bojkot lara-lara, të ftojnë në Uashington, të lenë pas dere në Mynih!

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

Po tĂ« dĂ«gjosh Sali BerishĂ«n sot ShqipĂ«ria ka vetĂ«m njĂ« person qĂ« Ă«shtĂ« i padĂ«shĂ«ruari i madh i PerĂ«ndimit dhe ky nuk Ă«shtĂ« ai vetĂ«, por Edi Rama. Ai Ă«shtĂ« i izoluari sipas Doktorit, ai Ă«shtĂ« i anatemuari i LondrĂ«s, Parisit e Berlinit, ai po tregohet me gisht nga kancelaritĂ« si e keqja e vendit. Paçka se kryeministri sapo Ă«shtĂ« kthyer nga njĂ« takim me Presidentin e KĂ«shillit Evropian nĂ« Bruksel. Paçka se po bĂ«n gati valixhet pĂ«r nĂ« SHBA nĂ« ceremoninĂ« e Bordit tĂ« Paqes nĂ« ShtĂ«pinĂ« e BardhĂ«. Ku natyrshĂ«m koncepti i “izolimit ndĂ«rkombĂ«tar” relativizohet dhe humbet peshĂ«.

Personi që paraqitet rregullisht tek dezhurni i SPAK për të vërtetuar prezencën, politikani që është nën proces penal për korrupsion nga drejtësia e re, njeriu që nuk mund të shkelë në tokën amerikane dhe britanike prej pesë vjetësh tregon prej muajsh me gisht kundërshtarin e tij si njeriun e izoluar nga bota dhe që ndodhet në prag të largimit. Thënë ndryshe, i cili ndodhet në kilometrin e fundit siç pëlqen të shprehet Berisha, por një kilometër që duket i gjatë 13 vite, qëkurse PD ka zbritur në një opozitë të cilës nuk i duket fundi.

Mungesa e Edi Ramës në dy forume me peshë në ekonomi e biznes si dhe në fushën e sigurisë, siç janë Davosi dhe Mynihu, ofrohet sot si prova materiale e izolimit ndërkombëtar të tij. Një aktakuzë selektive dhe si e tillë edhe iluzive dhe e pavërtetë. Nëse Edi Rama nuk u ftua në Davos pasi Trump tha se ka nja dy-tre persona që nuk i pëlqejnë në tryezën e Bordit të Paqes, pse është ftuar pas një jave në Shtëpinë e Bardhë pikërisht në të njëjtin aktivitet?! Mos u bë i pëlqyeshëm papritur tani?

SĂ« dyti, nĂ«se Mynihu Ă«shtĂ« prova se evropianĂ«t e kanĂ« izoluar politikisht kryeministrin shqiptar, pĂ«rse u pranua ai nĂ« Bruksel pak ditĂ« mĂ« parĂ« Presidenti i KĂ«shillit Evropian? QĂ« Ă«shtĂ« struktura mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme vendimmarrĂ«se e BE? Si funksionoka kĂ«shtu ky izolim “à la carte”, si njĂ« menu restoranti ku zgjedh njĂ« gatim e jo njĂ« tjetĂ«r?! A mund tĂ« jetĂ« i izoluar njĂ« lider politik qĂ« bĂ«het gati tĂ« shkojĂ« nĂ« Uashington, por qĂ« nuk qenka ftuar nĂ« Mynih?

E vërteta është se klima e instaluar pas hetimeve të SPAK ka krijuar realisht një problem politik delikat për qeverisjen e majtë. E vërtetë është edhe se këto rrethana kanë krijuar një spostim nga lufta politike klasike, ku opozita e sheh veten të spostuar nga epiqendra e teatrit politik dhe nëpër sheshe pa popull me vete, kurse drejtësia bëhet de facto oponentja kryesore dhe më serioze e qeverisë.

Ky rreshtim i pazakontë në fushën e lojës e ka futur në një krizë të dukshme Ramën në raport me qeverisjen e tij hijërëndë dhe të qetë me 83 mandate parlamentare.

Por nga prishja e qetĂ«sisĂ« sĂ« qeverisjes e deri tek “pĂ«rmbysja nĂ« 20 shkurt” Ă«shtĂ« nĂ« mes njĂ« hendek i madh. NjĂ« maxhorancĂ« e plagosur nuk Ă«shtĂ« domosdoshmĂ«risht njĂ« maxhorancĂ« nĂ« prag tĂ« pĂ«rmbysjes. Sidomos kur ka pĂ«rballĂ« njĂ« opozitĂ« qĂ« Ă«shtĂ« konsumuar po aq sa qeveria, jo duke qeverisur po duke ndenjur nĂ« pakicĂ«.

