Nga Leonard Veizi

Pavarësisht dramës, dhimbjes dhe varfërisë së skajshme, zëri i saj i brishtë, por kumbues, u ngrit si një himn i përjetshëm i pasionit dhe i shpresës. Edit Pjaf nuk ishte thjesht një këngëtare; ajo ishte shpirti i gjallë i rrugëve të Parisit, një “harabel” që i këndoi dashurisë së humbur dhe qëndresës krenare përballë tragjedisë. Çdo notë e saj ishte një rrëfim i sinqertë, i thyer nga jeta, i lartësuar nga arti – një jehonë e thellë që edhe sot e kësaj dite, më shumë se gjysmë shekulli pas largimit të saj, vazhdon të prekë zemra, duke provuar se vuajtja, kur shndërrohet në melodi, bëhet e pavdekshme. Ajo na la trashëgimi një dëshmi të fuqisë së shpirtit njerëzor, i cili, edhe pse i plagosur, nuk pushon kurrë së kënduari…

…Më 10 tetor 1963. në Grasse, në moshën 47-vjeçare, shuhet këngëtarja dhe kantautorja legjendare franceze, Edit Pjaf. E lindur më 19 dhjetor 1915 në Paris, në varfëri të skajshme, Edith Giovanna Gassion, e njohur më vonë me emrin artistik Edit Pjaf, do të ngrihej në majat e muzikës botërore përmes një zëri të veçantë dhe emocioni të pakrahasueshëm.

“La Môme Piaf”

Jeta e saj ishte e mbushur me dramë, dhimbje dhe pasion – përbërës që u shndërruan në frymëzim për këngët e saj të paharrueshme. E braktisur nga nëna dhe e rritur nga gjyshja, ajo filloi të këndonte në rrugët e Parisit që në moshë shumë të re. U zbulua në moshën 19-vjeçare nga Lui Leple, pronar i një kabareje pariziene, i cili e pagëzoi me emrin “La Mome Piaf” – që do të thotë “fëmija harabel”, një nofkë që i shkonte për shtat trupit të saj të brishtë dhe zërit të fuqishëm.

Karriera muzikore

Gjatë një karriere 28-vjeçare, Pjaf krijoi një repertor të pasur me këngë që do të bëheshin himne të dashurisë, dhimbjes dhe shpresës. Këngët e saj më të njohura përfshijnë:

-“La Vie en Rose” e vitit 1945, një himn i dashurisë që do të bëhej simboli i saj dhe një nga këngët më të njohura në botë.

-“Non, Je Ne Regrette Rien” e vitit 1960, një deklaratë krenarie dhe qëndrueshmërie përballë jetës.

-“Milord”, “La Foule”, “Padam Padam” dhe shumë të tjera që mbetën të pavdekshme.

Stili i saj i të kënduarit përshkohej nga emocioni i thellë, dikur melankolik, dikur plot pasion, gjithnjë i sinqertë dhe prekës. Ajo solli në skenë jetën e rrugës, të të dashuruarve të humbur, të kujtimeve të dhimbshme, gjithçka që kishte jetuar vetë.

Karriera në film dhe teatër

Përveç muzikës, Pjaf la gjurmë edhe në kinematografi. Ajo luajti në më shumë se 10 filma, duke përfshirë:

-“Étoile sans lumière”, prodhimi i vitit 1946.

-“Les Amants de demain”, prodhimi i vitit 1959.

Ndonëse nuk ishte aktore profesioniste, prania e saj në ekran ishte magnetike, dhe zëri i saj krijonte atmosferë unike edhe në film.

Jeta personale

Jeta e saj personale ishte shpesh e trazuar dhe e mbuluar me tragjedi. Një nga dashuritë më të mëdha të jetës së saj ishte boksieri Marsel Serdan, kampion i botës, i cili humbi jetën në një aksident ajror në vitin 1949. Humbja e tij la një plagë të thellë në shpirtin e Piaf-it dhe ndikoi fuqishëm në krijimtarinë e saj.

Ajo pati marrëdhënie me figura të shumta artistike dhe kulturore, ndër to Iv Montan dhe Sharl Aznavur – ky i fundit, i ndihmuar nga Pjaf në fillimet e tij. Megjithë suksesin, jeta e saj personale u shoqërua me përdorimin e ilaçeve kundër dhimbjes, alkoolit dhe një shëndet gjithnjë në përkeqësim.

Trashëgimia

Edit Pjaf vdiq më 10 tetor 1963, nga një sëmundje kronike të mëlçisë, në një vilë në Grasse, në jug të Francës. Ajo u varros në varrezat “Père Lachaise” në Paris, ku edhe sot mijëra vizitorë vijnë për të nderuar kujtimin e saj.

