Nga Skënder Minxhozi/

Kjo është vetëm njëra dilemat e mëdha që turbullojnë këto orë PD e sotme dhe kryetarin e saj. Të tjera dilema, nëse duam të shtyhemi më tej, kanë të bëjnë me qëndrimin ndaj SPAK (Berisha e quan Skap, Bardhi thotë se ka respekt), apo me futjen ose jo të Metës në listat e sigurta të kandidatëve në zgjedhje. Sa për thirrjet që vijnë për bashkim mes partive opozitare, këtu s’ka dilema: PD është dorëzuar tashmë. Nuk do bashkudhëtarë në kursin humbës që ka vendosur të ndjekë në 11 maj.

Kur kujtuan se hoqën qafe administratën “komuniste” të Joe Biden, në PD ka dalë një tjetër shkëmb i papritur nënujor: projekti enigmatik i ishullit të Sazanit i vajzës dhe dhëndërrit të Donald Trump! Një lloj rreziku nga ata që ngjajnë me një pazar apo shkëmbim influence të minutës së fundit, që nuk i dihen as përmasat e as pasojat. Pikërisht tani kur “demokratët e kuq” u shporrën nga Uashingtoni, del një projekt turistik i çiftit Xhared-Ivanka, nga ata që Edi Rama ka qejf t’i këqyrë nëpër makete e rendera, t’i shesë nëpër rrjete sociale dhe t’i propogandojë nëpër fjalime e statistika turistike, i cili prish të gjitha pritshmëritë.

Sulmi që Berisha i bëri projektit të Xhared Kushner në Sazan, duke thënë se ishte një akt trafikimi influence nga ana e Ramës, tregon pezmin që ka shkaktuar në PD kjo kthesë e mundshme në raportet me administratën e re amerikane. E cila në imagjinatën e demokratëve të Tiranës, duhej të vinte me kamzhik në dorë në derën e Edi Ramës, e jo me makete vilash e hotelesh.

Pas tre ditësh Donald Trump do të hyjë në Shtëpinë e Bardhë. Eshtë ngjarja ku Sali Berisha ka depozituar të fundmet shpresa për daljen nga kuadrati i hekurt i statusit non grata, megjithë përfitimet politike e elektorale që ky vendim do të sillte me vete. Projekti i Sazanit, i cili merr prej muajsh konfirmime nga media dhe aktorë seriozë në SHBA dhe Evropë, ka premisat që të krijojë një turbulencë të vogël në planet e kryetarit të opozitës për izolimin amerikan të kryeministrit nga fitimtarët e rinj të zgjedhjeve të 5 nëntorit.

Nuk ka zot që e gjen sot se çfarë influence mund të ketë një projekt si ky në qëndrimin e Uashingtonit zyrtar ndaj elitës tonë politike, ndaj kryeministrit dhe kreut të opozitës, por s’do të ishte fantashkencë që të parashikohej një rritje e vëmendjes së amerikanëve ndaj Shqipërisë, qoftë edhe prej faktit që ky do të ishte investimi më i rëndësishëm amerikan në vendin tonë (1,4 miliard USD), që nga vendosja e marrëdhënieve diplomatike mes Shqipërisë dhe Shteteve të Bashkuara. Dhe siç dihet, amerikanët punojnë gjithmonë me qeveritë, jo me opozitat.

Momentit i inaugurimit të Presidentit Trump po afrohet së bashku me ripërtëritjen e zhurmës rreth projektit të Sazanit, si dhe dhënien ndaj kompanisë ndërtuese të statusit të investitorit strategjik nga qeveria shqiptare. Ky lëmsh rrethanash kontradiktore që po përkojnë në një mënyrë fatale si në një skenar filmi, natyrisht që krijon humore të skajshme në Tiranë, aty ku çdo zhvillim, çdo premisë, çdo firmë apo vulë, shihet si një zgjatim mistik i dorës amerikane, si një shenjë supreme e vullnetit të tyre, si një lëvizje poshtë tavolinës që ngre ose ul karriera politikanësh.