ËshtĂ« ndĂ«rtuar kĂ«to muaj pas zgjedhjeve tĂ« 11 majit njĂ« narrativĂ« politiko-mediatike qĂ« synon tĂ« vendosĂ« shenjĂ«n e barazimit mes halleve tĂ« pozitĂ«s dhe opozitĂ«s. Teksa PD-PL dhe PR, pra tĂ« tre formacionet kryesore tĂ« opozitĂ«s, i kanĂ« drejtuesit e tyre nĂ« procese penale nĂ« SPAK-GJKKO, sipas fabulĂ«s qĂ« ndĂ«rtohet kryesisht nĂ« disa nga studiot televizive tĂ« debatit politik, hallexhiu i vĂ«rtetĂ«, ai qĂ« ka bĂ«rĂ« valixhet gati pĂ«r tĂ« ikur, Ă«shtĂ« kryeministri dhe partia e tij nĂ« pushtet. Jo ata qĂ« janĂ« nĂ«pĂ«r gjyqe, por ata qĂ« janĂ« nĂ« qeveri. NjĂ« vizion kokĂ«poshtĂ« ky i asaj qĂ« janĂ« faktet reale. Berisha e Meta e kanĂ« gĂ«lltitur tashmĂ« si tĂ« mirĂ«qenĂ« faktin se ndodhen nĂ«n akuza penale ose janĂ« tĂ« skeduar nga perĂ«ndimorĂ«t, por nga ana tjetĂ«r akuzojnĂ« gjithĂ« ditĂ«n tĂ« tretĂ«t pĂ«r faje e akuza qĂ« i kanĂ« vetĂ« aktualisht mbi shpinĂ«.

ËshtĂ« pak a shumĂ« si fabula tjetĂ«r krejtĂ«sisht alogjike, ajo kur opozita ankohet pĂ«r gazin lotsjellĂ«s dhe ujin e zjarrfikĂ«save nĂ« protestat e saj plot shishe molotov, ndĂ«rkohĂ« qĂ« kur ka qenĂ« nĂ« pushtet i ka vrarĂ« protestuesit nĂ« vend qĂ« t’i lagte me ujĂ«.

Qeveria ndodhet në ditët e saj më gri, por përgjegjësitë dhe korrupsioni i saj nuk i bëjnë më të pranueshëm opozitarët që po enden gjyqeve apo që nuk shkelin dot në vendet kryesore të Perëndimit. Pse e bën më të pranueshëm Sali Berishën, fjala vjen, fakti që Rama izolohet në Perëndim, kur ai vetë është rasti klasik i izolimit ndërkombëtar të një politikani të një vendi të vogël në një cep të kontinentit?!

Kur opozita premton se do ndreqĂ« korrupsionin, keqqeverisjen dhe izolimin ndĂ«rkombĂ«tar tĂ« socialistĂ«ve, duhet tĂ« marrĂ« fillimisht njĂ« pasqyrĂ« e tĂ« analizojĂ« sesi qĂ«ndron ajo vetĂ« nĂ« raport me kĂ«to sfida. NjĂ« qeverisje e dikurshme qĂ« ka vrarĂ« dhe vjedhur nuk Ă«shtĂ« kandidatja mĂ« e mirĂ« pĂ«r tĂ« zĂ«vendĂ«suar njĂ« qeverisje qĂ« po akuzohet se po vjedh. ËshtĂ« çeshtje nenesh tĂ« kodit penal. Diferenca nuk do shumĂ« mundim tĂ« perceptohet, paçka sesi po paketohet kĂ«to kohĂ« i gjithĂ« ky mall nĂ« prag tĂ« skadencĂ«s qĂ« quhet elitĂ« politike e tranzicionit!

↗

Minxhozi: Rama nuk është drejtues podcasti por kryeministër, reforma ndodhet në vdekje klinike!