Për figurën dhe jetën e saj janë realizuar dhjetëra dokumentarë, libra biografikë, si dhe filmi i famshëm “La Vie en Rose” (2007), me aktoren Marion Kotijar, e cila fitoi çmimin Oscar për rolin e Pjaf-it.

Sot, Edit Pjaf nuk është vetëm një nga këngëtaret më të famshme të Francës, por një ikonë kulturore botërore. Zëri i saj vazhdon të jetojë, të prekë zemra dhe të kujtojë fuqinë që ka arti kur buron nga jeta e vërtetë.

Më 10 tetor 2015, kryeqyteti turk, Ankara, do të përjetonte një nga ditët më të zeza të historisë së tij moderne, kur dy shpërthime vetëvrasëse ndodhën pranë stacionit qendror të trenit, duke shkaktuar 102 të vdekur dhe mbi 500 të plagosur. Sulmet ndodhën në mes të një tubimi paqësor ku ishin mbledhur mijëra qytetarë, aktivistë të shoqërisë civile dhe përfaqësues të sindikatave, për të marshuar nën moton “Për paqe dhe demokraci”, vetëm pak javë para zgjedhjeve të përgjithshme në Turqi.

Ngjarja

Rreth orës 10:04 të mëngjesit, dy terroristë vetëvrasës aktivizuan eksplozivët në mesin e turmës së njerëzve që po mblidheshin për marshimin. Shpërthimet ndodhën me një diferencë prej pak sekondash dhe ishin aq të fuqishme, sa shumë trupa u shkatërruan përtej njohjes. Pamjet e marra menjëherë pas shpërthimeve ishin të tmerrshme: njerëz të gjakosur, të shtrirë në tokë, britma, panik dhe trupa të shpërndarë në një hapësirë të gjerë.

Dëshmitarët thanë se shpërthimet ndodhën në mënyrë të koordinuar dhe të qëllimshme, duke goditur pikërisht vendin ku ndodheshin grupet më të mëdha të protestuesve.

Konteksti politik dhe social

Në atë periudhë, Turqia po kalonte një moment të tensionuar politik dhe social. Lufta kundër organizatës separatiste kurde PKK ishte rindezur, ndërsa Siria ndodhej në kaos për shkak të luftës civile dhe forcimit të ISIS në kufirin jugor. Polarizimi politik brenda vendit kishte arritur nivele të larta, ndërsa liria e medias dhe protestat qytetare ishin në shënjestër të autoriteteve.

Tubimi i 10 tetorit ishte organizuar nga një koalicion partish dhe organizatash të majta, sindikata dhe aktivistë për të dënuar dhunën dhe për të kërkuar zgjidhje paqësore të konflikteve etnike dhe politike në vend. Shënjestrimi i këtij tubimi kishte për qëllim jo vetëm të mbillte terror, por edhe të përçante më tej shoqërinë turke.

Përgjegjësia dhe hetimi

Autoritetet turke fajësuan organizatën terroriste ISIS (Shteti Islamik) për sulmin, duke theksuar se ishte kryer nga dy sulmues vetëvrasës të lidhur me rrjete të brendshme të radikalizuara. Njëri prej tyre ishte i identifikuar më parë si pjesëtar i një celule terroriste që kishte lidhje me sulmin e mëparshëm në Suruç (korrik 2015), ku u vranë 33 persona.

Sipas autoriteteve, sulmet u organizuan nga celula të ISIS-it brenda territorit turk, të cilat kishin depërtuar përmes kufirit me Sirinë dhe ishin toleruar për një kohë të gjatë nga strukturat shtetërore, ndonjëherë edhe për arsye politike, për të balancuar ndikimin kurd në rajon. Kjo çoi në kritika të forta ndaj qeverisë turke, e cila akuzohej për papërgjegjshmëri në siguri dhe për një qasje selektive në luftën kundër terrorizmit.

Reagime kombëtare dhe ndërkombëtare

Pas sulmit, në të gjithë Turqinë u shpallën ditë zie kombëtare. Mijëra njerëz dolën në rrugë për të protestuar, jo vetëm kundër terrorizmit, por edhe kundër mënyrës si autoritetet po e menaxhonin situatën. Protestat u përballën me gaz lotsjellës dhe ndërhyrje të policisë, çka e rriti më tej zemërimin e qytetarëve.

Udhëheqës dhe institucione ndërkombëtare, përfshirë BE-në, OKB-në, dhe SHBA-në, dënuan ashpër sulmin dhe shprehën solidaritet me popullin turk. Organizata për të drejtat e njeriut si Amnesty International kërkuan një hetim të pavarur dhe transparencë nga autoritetet turke.