Prej muajsh projekti i Xhared Kushner merr bekime ose mallkime, sipas rastit, nga populli i hareshëm shqiptar i rrjeteve sociale. Një sfidë e vërtetë ka nisur në lidhje me efektin që do të ketë hoteli në ishull i çiftit Trump, për fatet e atyre që na qeverisin në Tiranë. Edhe në këtë pikë jemi ata që kemi qenë: shqiptarë të mirë dhe naivë që më së pari duhet të mendojmë sesa mirë i bën ekonomisë një projekt i tillë, sa turistë do të sjellë, cilat do të ishin përfitimet për të gjithë vendin etjetj.

Egocentrizmi e ka përjetësisht këtu shtëpinë. S’ka forcë në botë që të na bindë se të tjerët nuk janë duke menduar për ne gjatë gjithë kohës, pa na i ndarë sytë. Në një botë të madhe me tetë miliard njerëz brenda ky është një trill që të bën për të qeshur.

Ndaj kur qëllon që të njëjtët persona të thërrasin një herë “Rroftë Trump” e më pas “Poshtë Kushner”, ata që na dëgjojnë s’duhet të na marrin as seriozisht, e as me inat. Kujtojmë thjesht se ata që po shajmë apo lavdërojmë rrinë duke marrë shënim e analizuar çdo marrëzi tonën. Sëmundje e vjetër!

Nga Ergys Mërtiri

Kur nëpër studio dikush flet mbi të këqijat e mediave, mbi banalitetin, programet e dobëta dhe shpesh vulgare që ato transmetojnë apo mbi efektin e tyre të dëmshëm për shoqërinë moderatorët justifikohen se këto programe shiten, i kërkon tregu.

Edhe kur kritikon muzikën vulgare të këngëtarëve që çajnë tregje, do dalin gjithmonë tufa “mendimtarësh praktikë” që të tregojnë fuqinë e tyre komerciale si vlerë absolute, supreme dhe të pakundërshtueshme.

Nëse një gjë shitet, nuk ka më rëndësi nëse bart apo jo vlera morale, njerëzore, estetike, artistike, profesionale etj. Atë e kërkon publiku, sovrani.

Mjaft që diçka të jetë e shitshme dhe ajo fiton automatikisht legjitimitet. Tregu është zëvendësuesi i çdo vlere dhe çdo kriteri mbi ofertën mediatike. Atij i nënshtrohet gjithçka, madje edhe vetë e vërteta. Të ekzistosh sot, do të thotë të jesh në treg.

Përndryshe, nën modelin e parimeve të empirizmit radikal që thonë se guri që bie në pyll ku askush nuk e dëgjon nuk bën zhurmë, vlerat nuk ekzistojnë jashtë shqisave të komercit.

Tregu është zoti i botës moderne të shkatërruar nga vlerat, është njësia matëse e gjithëçkaje: të mirës dhe të keqes, të drejtës dhe të gabuarës, të bukurës dhe të shëmtuarës…

Feja është konsumizmi dhe komrecialiteti është parimi kryesor që ndërton të gjithë ritualin e adhurimit të tregut. Në emër të tij, ithtarët e kësaj feje i kundërvihen çdo sistemi tjetër vleror duke shkatërruar çdo arritje të qytetërimit.

Në fakt, arsyeja përse ne i afrohemi tregut është vërtetë fitimi, por të fituarit nuk mund të jetë vlerë supreme e orientimit tonë në jetë.

Njeriu që arsyeton se media duhet të transmetojë gjithçka që ka audiencë, zbret në nivelin e atij që gjykon se gjithçka është e shitshme, përfshirë, nderin, virtytin, familjen apo vetë jetën.

Të ofrosh programe komerciale, të dëmshme për shoqërinë, me justifikimin se këtë e kërkon publiku, do të thotë të mos njohësh vlerë tjetër përveç fitimit. Me këtë arsyetim ecin edhe ata që shesin drogë apo bëjnë prostitucion e trafiqe. Edhe për to ka një treg që i kërkon.