✇Java News
By: S M

 

“Reforma nĂ« drejtĂ«si ka dĂ«shtuar, ajo ndodhet nĂ« vdekje klinike”, kĂ«shtu Ă«shtĂ« shprehur analisti SkĂ«nder Minxhozi gjatĂ« njĂ« intervistĂ« nĂ« emisionin “Real Story” nĂ« ABC NeĂ«s, ndĂ«rsa komentoi reformĂ«n nĂ« drejtĂ«si.

Minxhozi është shprehur kritik, duke thënë se tashmë dosjet e prapambetura në sistemin gjyqësor kanë kaluar 200 mijë, institucionet e reformes nuk po e kryejne funksionin e tyre dhe se dukshëm ka ardhur koha për ndryshime të aparatit ligjor të reformës.

“Kur thashĂ« qĂ« ka ardhur koha pĂ«r disa ndryshime mendoj se ky proces duhet tĂ« ketĂ« njĂ« reflektim mĂ« tĂ« thellĂ« sesa ai qĂ« po bĂ«het kĂ«to orĂ« dhe qĂ« prek vetĂ«m çeshtjen Balluku. KED Ă«shtĂ« nĂ« gjumĂ«, ILD nuk heton as dosjet pĂ«r tĂ« cilat ka pasur vendime tĂ« GjykatĂ«s sĂ« Strasburgut qĂ« i ka hedhur poshtĂ«. KLP dhe KLGJ kanĂ« ende vakanca gjyqtarĂ«sh dhe prokurorĂ«sh qĂ« nuk i plotĂ«sojnĂ« duke lĂ«nĂ« njĂ« boshllĂ«k tĂ« frikshĂ«m nĂ« tĂ« gjithĂ« sistemin. Gjykata Kushtetuese shumĂ« e nderuar qĂ« dikur hidhte “tuç” Sali BerishĂ«n me Karamanlisin pĂ«r detin, sot Ă«shtĂ« kjo qĂ« Ă«shtĂ« dhe qĂ« tĂ« dhimbset me situatĂ«n qĂ« kalon. Mali i dosjeve tĂ« pagjykuara ka kaluar 200 mijĂ«. Pra çfarĂ« ka ndodhur? Ka ndodhur qĂ« u nisĂ«m pĂ«r tĂ« vĂ«nĂ« vetullat dhe kemi nxjerrĂ« sytĂ«â€, tha mes tĂ« tjerash ai.

“NĂ« ShqipĂ«ri nuk ka de facto proces gjyqĂ«sor, tha Minxhozi. UnĂ« jam i bindur qĂ«, nĂ«se nĂ« njĂ« sallĂ« gjyqi nuk Ă«shtĂ« arbitĂ«r gjyqtari, por prokurori qĂ« mund tĂ« pĂ«rgjojĂ« e hetojĂ« gjithkĂ«nd, vetĂ« procesi ka vdekur”, u shpreh ai.

Gjithashtu, ai theksoi se drejtĂ«sia e re ka treguar njĂ« dĂ«shirĂ« protagonizmi qĂ« dukeet se e ka shtyrĂ« edhe tek pezullimi i zv.kryeministristres Balluku. “UnĂ« mendoj se nĂ« kĂ«tĂ« rast kemi tĂ« bĂ«jmĂ« me pĂ«rplasje tĂ« njĂ« dĂ«shirĂ« pĂ«r mosveprim nga ana e qeverisĂ«, nĂ« lidhje me njĂ« numĂ«r problemesh qĂ« kanĂ« dalĂ« natyrshĂ«m nga reforma, dhe nga ana tjetĂ«r nga njĂ« dĂ«shirĂ« pĂ«r protagonizĂ«m e vetĂ« organeve speciale tĂ« reformĂ«s. Rama ka hezituar tĂ« bĂ«jĂ« kryeministrin, por ka preferuar tĂ« bĂ«jĂ« blogerin, kurse Spak ka menduar tĂ« marrĂ« njĂ« rol publik dhe mediatik qĂ« e ka shtyrĂ« tĂ« bĂ«jĂ« njĂ« faull duke hyrĂ« nĂ« kompetencat e ekzekutivit.

Qeveria po planifikon të kryejë një ndërhyrje që do të mund të prekte aspektin e masës së pezullimit. Unë do të thoja se kjo është shumë pak dhe shumë vonë sepse jemi në vitin e dhjetë pas votimit për reformën dhe vitin e shtatë pas fillimit të punës së drejtësisë së posaçme. Rama ka hezituar gjatë të hedhë këtë hap duke u kufizuar tek mesazhet publike e jo tek veprimi konkret. Edi Rama nuk eshte drejtues podcasti, ai eshte kryeminister e duhet te flase me akte konkrete.