Pasojat

Politike: Sulmi i Ankarasë ndikoi ndjeshëm në atmosferën zgjedhore të vendit. Në zgjedhjet e 1 nëntorit 2015, partia në pushtet AKP arriti të rifitojë shumicën parlamentare, duke forcuar kontrollin e saj mbi institucionet.

Shoqërore: U rrit ndarja dhe polarizimi mes qytetarëve. Disa komunitete, veçanërisht kurdët dhe të majtët, e panë veten gjithnjë e më të margjinalizuar dhe të pambrojtur.

Siguri: Sulmi ekspozoi dobësitë serioze në sistemin e sigurisë kombëtare dhe nevojën për një strategji gjithëpërfshirëse kundër ekstremizmit dhe terrorizmit.

Përmbyllje

Sulmi i 10 tetorit 2015 në Ankara nuk ishte thjesht një akt i tmerrshëm dhune, por një moment ndarës në historinë moderne të Turqisë. Ai tregoi se terrorizmi nuk njeh kufij ideologjikë apo etnikë dhe se kur një shtet dështon të mbrojë qytetarët e tij, plagët që lihen pas janë të thella dhe të vështira për t’u shëruar.

Mbi 100 jetë të pafajshme u shuan në atë mëngjes tetori – shumica të rinj, aktivistë, studentë, punëtorë – njerëz që kishin dalë në rrugë jo për të kërkuar dhunë, por paqen.

Përgatiti: L.Veizi

Në tetorin e vitit 1941, Panamaja – një vend i vogël në Amerikën Qendrore, por me rëndësi gjeostrategjike të jashtëzakonshme – do të tronditej nga një grusht shteti ushtarak. Si rezultat i këtij puçi, në pushtet do të vinte Ricardo Adolfo de la Guardia Arango, një figurë politike që do të orientonte vendin drejt bashkëpunimit të plotë me Shtetet e Bashkuara.

Në atë periudhë, bota ndodhej në ethet e Luftës së Dytë Botërore, dhe pozicioni i Panamasë ishte jetik për kontrollin e Kanalit të Panamasë, rruga më e rëndësishme detare që lidhte Oqeanin Atlantik me atë Paqësor. Qeveria e re, me një qëndrim të qartë pro-aleatëve, i hapi menjëherë dyert flotës amerikane. Brenda pak muajsh, anijet luftarake të SHBA-së u ankoruan në ujërat strategjike të Kanalit, duke e kthyer Panamanë në një bazë të pathyeshme ushtarako-detare për mbrojtjen e hemisferës perëndimore.

Nën udhëheqjen e Ricardo Adolfo de la Guardia Arango, Panamaja përjetoi një periudhë të re ndikimi amerikan, që megjithëse solli stabilitet politik dhe siguri, njëkohësisht thelloi varësinë ekonomike dhe ushtarake nga Uashingtoni.

Ky grusht shteti, ndonëse i vogël në përmasë, shënoi një kthesë vendimtare në historinë e Panamasë, duke e futur atë përfundimisht në orbitën e aleancës me SHBA-në — një marrëdhënie që do të përcaktonte politikën e vendit për dekada me radhë.

Përgatiti: L.Veizi

Në Itali, nata e 9 tetorit 1963 do të mbetet e gdhendur si një nga tragjeditë më të mëdha të shekullit. Në luginën Vajont, në veri të Venetos, një rrëshqitje gjigante dheu nga mali Monte Toc u shemb mbi rezervuarin e digës. Brenda pak sekondash, mbi 260 milionë metra kub shkëmbinj ranë në liqenin artificial, duke zhvendosur një valë kolosale uji që kaloi përmbi digën 260 metra të lartë – një nga më të lartat në botë në atë kohë.

Uji i furishëm u përplas me një forcë apokaliptike mbi luginën poshtë, duke shkatërruar qytetin Longarone dhe fshatrat përreth. Brenda më pak se katër minutash, rreth 2000 njerëz humbën jetën, ndërsa qindra të tjerë u plagosën apo u zhdukën pa gjurmë. Dhjetëra fshatra u zhdukën nga harta; rruga, hekurudha dhe gjithçka që ishte ndërtuar me dekada, u fshi nga vërshimi.

Ironia e fatit ishte se diga vetë nuk u shemb. Ajo që ndodhi ishte rezultat i pakujdesisë njerëzore, sepse inxhinierët dhe autoritetet kishin paralajmërime të shumta për lëvizjet e tokës në mal, por ndërtuesit nuk ndaluan punimet. Vajont mbeti kështu një simbol i tragjedisë së parashikueshme, ku lakmia dhe shpërfillja e natyrës çuan në një katastrofë që mund të ishte shmangur.

