Borizana, më shumë se një fshat/ Murat Xhafa: Një vendbanim me histori të lashtë
Në Fushë Krujë, në mesin e kujtimeve që nuk I merr dot koha, qëndron Borizana.
Për banorët e saj, Borizana mbart një histori të veçantë, ndaj nuk e konsiderojnë thjesht si një fshat.
Në moshën 80-vjeçare, Murat Xhafa rikthehet shpesh në vendlindje. Edhe pse prej vitesh jeton në Tiranë, lidhjen me Borizanën nuk e ka shkëputur kurrë.
âBorizana Ă«shtĂ« vend historik 2200-vjeçar. ĂshtĂ« vendbanim i shekullit tĂ« tretĂ« dhe tĂ« dytĂ« para erĂ«s sonĂ«. Nga hulumtimet qĂ« kam bĂ«rĂ«, kĂ«tu kanĂ« jetuar fiset ilire taulante.â
Në rrëfimin e tij, historia nuk ndahet nga njerëzit. Për Muratin, Borizana është mozaiku i brezave që kanë jetuar, punuar dhe ndërtuar jetën në këtë vend.
Vetë ai i përket brezit që e jetoi nga afër periudhën e kooperativës bujqësore. Fillimisht brigadier, më pas drejtues në Borizanë, Mirditë e Krujë, ai kujton vitet kur puna në tokë ishte ritmi që përcaktonte jetën e komunitetit.
â1966 mbarova shkollĂ«n e mesme. MĂ« pas isha brigadier. NĂ« vitin 1973 shkova nĂ« shkollĂ« tĂ« lartĂ« dhe punova nĂ« BurizanĂ« deri nĂ« vitin 1983. Pastaj vazhdova nĂ« MirditĂ« dhe mĂ« pas nĂ« KrujĂ«.â
Në qendër të kujtimeve të banorëve qëndron një emër: Muharrem Sefa. Njeriu që për dekada drejtoi kooperativën dhe që, sipas bashkëkohësve të tij, ndikoi në zhvillimin ekonomik, kulturor dhe shoqëror të zonës.
âMuharrem Sefa, Qazim Laçi dhe Hasan Xhafa, ajo pesĂ«she drejtuesish, i dhanĂ« njĂ« zhvillim tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m BorizanĂ«s.â
Por për ata që e njohën nga afër, Muharrem Sefa nuk mbahet mend vetëm për drejtimin.
âMuharremi ka qenĂ« njeri i pĂ«rsosur. Nuk donte tĂ« dinte pĂ«r orĂ«n apo lodhjen. Ishte gjithmonĂ« nĂ« punĂ«. KooperativĂ«n e çoi ndĂ«r mĂ« tĂ« mirat nĂ« RepublikĂ«.â
Dhe rezultatet, thonë veteranët, ishin të prekshme.
âJanĂ« prodhuar drithĂ«ra buke, grurĂ«, misĂ«r, luledielli, sera, perime. ArritĂ«m deri nĂ« 175 lekĂ« ditĂ«n e punĂ«s. Kemi qenĂ« shumĂ« mirĂ«.â
Por Borizana nuk u bë e njohur vetëm për prodhimin bujqësor. Në qendrën e saj u ngrit një nga institucionet kulturore më të veçanta të zonës.
âPallati i KulturĂ«s u prit jashtĂ«zakonisht mirĂ«. Ishte kĂ«mbĂ«ngulja e Muharrem SefĂ«s. Vinte estrada, vinin artistĂ«, kishte aktivitete tĂ« vazhdueshme. Burizana ishte gjallĂ«ruar.â
âKy pallat kishte rreth 600 vende. KanĂ« dhĂ«nĂ« shfaqje Teatri Popullor, ansamble nga Kosova dhe artistĂ« tĂ« njohur.â
Edhe sot, godina vazhdon tĂ« qĂ«ndrojĂ« si njĂ« dĂ«shmi e kohĂ«s kur kultura mblidhte njerĂ«zit nga i gjithĂ« rrethi. Por ajo qĂ« veteranĂ«t pĂ«rmendin mĂ« shpesh nuk janĂ« ndĂ«rtesat dhe as shifrat e prodhimit. ĂshtĂ« bashkĂ«jetesa.
âBorizana Ă«shtĂ« vendi me marrĂ«dhĂ«nie unike mes fiseve, lagjeve dhe komunitetit. Kemi respekt tĂ« jashtĂ«zakonshĂ«m pĂ«r njĂ«ri-tjetrin dhe pĂ«r besimin fetar. Kemi pesĂ« teqe, kemi kisha. Historia e BurizanĂ«s lidhet me tĂ« gjitha periudhat dhe me tĂ« gjitha besimet qĂ« kanĂ« bashkĂ«jetuar kĂ«tu.â
Ndërsa kujtojnë të kaluarën, veteranët nuk flasin me nostalgji për pushtetin apo privilegjet. Ata flasin për njerëzit. Për respektin, për punën dhe për lidhjen me vendin ku u rritën.