Modifikimet ligjore pas kaq shumĂ« viteve s’duhen pĂ«rjetuar si fundi i botĂ«s por si njĂ« proces fiziologjik qĂ« synon tĂ« korigjojĂ« aspekte qĂ« natyrshĂ«m kanĂ« krijuar pĂ«rplasje, mbivendosje, kaos dhe shkelje standartesh e tĂ« drejtash.

Personat qĂ« viheshin nĂ«n hetim linçohen mediatikisht nga filtrime dosjesh tĂ« pĂ«rzgjedhura nĂ« mĂ«nyrĂ« selektive. NĂ« anĂ«n tjetĂ«r u zbulua dhe kemi vĂ«nĂ« re me kalimin e viteve qĂ« procese tĂ« mbyllura qĂ« opinioni publik nuk kishte nga t’i merrte vesh siç Ă«shtĂ« vetingu i gjyqtarĂ«ve e prokurorĂ«ve, nĂ« momente tĂ« caktuara u kthyen nĂ« pazare tĂ« gjĂ«sĂ« sĂ« gjallĂ«. Vetingun e kanĂ« kaluar persona qĂ« nuk duhet tĂ« ishin fare pjesĂ« e drejtĂ«sisĂ« sĂ« re, por duhet tĂ« ishin pĂ«rjashtuar me ceremoni nga sistemi pĂ«r shkak tĂ« rekordeve problematike qĂ« kanĂ« lĂ«nĂ« pas vetes.

Nënshtrimit de facto i procesit gjyqësor në disa nivele ndaj institucionit të akuzës speciale më duket defekti më i madh që ka sot reforma në drejtësi. Që do të thotë se në Shqipëri, e përsëris, nuk ka de facto proces gjyqësor, tha ai. Ndëshkimi i elitës politike duhet të ndodhë në procedurë dhe në respekt të standarteve të demokracive të konsoliduara dhe të respektimit të të drejtave të njeriut. Duhet drejtësi jo thjesht ndëshkim!

↗

Rama, balet diplomatik në tehun e briskut

✇Java News
By: S M

Nga Skënder Minxhozi/

 

Fillimisht i duhet tĂ« hedhĂ« poshtĂ« akuzat e kundĂ«rshtarĂ«ve politikĂ« qĂ« e akuzojnĂ« se s’po le gur pa lĂ«vizur qĂ« t’i shpĂ«tojĂ« “shpatĂ«s” sĂ« drejtĂ«sisĂ«. Kjo Ă«shtĂ« relativisht e lehtĂ« pasi nĂ« çdo rast dhe pĂ«r çdo gjĂ« Berisha dhe tĂ« tjerĂ«t do tĂ« ishin kundĂ«r asaj qĂ« bĂ«n Edi Rama me axhendĂ«n e tij diplomatike. E kanĂ« goditur pĂ«r politikĂ«n rajonale, pĂ«r raportet me SHBA, pĂ«r KosovĂ«n, GreqinĂ« dhe gjithçka tjetĂ«r qĂ« mban brenda harta politike e hemisferĂ«s veriore.

Edi Rama duhet t’i shpjegojĂ« lĂ«vizjet e tij diplomatike mĂ« sĂ« shumti nĂ« planin e jashtĂ«m. Duhet t’ua shpjegojĂ« partnerĂ«ve evropianĂ« tĂ« cilĂ«t nĂ« shumicĂ« i ka miq e tĂ« njohur tĂ« vjetĂ«r. Duhet tĂ« japĂ« shpjegime nĂ« kohĂ«n kur kontinenti i vjetĂ«r dhe shteti mĂ« i fuqishĂ«m i botĂ«s po polarizojnĂ« qĂ«ndrimet mes tyre duke pĂ«rfshirĂ« kĂ«rcĂ«nimet tregĂ«tare por edhe territoriale, siç qe rasti i GroenlandĂ«s.