Përgatiti: L.Veizi

Pas vrasjes së gjyqtarit Astrit Kalaja ditën e hënë, reagimet në rrjetet sociale kanë kanë qënë nga më të ndryshmet. Por “lëvizjet” e atyre që kanë mbështetur aktin e dhnshëm të autorit  kanë arritur absurdin. Kjo sepse së fundmi është është hapur edhe një GoFundMe me qëllim mbledhjen e fondeve për autorët e krimit, Elvis dhe Gjon Shkambi, nën sloganin “Support for legal rights for all”.

Fushata, e shpërndarë nga faqja Albanian Women of Michigan dhe e organizuar nga një familjar i ti tyre, Francesk Shkambi, kërkon ndihma financiare për “sigurimin e mbrojtjes ligjore profesionale dhe të pavarur” për dy të akuzuarit.

Në përshkrimin e vendosur në linkun e GoFoundMe, ngjarja është përshkruar si “pasojë e një sistemi të korruptuar drejtësie dhe dështimesh institucionale”, gjë e cila paraqitet si një formë justifikimi që i është bërë aktit kriminal të autorit.

Kreu i Grupit Parlamentar të PD, Gazment Bardhi ka deklaruar se qeveria shqiptare po ndihmon grupet kriminale të pastrojnë paratë e pista në Shqipëri me anë të investimeve.

Në fjalën e tij në Kuvend, Bardhi dha detaje nga takimi i shumë përfolur në Aruba.

Gazment Bardhi: Siç secili prej jush ka marrë dijeni për shkak se lajmi është bërë publik, një gazetar investigativ ka publikuar një investigim mbi influencën e krimit të organizuar në Shqipëri.

Në një intervistë me prokurorin e anti-mafias, gazetari sqaron se ky i fundit, shprehet se nuk është ekzagjerim ta quash Shqipëria narkoshtet, por është shndërruar në Eldorado për paratë e pista.

Si pjesë të investigimit, gazetari referon një takim të përgjuar nga anti mafia italiane dhe shërbime sekrete perëndimore, të përfaqësuesve të qeverisë shqiptare afër Ramës. Sipas dokumenteve gjyqësore, gjatë takimit është diskutuar për ndërtime dhe investime dhe ishte e nevojshme mbështetja e miratimi nga nivelet më të larta të qeverisë shqiptare.

U ra dakord që një grup kriminal do të pastronte paratë e pista në Shqipëri nëpërmjet investimeve./kb

Nga Ferruccio de Bortoli

Çmimi i arit ka thyer barrierën prej 4 000 dollarësh për ons. Disa media raportojnë se disa (siç mund të jetë Goldman Sachs) presin që metali i verdhë të arrijë në 4 900 dollarë për ons deri në fund të vitit 2026. Në fillim të këtij viti, niveli ishte vetëm 2 600 dollarë.

Kanë ikur ditët kur, sipas sistemit të kursit të këmbimit fiks (i cili përfundoi në vitin 1971), një ons ar vlente një grusht dollarë (vetëm 35). Një nxitim i vërtetë për të blerë ar duket i pafund dhe ka ngritur disa pyetje në lidhje me stabilitetin e sistemit financiar ndërkombëtar.

Ari blihet kryesisht nga bankat qendrore të atyre vendeve që besojnë se monedha amerikane nuk do të jetë më në qendër të arkitekturës financiare globale të së ardhmes. Domethënë, bankat synojnë një përmbysje totale të fuqive financiare dhe ndërtimin e një ekuilibri të ri që nuk do të ketë vendet perëndimore (dhe demokratike) në qendër të tij.

Sigurisht, ari është një strehë tradicionale e sigurt në kohë krizash gjeopolitike (dhe sot kemi shumë prej tyre), por zgjedhja e investitorëve duhet të pasqyrojë dobësinë e tregjeve financiare, të cilat, pavarësisht luftërave reale dhe tregtare, janë në kulmin e tyre, të nxitura pjesërisht nga pritjet e revolucionit të Inteligjencës Artificiale. Një paradoks total.

Kjo është arsyeja pse, pa dashur të jem një profet i fatkeqësisë, kjo eufori e tepërt ka diçka patologjike në lidhje me të. Ndoshta jo një “eufori irracionale”, siç i përshkroi Kryetari i atëhershëm i Rezervës Federale, Alan Greenspan, trendet e tregut pak para përplasjes, por diçka jo shumë e ndryshme.