Ti ofrosh publikut gjithçka që kërkon mund të jetë fitimprurëse, por nuk do të thotë se është e drejtë. Media nuk mund të punojë për shkatërrimin e vlerave, për çedukimin e të rinjve, për turbullimin e turmave me idenë se ato transmetojnë çfarë të tjerët kërkojnë. Kjo do të thotë të ushqehesh nga shkatërrimi. Ky është thjesht prostitucion dhe nuk ka rëndësi nëse shfaqet në formën e tutorit apo prostitutës.

Të fitosh, pa djersë, përmes rrugëve të lehta dhe të pandershme, nuk është dinjitoze. Nëse dikush e bën këtë, le të ulë kokën dhe të vazhdojë të ushqehet në llucën e vet, por të paktën mos të propagandojë legjitimimin e së keqes duke u munduar të na imponojë parimet e pusetës si virtyt publik.

Një ngjarje e rëndë ka ndodhur në rrugën “Myrte Zeneli,” pranë “Pallatit me Shigjeta”, mbrëmjen e sotme, teksa raportohet se një automjet me drejtues shtetasin Bujar Nasufi, 56 vjeç, është qëlluar me armë zjarri, duke i shkaktuar atij humbjen e jetës.

Grupi hetimor, i udhëhequr nga Prokuroria, ndodhet në vendngjarje dhe po punon intensivisht për të sqaruar rrethanat, si dhe për identifikimin dhe kapjen e autorit/ëve të ngjarjes.

Policia ka ngritur pika kontrolli në zonë dhe po ushtron kontrolle të imtësishme për të ndalur përgjegjësit.

Më shumë detaje priten pas përfundimit të veprimeve hetimore paraprake.

Njoftimi i policisë:

Tiranë/Informacion paraprak

Më datë 12.01.2025, rreth orës 20:40, tek “Pallati me Shigjeta” në rrugën “Myrte Zeneli”, është qëlluar me armë zjarri në drejtim të një automjeti me drejtues shtetasin B.N, rreth 56 vjeç, i cili si pasojë ka humbur jetën.

Një grup i posaçëm hetimor, nën drejtimin e Prokurorisë, ndodhet në vendngjarje dhe vazhdon punën për sqarimin e rrethanave të ngjarjes, identifikimin dhe kapjen e autorit/ëve të dyshuar.

Shërbimet e Policisë kanë ngritur pika kontrolli dhe po ushtrojnë kontrolle në zonë për kapjen e autorit.

Informacion më të detajuar mbi këtë ngjarje do të japim në vijim pas veprimeve hetimore paraprake.

Një 56-vjeçar i identifikuar si shtetasi Bujar Nasufi është vrarë mbrëmjen e sotme me armë zjarri pranë Pallatit me Shigjeta në kryeqytet.

Sipas asaj që është raportuar deri më tani biznesmeni 56-vjeçar, i cili nuk ka precedentë të mëparshëm penalë, është qëlluar me 6 plumba, ndërsa besohet se ai ka qenë duke shkuar në banesën e tij, e cila ndodhet pranë vendit të ngjarjes.

Sakaq, besohet se veprimet e autorëve janë pikasur nga kamerat e sigurisë së zonës ku u krye vrasja, pasi aty pranë ndodhen një sërë biznesesh.

Deri më tani besohet se në vrasjen e 56-vjeçarit janë përfshirë dy persona, të cilët fillimisht i janë afruar makinës së viktimës dhe më pas mendohet se janë larguar drejt zonës së Selitës.

Stojkoviç ka pësuar kritika të rënda që kur u ul në stolin e Serbisë dhe nuk e ndihmuan as dy kualifikimet në kompeticionet madhore radhazi dhe ngjitja në Ligën A të Ligës së Kombeve.

Goditja më e rëndë u bë pas Kampionatit Evropian në Gjermani, kur serbët nuk e kaluan grupin me Slloveninë, Danimarkën dhe Anglinë.

Tani, Zvezdan Terzic, njeriu që drejton Crvena Zvezda-n, por që e sundon futbollin serb në prapaskenë, ka vendosur për të komentuar të gjithë shortin dhe fjala e tij ka vërtet peshë.