NĂ« tĂ« gjitha kĂ«to ngjarje tĂ« mĂ«dha ShqipĂ«ria e vogĂ«l nuk ka as gisht e as tĂ« drejtĂ« vote. Jemi shumĂ« tĂ« parĂ«ndĂ«sishĂ«m pĂ«r tĂ« qenĂ« aktorĂ« nĂ« kĂ«tĂ« paradĂ« muskujsh tĂ« nivelit botĂ«ror. E megjithatĂ« porsi pluhuri i hekurit kur i vendos afĂ«r njĂ« magnet, kjo pĂ«rmbysje gjeopolitike po kĂ«rkon rreshtimin e tĂ« gjitha “grimcave” sipas poleve tĂ« magnetit. AshpĂ«rsimi i marrĂ«dhĂ«nieve brenda botĂ«s perĂ«ndimore do tĂ« kĂ«rkojĂ« me gjasĂ« qĂ« dikur tĂ« gjithĂ« dhe cilido tĂ« bĂ«jnĂ« njĂ« zgjedhje mes SHBA dhe EvropĂ«s. Kjo Ă«shtĂ« mesa duket e ardhmja, pasi amerikanĂ«t e kanĂ« bĂ«rĂ« tĂ« qartĂ« se parimi i ri tĂ« cilit i falen Ă«shtĂ« “secili pĂ«r vete, Zoti pĂ«r tĂ« gjithĂ«â€!

NĂ« kĂ«tĂ« rirreshtim tĂ« historisĂ« pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« qĂ« nga Lufta e DytĂ« BotĂ«rore, ShqipĂ«ria duhet tĂ« ruajĂ« interesat dhe tĂ« ardhmen e saj. TĂ« qĂ«ndrojĂ« fort me AmerikĂ«n nĂ« aspektin e sigurisĂ« dhe tĂ« mbajĂ« hapur korsinĂ« qĂ« çon nĂ« BE, si projekti i vetĂ«m afatgjatĂ« dhe me perspektivĂ« pĂ«r shqiptarĂ«t. Edhe ky Ă«shtĂ« njĂ« balet i vĂ«shtirĂ« pĂ«r t’u kĂ«rcyer mes dy gjigandĂ«sh, i cili do tĂ« testojĂ« skajshĂ«m aftĂ«sitĂ« diplomatike tĂ« kryeministrit shqiptar dhe tĂ« tĂ« gjithĂ« shtetit.

Edi Rama ka qenë kurdoherë një notar që ka pëlqyer të notojë kundër rrymës. Edhe kur tentoi paqëtimin e rajonit përmes Ballkanit të Hapur, edhe kur ra dakord me Melonin për bazën e refugjatëve në Shëngjin apo kur mbante e vazhdon të mbajë raporte me Erdoganin, Sorosin, Orbanin apo sheikët e Gjirit. Që të gjithë figura me dritë-hije të cilët jo rrallë dalin nga spektri i diplomacisë korrekte.

NatyrshĂ«m qĂ« Rama ka ndjekur jo vetĂ«m instiktin e shtetarit dhe punĂ«t e vendit, por edhe interesin e tij politik nĂ« kĂ«to raporte qĂ« ka ndĂ«rtuar. NatyrshĂ«m edhe pjesĂ«marrja nĂ« Bordin e Paqes Ă«shtĂ« njĂ« lĂ«vizje politike e tillĂ«, pra ndarĂ«se. Siç Ă«shtĂ« gjithashtu ndarĂ«se dhe e debatueshme njĂ« vizitĂ« nĂ« Tel Aviv pĂ«r t’i shtrĂ«nguar dorĂ«n Bibit, udhĂ«heqĂ«sit qĂ« edhe kur merr avionin pĂ«r tĂ« udhĂ«tuar jashtĂ« vendit kujdeset qĂ« tĂ« evitojĂ« qiejt e EvropĂ«s se mos e ulin me zor nĂ« tokĂ« dhe i venĂ« prangat.

E nëse marrja pjesë në OKB-në private të Donald Trump është diçka që shumëkush në Shqipëri (e më pak në Evropë) nuk e konsiderojnë si sakrilegj, vizita në Izrael është një akt që kërcet dhe bie në sy për së largu. Për keq natyrisht, më shumë sesa për mirë, duke parë tragjedinë që u shpalos para syve të të gjithë globit në Gaza për shkak të sulmeve izraelite.

Ky i Ramës është një balet diplomatik në tehun e briskut, i cili për kundërshtarët e tij në Tiranë është një valle vetëvrasëse e imponuar nga problemet e  brendshme, teksa për miqtë në Evropë, Turqi e gjetiu duket si një ndër shumë episodet e galerisë së gjesteve provokative me të cilat Edi Rama i ka mësuar tashmë. Nisur nga atletet e bardha, batutat e kudondodhura majtas e djathtas dhe stilin e drejtpërdrejtë e pa komplekse që tejkalon manualet ideologjike, ato politike e diplomatike.