Banka e Italisë, me 2 452 tonë, ka një nga rezervat më të mëdha të arit midis vendeve të industrializuara (për shembull, më të mëdha se Franca), të cilat janë padyshim thelbësore për stabilitetin dhe besueshmërinë e euros. Vlera e tyre është trefishuar që nga viti 2018 dhe tejkalon 250 miliardë euro.

Në të kaluarën kishte pasur diskutime nëse do të ishte e përshtatshme të shitej një pjesë e këtij ari. Për fat të mirë, nuk pati asnjë lëvizjë për këtë sepse tani ata që e propozuan do të kryqëzoheshin. Sigurisht, ndoshta sot do të ishte koha e duhur për ta bërë këtë, duke pasur parasysh që ari tani është në nivelin e tij më të lartë.

Por në një moment historik si ky, nuk mund të jesh kurrë shumë i kujdesshëm. Ai që John Maynard Keynes e quajti një “relike barbare” është ende një aset shumë i kërkuar sot… për të mos bërë asgjë me të. /e.t

KQZ ka pëcaktuar 46 monitures, që do të ndjekin dhe do të raportojnë mbi ecurinë e fushatës zgjedhore për zgjedhjet e pjesshme vendore.

Vendimi u mor nga Komisioneri Shtetëror të Zgjedhjeve, në mbledhjen e zhvilluar këtë të enjte.

Zgjedhjet vendore do të mbahen më 9 nëntor në Tiranë, Cërrik, Mat, Tepelenë, Vlorë dhe Berat./Kb

Edison Ypi

Partia Demokratike ka pafund kandidatura për hajduta, hajvana, zorraxhinj, dallaverexhinj, lëpirësa, nepotista, mercenarë, llapaqena televizivë, dhe të tjerë mutsihane nga të gjitha halerat.

Por nuk ka asnjë kandidaturë për Kryetar të Bashkisë së Kryeqytetit, pra asnjë kandidaturë që të ketë lidhje me arsyen pse ekziston, marrjen e Pushtetit.

Edhe trungjet e Plepave të Durrësit e kanë të qartë se karagjozi që po propozon, sado miliona të vjedhura të shpenzohen për ‘të, sigurisht do humbi.

Çka e bën më se të qartë se Partia Demokratike është katandisur në një brimë të zezë që gëlltit gjithçka, edhe Dritën, në një “shit touch”, kreaturë demoniake që gjithçka që prek e kthen në mut. O Zot ku na e katandisi partinë e idealeve Sali Kulla./e.t

9 tetor 1986 – Londër

Më 9 tetor 1986, në Her Majesty’s Theatre të Londrës, u shfaq për herë të parë muzikalja që do të bëhej një nga prodhimet më të famshme dhe jetëgjata në historinë e teatrit botëror: “The Phantom of the Opera”. Me muzikë nga Andrew Lloyd Webber, libreto nga Charles Hart dhe Richard Stilgoe, dhe e bazuar në romanin klasik të Gaston Leroux, kjo vepër do të shndërrohej shpejt në një fenomen kulturor global.

Në premierën historike të vitit 1986, rolin e Fantazmës e interpretoi me mjeshtëri Michael Crawford, ndërsa Sarah Brightman – sopranoja e njohur britanike dhe bashkëshortja e atëhershme e Webberit – luajti rolin e Christine Daaé, vajzës së ndrojtur me zë hyjnor që rrëmben zemrën e gjeniut të errët të Operës. Steve Barton mori rolin e Raoul, rivalit të Fantazmës.

Performancat e tyre u vlerësuan gjerësisht për intensitetin dramatik, interpretimin vokal dhe kimistrinë skenike që krijuan.

Muzikali, i ndarë në dy akte, kombinonte një partiturë madhështore me elemente të romancës, misterit dhe tragjedisë. Meloditë si “The Music of the Night”, “All I Ask of You” dhe “Think of Me” u bënë menjëherë hite, duke hyrë në repertorin klasik të muzikës teatrore.

Kritika e quajti premierën “një triumf artistik të jashtëzakonshëm”, ndërsa publiku e priti me entuziazëm të papërmbajtur.

Në kohëzgjatje, The Phantom of the Opera ishte i dyti më i gjatë në minutazh pas Les Misérables, një tjetër kryevepër e skenës muzikore londineze të viteve ’80. Por ndryshe nga shumica e shfaqjeve të asaj periudhe, Phantom do të arrinte të qëndronte në skenë për më shumë se tre dekada, duke u bërë muzikali më jetëgjatë në historinë e Broadway-it dhe West End-it.