Në një intervistë për Informer, Terzic i dërgoi një mesazh të qartë trajnerit serb. Nëse nuk e mund Shqipërinë, atëherë Serbia nuk ka vend në Botëror.

“Nëse nuk mundim Shqipërinë, atëherë nuk bëjmë pjesë as në Botëror, të mos gënjejmë veten. Jam dakord që mund të kishim bërë më mirë dhe të kishim një kundërshtar më të lehtë nga vazo e parë, sepse kombëtarja angleze është një kombëtare e fortë dhe favorit absolut”, tha Terzic.

Ish-presidenti amerikan Jimmy Carter, i cili fitoi Çmimin Nobel për Paqen, ka vdekur në moshën 100-vjeçare, njoftoi të dielën Atlanta Journal-Constitution.

Carter ishte presidenti më jetëgjatë në historinë e SHBA. Demokrati u bë presidenti i 39-të i SHBA kur mposhti ish-presidentin Gerald Ford në vitin 1976.

Ai shërbeu vetëm një mandat në Shtëpinë e Bardhë dhe u mund nga Ronald Reagan në 1981.

Por Carter i kaloi dekadat më pas duke u fokusuar në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe të drejtat e njeriut, përpjekje që i dhanë atij çmimin Nobel për paqe në 2002.

Ish-presidenti i SHBA-së, Jimmy Carter, ka mbyllur sytë në moshën 100-vjeçare.Ai ishte një avokat që luftoi me fushata për shëndetin global dhe të drejtat e njeriut.

Një demokrat nga Xhorxhia, Carter ishte presidenti më jetëgjatë në historinë e SHBA dhe shërbeu vetëm një mandat në Shtëpinë e Bardhë, pasi u mund më pas nga Ronald Reagan në 1981.

100-vjeçari i kaloi dekadat më pas duke u fokusuar në marrëdhëniet ndërkombëtare dhe të drejtat e njeriut, përpjekje që i dhanë atij çmimin Nobel për paqe në 2002.

Vdekja e Carter vjen pasi gruaja e tij, Rosalynn Carter vdiq në nëntor 2023 në moshën 96-vjeçare.

Jimmy Carter, presidenti i 39-të i Shteteve të Bashkuara, një ndërmjetës i paqes në Lindjen e Mesme në kohën e tij.

Nga Ergys Mërtiri

Mosbindja e djeshme ka tmerruar gjer në palcë Edi Ramën dhe narkokraturën e tyre…

Narkoshteti mbrëmë përdori patronazhistë qesharakë që indinjoheshin se u bllokuan rrugët e kryeqytetit tre orë” – Sali Berisha

Edi Rama u tmerrua ndersa njerezit, u kenaqen te bllokuar 3 ore ne rruge. Ne shenje gezimi shoferet i bini borive, ndersa ne fund brohoriten njezeri: Na bllokoni prape, mundesisht cdo dite!

Por opozita, bujare sic di ajo te jete, kundershtoi, per hir te popullit. Jo, – tha, – nuk duam t’ju mundojme me shume. Do ta mbajme ne, perfaqesuesit tuaj, zjarrin e revolucionit. Kismet pas nja dy-tre muajsh do bejme goditjen tmerruese te rradhes per Ramen.

Revolucioni marshon, ngadale e me terezi, dy hapa para tre hapa mbrapa. Populli mbushet plot shprese e ben valixhen gati per ne emigrim. Rama dridhet e sperdridhet i tmerruar.

Dihet tashmë që klani i Berishës ka një alergji serioze ndaj drejtësisë. Sali Berisha perfundoi në arrestin shtëpiak vetëm për të shmangur detyrimin e paraqitjes të vendosur nga GJKKO, që ishte masa më e lehtë për një të akuzuar për korrupsion. Për vite të tëra, ai ka shmangur çdo formë drejtësie, dhe kultura e tij përbuzëse ndaj gjyqtarëve dhe institucioneve ka ndikuar edhe ndjekësit e tij, përfshirë më të rinjtë, të cilët, pavarësisht moshës, nuk tregojnë asnjë përpjekje për të qenë më të mirë se lideri i tyre.