NĂ« mandatin e katĂ«rt qeverisĂ«s Edi RamĂ«s i takon tĂ« menaxhojĂ« njĂ« ShqipĂ«ri tĂ« turbullt me njĂ« qeverisje gjithashtu tĂ« turbullt, nĂ« njĂ« botĂ« kaotike dhe tĂ« pasigurt. Kjo kĂ«rkon diçka mĂ« shumĂ« se njĂ« batutĂ« me Makronin apo njĂ« palĂ« atlete sportive nĂ« foton familjare tĂ« njĂ« Samiti. KĂ«rkon tĂ« dish ç’po bĂ«n, pse po e bĂ«n dhe çfarĂ« pĂ«rfitimesh do tĂ« marrĂ«sh nĂ« fund tĂ« rrugĂ«s. Improvizimet janĂ« tĂ« ndaluara nĂ« kohĂ« kolere. Dhe bota po kalon njĂ« epidemi mĂ« tĂ« keqe se covidi. Po kalon “epideminĂ«â€ dramatike tĂ« ribĂ«rjes sĂ« rendit botĂ«ror, ku duhet mendje e kthjellĂ«t, miq besnikĂ« dhe nerva çeliku.

↗

U katandis lideri historik në një breshkë që ndjek nga pas Salianjin!

✇Java News
By: Ergys MĂ«rtiri

Nga Ergys Mertiri

Pasi ai kishte caktuar takimin e rradës ne Lezhë, Berisha lajmëron befas një foltore emergjente në Kombinat në të njëjtën orë. Qëllimi është i qartë, të dublojë kundërshtarin duke i marrë kohën televizive.

Në fakt, që kur nisi lëvizjen e vet, Salianji i ka percaktuar agjendën politike Berishës në çdo hap. Menjëherë ai nisi protestat, foltoret nëpër rrethe, analizën e zgjedhjeve 8 muaj pas humbjes.

Sulmet ndaj banale foltorike kane qenë pjesa tjetër dhe qesharake e dramës. Akuzat se Salianjin e ndihmojnë bandat e krimit, strukturat e Edi Ramës dhe tradhëtarët e brenshëm, janë askpekti humoristik që kulmon me përjashtimin e tij (te pamundur) nga partia që Berisha e quan vetpërjashtim. Ai që pak javë më parë konsiderohej hero i burgosur politikisht nga regjimi i Ramës, sot shpallet armik e tradhëtar, bashkëpunëtor i Ramës për të shkatërruar opozitën.

E për të mos u mjafruar me kaq, menjëherë pas tryezës për bashkimin e opozitës dhe thirrjeve për bashkim të gjerë me të gjithë spektrin opozitar nis një aksion spastrimesh në parti kundër të gjithë atyre që ai i quan tradhëtarë e bashkëpunëtorë të Ramës, si dhe atyre që nga mërzitja pse nuk morën postet e pretenduara, nuk punuan në zgjedhje. Politika e re bashkime-spastrime tregon çbalancimin e rëndë mendor ku ka hyrë kjo opozitë, që në fakt pazaret me Ramën i bën vetë, duke filluar nga Berisha i pari, ndërsa pjesa më joaktive në zgjedhje ishte ajo e listës së mbyllur e caktuar arbitrarisht nga vetë Berisha në kundërshtim me statutin.

Pasi tĂ« gjejĂ« e pĂ«rjashtojĂ« armiqtĂ« e brendshĂ«m dhe “elementin antiparti”, lideri historik do fillojnĂ« tĂ« pĂ«rjashtojnĂ« edhe masat e demokratĂ«ve qĂ« mbushin sallat e tradhĂ«tarit. NĂ« fund do mĂ«sojĂ« si nĂ« atĂ« skeçin e Koço Devoles pĂ«r byronĂ« politike ku Enveri bust kĂ«rkonte shpalljen e studentĂ«ve armiq tĂ« popullit. E kur Ramizi e sqaron se me studentĂ«t eshtĂ« bashkuar gjithĂ« populli Enveri ia pret:
“Edhe populli tĂ« shpallet armik i popoullit dhe partisĂ«!”

❌