Sot, më shumë se 35 vjet pas premierës, muzika e saj vazhdon të jehonë në teatrot e botës, duke dëshmuar se “Fantazma e Operës” nuk është thjesht një histori dashurie e errët, por një mit i pavdekshëm i artit dhe pasionit që mbërthen shpirtin e spektatorëve në çdo brez.

Përgatiti: L.Veizi

Duket sikur Erik ten Hag kishte gjetur punën ideale pasi mori drejtimin e Bayer Leverkusen në muajin maj dhe nënshkroi një kontratë tre-vjeçare me aspirinat, por bashkëpunimi midis holandezit dhe klubit gjerman u ndërpre pas vetëm dy ndeshjesh në Bundesligë.

Puna në Leverkusen për Ten Hag supozohej të ishte një rikthim në skenën e madhe dhe në një klub që, i udhëhequr nga Xabi Alonso, arriti sukses historik.

Megjithatë, qëndrimi i tij në këtë pozicion ishte afatshkurtër, duke pasur parasysh se u shkarkua pas humbjes ndaj Hoffenheimit dhe barazimit me Werder Bremen. Ai arriti fitoren e tij të vetme në Kupë kundër ekipit të ligës më të ulët Sonnenhof Großaspach.

Tani kanë dalë në dritë detajet e paketës së tij të jashtëzakonshme të kompensimit për largimin nga puna e ish-trajnerit të Manchester United.

Sipas gazetës gjermane Sport Bild, shkarkimi i holandezit do t’i kushtojë klubit pothuajse 6 milionë euro në formë kompensimi për ndërprerjen e kontratës.

Kur kësaj i shtohet edhe paga e tij për dy muajt e kaluar në stol, shifra që Ten Hag i kushtoi klubit del të jetë rreth 100,000 euro në ditë gjatë qëndrimit të tij 62-ditor në krye të ekipit gjerman.

Ten Hag është sërish në kërkim të një pune të re, dhe pas dy shkarkimeve në më pak se një vit, reputacioni i tij është dëmtuar ndjeshëm dhe mbetet për t’u parë se ku do ta vazhdojë karrierën e tij./ D.C

Linjë e ashpër kundër arbitrave në kampionatin spanjoll. Në tre javë dy janë përjashtuar. Interesant është fakti që në ndeshjen e Realit, pas protestave të madrilenëve, arbitri i ndeshjes është zëvendësuar nga një tjetër i marrë nga dhoma VAR.

Jose ka qenë ai që duhej të drejtonte ndeshjen, por në pak orë është përjashtuar dhe në vend të tij ka marrë bilbilin arbitri i VAR. Arsyeja i takon ndeshjes së javës së kaluar mes Barcelonës dhe Mallorcas, duke konvaliduar golin e Ferran Torres, edhe pse një lojtar kundërshtar ka qenë i shtrirë në fushën e lojës.

Kaq ishte dashur që ai të jetë i padëshirueshëm për ndeshjet në vazhdim, madje emri i tij do të jetë edhe për javën e katërt të kampionatit, e cila do luhet në mes të shtatorit./ D.C

Randal Kolo Muani nuk do të jetë një futbollist i Juventusit, por do të vazhdojë karrierën e tij te Tottenham në kampionatin anglez të futbollit. Sulmuesi francez, përtej dëshirës për t’u kthyer në Torino dhe negociatave të vazhdueshme të bardhezinjve me PSG-në, ka përfunduar në kampionatin anglez të futbollit.

Juventusi kishte bërë biseda të ndryshme me PSG-në dhe oferta e fundit ishte 10 milionë euro për huazimin dhe pastaj një shifër e caktuar mes 44-50 milionë euro për blerjen e kartonit të tij në fund të edicionit. Francezët e refuzuan e kësisoj, Juventusi u kthye nga Openda duke mbyllur shpejt marrëveshjen për afrimin e këtij të fundit.

Ndërkohë, Tottenham hyri në garë për sulmuesin dhe çuditërisht, e siguroi me shifra më të ulëta për huazimin, vetëm 5 milionë euro për këtë sezon, pa klauzolë me të drejtën e blerjes në verën e ardhshme./ D.C

BREAKING: Randal Kolo Muani to Tottenham, here we go! Deal done for loan move until June 2026.

Paris Saint-Germain accept Spurs proposal as Kolo Muani wanted the move + out of the project.

Exclusive story, confirmed. pic.twitter.com/oSkTbAIA3l

— Fabrizio Romano (@FabrizioRomano) September 1, 2025

Australiani Oscar Piastri ka fituar Çmimin e Madh të Holandës në Formula 1, duke përfituar nga tërheqja e shokut të skuadrës dhe rivalit kryesor, Lando Norris. Me këtë sukses, Piastri ka zgjeruar epërsinë në renditjen e përgjithshme në 35 pikë.