Në listën e të tillëve del edhe Belind Këlliçi. Këlliçi ka marrë një kallzim penal për shpifje së bashku me Jamarbër Malltezin në Gjykatën Penale të Tiranës nga Carlo Bollino, por ndërsa Jamarbëri ka dërguar avokatin e tij në gjykatë, Belo vazhdon të fshihet, duke pretenduar se nuk është informuar. Në seancën e parë, të zhvilluar më 25 nëntor, Belo mungoi dhe gjykatësja informoi se njoftimi dërguar në adresën e tij për ta lajmeruar për seancën ishte refuzuar.

Avokati i Carlo Bollinos sugjeroi që njoftimi t’i dërgohej edhe në selinë e Partisë Demokratike, ku Këlliçi qëndron vazhdimisht. Në këtë rast, në fakt, njoftimi është marrë, siç e pranoi vetë Këlliçi në një intervistë për televizionin e familjes Berisha më 2 dhjetor:

“Më 27 shtator Carlo Bollino hedh në gjyq për shpifje Jamarbër Malltezin dhe Belind Këlliçin, për akuzat që ne i kemi bërë. Padia më ka ardhur vetëm para katër ditësh (…) pasi kishte mbaruar orari i seancës vjen njoftimi zyrtarisht në PD me zarf, për të thënë që u njoftuam dhe s’paskemi shkuar për të thënë se kemi frikë Bollinon.”

Pra, Belind Këlliçi ka pranuar publikisht që ka marrë njoftimin! Por sot (18 dhjetor), në seancën e dytë, Këlliçi nuk u paraqit përsëri dhe gjykatësja raportoi se njoftimi ishte refuzuar prape. Kjo do të thotë që Këlliçi ka gënjyer edhe në gjykatë!

Për të shmangur që të përsëritet rasti i Çlirim Gjatës, bëjmë një njoftim publik për Belind Këlliçin: seanca e tretë është caktuar më 27 janar, ora 10:30! Çlirim Gjata, për të shmangur një dënim për shpifje, është fshehur për më shumë se një vit e gjysmë. Edhe në shtëpinë e tij, postierit të gjykatës i është thënë që nuk e njihnin. Në fund, gjykatësja e gjykatës civile u detyrua ta informonte Çlirim Gjatën me “shpallje,” duke e publikuar njoftimin në derën e gjykatës, siç bëhet zakonisht për të kërkuarit ose mashtruesit. Për një proces penal, procedura e njoftimit “me shpallje” nuk ekziston, kështu që për ta gjetur Belind Këlliçin, nëse nuk paraqitet, detyra do t’i kalojë policisë!

Presim që ai të paraqitet në gjykatë pa frikë dhe në formë vullnetare. Nëse ai dhe Jamarber Malltezi kane thënë të vërtetën dhe kanë dokumente për të provuar që akuzat e tyre nuk janë shpifje, nuk kane asgjë për të pasur frikë. Po athere përse Belo fshihet si një fajtor? (c.b.)

Media greke ka zbuluar detaje nga dosja hetimore që coi në arrestimin e 26 personave në Greqi, përfshirë kreun e grupit Edmond Perbasha 44 vjec nga Mirdita, të dyshuar për trafik droge, shkatërrim prone me eksploziv e zjarr si dhe rrahje.

Nga brenda qelisë, “Mondi” dyshohet se ndiqte live në celularin e tij rrahjet brutale të personave që i kishin borxh. Ata që kishin probleme me grupin e tij, dërgoheshin në zona të shkreta në Ymitto dhe torturoheshin.

Ata rrahën njerëz për një…shikim, dogjën biznese sipas kërkesës, shitën drogë brenda shkollave edhe kur mësimi ishte në proces. Por kur morën vesh për përfshirjen e një emri “më të fortë”, vunë “bishtin në shalë” dhe u larguan.

“Kapini të vegjlit. A pini të zezë? Po. Eja merr numrin tim dhe më telefono, do të të rregulloj”, raportohet t’i thotë një nga anëtarët më të lartë të hierarkisë, një prej tregtarëve kryesorë të drogës në shkolla. Në një bisedë tjetër që kanë bërë mes tyre, trafikanti i kërkon furnitorit t’i sillte drogë edhe gjatë kohës që po zhvillohej mësimi për të furnizuar klientelën e tij.