Me nëntë gara të mbetura, piloti i McLarenit grumbulloi plot 35 pikë, ndërsa Norris, që u detyrua të tërhiqej, do të ketë mundësinë të reagojë javën e ardhshme në pistën legjendare të Monzës për Çmimin e Madh të Italisë.

LANDO NORRIS IS OUT OF THE DUTCH GRAND PRIX

THIS COULD BE CRUCIAL TO THE DRIVER'S CHAMPIONSHIP!! pic.twitter.com/C6xU4WZ574

— ESPN F1 (@ESPNF1) August 31, 2025

Gara nisi me tension: Verstappen e kaloi Norrisin me një manovër të rrezikshme që gati e nxori jashtë pistës, por në xhiron e nëntë Norris riktheu vendin e dytë.

Shiu i lehtë shtoi dramë në pistë, ndërsa në xhiron e 23-të Hamilton u përplas me murin në momentin kur po synonte të hynte në bokse, duke shkaktuar daljen e makinës së sigurisë dhe zhdukjen e avantazhit të Piastrit.

Më vonë, Leclerc kaloi Russell për të marrë vendin e pestë, por në xhiron e 52-të pësoi të njëjtin fat si Hamilton, duke dalë nga pista dhe përfunduar garën. Edhe Ferrari tjetër nuk e përfundoi garën.

Në xhiron e 65-të, Norris u detyrua të tërhiqej për shkak të një defekti në motor, ndërsa makina e sigurisë u rikthye në pistë.

Nuk pati më ndryshime në renditje, dhe Piastri e mbylli garën i pari, përpara Verstappen dhe Hadjar – i cili përjetoi podiumin e tij të parë në karrierë.

Confirmation of our top 10 at Zandvoort #F1 #DutchGP pic.twitter.com/81hYFSRLWS

— Formula 1 (@F1) August 31, 2025

Pas kësaj gare, Piastri kryeson me 310 pikë, i ndjekur nga Norris me 275. Verstappen është i treti me 205 pikë, më pas Russell me 189, Leclerc me 151 dhe Hamilton me 109 pikë./ D.C

DRIVER STANDINGS (after 15/24 rounds)

Piastri 34 points Norris#F1 #DutchGP pic.twitter.com/DzBBJvu1Mj

— Formula 1 (@F1) August 31, 2025

Kristjan Asllani bën sot debutimin e tij me fanellën e Torinos, teksa është rreshtuar si titullar nga trajneri Baroni në sfidën që kjo skuadër luan sot pasdite përballë Fiorentinës.

Mesfushori shqiptar u transferua vetëm një javë më parë te torinezët, duke i zgjedhur ata para alternativave të tjera, mes të cilave ishte pikërisht Fiorentina.

pic.twitter.com/fBAJMNJztn

— Torino Football Club (@TorinoFC_1906) August 31, 2025

Ndërkohë, në fushë është edhe Juventusi, që luan në një transfertë jo pak problematike përballë Genoas që ka ambicie në këtë sezon të luftojë për zonën e Europës.

FORMACIONET ZYRTARE

Genoa: Leali; Norton-Cuffy, Ostigard, Vasquez, Martin; Frendrup, Stanciu, Masini; Carboni, Ellertsson; Colombo

Juventus: Di Gregorio; Gatti, Bremer, Kelly; Kalulu, Locatelli, Thuram, Joao Mario; Conceição, Yildiz; David

Liverpooli do të presë Arsenalin në kuadër të xhiros së tretë të Premier League, në një nga derbit më të madh anglez.

Të dy rivalët hyjnë në këtë ndeshje me nga dy fitore në dy ndeshjet e para të kampionatit anglez dhe është e qartë se seria e fitoreve të të paktën njërës prej skuadrave do të ndërpritet në këtë ndeshje.

Të Kuqtë mposhtën Bournemouth në shtëpi dhe Newcastle jashtë fushe në dy raundet e para dhe po kërkojnë të arrijnë fitoren e tretë radhazi në këtë ndeshje.

“Topçinjtë” e kanë forcuar skuadrën e tyre këtë sezon me disa lojtarë të nivelit të lartë dhe duket se kanë mbushur pozicionet që më parë mungonin, dhe në dy raundet e para ata treguan forcën e tyre duke mposhtur Manchester United jashtë fushe dhe Leeds në shtëpi.

Trajnerët e të dyja skuadrave, Arne Slot nga njëra anë dhe Mikel Arteta nga ana tjetër, kanë zgjedhur formacionet titullare për duelin në stadiumin Anfield Road.

Formacionet zyrtare:

Liverpool: Alisson; Szoboszlai, Van Dijk, Konate, Kerkez; Gravenberch, Mac Allister, Wirtz; Salah, Gakpo, Ekike.

Arsenal: Raya;Saliba, Gabriel, Calafiori; Zubimendi, Oriz, Merino; Madueke, Martinelli, Gyokeres.

Manchester City është ndalur përsëri në kampionat, këtë radhë duke u mposhtur nga Brighton me shifrat 2-1, me Brajan Grudën si protagonist kryesor.

Në transfertën përballë Brighton, “qytetarët” ishin në kërkim të hakmarrjes pasi ishin mposhtur në javën e kaluar nga Totenhemi. Ata ia dolën të kalonin të parët në avantazh me anë të Haaland dhe dukeshin plotësisht në kontroll të ndeshjes.

Por gjithçka ndryshoi në pjesën e dytë, ku Brighton shtoi forcat në sulm duke hedhur në fushë edhe Brajan Grudën. Barazimi erdhi fillimisht me penalltinë e Milner në minutën e 67-të.

Në fund, ishte pikërisht Gruda që u bë protagonist me golin e minutës së 89-të, kur finalizoi në mënyrë perfekte një kundërsulm për të çuar topin në rrjetë e vulosur fitoren 2-1 për ekipin e tij./ D.C

BRAJAN GRUDA HAS GIVEN BRIGHTON THE LEAD IN THE 89TH MINUTE !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Brighton 2-1 Manchester City.pic.twitter.com/KTlsN4F6lV

— Tekkers Foot (@tekkersfoot) August 31, 2025

Erik Ten Hag është pranë shkarkimit pas vetëm dy ndeshjeve në Bundesligë me Bajer Leverkusen. Trajneri holandez është përballur me kritika të panumërta në fillimin e aventurës së re.

Ten Hag nuk duket se ka mbështetjen e klubit. Merkato përfundon nesër në orën 20:00 dhe pas saj, klubi gjerman pritet të marrë një vendim përfundimtar.

Humbja me Hoffenheim dhe barazimi i djeshëm më pas ndaj Werder Bremen, kanë krijuar një situatë mjaft delikate për të ardhmen. Pauza për shkak të kombëtareve u jep mundësinë që ta shikojnë me kujdes situatën.

Ten Hag u rikthye në Gjermani, disa muaj pasi e kishte mbyllur me Manchester United. Dhe kjo do të ishte aventura më e rrallë për të në karrierë./ D.C

Skuadra e Superligës së Turqisë, Fenerbahce ka shkarkuar trajnerin Jose Mourinho. Lajmin e ka bërë të ditur klubi turk përmes rrjeteve sociale dhe ky shkarkim vjen pas humbjes ndaj Benficas në UEFA Champions League.

E ardhmja e trajnerit portugez tashmë mund të jetë Premier League. Pasi është raportuar se Nottingham Forest është në kërkim të një trajneri të ri, pasi Nuno Espirito Santo është vënë në diskutim nga presidenti grek.

Megjithëse është përmendur edhe si pasardhës i mundshëm i United, në rast se Amorim dështon sërish edhe në ndeshjen me Burnleyn. Edhe pse kishte shumë objektiva suksesi, Mourinho nuk e arriti asnjë me Fenerbahcen. Gjithsesi nga ky shkarkim i tij, ai do të marrë një dëmshpërblim prej 13 milionë eurosh nga klubi turk. Për një total prej 108 milionë eurosh, që i kanë ardhur vetëm nga shkarkimet./ D.C

Xavi Simons është lojtari më i ri i Totenhem. Klubi i Premier Ligë ka blerë kartonin e tij për 65 milionë euro nga RB Leipzig.

Simons ka firmosur kontratë të vlefshme deri në vitin 2030. Kjo ishte edhe një nga lëvizjet më surprizuese të kësaj merkato vere.

Tottenham called and he answered pic.twitter.com/2OVw8ALgWx

— Tottenham Hotspur (@SpursOfficial) August 29, 2025

“Totenhem më thirri dhe unë u përgjigja”, tha Simons. Tifozët po ashtu janë të entuziasmuar për arritjen e kësaj marrëveshje.

Talenti i Holandës do e ketë eksperiencën e parë në Angli. Më parë ka luajtur në Francë dhe Holandë, ndërsa e mbylli me eksperiencë mjaft pozitive edhe në Gjermani./ D.C

Don't listen to the noise… pic.twitter.com/K966GFrOks

— Tottenham Hotspur (@SpursOfficial) August 29, 2025