Drejtuesi i dyshuar i organizatës kriminale, i njohur me pseudonimin “Mondi” , ndërsa ishte i burgosur, jep urdhër që të rrihen disa plazhistë që kishin rrahur të afërmit dhe miqtë e tij.

“Nxirreni me stil nga lokali, nxirrni edhe të tjerët. Më thanë se janë njëzet veta ata dhe q…. Bëj çdo gjë që duhet të bësh. Dhe cfarëdo, dhe çfarëdo që të ndodhë, çfarëdo që të ndodhë, të vijë ndonjë polic… Na tha xhaxhai, kaq. Dakort. Ej dëgjo ç’të them unë, kam bashkëpunim, na tha xhaxhai dhe e bëmë, mirupafshim. Ngcmuan cunat, na tha xhaxhai. Më plasi …, atë që thashë bëni. Ti do jesh jashtë, unë do jem brenda, nuk më intereson. Nëse vijnë policët, na tha xhaxhai, kaq”.

Por në të njëjtën kohë, ndërsa donin ta luanin “të ashpër” dhe të shkaktonin frikë, ata qëndronin… “në një këmbë” nëse zbulonin se me “punën” e tyre kishte mundësi të shqetësonin një emër më të madh në fushën e krimit, dhe ata u tërhoqën.

Tipike është rasti me dy anëtarë të organizatës kriminale të cilët po përgatiteshin të rrihnin dikë që i kishte rreth 30 mijë euro borxh njërit prej “klientëve” të tyre. Por ata mendohen dy herë dhe shprehin dyshime se si lindi borxhi duke thënë se “duhet të mësojnë më shumë për debitorin dhe çdo lidhje që ai mund të ketë me “Taqi shqiptarin” (një ndër emrat më të njohur të krimit shqiptar në Greqi), pasi në një rast të tillë ata nuk do të mund të ndërmerrnin asnjë veprim.

Në total janë arrestuar 26 persona, përfshirë drejtuesin e grupit dhe nipin e tij. Të gjithë janë shtetas shqiptarë e grekë.

Ata janë:

Edmond Perbasha, 44 vjec nga Mirdita

Klajvert Perbasha, 20 vjec nga Mirdita

Mario Kojku, 20 vjec nga Lushnja

Denhendri Kasemi, 22 vjec

Amarildo Hajderasi, 27 vjec

Ilia Shahini, 22 vjec

Evgjenia Lumani, 23 vjec

Plaku, 16 vjec

Për të arritur qëllimet e tyre, organizata kriminale vepronte në dy nëngrupe, me strukturë dhe veprim të veçantë. Nëngrupi i parë përbënte “bërthamën e fortë” të organizatës, duke ndërmarrë si trafikun e lëndëve narkotike ashtu edhe kryerjen e krimeve të rënda që rezultonin në rrezik të konsiderueshëm për jetën e njerëzve dhe shkaktuan dëme të rënda materiale. Në nëngrupin e dytë, anëtarët e tij ishin më të ulët në hierarki dhe ishin aktivë ekskluzivisht dhe çdo ditë në shpërndarjen e lëndëve narkotike, në zona të ndryshme të Athinës Juglindore, konkretisht në Glyfada, Argyroupoli, Elliniko, Voula, Vouliagmeni, Vari, Alimo, Ilioupoli, Koropi, Lagonisi dhe Humnera.

Janë zbardhur disa ngjarje kriminale si sulmi me zjarr në një dyqan të kujdesit shëndetësor, në nëntor 2023 në Marusi, vendosje eksplozivi në qershor 2024 në hyrje të një pallati në Peristeri, rrëmbimi dhe shkaktimi i lëndimit trupor të një personi, në gusht 2024, për borxhin e tij monetar, kërcënime ndaj oficerëve të burgjeve, në gusht 2024, vendosja e eksplozivit në gusht 2024, në një dyqan me interes shëndetësor në Argyroupoli dhe tentativa e vrasjes me armë zjarri dhe thikë ndaj dy personave, në tetor 2024 në Nea Smyrni.

Nga kontrollet e kryera në kuadër të operacionit janë gjetur dhe sekuestruar Nga hetimet e kryera në kuadër të operacionit janë gjetur dhe sekuestruar rreth 155 mijë euro cash, 1 kg kokainë, 32.6 kg marijuanë, 50 pilula ekstazi, 640 gramë MDMA, 16 peshore 23 rende, 5 pistoleta dhe shtatë karikatorë pistolete, 2 armë ajrore me karikatorë, jelek antiplumb, karikator Kallashnikovi me 29 fishekë, rrip fishekësh, 17 thika, grusht hekuri, shufër metalike, 12 makina dhe 9 motoçikleta, një mori pako najloni, fishekzjarre dhe gjeneruesa tymi, anabolike, celularë dhe karta SIM, media të ndryshme të ruajtjes së të dhënave dixhitale, 3 orë dore me vlerë të lartë, laptop, 110 paund britanik, kapele policie dhe 13 bojë spray.

Një histori tejet interesante është shpërndarë në rrjetet sociale nga skuadra e Granadës, ku një tifoz i vogël ka udhëtuar mbi 11 mijë e 600 kilometra për të takuar nga afër sulmuesin shqiptar Myrto Uzuni.

Djaloshi i quajtur Santi udhëtoi nga qyteti Tukuman i Argjentinës deri në Spanjë, ndërsa ëndrra e tij u bë realitet.

Në përfundim të sfidës me Kartagjenën, ai arriti ta takonte Uzunin, në një përballje ku ylli kuqezi shkëlqeu duke shënuar 3 gola.

Pamjet e këtij momenti janë postuar nga skuadra e Granadës në rrjetet sociale.

Jonila Godole, pedagoge dhe njëkohësisht drejtore e Institutit për Media dhe Kulturë revoltoi rrjetin me deklaratën e saj për Parashqevi Simaku-n.

Godole tregon se nuk kishte dijeni për Parashqevinë dhe nuk e njihte.

“Nuk kisha hulumtuar për të. Ndoqa këto ditë lajmet për Parashqevinë. Në fakt ishte një nga studentët e mi që më pyeti se a e njihja profilin e saj dhe se çfarë ka bërë ajo këto 30 vite dhe iu përgjigja që jo, nuk e njihja dhe do doja që mediat të më kishin dhënë më shumë informacione për të përveç videos që qarkullonte ku tregonte Parashqevinë në një fazë jo të mirë të saj”, tha Godole.

Ajo ndër të tjera foli dhe për postimin e saj, që trazoi rrjetin.

“Në postimin që kam bërë kam folur se muzika e Parashqevisë ishte kolona zanore e brezit tim, atëherë kur kishte një lloj liberalizimi, kishte këngë për dashurinë, rininë.

Kur mendoj se sajo ka shkruar një këngë për lumturinë, tani të vjen për të qeshur për situatën në të cilën ajo ndodhet por në kontekstin e kohës ishte në rregull”, shpjegon Jonila Godole.

Ajo thekson se deri më tani nuk kishte bërë kërkime për Parashqevinë pasi për vetë pedagogen nuk ishte diçka që i ngjallte kuriozitet pasi nuk është rasti i parë mes shumë artistëve të tjerë.

“Nuk dija për të, dija vetëm që kishte ikur jashtë, por si puna e Parashqevisë ka pasur edhe këngëtarë të tjerë prandaj nuk kam pasur kurizoitet më përpara. Megjithesë nuk e prisja atë që gjeta nga kërkimet që kam bërë.

Duhet thënë se është dicka tjetër të kesh qenë artist dhe të kesh pasur një kontribut në art dhe kulturë, por është pjesa tjetër që 30 vite këta artistë çfarë kontributi i kanë dhënë shoqërisë. Për Parashqevinë e kuptoj që u largua në Amerikë për një jetë më të mirë sikurse shumë shqiptarë të tjerë”, tha pedagogia Jonila Godole.